《เกิดชาตินี้ไม่เอาแล้วบุรุษไร้ใจ》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

หลังฮ่องเต้มู่หรงตรัสเกริ่นเข้าเรื่องให้ผู้คนในงานคาดเดากันไปได้พักใหญ่ ก็ทรงมีพระดำรัสเอ่ยต่อไป“คุณหนูสามหานจินเยว่รูปโฉมงดงาม มากความสามารถ บัดนี้ถึงวัยเหมาะสมออกเรือนได้แล้ว”“ข้าในฐานะพี่เขยนางจึงอยากแบ่งเบาความกังวลใจของกุ้ยเฟย ให้น้องสาวนางที่ข้าเองก็รักเอ็นดูดั่งเช่นน้องสาวแท้ๆผู้หนึ่งได้สร้างครอบครัว ลงหลักปักฐานกับบุรุษที่น่าเชื่อถือไว้วางใจได้”“เอาล่ะ เยว่เอ๋อในงานวันนี้เจ้ามีบุรุษใดที่ถูกตาพึงใจบ้างหรือไม่ บอกพี่เขยของเจ้าให้รู้ทีเถอะ แล้วข้าจะจัดการเป็นพ่อสื่อให้สักครั้ง” ฮ่องเต้มู่หรงเอ่ยพร้อมรอยยิ้มใจดี   จินเยว่หันไปมองฮ่องเต้และหานกุ้ยเฟยพี่สาวตนซึ่งพยักหน้าส่งสัญญาณมาให้นางเลือกบุรุษที่พึงใจ ที่รู้แน่อยู่แล้วว่าเป็นผู้ใด ก่อนจะหันไปทางพ่อแม่ของนางที่นั่งโต๊ะถัดไปเสนาบดีหานกับหานฮูหยินมองมาที่จินเยว่ด้วยสีหน้ารักใคร่เอ็นดู พร้อมตามใจบุตรสาวทุกอย่าง ก่อนที่จินเยว่จะหันไปมองทางจื่อหาน จวิ้นอ๋องผู้สูงศักดิ์ที่อยู่เยื้องออกไปในฝั่งตรงข้ามเขาจ้องมองมาที่นางตาเขม็ง ด้วยสา

ผู้คนในท้องพระโรงต่างส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างต่อเนื่อง หลังได้ยินคำกล่าวปฏิเสธเรื่องเลือกคู่ครองของจินเยว่“เอาล่ะ เงียบเสียงได้แล้ว” เสียงทรงอำนาจจากฮ่องเต้มู่หรงดังขึ้น ทำให้ผู้คนในท้องพระโรงต่างพากันหุบปาก งานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง“เยว่เอ๋อ เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าไม่ต้องการให้ข้าเลือกคู่ครองให้” ฮ่องเต้มู่หรงตรัสคำถามเดิมกับจินเยว่“หม่อมฉันแน่ใจเพคะ หม่อมฉันยังไม่ปรารถนาจะสร้างครอบครัวผูกมัดตนเอง ที่สำคัญในท้องพระโรงวันนี้ไม่มีบุรุษที่หม่อมฉันพึงใจอย่างแท้จริงเพคะ”จินเยว่ยามนี้ดูมีสติสุขุมและสีหน้าแววตาสงบนิ่ง เอ่ยตอบฮ่องเต้ไปด้วยน้ำเสียงและสีหน้าท่าทางมั่นอกมั่นใจ ดูไม่เหมือนเด็กสาวบุตรีขุนนางใหญ่ที่เอาแต่ใจตัวเองก่อนหน้านี้เลยแม้นแต่น้อย“ดูเหมือนคุณหนูสามหานจะเปลี่ยนไปนะ ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นนางจะใส่ใจหรือแม้นแต่สังเกตสีหน้าแววตา ความไม่พอใจของเจ้าด้วยซ้ำ”“แต่ยามนี้นางกลับปฏิเสธความหวังดีของฝ่าบาทเพื่อเจ้าเชียวนะ” ป๋อเหรินเอ่ยกับจื่อหาน“เพื่อข้างั้นรึ? คงไม่เป็นเช่นนั้นหรอก นางอาจจะกำลังหาท

หานจินเยว่นั่งคิดเรื่องราวน่าเหลือเชื่อของตัวเองที่ถูกชายคนรักชั่วช้าไร้หัวใจในชาติก่อน ทรยศหักหลังร่วมมือกับเลขาส่วนตัวของเธอฆ่าจนตายพอตื่นขึ้นมาก็อยู่ในร่างหญิงสาวอายุ 17 ปีซึ่งน้อยกว่าเธอในโลกก่อนถึง 15 ปี อีกทั้งยังได้รับรู้เรื่องราวในชาติที่แล้วของสตรีที่มีชื่อสกุลเหมือนกันผู้นี้ด้วยจินเยว่บุตรีเสนาบดีหานในชาติก่อน ใช้ทุกวิธีเพื่อให้ได้สมรสกับจวิ้นอ๋องบุรุษที่นางหมายปอง หานกุ้ยเฟยเอ่ยปากร้องขอให้พระสวามีช่วยน้องสาวตนสมหวังในงานเลี้ยงวันเกิดของตัวเองจวิ้นอ๋องแม้นจะโต้แย้งไม่พอใจ แต่สุดท้ายไม่อาจขัดพระประสงค์ของฮ่องเต้มู่หรงเสด็จพี่ของตัวเองได้จึงยอมสมรสกับหานจินเยว่แต่ชีวิตของนางหลังการสมรสที่รอคอยราวกับตกอยู่ในขุมนรก จินเยว่คนใหม่เห็นแล้วก็รู้สึกเวทนาสงสารไม่น้อยในงานสมรสพระราชทาน จวิ้นอ๋องไม่แม้นแต่เหยียบย่างเข้ามาในห้องหอปล่อยจิ่นเยว่กลายเป็นเจ้าสาวที่ถูกทอดทิ้ง ตัวตลกในสายตาผู้คน โดนติฉินนินทาหัวเราะเย้ยหยันไปทั่วทั้งจวนและเมืองหลวงจวิ้นอ๋องไม่แม้นแต่เฉียดกรายเข้ามายังตำหนักในเพื่อเยี่ยมเยือนนางสักครั้ง ที่สำคัญจินเยว

หลังเปิดเผยกลุ่มศัตรูคู่อาฆาตของจินเยว่ให้สาวใช้คนสนิทได้รับทราบเอาไว้เพื่อช่วยกันระแวดระวังภัยแล้ว จินเยว่ก็ขอติดตามหานฮูหยิน มารดานางในชาตินี้ไปดูการบริหารกิจการร้านค้าต่างๆด้วย“เยว่เอ๋อ ปกติเจ้าไม่เห็นจะสนใจกิจการค้าขายของเราเลย วันนี้นึกอะไรจึงติดตามแม่มาดูงานได้เล่า” หานฮูหยินเอ่ยถามบุตรีคนเล็ก“ลูกเคยบอกแล้วอย่างไรเล่าเจ้าคะท่านแม่ ว่ายามนี้ลูกไม่สนใจเรื่องความรักชายหญิง อยากมุ่งหน้าหาเงินช่วยท่านแม่ทำกิจการค้าขายให้เจริญรุ่งเรืองมากกว่า”“นี่เจ้าเอาจริงงั้นรึ? ตัดใจจากจวิ้นอ๋องได้จริงหรือ?” หานฮูหยินถามบุตรสาวย้ำอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อนักเนื่องด้วยก่อนหน้านี้บุตรีคนเล็กของนางหลงใหลคลั่งไคล้ในตัวจวิ้นอ๋องพระอนุชาของฝ่าบาทมาก ทำทุกทางเพื่อให้ได้พบเจอและเข้าใกล้เขาจื่อหยางหลานชายนางสหายจวิ้นอ๋องแอบมาบ่นให้นางฟังอยู่บ่อยครั้งว่าถูกจินเยว่บีบคั้นบังคับให้ช่วยเหลือนาง จนจวิ้นอ๋องตำหนิและอยากจะเลิกคบหาเขาแล้ว“เอาจริงสิเจ้าคะท่านแม่ ข้าเลิกสนใจจวิ้นอ๋องแล้ว”“ในเมื่อเขาไม่ชอ

จินเยว่มาเข้าเฝ้าพระสนมกุ้ยเฟยพี่สาวของนางที่ตำหนักในพร้อมนำสินค้าใหม่จากกิจการร้านค้าครอบครัวนำมาถวายแก่นางด้วย“เยว่เอ๋อ สินค้าเหล่านี้เจ้าเป็นคนทำเองงั้นหรือ” หานกุ้ยเฟยถามน้องสาวด้วยสีหน้าท่าทางประหลาดใจและตื่นเต้นกับสินค้าใหม่มากมายที่จินเยว่นำมาให้“ใช่เจ้าค่ะ ข้าเป็นผู้คิดค้นทำขึ้นมาและสอนผู้อื่นให้ทำเป็น สร้างรายได้เสริมให้สตรียากไร้และต้องการหารายได้เลี้ยงดูตนเองหรือช่วยเหลือครอบครัว” จินเยว่ตอบกลับไปนางไม่เพียงช่วยเหลือส่งเสริมกิจการค้าขายของครอบครัวให้เจริญรุ่งเรืองเพียงอย่างเดียว หากยังมีใจคิดช่วยเหลือผู้อื่น โดยเฉพาะเหล่าสตรีที่มีชีวิตยากไร้ ตกระกำลำบากไร้ที่พึ่งพิงหรือกลุ่มสตรีที่ถูกทำร้ายรังแกจากบุรุษชั่วช้าไร้หัวใจ เหยียดหยามสตรี ถือตนเป็นใหญ่ในยุคโบราณที่ให้ค่าความสำคัญต่อบุรุษมากกว่าสตรี ถึงขั้นเลือกเรือนร้างว่างเปล่าทรัพย์สินสกุลหานมาจัดสร้างศูนย์ฝึกอาชีพอย่างในยุคสมัยใหม่ โลกก่อนหน้านี้ของนางเพื่อส่งเสริมช่วยเหลือสตรีเหล่านี้โดยเฉพาะ“น้องสาวข้าโตขึ้นมากจริงๆ” หานกุ้ยเฟยเอ่