CHAPTER -FIVE

**EIRAH SALVATORE POV**

Nagising ako dahil sa isang mabigat at mainit na bagay na nakapatong sa dibdib ko. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, only to freeze in shock. It was an arm, isang matipunong braso ng lalaking nakasama ko kagabi.

Doon bumalik ang lahat. Every memory, every touch, flooded my mind. Hindi lang isang beses nangyari ang pag-angkin niya sa akin... it happened five times. Limang beses niya akong inangkin nang buo. Napahawak ako sa bibig ko sa sobrang hiya, my heart hammering against my ribs in pure panic.

Dahan-dahan akong lumingon sa katabi ko. He looked devastatingly handsome while sleeping, parang isang anghel, peaceful and calm. Pero alam ko ang totoo. I knew how intense and wild he could be.

Bigla siyang gumalaw, and I almost screamed in terror! Dahan-dahan kong inalis ang mabigat niyang braso mula sa dibdib ko at tahimik na bumaba sa kama. I winced. Ramdam ko ang hapdi at sakit sa buong katawan ko, especially between my thighs. Every ache was a stinging reminder na hindi ito panaginip.

Kinuha ko ang aking mga damit na nakakalat sa sahig. My hands were shaking as I dressed up, terrified na baka magising siya at mahuli ang pagtakas ko.

Bago ako tuluyang lumabas, sinulyapan ko siya muli. Nang gumalaw siya at akmang didilat na ang mga mata, halos mawalan ako ng hininga! I bolted out of the room before he could catch me.

I grabbed my sandals from the sofa and slipped them on as fast as I could. Pagkabukas ko ng main door, I gasped. Isang lalaking may kulay pulang buhok ang bumungad sa akin, he was about to enter!

He looked at me in complete shock. I must have looked like a mess, magulo ang buhok, flushed ang mukha, at halatang galing lang sa kama. I looked down, dying of embarrassment. I couldn't even look him in the eye.

“P-pa-paraan po…” I stammered, my voice barely a whisper.

Agad naman itong tumabi para bigyan ako ng daan. I didn't look back. I ran through the hallway and into the basement parking, my only goal was to get as far away as possible bago siya magising.

**FAST FORWARD**

Nakarating ako sa parking lot kung saan naka-park ang sasakyan ko. I ignored the soreness of my body and the sharp sting between my legs. Ang mahalaga, makalayo ako.

I fumbled with my remote key, hopped inside, and started the engine. I drove like my life depended on it. Habang nasa daan, biglang tumunog ang cellphone ko sa loob ng bag. I answered it immediately without checking the caller ID.

“Hello?” I gasped, still catching my breath.

“Eirah, nasaan ka na?” It was Lolo. His voice was stern.

“N-nagliligo pa po, Lo,” I lied, praying he wouldn't notice the exhaustion in my voice.

“Bilisan mo! We have a very important meeting today here at the company… with the Del Fierro Group,” Lolo announced.

“Del Fierro Group?” I whispered to myself.

Bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko? I felt a sudden wave of dread, isang kaba na hindi ko maipaliwanag. It felt like an omen of something massive about to happen.

“Apo? Are you listening?”

“O-opo, Lo! I'll be there!” I hung up immediately.

I stepped on the gas. My hands were trembling on the steering wheel.

**BLACK ZEVIAN DEL FIERRO POV**

Nagising ako dahil sa walang tigil na katok sa pinto ko. Mukhang walang balak tumigil hangga’t hindi ko binubuksan.

“Come in,” sigaw ko, Paos at mabigat ang boses ko. Nanatiling pikit ang mga mata ko habang nilalanghap ang amoy na naiwan sa mga unan, isang faint at sweet scent ng vanilla na ayaw maalis sa sistema ko.

“Boss,” bumasag sa katahimikan ang boses ni Jared pagkapasok niya.

Idinilat ko ang mga mata ko at umupo, habang hinahaplos ang sentido ko para mawala ang antok. Instinctively, lumingon ako sa kabilang side ng kama... at doon tumigil ang buong mundo ko.

Wala na siya.

Iniwan niya ako. Matapos ang isang gabi ng raw passion at possession, bigla siyang naglaho na parang bula. Walang note, walang goodbye... at ang pinakamasakit? Hindi ko man lang alam ang pangalan niya.

Napatingin ako sa puting bedsheets. Nandoon ang isang crimson stain—ang selyo ng kanyang pagkabirhen. Patunay na ako ang una at tanging lalaking nagmay-ari sa kanya.

“Boss... hinahanap niyo po ba 'yung babae?” maingat na tanong ni Jared.

Tiningnan ko siya ng nakakatakot na tingin, Napalunok siya, halatang nanginginig sa delikadong aura na inilalabas ko.

“Nakaalis na siya kanina lang, Boss... nagmamadali siya. Halos tumakbo pa siya palabas,” report niya.

Ibinalik ko ang tingin ko sa mantsa sa kama. Napatiklop ang kamao ko hanggang sa mamuti ang mga knuckles ko.

You can never escape me, love.Hahanapin kita. Kahit saan ka pa magtago, mahahanap at mahahanap kita. At kapag nakuha na kitang muli... hinding-hindi na kita pakakawalan. Never.

“Boss…” tawag ulit ni Jared, nanginginig ang boses. “Tumawag ang Big Boss. You have a very important meeting today sa Salvatore Company head office.”

SALVATORE?

Isang madilim at predatory smirk ang gumuhit sa mga labi ko.

"How very convenient."

“okay,wait me outside,I'm just going take a shower”-utos ko. Yumukod nang may paggalang si Jared at nagmamadaling lumabas ng kwarto.

Tiningnan ko ang bakanteng pwesto sa kama sa huling pagkakataon.

You can never run away from me, my little virgin. I will find you, no matter where you go.