《Working as a Maid for the Billionaire》全部章節：第 41 章 - 第 50 章

Hindi ko namalayan na nakatulala na pala ako sa dibdib ni Lucas. Napakasarap kasing gawing unan ang baby ko. Libre na, premium quality pa, at higit sa lahat, amoy langit. Nabalik na lang ako sa wisyo nang maramdaman kong marahang gumagalaw ang kama at marinig ko ang mahinang tawa sa itaas ng ulo ko. "Wake up, Sleeping Beauty," bulong ng isang boses na napakababa at napakaseksi, sapat na para kiligin pati atay ko. Hindi naman ako tulog, akala niya lang ata ay nakatulog ako dahil hindi ako umiimik. "It's almost dinner time. I think my human blanket services are expired for now." Dahan-dahan kong inangat ang mukha ko at sinalubong ang nakangiting mukha ni Lucas. Ang gulo ng buhok niya, medyo bagsak ang ilang hibla sa noo niya na nagbigay sa kanya ng mala-oppa na hitsura sa mga K-drama. Lord, bakit ganon? Bakit mukha pa rin siyang handang mag-shoot para sa cover ng isang luxury magazine? Hustisya naman sa working class! "Expired agad? Walang renewal?" pagmamaktol ko habang pinalalaki a

Pakiramdam ko ay lumambot ang mga tuhod ko sa bulong niya. Ano ba ‘yan, Lord! Sabi ko sa sarili ko habang dahan-dahang pinapatay ang gripo gamit ang nanginginig kong kamay. Pwede bang paki-check ang heart rate ko ngayon? Dahil sigurado ako, kung may karera ng mga kabayo sa loob ng dibdib ko, panalong-panalo na ang tibok ng puso ko. Yung bulong ni Lucas, parang kuryenteng gumapang mula sa tainga ko pababa sa buong katawan ko. Kung may hawak pa akong plato ngayon, baka nabitawan ko na at naging piraso na lang ng basag na pangarap. ‘You already have me in your hands’..... ulit ng utak ko sa sinabi niya. Pwede bang i-record ‘yon tapos gawin kong alarm clock gabi-gabi? Ay, umaga pala. Para ganado akong magising at mag-linis ng mansyon araw-araw! Humarap ako sa kanya nang dahan-dahan, pinipilit na ibalik ang composure sa katawan ko kahit na ang totoo ay nagwawala na ang mga paru-paro sa tiyan ko. Pinagkurap-kurap ko ang mga mata ko at tumingin sa kanya nang pilyo. "Wow. Grabe ka naman bum

Ang haplos niya sa aking dibdib ay lalong naging mapangahas, ang bawat ikot ng kanyang mga palad na may kasamang mabangong bula ay tila ba nagpapasiklab ng kung anong apoy sa kaibuturan ko. Jusko, Lucas Villamor, anong ginagawa mo sa akin? Ang plano lang naman natin ay maligo, pero bakit parang mapapasabak ako sa isang round ng matinding cardio dito sa loob ng masikip kong banyo? Napahawak ako sa magkabila niyang braso para humanap ng suporta. Ang tibok ng puso ko, grabe, daig pa ang nag-perform ng remix sa tindi ng kaba at pananabik. Napatingala ako sa kanya, ang aking mga mata ay nagniningning sa ilalim ng malamlam na ilaw ng banyo. Tiningnan niya rin ako, pababa sa aking mga labi na bahagyang nakabuka, nag-aabang ng susunod niyang galaw. Ito na 'yon! Ito na ang tinatawag nilang spicy bathroom scene! Yung may konting dulas ng sabon, konting hawak sa pader, tapos ang susunod na maririnig na lang ay ang lagaslas ng tubig kasabay ng mga ungol na pang R-18! Pikit-mata na akong nag-aba

Natapos din ang aming halik. Nanatili akong nakahiga sa higante at sobrang lambot niyang kama habang pinapanood siyang bumalik sa pagtatrabaho. May kailangan daw kasi siyang tapusin talaga kaya hinayaan ko na. Grabe, ang bango talaga rito. Amoy mamahaling fabric softener. Kung sa kwarto ko, amoy sabon at konting hulas ng pagod, dito sa kwarto ni Lucas, amoy ibang bansa! Pero habang tumatagal, unti-unti kong nararamdaman ang lamig ng aircon sa balat ko. Tiningnan ko ang suot ko. Malaki ito sa akin, halos magmukha na akong batang nagsuot ng damit ng tatay niya, pero ang problema, wala akong suot na kahit ano sa ilalim. Isang maling galaw ko lang, baka may special appearance ang tumusok sa t-shirt. At isa pa, hindi naman ako pwedeng manatili rito habambuhay na parang display sa museo. Kailangan kong kumilos nang hindi nagmumukhang galing sa tikiman session kahit na iyon naman talaga ang totoo. Tumayo ako at dahan-dahang lumapit sa kanya. Busy pa rin siya sa pag-type, ang seryoso ng mu

Humarap ako sa salamin at nag-practice ng aking smile. Kahit kinakabahan, ramdam ko pa rin ang kilig mula sa halik ni Lucas sa noo ko kanina. Grabe, feeling ko may invisible crown ako ngayon. Lumabas ako ng banyo at nakita si Lucas na nakatayo malapit sa bintana, tinitingnan ang pagdating ng mga sasakyan sa ibaba. Lumingon siya sa akin, at sandaling natigilan. Ang seryosong mukha niya ay napalitan ng isang mapaglarong ngiti. “You look perfect, Anya,” sabi niya, ang boses niya ay tila musika sa pandinig ko. Jusko, Lucas. ‘Wag kang ganyan, baka sa halip na sa gate ako pumunta, sa bisig mo ako bumagsak. “Salamat, Sir. Handa na po akong maglingkod,” sabi ko sa pormal na tono, pero sinabayan ko ng isang kindat. Natawa siya nang mahina. “Okay, listen. Mom will be in the main entrance in less than five minutes. The staff is assembling at the front entrance to greet her. You need to be there. Kung tatanungin ka kung saan ka galing, just tell them that I sent you to look for something impo