"Titingnan ko kung ano ang mangyayari bukas, Lucas," mababa at seryosong saad ko, pilit na pinatatatag ang boses na kanina lang ay basag na basag. "Papanoorin kita. Ngunit huwag mong isipin na dahil pumayag ako ay ibig sabihin noon ay pinagkakatiwalaan na kita nang buo." Sa kabila ng aking malamig na pahayag, nakita ko kung paano biglang nagbago ang anyo ni Lucas. Ang kaniyang mga mata na kanina lang ay puno ng takot at pakiusap ay biglang sumigla. Ang kaniyang mga labi ay dahan-dahang umarko sa isang maliit, ngunit totoong ngiti. Hindi siya nagreklamo na kulang ang ibinigay kong tiwala, sa halip, tila ba sapat na ang munting pagkakataong iyon para bigyan siya ng pag-asa. "Thank you for giving me a chance," bulong niya, ang kaniyang boses ay punong-puno ng labis na pasasalamat. Bakas sa kaniyang mukha na ang malamig kong pagpayag ay sapat na para sa kaniya sa ngayon. "Just watch me tomorrow. I will prove everything to you." Hindi na ako sumagot at ibinalik ko na lang ang aking ting
閱讀更多