All Chapters of ทะลุมิติมาพิชิตใจสามีแสนร้ายกาจ (70'S): Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 21กระทบถึงความสัมพันธ์“ผมต้องไปส่งหนิงเจียที่บ้าน ส่วนเรื่องงานที่คุยไว้ก่อนหน้านี้ รอผมกลับมาก่อนแล้วกัน”“คุณจะทิ้งงานไปเหรอเล่อหยาง คุณก็รู้ว่างานนี้มันสำคัญมาก ทางหน่วยต้องการให้เราปฏิบัติภารกิจด่วน ถ้าหากคุณไปแล้วใครจะเข้าร่วมประชุมตำแหน่งหัวหน้าทีมล่ะ”“ผมเข้าใจ แต่ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของหนิงเจีย”หวงเล่อหยางพูดย้ำการกระทำก่อนหน้านี้ด้วยน้ำเสียงจริงจังจนฟ่านเหมยไม่กล้าพูดขัด มีคนร้ายตั้งใจทำร้ายหนิงเจียต่อหน้าเขา จะไม่ให้หวงเล่อหยางเป็นห่วงเลยก็เป็นไปไม่ได้“บอกทุกคน...แล้วผมจะรีบกลับมา” พูดจบขาแกร่งรีบก้าวเดินไปไม่เหลียวมองด้านหลังเพื่อจะตามหนิงเจียให้ทันฟ่านเหมยกำมือแน่นไม่อาจยอมรับว่ามีหญิงสาวคนอื่นอยู่ข้างกายผู้ชายที่เธอรักมานาน เธอเฝ้ามองดูว่าวันหนึ่งเขาจะหย่าภรรยา หรือไม่ก็หวังจะได้ยินข่าวว่าภรรยาของเขาป่วยตายในสักวัน เขากับเธอจะได้คบหากันอย่างเปิดเผยไม่โดนสังคมนินทาลับหลังเมื่อก่อนหวงเล่อหยางเป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อย พ่อเธอที่เป็นผู้บังคับบัญชาในหน่วยกลัวว่าฐานะทางสังคมของเขาจะไม่เหมาะสมกับบุตรสาวตระกูลฟ่านที่เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะ จึงสั่งห้ามคบหากันอย่างเด

บทที่ 23รักษาอาการบาดเจ็บหลายชั่วโมงต่อมาหวงเล่อหยางก็ถูกส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลในตัวเมือง เนื่องจากเป็นทหารหวงเล่อหยางจึงได้รับการรักษาอย่างรวดเร็วทว่าการที่เขาเสียเลือดมากก็ไม่ได้ทำให้อาการดีขึ้นมากเท่าที่ควร“แข็งใจหน่อยนะคนไข้ หมอจะช่วยคุณให้ถึงที่สุด”หมอวัยกลางคนเอ่ยเสียงหนักแน่น แต่หัวใจคุณหมอกลับเต้นตึกตัก แม้ไม่มั่นใจว่าจะช่วยชีวิตคนไข้ได้ แต่เขาจะพยายามอย่างเต็มที่จากนั้นทีมแพทย์จึงช่วยกันลงมือผ่าตัดกันมือระวิงด้านนอก“สวัสดีค่ะ ฉันมาเยี่ยมพี่เล่อหยาง ไม่ทราบว่าอาการเป็นยังไงบ้างคะ?”เสียงที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้คนที่รออยู่นอกห้องผ่าตัดต้องหันไปมอง ตอนนี้คนที่เฝ้ารอการผ่าตัดมีกัน 4 คน ซึ่งก็คือพันตรีฟ่านฉางเมิ่ง ฟ่านเหมย และลูกน้องของฟ่านฉางเมิ่งอีกสองคน“สวัสดีครับ คุณคือ...” ร่างสูงใหญ่ขยับตัว เขาเอ่ยถามหญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยหวานลงตัวในทุกมิติ พอได้สบตากับเธอฟ่านฉางเมิ่งถึงกับนิ่งอึ้งไปเขาเคยเห็นคนสวยมาเยอะ แต่ไม่เคยเห็นใครที่ทั้งสวยและสะกดสายตาได้เท่ากับเธอคนนี้เลย“ฉันหลินหนิงเจียภรรยาพี่เล่อหยางค่ะ ส่วนคนนี้พี่ชายคนโตของฉันชื่อว่าหลินลู่เฟย” หนิงเจียแนะนำตัว

บทที่ 25คิดร้ายหนิงเจียกลับจากตระกูลฟู่ด้วยรอยยิ้มกว้างตาเป็นประกาย ตระกูลฟู่เจ้าของตลาดมืดหลายแห่งเจรจาการค้าได้ง่ายกว่าที่คิด พวกเขาไม่ขาดแคลนเงินทองไม่ว่าเธอจะเสนอไปเท่ามากไหร่พวกเขากลับตอบรับอย่างยินดีส่วนหนึ่งที่ฟู่เหยียนไม่ต่อรองราคา เพราะมั่นใจว่าเขาจะสามารถทำกำไรจากผักและผลไม้ของหนิงเจียได้มากกว่าราคาซื้อเป็นเท่าตัวหนิงเจียมีของพร้อมส่ง เธอจัดสินค้าใส่ตะกร้าหวายเก็บไว้ในมิติเรียบร้อย ฟู่เหยียนจึงให้คนขับรถบรรทุกหกล้อมาส่งเธอกับลู่หานที่บ้านหลินพร้อมกับขนสินค้ากลับไปด้วยคุณตาฟู่หยวนก็มาช่วยขนด้วยอย่างกระตือรือร้น ส่วนฟู่เหยียนนั้นรีบนำสินค้าตัวอย่างไปเจรจาการค้ากับคู่ค้าของตนอย่างเร่งด่วนรถบรรทุกคันใหญ่และรถเก๋งสีดำขับเข้ามาในหมู่บ้านเป็นที่ฮือฮาสำหรับผู้คนที่พบเห็น ชาวบ้านที่สอดรู้เรื่องคนอื่น รวมถึงเด็ก ๆ กำลังเล่นกันอยู่ต่างก็วิ่งตามมาเพื่อดูว่ารถพวกนั้นเข้ามาทำอะไรในหมู่บ้านของตนหนิงเจียเห็นแล้วพานอ่อนใจเพราะเห็นมีเด็กเยอะเธอจึงนำลูกอมกระต่ายขาวรสนมถุงใหญ่พร้อมกับนมเปรี้ยวกล่องเล็กให้เด็ก ๆ แล้วกระซิบให้พวกเขาพาญาติ ๆ และผู้ใหญ่ที่รวมตัวยืนมุงอยู่ออกไปจากบริเวณบ้าน

บทที่ 27ผู้อยู่เบื้องหลังหนิงเจียปรากฏตัวหนึ่งชั่วโมงต่อมาก็ถึงเวลาประกาศยศและมอบเข็มโดยผู้บังคับบัญชา นายทหารทุกคนยืนรวมกันตรงด้านหน้าเวทีแล้วเดินเข้าไปรับมอบทีละคน หวงเล่อหยางอยู่ในลำดับที่สี่ ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปอย่างสง่างามใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งแต่แผ่ความน่าเกรงขามเรียกสายตาคนมองอย่างชื่นชม แผ่นหลังกว้างเหยียดตรงหนักแน่นราวกับภูผาดึงดูดสายตาผู้คนในงาน ไม่เว้นแม้กระทั่งแม่บ้านทหารที่มาร่วมงานก็มองเขาอย่างเผลอไผลรวมถึงฟ่านเหมย...เธอมองชายหนุ่มที่เธอรักอย่างสุดใจด้วยความชื่นชมยินดีแต่เธอจะยินดีกับเขาอย่างสุดซึ้งถ้าวันนี้มีแค่เธอกับเขา ไม่มีหนิงเจีย!เธอเฝ้ารอวันที่จะได้รักกับเขาอย่างอดทน รอให้เขาพร้อมทั้งพันธะและฐานะทางสังคมกระทั่งในวันนี้ก็มาถึง...หวงเล่อหยางสามารถทำภารกิจพิเศษ นำกองกำลังเข้าจับกลุ่มคนค้าอาวุธสงครามข้ามชาติสำเร็จ เป็นผลงานชิ้นใหญ่ที่กองกำลังรบพิเศษของพ่อเธอได้รับคำชมจากผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วยผลงานชิ้นใหญ่ หวงเล่อหยางจึงจะได้เลื่อนขั้นเป็นทหารยศร้อยเอกเร็วที่สุด พ่อบอกกับเธอว่าอีกฝ่ายเป็นคนมีความสามารถมาก แถมยังมีแววว่าจะทำผลงานออกมาเข้าตาผู้ใหญ่เรื่อย ๆ

บทที่ 29นางนกต่อในขณะที่ฝั่งของหลินเจ๋อห่าวกำลังโกรธควันออกหู หนิงเจียก็ตามคนพวกนั้นมาถึงในเมืองซึ่งห่างจากจุดเกิดเหตุหลายกิโลเมตร เธอตามพวกมันมาถึงเขตบ้านคนรวย แต่ทว่ายังไม่ทันจะได้เข้าไป พลันมีเสียงเรียกจากทางด้านหลังก่อน“อ้าวสะใภ้รอง เธอกำลังจะไปไหนเหรอ”หญิงสาวชะงักฝีเท้า ก่อนจะเอี้ยวกลับไปมอง แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าคนที่เรียกเธอคือใคร“เซียวผิงอิน” สะใภ้เล็กบ้านหวงมาทำอะไรแถวเขตบ้านคนรวย นี่มันชักจะแปลกแล้วนะ“ฉันเอง เธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ...ว่าแต่เธอมาคนเดียวหรือเปล่า?” เซียวผิงอินถามพลางส่งยิ้มให้บาง ๆ“มีอะไร” หนิงเจียถามเสียงห้วนพลางยกแขนกอดอกเซียวผิงอินหน้าสลด เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี หลายวินาทีต่อมาเธอจึงเอ่ยขึ้นเสียงเบาหวิว“ไม่มีอะไร ฉันอยากจะคุยกับเธอ ฉันรู้สึกผิดที่เมื่อก่อนเคยร่วมมือกับแม่สามีและพี่สะใภ้รังแกเธอ รวมถึงเรื่องของพี่ชายเล่อหยางด้วย”“มาไม้ไหนของเธอผิงอิน ฉันไม่มีเวลาว่างมาเล่นด้วยหรอกนะ”สัญชาตญาณการเอาตัวรอดบอกว่าการมาของผิงอินผิดปกติจนเกินไปแต่บอกไม่ได้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรกันแน่“หนิงเจีย เอ่อ...เธอพอจะมีเวลาคุยกันหน่อยไหม