All Chapters of Working as a Maid for the Billionaire: Chapter 211 - Chapter 220

Biglang nagbago ang ihip ng hangin sa paligid namin. Ang init ng araw na kanina ay nagpapasakit sa aking ulo, tila isang mabigat na parusa na dumi-diin sa aking bungo habang naglalakad sa mausok at maingay na eskinita, ay unti-unting nagbago. Sa isang kisapmata, ang nakakapapasong sinag na iyon ay tila naging isang banayad na yakap, nagbibigay ng kakaiba at mahiwagang liwanag sa madilim at magulong mundo kung saan ako pilit na nalulunod. Parang may kung anong kuryente, isang mabilis, mainit, at hindi mapigilang boltahe na gumapang mula sa dulo ng aking mga daliri, dumaan sa aking mga ugat, at sumakop sa aking buong katawan nang marinig ko ang kaniyang huling tinuran. Sa isang iglap, tila nagliwanag ang aking mukha. Isang malawak, totoo, at hindi mapigilang ngiti ang unt-unting sumilay sa aking mga labi, sa kabila ng mga natuyong luha na gumuhit ng mapait na landas sa aking pisngi. Ang bigat sa aking dibdib, ang parang may dambuhalang batong nakadagan sa aking paghinga ay biglang napa

Napatikom ang aking bibig sa direktang tanong ni Nanay. Biglang natuyo ang aking lalamunan, at ang mga salitang kanina lang ay naglalaro sa aking isipan ay tila naglahong parang bula. Napatingin ako kay Nanay, pagkatapos ay mabilis na binalingan si Lucas na kasalukuyang hawak pa rin ang baso ng malamig na tubig. Pumintig nang mabilis ang aking puso sa tindi ng kaba. Ano nga ba ang isasagot ko? Sasabihin ko ba ang totoo? Pero bago kami makarating dito, wala naman kaming napag-usapan kung paano ko siya ipakikilala sa pamilya ko. Oo, sinabi niyang gusto niyang makilala ang pamilya ng girlfriend niya, pero ang ipakilala siya nang pormal at harap-harapan kay Nanay bilang opisyal kong kasintahan ay ibang usapan na. Paano kung nabigla lang siya kanina sa daan? Paano kung hindi pa siya handa sa mga posibleng itanong ni Nanay? O kaya naman, paano kung maging dahilan lang ito para mas lalo siyang maipit sa sitwasyon nila ng pamilya niya? Bumukas ang aking bibig, tangkang mag-imbento ng kung a

Habang tumatakbo ang sasakyan sa malawak na kahabaan ng expressway, unti-unting binalot ng katahimikan ang buong loob ng kotse. Ang marahang ugong ng makina at ang malamig na hangin mula sa air conditioner ay tila isang lullaby na unti-unting humihila sa aking mga talukap. Tumingin ako sa labas ng bintana, pinapanood ang mga naglalakihang puno, mga poste, at mga ilaw sa kalsada na mabilis na lumilipas sa aking paningin.Kasabay ng paglayo namin sa aming baranggay ang unti-unting pagbabalik ng mabigat na pakiramdam sa aking dibdib. Ang lahat ng emosyong pinagdaanan ko ngayong araw, ang takot nang harapin ako ng ina ni Lucas, ang sakit ng kaniyang mga salita, ang biglang pagkawala ng aking trabaho, at ang labis na kagalakan nang makasama ko ang aking pamilya, ay tila sabay-sabay na sumingil sa aking katawan. Naramdaman ko ang pagod, hindi lang sa pisikal na aspeto, kundi ang matinding pagod ng aking isip at puso na kay tagal ding nagtiis at nagkunwaring matatag.Bahagya kong naramdaman

Sa sobrang pagod ng katawan at isip ko sa mga nagdaang pangyayari, tila pinaantok ako ulit ng mundo at ang lambot ng kama pati ang lamig ng aircon ang tanging nagligtas sa akin. Pagkaipod ko sa malambot na unan, bagsak agad ako. Zero resistance, bagsak ang katawan. Kinaumagahan... o kung umaga man iyon. Bahagyang dumilat ang isa kong mata. Ang dilim pa rin ng paligid dahil nakasara ang makapal na blackout curtains ni Lucas. Unti-unti kong iginalaw ang aking kamay para kapain ang cellphone ko sa ibabaw ng nightstand. Kapagkakuha, agad kong binuksan ito. Nang mapindot ko ang screen at sumilip ang nagniningning na liwanag nito, agad kong dinilat nang buo ang dalawa kong mata. 12:15 PM. Napabangon ako nang walang kurap! Parang binagsakan ng kidlat ang buo kong pagkatao. Napahawak ako sa aking ulo habang ang mga mata ko ay halos lumuwa sa gulat. "Hala, jusko Lord!" napatili ako nang mahina habang mabilis na ibinaba ang mga paa sa sahig. "Alas-dose na?! Tanghali na!" Paanong nangyarin

Hawak ang vacuum cleaner, dahan-dahan kong sinimulan ang aking misyon. Ang penthouse na ito ni Lucas ay napakalawak, ang ganda ng interior dahil ito ay modern, sleek, at halatang milyones ang halaga ng bawat muwebles. Pero habang nagtatakbo ang vacuum sa ibabaw ng mamahaling carpet, hindi maalis sa utak ko ang imahe ni Lucas na nakaupo sa kaniyang desk, seryosong nagtatrabaho. Pati na tong carpet na to ay nagpapadistract sa akin dahil dito kami gumawa ng milagro nung nakaraan. Paminsan-minsan, pasimple akong sumusulyap sa kaniya mula sa kalayuan. Lord, maawa ka naman sa kaluluwa ko. Paano ako makakapaglinis nang matino kung 'yung landlord-slash-boyfriend ko, mukhang ibinaba mula sa langit para lang mang-akit? Nakakabit pa rin sa kaniyang matangos na ilong ang kaniyang eyeglasses, at bawat pagkunot ng kaniyang noo kapag may binabasang kontrata ay parang kutsilyong tumutuhog sa marupok kong puso. Gusto kong tumakbo papalapit sa kaniya, tanggalin 'yung salamin niya, at sabihing, Siir Lu