《Working as a Maid for the Billionaire》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

Ang bawat minutong lumilipas habang wala si Lucas ay parang isang buong taon para sa marupok kong puso, at sa nag-aabang kong bulaklak. Tinitingnan ko ang orasan sa dingding, limang minuto pa lang ang nakakalipas pero ang utak ko, parang naka-fast forward na sa mga susunod na mangyayari. Grabe, self, kalmahan mo! Hindi ka ba napapagod? Kagabi lang ay halos maiyak ka sa sakit nung unang pasok, tapos ngayon, excited ka pang pumasok ulit ang dragon? Pero kasi naman, sino ba ang hindi masasabik kung ang magiging kapareha mo ay isang Lucas? Isipin mo ’yun, ang isang seryoso, cold, at mayamang boss, lumabas ng madaling-araw para lang bumili ng pampadulas sa pinakamalapit na convenience store. Natatawa ako kapag iniisip na bumili siya ng lubricant. Siguro nagtataka ang cashier kung bakit mukhang model ng mamahaling pabango ang bumibili ng pampadulas ng madaling-araw. "Lord, sana naman hindi 'yung strawberry flavor ang bilhin niya, baka langgamin ang flower ko," bulong ko sa sarili ko haban

Matapos ang ilang minutong pagpapahinga habang magkayakap kami sa kama, kung saan muntik ko nang makalimutan ang pangalan ko dahil sa lambot ng dibdib niya. Unti-unti nang bumalik ang ulirat ko. Ang sarap sanang manatiling nakadikit sa kanya na parang linta, pero amoy pinaghalong pawis, lubricant, at kasalanan na kami. "I'll go ahead and cook a simple breakfast for us, okay?" bulong ni Lucas habang marahang hinahalikan ang dulo ng ilong ko. "Sige, Sir... este, Lucas," sagot ko na may kasamang pabebe stretch. "Baka mamaya himatayin ako sa gutom, sayang naman ang stamina natin para sa kasunod." Natawa siya nang malalim, iyong tawang galing sa dibdib na nakakapanghina ng tuhod, bago siya bumangon. Lord, ang view! Para akong nanonood ng live-action superhero movie habang naglalakad siya suot lang ang kanyang boxer shorts. Nang tuluyan na siyang makalabas ng silid ko para magtungo sa kusina, pinilit kong bumangon kahit na parang may sariling isip ang mga binti ko at tumatangging mag-coo

"Good job," nakangiting sabi ko habang tinitingnan ang bagong kinang ng lababo. "In fairness, pasado ka na bilang house husband ko. May bonus ka mamaya." "Is that a promise?" Natawa nang mahina si Lucas at sabay yakap sa akin mula sa likod. Ipinatong niya ang kanyang baba sa balikat ko, at ang bango ng hininga niya ay dumeretso sa leeg ko. Lord, bigyan mo pa ako ng maraming pasensya, dahil kung ganito kagwapo ang kasama ko sa gawaing-bahay, baka araw-arawin kong dumihan ang mga plato. Sino ba namang hindi gaganahan mag-ayos kung ang premyo mo pagkatapos ay isang Lucas Villamor? Ang bawat paghinga niya sa balat ko ay nagpapatayo ng mga balahibo ko sa katawan na parang mga sundalong nagbibigay-pugay sa kanilang heneral. "Oo na, promise. Tara sa kwarto.” Aya ko sa kanya. "Let's go then. I don't want my hard work to go to waste," bulong niya sa akin, may kasama pang pilyong kurot sa bewang ko na ikinagulat ko. "Hoy! Ang harot mo!" saway ko sa kanya, pero mabilis ko ring hinawakan ang

At sa isiping iyon, unti-unti nang tuluyang bumigay ang aking mga talukap. Ang bawat banayad na hagod at pisil ng mga kamay ni Lucas sa aking likod ay tila naging isang lullaby na dahan-dahang humila sa akin pababa sa lupain ng mga panaginip. Ang bango ng kanyang katawan, ang amoy natural niyang bango na amoy lalaking nakakaadik ang huli kong nalanghap bago ako tuluyang nilamon ng antok. Naramdaman ko pa ang marahan niyang pag-ayos sa kumot ko, tila sinisiguradong hindi ako lamigin. Hinalikan niya ang gilid ng aking ulo bago siya bumulong ng isang marahan, "Sleep well, Anya." Pagkatapos niyon, naging kulay itim na ang paligid at opisyal na akong nag-out of town sa mundo ng kawalan. Nagising ako dahil sa isang marahang pagpalo sa aking pisngi. Hindi naman masakit, para lang may sumasayaw na daliri sa mukha ko. Imbis na idilat ang mga mata ko, mas lalo ko pang isiniksik ang mukha ko sa unan. Ang sarap matulog! Feeling ko ay isa akong reyna na walang iniisip na bayarin sa kuryente o

Naramdaman ko ang biglang pag-akyat ng lahat ng dugo ko sa mukha. Lord, yung marupok ninyong anak, paki-bend ng kaunti ang tuhod kasi anytime talaga ay babagsak ako sa sahig! Ang seryoso ng mukha niya, pero ang tingin niya, parang nilulunod ako sa kilig. Natawa na lang ako nang mahina para itago ang nagwawala kong isip sa kilig, sabay bawi ng kamay ko. "Kumain ka na nga lang diyan. Baka kung ano pa ang maipalit mo sa tinidor mo." Tahimik kaming nagpatuloy sa pagkain, bagamat bawat subo ko ng pancake ay sinasabayan niya ng malalalim na titig na parang ako ang nginunguya niya. Nang maubos namin ang huling piraso, na si Lucas ang umubos sa halos tatlong patong dahil sobrang sarap daw. Sumandal siya sa upuan at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. Biglang nagbago ang timpla ng mukha niya. Nawala ang mapaglarong ngiti at napalitan ng isang seryoso, medyo guilty na ekspresyon. Umayos siya ng upo at hinawakan ang magkabilang kamay ko sa ibabaw ng lamesa. Ang lalambing ng mga