All Chapters of ทะลุมิติมาพิชิตใจสามีแสนร้ายกาจ (70'S): Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12การค้าในตลาดมืดคล้อยหลังหวงเล่อหยางไปแล้วหนิงเจียก็รีบวาร์ปเข้ามาในมิติทันที เหลือเวลาอีกกว่าหนึ่งชั่วโมงกว่ารถจะมา ซึ่งรถโดยสารจะผ่านหน้าหมู่บ้านในทุก 6 โมงครึ่งของทุกวัน เพราะฉะนั้นยังมีเวลาเตรียมตัวอีกนิดหน่อยมือบางหยิบกระปุกยาที่เก็บมาจากโรงพยาบาลในชาติก่อนออกมา ในกระปุกเป็นยาพาราธรรมดา แต่เธอมีวิธีที่จะทำให้มันกลายเป็นยาวิเศษได้ในไม่กี่อึดใจหนิงเจียจัดการแบ่งยาออกมา 200 เม็ด พลางหลุบตามองยาเม็ดใหญ่ในมือ ปากอิ่มยกยิ้มอ่อน ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยพลังรักษาระดับสองเข้าไปอย่างเชื่องช้าทว่าสายพลังมั่นคง จากยาพาราธรรมดาก็กลับกลายเป็นตัวยาที่ไม่มีที่ไหนในโลกความจริงเธอพึ่งค้นพบวิธีนี้เมื่อคืนจากความเรื่อยเปื่อยของตัวเอง แค่ทดลองประยุกต์ขึ้นมาเล่น ๆ แต่ทว่ากลับสัมผัสได้ด้วยพลังพิเศษว่ามันใช้ได้ผลดีอย่างไม่น่าเชื่อตัวยา 1 เม็ด มีพลังระดับสองอัดแน่น แม้จะเทียบไม่ได้กับการที่ได้รับการรักษาโดยตรงจากมือของเธอ แต่มันก็กลายเป็นยาที่วิเศษกว่าตัวยาใดในโลก! และแม้จะสามารถส่งพลังเข้าไปในตัวยาได้ไม่มาก แต่ประสิทธิภาพคับแน่นเหลือเชื่อยานี้สามารถรักษาโรคร้ายให้หายขาดได้ เพียงแต่ต้องกินหลายเม็

บทที่ 14ยาหมอเทวดา(?)อ่า...ดูเหมือนว่าเธอจะกลับบ้านผิดเวลาไปหน่อย ทำสามีปากร้ายโกรธเข้าซะแล้ว แต่ปกติก็ไม่เห็นจะโกรธเคืองกันนะไม่ว่าเธอจะไปไหนเขาไม่เห็นจะสนใจ เรียกได้ว่าต่างคนต่างอยู่เลยด้วยซ้ำไม่รู้ว่าวันนี้ผีอะไรเข้าสิงนะถึงได้สนใจเธอขึ้นมา“ฉันแค่เดินเลือกเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของผู้หหญิงเพลินไปหน่อยน่ะค่ะ อีกอย่างรถโดยสารรอบสุดท้ายขับช้าด้วยเลยถึงช้า”พูดพลางวางตะกร้าสะพายหลังลงให้เขาดูเป็นหลักฐานว่าเธอซื้อของกลับบ้านมากมายอย่างที่พูดจริง ๆ “แล้วที่พี่มานั่งหน้าขรึมอยู่ตรงนี้ สามีเป็นห่วงฉันเหรอคะ?”ไหน ๆ ก็ไหน ๆ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเย้าหยอกเพราะโอกาสดี ๆ ชวนให้คิดเข้าข้างตัวเองแบบนี้หาง่ายเสียที่ไหน สิ้นประโยคนั้นของเธอ ชายหนุ่มที่นั่งรอเมียกลับบ้านหน้าดำหน้าเขียวก็พลันชะงักกึกเรียวคิ้วเข้มขมวดมุ่นเข้าหากัน แล้วหลบสายตาของหญิงสาวตรงหน้า เขาได้ยินเสียงหัวเราะใส ๆ ดังแว่วเข้ามาในหู ฟังแล้วชวนให้หงุดหงิดสิ้นดี ผู้หญิงคนนี้กล้าหัวเราะเขา!“เข้าไปข้างในได้แล้ว มัวแต่พูดมาก พออาการป่วยกำเริบจะเดือดร้อนหาหมอมาดูอาการอีก”พูดจบปรายตามองคู่สนทนาแวบหนึ่ง ก่อนจะหิ้วตะกร้าที่เธอพึ่งจะวาง

บทที่ 16ช่วยเหลือครอบครัวลู่เฟยเล่าให้น้องสาวฟังถึงเรื่องอาการป่วยของบิดา เขาบอกว่าพ่อป่วยมานานหลายปี ช่วงแรก ๆ ก็ยังมีอาการปกติ ทว่าก่อนที่หนิงเจียจะแต่งงานออกไปอาการของพ่อหนักขึ้นมาก จากปกติลงแปลงนาทำงานหนักได้...ตอนนี้ทำได้แค่งานเบา ๆ อย่างเช่นรดน้ำพรวนดินแปลงผักเท่านั้น“ฉันขอตรวจดูหน่อยนะคะ” ไม่รอให้ใครอนุญาต พลันวางมือลงบนแผงอกของบิดาปลดปล่อยพลังสีขาวออกมาบาง ๆ ช่วยตรวจสอบอวัยวะภายในวาบ...การที่หลินหนิงเจียแสดงพลังพิเศษออกมาให้เห็นซึ่ง ๆ หน้า ทำให้ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หลินหนิงจูแทบหงายหลังเมื่อเห็นแสงสีขาวนวลปรากฏออกมาปะ เป็นไปได้ยังไง? นั่นคือคำถามในหัวของทุกคนสองนาทีต่อมาหนิงเจียก็ละมือออก เธอตรวจสอบแล้วพ่อเป็นมะเร็งกระดูกซึ่งน่าจะเป็นระยะสุดท้ายแล้ว ตอนนี้เธอเห็นเชื้อมะเร็งมันลามไปทั่วร่างกาย กำลังจะลามลงปอด จึงเป็นสาเหตุให้คนป่วยเหนื่อยง่ายหากไม่รับรักษาคงอยู่ได้อีกไม่นาน ซึ่งเธอไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้น!“พ่อเป็นมะเร็งกระดูก ไม่น่าแปลกที่หมอจะรักษาไม่ได้ โรคชนิดนี้ค่อนข้างรุนแรงน่ะค่ะ” เสียงหวานพูดออกมาสบาย ๆ ไม่ได้อธิบายเรื่องพลัง เธอปล่อยให้ทุกคนนิ่งอึ้งอยู

บทที่ 18พบหน้านายพลจางขาทองคำขาใหญ่หลายวันต่อมาบาดแผลของหวังซานตงเกือบจะหายดี เขาค่อนข้างแปลกใจที่บาดแผลฉกรรจ์สมานกันได้อย่างรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ ช่วงเวลาที่ผ่านมาก็เป็นหนิงเจียที่คอยดูแล...ซึ่งน่าแปลกอีกเช่นเคยที่เขารู้สึกรำคาญเธอน้อยลงจากเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัดเช้าวันนี้ทั้งสองต่างตื่นขึ้นมาตั้งแต่ยังไม่สว่างดี จัดการธุระส่วนตัวของตนเองจนแล้วเสร็จพร้อมจะปฏิบัติภารกิจของตนเองวันนี้หวงเล่อหยางสวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบไม่มีลวดลาย แม้ชุดจะเป็นสีพื้นราบเรียบ แต่ทว่ารูปร่างสูงโดดเด่นออร่าและเค้าโครงใบหน้าที่ดูดีจนไร้ที่ติของเขานั่นไม่สามารถกลบรัศมีที่พุ่งเข้ากระแทกตาเพศตรงข้ามได้ส่วนอันซีเหมยแต่งตัวด้วยชุดกางเกงเข้ารูป สวมทับด้วยเสื้อคลุมตัวยาวสีดำราคาแพง ซึ่งพอสวมบนเรือนร่างระหงแล้วมันช่างน่ามองน่าดึงดูดไม่น้อยไปกว่ากันหญิงสาวเดินออกมาก็เจอเข้ากับหวงเล่อหยางที่กำลังจะออกไปข้างนอกพอดี ร่างสูงขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปมก่อนจะยกแขนขึ้นมากอดอกแล้วจงใจกวาดตามองหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้ารอยยิ้มซุกซนกับดวงตาใสแจ๋วที่มองสบมานั้น ช่างทำให้เขารู้สึกมีอะไรมาข่วนตรงหน้าอกให้คันยุบยิบ แต่ไม่ได้น

บทที่ 20ฉันคือภรรยาของหวงเล่อหยางหลังการประมูลเสร็จสิ้น รวมเงินทั้งหมดหลังจากหักค่าดำเนินการแล้วหนิงเจียได้รับเงินเกือบ 600,000 หยวน แถมยังได้เงินพิเศษจากหอประมูลอีก 10,000 หยวน ที่เธอสามารถดึงความสนใจจากลูกค้ามากมายให้หอประมูล“ฉันยังมียาอีกจำนวนหนึ่ง ผู้พันยังต้องการอยู่ไหมคะ? ฉันจะขายให้ในราคาถูกกว่าที่ประมูล”“ต้องการ เธอมีอยู่มากเท่าไหร่?”“หนึ่งร้อยกระปุก กระปุกละสิบเม็ดค่ะ”ข้อเสนอนี้แน่นอนว่าหลินเว่ยคุนต้องตอบรับ เขาไม่ได้เอาเปรียบหนิงเจีย เสนอรับซื้อในราคาเม็ดละ 50,000 หยวน ราคานี้ถือว่าไม่แพงสำหรับตระกูลใหญ่ที่มีกำลังจ่าย เขามีฐานลูกค้าชัดเจนจึงกล้าซื้อยามาในราคาสูงอย่างที่รู้ว่าชีวิต...เปรียบเทียบกับเงินหลักหมื่นหยวนไม่ได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยวเงินหลักแสนหยวน ก็ยังคุ้มค่าที่คนจะควักจ่ายกลายเป็นว่าหลินหนิงเจียได้เงินกลับเข้ากระเป๋าเพิ่มอีกเป็นกอบเป็นกำเพราะเธอขายยาให้หลินเว่ยคุนอีก 100 กระปุก โดยผู้พันหลินจ่ายเงินให้ก่อน สินค้าจะได้ในอีกสามวันไม่ใช่สิ...ดีลนี้หุ้นส่วนใหญ่คือพลเอกจางเหวินต่างหากเมื่อรับเงินมาแล้วเธอจึงเก็บเข้ามิติไป ในมิติปลอดภัยหายห่วงไม่ต้องกลัวว่าจะหายห