“เยว่เอ๋อเป็นอย่างไรบ้าง วันนี้เหนื่อยหรือไม่” จื่อหานถามจินเยว่อย่างใส่ใจ“ไม่เหนื่อยหรอกเจ้าค่ะ ได้เยี่ยมเยียนกุ้ยเฟยกับฝ่าบาทและได้พบเสด็จแม่ของท่านด้วยข้ายินดีนัก” จินเยว่ตอบพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน“ดีแล้วล่ะ ดูเหมือนเสด็จแม่จะชอบเจ้ามากเลยนะ ไม่งั้นคงไม่มอบกำไลกับปิ่นหยกที่เสด็จพ่อพระราชทานให้แก่เจ้าเช่นนี้แน่”“หา..อะไรนะเจ้าคะ กำไลกับปิ่นหยกนี้เป็นของพระราชทานจากอดีตฮ่องเต้ต่อซ่งไทเฮางั้นหรือ ทรงมอบให้ข้าจะดีหรือเจ้าคะ”จินเยว่เอ่ยอย่างคาดไม่ถึงว่าของรับขวัญนางเล็กๆน้อยๆที่ไทเฮาตรัสจะล้ำค่า โดยเฉพาะต่อจิตใจมากเพียงนี้“ไม่เป็นไรหรอก เจ้ารับเอาไว้ถูกต้องแล้ว เสด็จแม่คงคิดมอบให้เจ้าเป็นของรับขวัญร่วมกันกับเสด็จพ่อน่ะ” จื่อหานเข้าใจจิตใจมารดาดี“เช่นนั้น ข้าก็จะรับไว้และทะนุถนอมมันเป็นอย่างดีเลยเจ้าค่ะ” จินเยว่เข้าใจได้ พร้อมซาบซึ้งในน้ำพระทัยของซ่งไทเฮา“จื่อหาน ยามนี้กุ้ยเฟยทรงครรภ์ได้ราวสี่เดือน หน้าท้องนางเริ่มนูนออกมาให้เห็นแล้ว ข้าเป็นห่วงกังวลเหลือเก
Last Updated : 2026-05-21 Read more