บทที่ 41บุตรชายที่น่ารัก ครอบครัวของเรา[ตอนจบ]ห้าปีผ่านไปวันเวลาหมุนเวียนผ่านมาแล้ว 5 ปี ธุรกิจของบ้านหลินดำเนินไปได้ด้วยดี ถึงแม้ว่าจะมีอุปสรรคไปบ้าง แต่ก็ไม่เกินความสามารถของพวกเขาที่จะจัดการได้โดยเฉพาะการค้าของหนิงเจีย ไม่ว่าจะเป็นยารักษา หรือผักผลไม้ นับวันยิ่งเป็นที่ต้องการในประเทศหวงเล่อหยางและหนิงเจียนั่งเล่นอยู่หน้าบ้าน เธอเอาเสื่อปิกนิกออกมานั่ง ข้างหน้าเต็มไปด้วยของกิน...ท่ามกลางบรรยากาศยามเช้าตรู่มีแสงแดดอ่อน ๆ ส่องกระทบพื้นหญ้า หวงเล่อหยางนอนบนตักของภรรยาให้เธอลูบหัวแผ่วเบาเขาอยากมีช่วงเวลาดี ๆ แบบนี้ไปนาน ๆ จัง“พ่อครับ แม่ครับ!”ทันใดนั้นเสียงเล็กของเด็กวัยประมาณ 5 ขวบร้องเรียกพ่อกับแม่เสียงดัง หวงอี้หมิงในชุดนอนรูปหมีสีน้ำตาลวิ่งมาหาพ่อกับแม่ แล้วร่างของเด็กน้อยก็พลันหายวับไปโดยที่หนิงเจียยังไม่ทันจะได้กอดลูก เธออ้าแขนซะเก้อเลย“หมิงหมิง แกล้งพ่อกับแม่อีกแล้วเหรอลูก” หนิงเจียพลันยิ้มอ่อน ลูกชายของเธอมีพลังล่องหนระดับสอง เขาแสดงพลังออกมาตั้งแต่ยังไม่ทันสองขวบดีด้วยซ้ำตอนแรกทุกคนก็ตกอกตกใจที่จู่ ๆ หลานก็หายวับไปกับตา แต่ด้วยความที่พลังยังอ่อนจึงไม่ได้เลือนหายไปทั้
Read more