ทะลุมิติมาพิชิตใจสามีแสนร้ายกาจ (70'S)의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

บทที่ 02ทะลุมิติเข้าร่างหญิงชนบท“เฮือก!!”ร่างบางสะดุ้งตื่นจากความฝันอันโหดร้าย ดวงตากลมโตแสนเหนื่อยล้าเบิกกว้างขึ้น หน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรง เสียงหายใจเหนื่อยหอบทำให้หนิงเจียรู้สึกตัว ร่างบางลุกขึ้นนั่งพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ กายในห้องห้องหนึ่งที่เธอนอนอยู่เป็นห้องขนาดเล็กประดับด้วยแจกันดอกไม้เก่า ๆ โต๊ะและเก้าอี้อย่างละตัว ผ้าม่านก็เก่าจนมีบางส่วนฉีกขาด รวมถึงตู้เสื้อผ้าที่ไม่มีประตูปิดนอกจากนั้นยังมีเตียงนอนเล็ก ๆ ฟูกนอนแข็ง ๆ นอนทีเจ็บไปทั้งแผ่นหลัง ผ้าห่มที่เธอห่มอยู่ก็ทั้งเก่าทั้งบาง มีรอยเย็บปะชุนอยู่เต็มไปหมดมือเรียวไร้เรี่ยวแรงกุมขมับเมื่อความทรงจำของร่างเก่าไหลบ่าเข้ามาเป็นสายร่างนี้มีชื่อว่าหลินหนิงเจียเหมือนกันกับเธอ หน้าตาที่เห็นในความทรงจำก็ละม้ายคล้ายคลึงกันถึงแปดส่วนเลย หนิงเจียคนนี้มีอายุ 17 ปี ผิดกับเธอที่อายุ 35 ปีแล้วหลินหนิงเจียเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลหลิน พ่อกับแม่ของเธอนั้นมีลูกด้วยกัน 4 คน เป็นบุตรชายสองคน บุตรสาวสองคน ซึ่งเธอเป็นลูกคนสุดท้องที่ชีวิตค่อนข้างอาภัพเนื่องจากเกิดมาแล้วร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ป่วยออด ๆ แอด ๆพ่อกับแม่ต้องหาเงินมารักษาลูกสาวค

บทที่ 04ปลุกพลังจากคริสตัลสีทองคริสตัลจากซอมบี้นั้นมีหลายสีแสดงถึงพลังที่แตกต่างกันไป อย่างเช่นคริสตัลสีเขียวจะแสดงถึงพลังพฤกษา สีฟ้าครามพลังน้ำแข็ง สีน้ำตาลเข้มพลังดิน และพลังมิติอย่างที่หนิงเจียมีนั้นจะเป็นสีน้ำตาลผสมสีเขียวออกขุ่น ๆส่วนคริสตัล ‘สีทอง’ จะเป็นคริสตัลจากซอมบี้ที่ไม่มีพลังธาตุ แต่มันเอาไว้ปลุกพลังโดยเฉพาะ ซึ่งสีอื่นทำไม่ได้ คริสตัลสีทองถือว่าเป็นของหายาก ฆ่าซอมบี้ไปพันตัวอาจจะเห็นคริสตัลสีทองหนึ่งถึงสองเม็ดเท่านั้นแต่ตอนนี้ในมือของเธอถือคริสตัลสีทองถึง 18 เม็ด!หนิงเจียลบหน้าอกเบา ๆ พลางคิดในใจว่าหัวหน้าของเธอนั้นช่างร่ำรวยเสียจริงหัวหน้าใจกว้างมากที่มอบคริสตัลสีทองให้เธอเป็นของขวัญวันเกิด ในขณะที่คนอื่นในทีมไม่ได้ครอบครองมันเนื่องจากเป็นของหายากและเป็นที่ต้องการสำหรับฐานผู้รอดชีวิตคริสตัลสีทองถึงได้มีราคาแพง...สามารถแลกเปลี่ยนได้แทบทุกอย่างถ้าเอาไปเสนอให้กับคนมีอำนาจ หนิงเจียยังคิดไม่ถึงเลยว่าหัวหน้าของเธอจะครอบครองคริสตัลสีทองเอาไว้ตั้งหลายเม็ด!เขาให้เธอมา 18 เม็ด แล้วกับตัวเขาจะมีอีกตั้งเท่าไหร่?!หลังจากที่เจอคริสตัลปลุกพลังหนิงเจียก็รอให้ถึงตอนกลางคืนอย่างใ

บทที่ 06โดนบิดหูเกือบขาดหนิงเจียเดินไปตามเสียงคุยกันเสียงดังไปสามบ้านแปดบ้าน ซึ่งเธอมั่นใจว่าพวกเขาต้องกำลังตั้งวงเหล้ากินกันอยู่แน่ เพราะไม่ว่าจะยุคไหนสมัยไหน คนเมาก็เอะอะเสียงดังเหมือน ๆ กันซึ่งผิดจากที่คิดเสียที่ไหน เดินมาถึงก็เห็นว่ามีชายหนุ่มสามคนกำลังกระดกเหล้าเข้าปากอึก ๆ พร้อมกับแกล้มเป็นเนื้ออะไรสักอย่างในจาน ยังมีเหลือที่ย่างไว้ในเตาข้างแคร่ไม้อีกด้วยยุคข้าวยากหมากแพงชาวบ้านอดอยากกันแทบตาย กว่าจะมีเนื้อกินต้องรอวันสำคัญ เช่นวันขึ้นปีใหม่ วันตรุษจีน หรือเนื้อที่ได้แบ่งปันส่วนจากแปลงนา หนึ่งปีได้กินเนื้อกันไม่กี่ครั้ง ถ้าไม่นับเนื้อสัตว์ที่ล่าได้เองบนเขา ซึ่งน้อยมากที่จะมีชาวบ้านขึ้นไปล่าได้เนื่องจากหวาดกลัวอันตรายในขณะที่ทุกคนอดอยาก แต่ผู้ชายสามคนนี้ได้กินดีอยู่ดี เอาเนื้อสัตว์มากินแกล้มเหล้าตั้งวงกันจนเมาหัวทิ่ม?หนิงเจียไม่ได้พูดเวอร์เกินไปเท่าไหร่นัก เพราะตอนนี้สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือเพื่อนของสามีหัวทิ่มลงพื้นหลับไปแล้วในขณะที่ตัวยังเกยอยู่บนแคร่ ร่างบางเดินเข้าไปกลางวงโดยไม่ได้ส่งเสียงใด...นั่นทำให้อีกสองคนที่เหลือรวมสามีของเธอหันมองขวับหนิงเจียเลิกคิ้วขึ้นสูง พลางคิด

บทที่ 08ไม่ไว้หน้าใครหน้าไหนทั้งนั้นรุ่งเช้าหนิงเจียตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บรวดร้าวไปทั้งร่าง ความทรงจำฉายชัดว่าเมื่อคืนเธอเล่นพลิกผ้าห่มกับหวงเล่อหยางทั้งคืนเลยมีสภาพอย่างที่เห็น แค่จะลุกขึ้นนั่งยังเจ็บจี๊ดร้าวระบมช่วงล่าง หนิงเจียทำปากขมุบขมิบบ่นคนที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องมีสภาพนอนเป็นผักหวงเล่อหยางก็อึดและแข็งแรงมากมากจริง ๆ เมื่อคืนเขาจับเธอพลิกไปหลายรอบกระแทกเข้ามาแต่ละทีทำเอาจุกจนตาลอยจนเธอต้องร้องขอให้หยุด ไม่อย่างนั้นเธอก็ไม่รู้ว่าจะเล่นงานเธอจนถึงรุ่งเช้าเลยหรือเปล่าแล้วนี่เขาหายไปไหน?อย่าบอกนะว่าได้กันแล้วก็ทิ้ง?หนิงเจียเบะปากเล็กน้อยก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สภาพภายนอกเธอยังคงเปลือยเปล่าทว่าร่างกายกลับสะอาดสะอ้านเหมือนมีคนมาทำความสะอาดให้แล้ว เป็นใครไปไม่ได้หรอกนอกจากสามีปากร้ายคนนั้นหนิงเจียรู้สึกดีเพราะจะได้ไม่ต้องเหนียวตัวมากหญิงสาวนั่งพิงหัวเตียงก่อนจะใช้พลังรักษาแค่ช่วงล่างไม่ให้ระบมมาก เธอไม่ได้รักษาร่างกายทั้งหมด ทั้งรอยมือ รอยจูบ รอยกัดบนร่างกายที่หวงเล่อหย่งทำไว้ยังคงอยู่ เธอกลัวว่าถ้ามันหายไปอีกฝ่ายจะสงสัย ยังไม่อยากจะมีปัญหาเพราะตอนนี้ที่เธอหายเ

บทที่ 10บทลงโทษเล็กน้อยจากลูกสะใภ้แสนชังหวงเล่อหยางชะงักในทันทีที่ได้ยินประโยคดังกล่าว ดวงตาคมหรี่มองผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างระแวดระวัง ความจริงเขาสงสัยมาหลายวันแล้วตั้งแต่ที่หนิงเจียฟื้นขึ้นมา เธอเหมือนไม่ใช่หนิงเจียคนเดิมที่เขาเคยรู้จัก ตอนแรกเขากะว่าจะปล่อยผ่านเพราะคิดว่านิสัยคนเรามันเปลี่ยนกันได้การที่เธอลุกขึ้นมาสู้คน...เขาว่าเป็นเรื่องดีที่หญิงสาวกล้าจะปกป้องตัวเอง ต่อไปจะได้ไม่โดนใครเอาเปรียบได้ง่าย ๆ อีก ทว่าสิ่งที่เหนือความคาดหมายของเขาคือการที่หนิงเจียมีวิชาการต่อสู้...ทั้งยังดูออกว่าเขาไม่ใช่เพียงพลทหารธรรมดา!“ลองบอกมาหน่อยสิคะว่าพี่มียศตำแหน่งในระดับไหน เผื่อว่าฉันจะอยากลดโทษให้ครอบครัวของพี่ลงเล็กน้อย” หนิงเจียคลี่ยิ้มบางราวกับสิ่งที่พูดเมื่อครู่เป็นเรื่องธรรมดาสามัญจริง ๆ ยศตำแหน่งของหวงเล่อหยางไม่ใช่ความลับ แต่ที่เขาไม่ได้บอกใครเพราะไม่อยากให้ใครเอายศตำแหน่งของเขาไปอ้างในทางไม่ดี ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่ โดยเฉพาะครอบครัวหวง ที่เขารู้ดีว่านิสัยของครอบครัวของตนเป็นยังไงส่วนหนิงเจียคนเก่าไม่ได้สนใจอยู่แล้วว่าสามีจะเป็นทหารยศอะไร เพราะเธอไม่เคยถามเรื่องส่วนตั