《Working as a Maid for the Billionaire》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Kinabukasan, nagising ako na mas maga ang mga mata kaysa sa karaniwan, pero hindi bigat ang nararamdaman ko kundi kaba na may halong excitement dahil may raket agad akong natyempuhan. Kaya kahit puyat, mabilis akong bumangon para simulan ang mga gawaing bahay sa mansyon.Habang naglalampaso ako ng mahabang hallway, hindi ko mapigilang mapakanta nang mahina. Kung matatanggap ako doon, baka sa loob ng ilang buwan ay mapatigil ko na si Nanay sa pagtatrabaho. Baka hindi ko na kailangang makita ang mapang-aping mukha ng matandang si Aling Nena na kung makalait sa Nanay ko, wagas."Isang linggong pag-ibig..." bulong ko sa sarili ko habang pilit sa pag-abot sa mga sulok ng dingding. Teka, bakit ba 'yun ang kinakanta ko? Dapat yata 'yung mga pang-mayaman na kanta ang i-practice ko para hindi ako magmukhang probinsyana sa bar na 'yun."You're in a good mood," isang baritono at pamilyar na boses ang bumasag sa konsentrasyon ko.Halos mapatalon ako sa gulat at muntik nang mabitawan ang hawak kon

Parang gusto kong magpalamon sa sahig ng Velvetry Bar, pramis. O kaya naman, sana biglang may mag-trending na UFO sighting sa labas para lumingon siya at makatakbo ako palayo. Pero hindi, eh. Nanatili siyang nakatingin sa akin, at yung mga mata niya! Juice ko, para akong ini-scan ng pinakamahal na security system sa mundo. Mula sa dulo ng heels ko hanggang sa hibla ng buhok ko, ramdam ko yung init ng titig niya."S-Sir Lucas..." nauutal kong sabi habang pilit na hinihila pababa ang dress ko na sa totoo lang ay wala na talagang ihahaba pa. Hindi man lang siya ngumiti. Sa halip, tumayo siya. Ang tangkad niya talaga, Lord. Yung tipong kailangan kong tingalain para lang makita ang galit sa mga mata niya. Pero sa totoo lang, habang galit siya, lalo siyang sumasarap—este, gumagwapo. Yung ugat sa leeg niya, parang ang sarap haplusin para kumalma siya. Anya, ayos ka lang?! Galit na yung tao, lumalandi pa rin ang utak mo!"I asked you a question, Anya," mariin niyang sabi. Humakbang siya pala

Dahan-dahan akong pumasok sa gate ng mansyon matapos ang day-off ko, parang magnanakaw na umiiwas sa laser lights dahil late ako. Bitbit ko pa ang coat ni Sir Lucas, isang sagradong relikya na balak ko sanang itabi sa ilalim ng unan ko para managinip ako ng dolyar at abs bago ko isauli kay Sir Lucas. Lord, amoy langit pa rin talaga itong tela na 'to. Kung pwede lang itong gawing pabango, baka nag-spray na ako sa buong katawan ko para forever na akong amoy Villamor.Pero ang tadhana nga naman, mahilig mangputol ng pantasya."Anya? Anong oras na? Bakit late ka at bakit dala-dala mo 'yan?"Halos tumalon ang puso ko palabas ng ribcage ko nang makita ko si Manang Ruchel sa may kusina, nakapamaywang at ang talas ng tingin sa hawak kong coat. Agad kong itinago ang coat sa likuran ko, pero huli na ang lahat. Mas matalas pa sa kutsilyo ang mata ni Manang."Ah, eh... Manang! Hindi pa po kayo natutulog? Grabe, ang blooming niyo po!" pilit na biro ko, pero hindi man lang kumurap ang matanda."An

Natapos ko rin ang pagtutupi ng mga t-shirt ni Sir Lucas. Habang nilalagay ko ang huling batch ng mga boxers niya sa drawer nya, pakiramdam ko ako ay nasa alapaap.Lumabas na ako pagkatapos magtiklop at saktong paglabas ko ng kwarto ay nakita ko si Sir Lucas na papunta na rin dito. Suot niya ang isang charcoal grey na polo shirt na hapit na hapit sa mga muscle niya. Lord, 'yung dibdib niya, parang matigas pa sa paninindigan ko na hindi ako marupok! Pero sorry na lang sa paninindigan ko, dahil nag-collapse na ito sa unang hakbang pa lang niya."Done?" tanong niya nang hindi tumitingin, busy sa pag-aayos ng kanyang relo."Opo, Sir. Organized to go na po ang closet niyo," sagot ko habang nakasunod sa kanya pababa. "Good. Let's go.”Pagdating sa labas, nandoon na ang itim na SUV na sobrang kintab, baka makita ko ang sarili kong mukha sa pinto at magulat ako sa sarili kong ganda. Pinagbuksan ako ni Sir Lucas ng pinto sa backseat kaya kinilig nanaman ang Lola niyo.Naupo siya sa tabi ko at

Nakatulala ako sa labas ng bintana habang humaharurot ang SUV pauwi. Ang mga ilaw ng siyudad ay nagmimistulang mga bahid ng kulay sa paningin ko, parang watercolor na nabasa ng ulan. Kanina lang, ang ingay ko. Kanina lang, pakiramdam ko ang ganda-ganda ko dahil lang sa isang haplos ng daliri at isang libreng Thai food. Pero ngayon, para akong lobo na tinusok ng karayom, sumabog, nawalan ng hangin, at mabilis na bumagsak sa lupa.Naririnig ko ang marahang paghinga ni Sir Lucas sa driver’s seat. Ang bango ng loob ng sasakyan niya, amoy leather at mamahaling pabango niya. Amoy mundo na hinding-hindi ko kailanman maaabot.Umiikot ang mga salita niya kanina sa utak ko na parang sirang plaka. Hindi naman siya nagsinungaling. Truth hurts, 'ika nga nila, pero ang hindi ko inasahan ay kung gaano pala ito kalalim bumaon. Akala ko, sapat na 'yung pagiging masayahin ko para mapansin niya ako bilang ako. Pero sa harap ni Yanna, sa harap ng salamin ng boutique na 'yun, nakita ko ang katotohanan na