All Chapters of เกิดชาตินี้ไม่เอาแล้วบุรุษไร้ใจ: Chapter 21 - Chapter 30

“อาหาน..เป็นไงบ้าง? แปลกใจละสิ? คงคิดไม่ถึงว่าเยว่เอ๋อน้องสาวข้าจะเป็นสตรีน้ำใจงาม ผู้สร้างเรือนหลิงฮวาแห่งนี้ขึ้นมาช่วยเหลือผู้อื่นสินะ” จื่อหยางถามสหายที่ยามนี้อยู่ในสถานะคุณชายฉิน“อืม..คาดไม่ถึงจริงๆนั่นแหละว่าเรือนหลิงฮวาที่ฝ่าบาททรงตรัสชื่นชมเกิดจากน้ำมือน้องสาวเจ้า” จื่อหานยอมรับ จื่อหยางยิ้มพอใจ“เชิญคุณชายทั้งสองนั่งดื่มชาพักผ่อนทางด้านนี้ก่อนเถอะเจ้าค่ะ” จินเยว่เอ่ยเชื้อเชิญจื่อหยางกับจื่อหานเข้าไปนั่งพักจิบชาในห้องทำงานของนางซึ่งจินเยว่ออกแบบตกแต่งเป็นห้องกว้างใหญ่พอสมควร มีหน้าต่างเปิดโล่งโดยรอบ มีพื้นที่วางโต๊ะทำงานและชั้นวางตำรับตำราอยู่เต็มทั้งด้านหลังและด้านข้างเป็นสัดส่วนมีสถานที่คิดค้นสินค้า ซึ่งจินเยว่ลงมือทำสินค้าใหม่ในพื้นที่ส่วนนี้ที่มีอุปกรณ์ข้าวของวางอยู่มากมาย ส่วนใหญ่เป็นสมุนไพร ดอกไม้ เปลือกไม้และขวดกระเบื้องเคลือบใส่วัตถุดิบต่างๆอยู่เต็มไปหมดรวมทั้งมีพื้นที่ต้อนรับแขกซึ่งใช้เป็นสถานที่พูดคุย ประชุมหารือกันภายในเรือนหลิงฮวาด้วยเป็นห้องทำงานที่ดูเรียบง่าย มีแจกันดอกไม้ตกแต่งให

จินเยว่เข้าครัวทำอาหารให้ทุกคนในเรือนหลิงฮวา โดยมีเหล่าสตรีที่คุ้นเคยกันดีมาเป็นลูกมือให้ รวมทั้งถงเหยาสาวใช้คนสนิทของนางด้วยมื้อนี้จินเยว่ทำแฮมเบอร์เกอร์ฉบับปรับปรุงให้เข้ากับยุคสมัยอย่างที่เด็กๆชอบ ใช้แป้งหมั่นโถวแทนแป้งขนมปังเบอร์เกอร์ในโลกก่อน ทอดหมูสับปรุงรสเป็นก้อนกดให้แบนเป็นไส้ในมีผักสดอย่างแตงกวา มะเขือเทศ ผักกาดหอม ราดด้วยซอสมะเขือเทศที่จินเยว่ทำขึ้นมาเองง่ายๆ มีหัวไชเท้าดองฝานบางใส่ลงไปด้วยเพื่อตัดรสชาติและความเลี่ยนรายการต่อมาจินเยว่นำมันเทศมาหั่นเป็นเส้นหนาพอสมควร นำไปชุบแป้งทอดแทนเฟรนช์ฟรายส์จากมันฝรั่งตามด้วยสลัดผักผลไม้สดราดด้วยน้ำสลัดมายองเนสทำเองจากไข่ไก่ น้ำมันปรุงอาหาร น้ำส้มสายชู เกลือ พริกไทยนอกนั้นยังมีบะหมี่คลุกซอสมะเขือเทศหมูสับรสชาติหวานอมเปรี้ยมกลมกล่อมลงตัว ซึ่งจินเยว่ประยุกต์มาจากสปาเกตตีซอสเนื้อในโลกก่อนหน้านี้ เป็นที่ชื่นชอบของทุกคนเช่นกัน“อาหารของเจ้ารูปร่างหน้าตาแปลกไม่เหมือนที่ใดจริงๆ” จื่อหยางเอ่ย เมื่อเห็นอาหารปรุงเสร็จใหม่ร้อนๆถูกนำมาวางตรงหน้าทางด้านจื่อหาน เขามองอาหาร

คำพูดแสดงความเฉยชาเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับเขา ไม่ได้เกลียดเพราะปล่อยวาง ไม่ได้ชอบจนทำให้เขารู้สึกว่านางเกลียดสายตาจินเยว่ซึ่งมองมาที่เขาดูเย็นชาว่างเปล่าจนจื่อหานรู้สึกปวดใจ ความคิดนี้ทำให้เขาตระหนกตกใจไม่น้อย‘เหตุใดเขาต้องคอยกังวล ใส่ใจในความคิดความรู้สึกของจินเยว่ที่มีต่อเขาด้วยเล่า’ จื่อหานเกิดคำถามขึ้นมาในใจ‘หากจินเยว่เป็นเช่นก่อนหน้านี้ คอยทำตัวงี่เง่าไร้สารตามติดเขาไม่เลิก เป็นคุณหนูดื้อรั้นเอาแต่ใจ ไม่รักษาเกียรติวงศ์สกุลเหมือนเดิมเขาก็คงจะรังเกียจนางเช่นนั้นต่อไป’‘แต่จินเยว่ในตอนนี้ไม่เป็นเช่นนั้น นางเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนเป็นคนใหม่ สตรีที่ดูเติบโตมีความคิดอ่านสุขุมรอบคอบ เก่งกาจสามารถ จิตใจดีพร้อมทุ่มเททำเพื่อผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน’‘เป็นสตรีที่เขายกย่องนับถือ จินเยว่ผู้นี้ทำให้เขาสนใจและอยากรู้จักนางมากขึ้น’ จื่อหานตระหนักได้ถึงความรู้สึกแปลกใหม่ที่มีต่อสตรีตรงหน้า ซึ่งเขาไม่เคยรู้สึกเช่นนี้กับสตรีใดมาก่อน“เยว่เอ๋อ หากเจ้าไม่ได้เกลียดข้า เช่นนั้นเจ้าคบหาเป็นสหายกับข้

“อาหาน..นี่เจ้าถึงกับส่งองครักษ์เงาไปอยู่ข้างกายเยว่เอ๋อเลยงั้นหรือ”ป๋อเหรินหรือเฉินซื่อจื่อสหายสนิทอีกคนของจื่อหาน ที่หลังงานพระราชสมภพของหานกุ้ยเฟยก็ติดตามบิดาซึ่งเป็นแม่ทัพรักษาเมืองหลวงไปปราบโจรในแดนเหนือ แต่ยามนี้กลับมาแล้วจึงนัดหมายเจอกันบุรุษทั้งสามนำโดยจื่อหาน ป๋อเหรินและจื่อหยางมารวมตัวกันอยู่ที่สถานศึกษาเฉินจื่อนั่นเอง“นี่ข้าไม่อยู่เมืองหลวงหลายเดือน พลาดอะไรไปเยอะเลยสิเนี่ย” ป๋อเหรินบ่นเมื่อเห็นสหายหน้านิ่งอย่างจื่อหานไม่ตอบอะไรกลับมา“ใช่ เจ้าพลาดไปเยอะเลยล่ะ” จื่อหยางเอ่ยตอกย้ำสหายกลับไป“ไม่ได้ เล่ามาให้ข้าฟังเดี๋ยวนี้นะว่าเรื่องราวมันเป็นอย่างไร เยว่เอ๋อน้องสาวเจ้าตัดใจจากอาหานได้จริงงั้นรึ”“ข่าวที่นางกลายเป็นเถ้าแก่เนี้ยขวัญใจหมู่บ้าน เอ้ยชาวเมืองหลวงไปแล้วนี่มันยังไงกัน” ป๋อเหรินซักไซ้จื่อหยาง“ใช่ หลังเยว่เอ๋อคิดได้ว่าไม่ควรใส่ใจเรื่องไร้สาระอีก นางก็หันมาช่วยท่านป้ากับลุงเขยข้าบริหารกิจการร้านค้าสองตระกูลจนเจริญก้าวหน้ามากขึ้นเยอะทีเดียว&rdqu

“เยว่เอ๋อสนิทสนมคุ้นเคยกับเยว่ฮั่วเฉินอะไรนั่นมากเลยงั้นหรือ” จื่อหานที่ฟังรายงานชีวิตประจำวันของจินเยว่จากสององครักษ์ที่ส่งไปอยู่ข้างนางเอ่ยถามคนของเขา“ใช่เพคะ คุณชายเยว่มาปรึกษาหารือเรื่องกิจการค้าขายกับคุณหนูสามทุกวัน คุณหนูสามเองจิตใจดีมีน้ำใจอยู่แล้วจึงให้ความช่วยเหลือเต็มที่” เจียลี่รายงานตามจริง“พรุ่งนี้เยว่เอ๋อมีแผนงานไปที่ใดบ้าง” จื่อหานไม่อาจทำใจเย็นอยู่เฉยได้อีก เขาต้องพยายามทำอะไรสักอย่างไม่ให้สตรีที่หมายปองตกไปอยู่ในมือบุรุษอื่นเจียลี่กับเสิ่นอันที่รู้การเดินทางและกิจวัตรประจำวันของจินเยว่ดีรายงานผู้เป็นนาย พร้อมให้ความร่วมมือส่งเสริมเจ้านายทั้งสองได้ครองรักกัน ในขณะเดียวกันก็แจ้งเรื่องที่ตู้อี้เสินน้องชายฮองเฮาให้ความสนใจกับจินเยว่ด้วย นับจากที่คุณชายตู้บุรุษเจ้าชู้เสเพลผู้นี้ได้เจอนางที่เหลาสุราเฉียนจื่อ หนึ่งในกิจการของสกุลกู้เมื่อไม่กี่เดือนก่อนยามนั้นจินเยว่ไปตรวจดูงานกิจการที่เหลาสุราเป็นปกติ ขณะที่ตู้อี้เสินมาร่วมดื่มกินสังสรรค์อยู่กับสหายในห้องพิเศษที่จองเอาไว้เขาและสหายทำตั