All Chapters of Working as a Maid for the Billionaire: Chapter 191 - Chapter 200

Habang binabaybay namin ang maikling pasilyo patungo sa silid-tulugan, hindi ko mapigilang mapatitig sa panga ni Lucas. Ang talas, bes! Pwedeng pang-hiwa ng sibuyas kung sakaling mawalan kami ng kutsilyo sa kusina. Dagdag mo pa ang banayad na pagtaas at pagbaba ng kaniyang dibdib habang ang kaniyang hininga malapit sa aking noo. Kung ganito ba naman palagi ang sasakyan ko araw-araw, handa na akong isuko ang kotse kung sswertehin man ako sa car prize. Sino ba naman ang nangangailangan ng four-wheel drive kung mayroon kang isang six footer na billionaire transport system na de-kalidad ang abs na tumatama sa tagiliran mo? "Lucas, dahan-dahan naman sa paghakbang," bulong ko habang isinusuksok ko ang mukha ko sa leeg niya. Gusto ko pang maramdaman ng matagal ang abs niya. "I have a firm grip on you, Anya. Don't worry," sagot niya habang pababa ang tingin sa akin, ang kaniyang mga mata ay tila natutuwa sa pagiging praning ko. Naramdaman ko ang biglang pag-igting ng kaniyang hawak sa aking

Pumasok kami sa elevator ni Nathan na tila ba may sarili kaming mga mundo. Habang bumababa ang elevator, hindi ko mapigilang mapatingin sa repleksyon namin sa makintab na dingding. Katabi ko ngayon ang kapatid ng pangarap ng buhay ko. Kung si Lucas ay ang tipong seryoso, misteryoso, at may aura ng isang hari na handang manakop ng bansa, si Nathan naman ay may aura ng isang makulit na playboy, yung tipong papangitiin ka muna bago ka asarin nang tuluyan.Lord, ano ba ang ipinaglihi ng nanay ng mga Villamor na ito? Isang truck ng karangyaan at perpektong genetics? Hustisya naman para sa aming mga normal na mortal na ang tanging puhunan sa buhay ay kapal ng mukha at pananalig sa liptint."You're staring, Anya," biglang basag ni Nathan sa katahimikan habang nakangisi pa rin, hindi man lang tumitingin sa akin. "I know I'm good-looking, but my brother might kill me if he finds out you're checking me out.""Excuse me, Sir Nathan, hindi kita tinitingnan," mabilis kong pagtanggi sabay irap, kah

"Bro, chill! Makinig ka muna kasi!" halos mamawis na si Nathan habang inilalayo nang bahagya ang cellphone sa tenga niya. Kahit hindi naka-loudspeaker, dinig na dinig ko ang malalalim na ungol ng galit ni Lucas mula sa kabilang linya. Kung may visual effects lang ang boses niya, siguradong may lumalabas nang usok at kuryente sa screen ng phone."I'm telling you, it’s just a divertion! Some people were tailing us from the penthouse. The media will feast on her. Isasabit nila ang pangalan niya sa eskandalo ng kasal niyo ni Yanna." patuloy na pagpapaliwanag ni Nathan habang pabalik-balik ang lakad sa tapat ng kama.Habang pinapanood ko si Nathan na tila ba nakikipagnegosasyon sa isang terorista, hindi ko mapigilang mapakapit sa gilid ng kutson. Grabe, ang boses ni Lucas sa kabilang linya... iba talaga ang epekto sa akin. Kahit galit na galit siya at mukhang handang pumatay ng tao, ang lalim at ang gaspang ng boses niya ay parang humahaplos sa natitira kong katinuan. Lord, bakit ganoon? B

Kinabukasan, maaga akong nagising na may bitbit na ngiti na halos umabot sa aking mga tainga. Ang sarap talagang matulog kapag bago ka pumikit, ang huling nabasa mo ay ang text ng isang nag-aalalang Lucas Villamor. Jusko, kung pwede ko lang i-frame 'yung text niya at isabit sa dingding ng maid quarters, ginawa ko na! Pakiramdam ko nga, kahit maghapon akong maglampaso ng sahig ngayon, hindi ako mapapagod basta't ang iniisip ko ay ang maskulado at guwapong katawan ng aking mahal na protector. Kailan ko kaya siya ulit makikita? Na-miss ko na ulit siya. Pero siguro kailangan ko muna magtiis sa long distance relationship dahil sa nangyari kahapon. Napakaepal naman kasi nung mga sumusunod! Naikasal naman na si Yanna.Kasalukuyan akong nagpupunas ng mga mamahaling vase sa sala habang mahinang kumakanta ng isang love song nang biglang sumulpot sa paningin ko ang pamilyar na mukha ng dakilang bayaw at driver ko kagabi."Anya, let's go. Mag-ayos ka na ng sarili mo, aalis tayo," kaswal na utos n

Nang sumara ang pinto ng elevator, hindi ko pa rin tinatantanan ng tingin si Nathan. Nakasandal ako sa dingding habang ang mga kamay ko ay nakakrus sa aking dibdib, patuloy ang pagtaas-baba ng aking mga kilay. Si Nathan naman ay tuwid na tuwid ang tayo, nakatingin lang sa digital display sa itaas kung saan mabilis na umaakyat ang mga numero ng floor. Halatang-halata ang kaniyang pagkabalisa dahil panay ang ayos niya sa kaniyang mamahaling relo, kahit hindi naman ito nakasalaula.Sus, kunwari pa 'tong si Sir Nathan. Bulong ng makulit kong isipan. Ang isang Nathan Villamor, nabulabog ang natutulog na puso ng isang Sabel? Bagay nga sa kaniya 'yan para naman matuto siyang maghabol, hindi 'yung laging siya ang hinahabol!Tuminging muli sa akin si Nathan nang mapansin niyang hindi pa rin nabubura ang nakakaloko kong ngiti. "Anya, stop looking at me like that. You're creeping me out. Pinapaalalahanan kita, si Lucas ang pinunta mo rito, hindi ang pang-aasar sa akin.""Wala naman akong sinasab