جميع فصول : الفصل -الفصل 20

47 فصول

ตอนที่ 7/1 เงามืดคลี่คลาย

ตอนที่ 7/1เงามืดคลี่คลายคดีปล้นคลังหลวงที่ทำให้ทั้งเมืองแตกตื่น…ในที่สุดก็มาถึงจุดสิ้นสุดตลอดหลายวันที่ผ่านมา เกาหยางเฟิงมิได้เร่งรีบร้อนรนเปิดโปงทันที หากแต่ปล่อยให้ผู้อยู่เบื้องหลังคิดว่าตนรอดพ้นแล้ว จนอีกฝ่ายค่อย ๆ คลายความระวังลง นั่นคือกับดักที่เขาลงแรงวางไว้ตั้งแต่ต้นคืนหนึ่ง ขบวนลับของโจรหัวหน้าถูกจับได้ที่ด่านนอกเมือง หลักฐานทั้งตราประทับลับและเอกสารหนีภาษีถูกยึดทั้งหมด พอสอบเค้นต่อไม่นาน เส้นทางก็นำตรงไปถึง ขุนนางกรมคลังผู้หนึ่ง ซึ่งในอดีตเคยรับผิดชอบบัญชีเงินหลวงแท้จริงแล้ว คดีปล้นครั้งนี้มิใช่การแย่งชิงเพียงชั่วแล่น หากเป็นแผนซ่อนเร้นเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยยักยอกที่ดำเนินมานานหลายปีเมื่อเกาหยางเฟิงนำความขึ้นทูล ฝ่าบาทกริ้วเป็นล้นพ้น โปรดให้ถอดถอนตำแหน่ง ริบทรัพย์สมบัติ และลงอาญาตามโทษหลวง ตระกูลนั้นสิ้นชื่อไปชั่วพริบตา เหล่าขุนนางทั้งหลายต่างหวาดกลัว ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยสิ่งใดอีกผู้คนต่างกล่าวขานชื่อเกาหยางเฟิงในฐานะขุนนางหนุ่มผู้ชาญฉลาดและเด็ดขาด ยิ่งเพิ่มเกียรติและอำนาจให้เขายิ่งกว่าก่อนหน้าทว่าในสายตาของเขา…เกียรติเหล่านั้นกลับไม่มีน้ำหนักนัก สิ่งที่ติดค้างในใจไม่ใช
اقرأ المزيد

ตอนที่ 7/2 เงามืดคลี่คลาย

“เรียกว่าสารภาพคงไม่ดีกระมัง...เรียกว่าเล่าความจริงทั้งหมดให้ฟังจะดีกว่าเจ้าค่ะใต้เท้า”“เช่นนั้นความจริงที่เจ้าอยากเล่าให้ข้าฟังเป็นอย่างไร”“ที่ข้าปลอมเป็นหมอดูไปที่อารามก็เพียงเพราะนึกสนุกเท่านั้น...ข้าไม่ได้มีเจตนาต้องการหลอกลวงผู้ใดจริง ๆ...หวังว่าใต้เท้าผู้เป็นผู้ใหญ่จะไม่ถือโทษผู้น้อยเช่นข้าที่ทำไปเพราะความนึกสนุกเท่านั้น” น้ำเสียงหวานตั้งใจเอ่ยให้ดูน่าสงสารเห็นใจเป็นอย่างมาก“เจ้าแน่ใจหรือว่าเป็นเพียงการทำไปเพราะนึกสนุกเท่านั้น...ไม่มีจุดหมายอื่นแอบแฝง” เจ้าของดวงตาคมกริบเอ่ยถามแฝงแววสอบสวน“แน่นอนเจ้าค่ะ...สตรีตัวเล็กๆ เช่นข้าจะไปมีสิ่งใดแอบแฝงได้อย่างไรกัน” นางยืนกรานในทันที แม้ในใจลึกๆจะรู้สึกผิดมากที่ต้องยึดมั่นโกหกคำโตให้ได้รอดพ้นความผิดในครั้งนี้แต่จะให้พูดออกไปถึงเหตุผลที่แท้จริงว่า เพราะตนต้องการเข้าใกล้เข้าเพื่อหาโอกาสเป็นแม่สื่อให้เขากับพี่สาวของนางก็ไม่ได้ ถ้าเกิดนางเอ่ยออกไปตามจริงเกาหยางเฟิงไม่เพียงแต่จะโกรธเท่านั้นเขาจะต้องตีตัวออกห่างจากนางแน่ จุดหมายที่แท้จริงของนางที่อยากให้น้อยชายสมหวังในรักก็จะกลายเป็นเรื่องที่เกินจะเป็นไปได้อย่างแท้จริงอย่างแน่นอน“หากเจ้า
اقرأ المزيد

ตอนที่ 8/1 พรหมลิขิตที่มาในรูปแบบของลมแดด

ตอนที่ 8/1พรหมลิขิตที่มาในรูปแบบของลมแดดวันนี้ที่เรือนใหญ่หลังจากที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย หลิวอี้ฝ่านถูกท่านย่าเรียกตัวไว้อีกครั้งหนึ่ง นางรู้ดีว่าเรื่องที่ท่านย่าต้องการเอ่ยกับนางคงหนีไม่พ้นเรื่องที่เมื่อเช้ามีเทียบเชิญจากสกุลเกาส่งมาเนื้อหาในนั้นก็คืออยากเชิญสตรีสกุลหลิวให้เข้าร่วมงานจิบน้ำชาชมปุบผาที่ฮูหยินเกากำลังจะจัดขึ้น“เบื้องหน้าคืองานจิบชาชมบุปผาแต่สิ่งที่แฝงอยู่ในการจัดงานในครั้งนี้ไม่ต้องให้ย่าบอกเจ้าก็คงจะรู้ว่าคือสิ่งใดใช่หรือไม่” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแฝงความพอใจอยู่มาก ที่ในที่สุดโอกาสที่นางรอคอยก็มาถึงหลิวอี้ฝ่านเงียบไปคูรู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบกลับ “ข้าทราบเจ้าค่ะ”ฮูหยินเกามารดาเกาหยางเฟิงจัดงานชมบุปผาขึ้นในครั้งนี้ก็คงไม่พ้นหวังหาว่าที่ลูกสะใภ้“ครั้งนี้สกุลหลิวของเราเองก็ถูกเชิญไปร่วมงานด้วยแสดงว่าฮูหยิน เกาย่อมไม่นึกรังเกียจหากต้องเกี่ยวดองกับสกุลขุนนางเล็กๆ อย่างเรา...ฉะนั้นงานนี้แค่ทำให้ฮูหยินเกาถูกใจหรงเอ๋อร์พี่หญิงของเจ้าก็พอแล้วมิใช่หรือ”“ข้าคิดว่าไม่แน่ฮูหยินเกาอาจจะสนใจในตัวพี่หญิงอยู่แล้วส่วนหนึ่ง นะเจ้าคะ”“ก็อาจจะเป็นไปได้...ด้าน
اقرأ المزيد

ตอนที่ 8/2 พรหมลิขิตที่มาในรูปแบบของลมแดด

“พี่หญิง! ไปช่วยทางนั้นกันเถิดเจ้าค่ะ” หลิวอี้ฝ่านกล่าวอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ทั้งสองจะก้าวเข้าไปหายังทิศทางที่กำลังต้องการความช่วยเหลือหลิวฟ่านหรงรีบทรุดตัวลงคุกเข่าข้างกายหญิงผู้นั้นทันที กิริยาของนางสง่างามและเยือกเย็น “ฮูหยินท่านเป็นอะไรไปเจ้าคะ? หายใจลึกๆช้าๆ ก่อนเจ้าค่ะ”หลิวอี้ฝ่านไม่ได้มัวแต่สง่างามอย่างพี่สาว นางหันไปสั่งสาวใช้ที่กำลังยืนตัวสั่น “รีบไปนำน้ำสะอาดมาให้เร็วที่สุด! ใครก็ได้ช่วยนำร่มมาบังแดดให้ฮูหยินผู้นี้ที!” นางสั่งการเสียงเฉียบขาดราวกับเป็นผู้บัญชาการทัพอาการของฮูหยินผู้นี้ดูคล้ายเป็นลมจากความร้อน ประกอบกับดูมีอาการอ่อนเพลียอย่างที่ท่านป้าหรือก็คือมารดาของพี่หญิงเคยเป็นเมื่อไม่นานมานี้อี้ฝ่านกับหลิวฟ่านหรงจึงพอจะคุ้นเคยกับอาการของฮูหยินผู้นี้จึงได้ไม่ตระหนกกับเหตุการณ์ตรงหน้า หลิวฟ่านหรงใช้พัดที่ถือมาค่อยๆ พัดโบกให้เบาๆ ขณะที่หลิวอี้ฝ่านนึกขึ้นได้ถึงลูกอมที่เพิ่งได้รับมาจากพี่สาวเมื่อวานซึ่งวันนี้นางก็นำพกติดตัวมาด้วยสองสามเม็ด“ฮูหยิน...ขออภัยเจ้าค่ะ” นางกล่าวอย่างรวดเร็ว “ข้าเคยได้ยินมาว่าหากมีอาการเช่นนี้ ให้ลองใช้ของหวานช่วยเรียกสติ” หลิวอี้ฝ่านล้วงหยิบลูกอ
اقرأ المزيد

ตอนที่ 9 โอกาสอยู่ตรงหน้า...ข้าย่อมต้องคว้าเอาไว้

ตอนที่ 9โอกาสอยู่ตรงหน้า...ข้าย่อมต้องคว้าเอาไว้ “ฮูหยินเกา ให้ท่านกลับไปเองเช่นนี้ข้ากับพี่หญิงคงไม่อาจสบายใจได้...ให้ข้ากับพี่หญิงไปส่งท่านถึงจวนเถิดเจ้าค่ะ” หลิวอี้ฝ่านรีบเอ่ยอาสาอย่างสุภาพอ่อนน้อม นางรู้ดีว่าต่อให้พวกนางสองคนพี่น้องก่อนหน้าได้ยื่นมือช่วยเหลือฮูหยินสกุลเกาเอาไว้ แต่การแสดงความมีน้ำใจให้ถึงที่สุดเช่นนี้ ย่อมเป็นผลดีกับแผนการของนางมากกว่าการปล่อยให้ฮูหยินเกากลับไปเองอย่างแน่นอนฮูหยินเกามองไปยังหลิวอี้ฝ่านด้วยแววตาซาบซึ้งใจ “พวกเจ้าช่างมีน้ำใจจริงๆ ข้าเกรงใจที่จะรบกวนเสียเหลือเกิน”“ท่านฮูหยินอย่าได้เอ่ยเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ” หลิวฟ่านหรงกล่าวเสริมด้วยรอยยิ้มงดงาม “การได้ดูแลผู้ใหญ่ที่เคารพถือเป็นความสุขของเราสองพี่น้องเจ้าค่ะ”คำพูดที่อ่อนโยนของหลิวฟ่านหรงทำให้ฮูหยินเกาพยักหน้ารับอย่างพอใจ ในที่สุดฮูหยินเกาก็ยอมให้คุณหนูสกุลหลิวทั้งสองไปส่งถึงจวนระหว่างทางในรถม้า หลิวอี้ฝ่านคอยดูแลฮูหยินเกาอย่างใกล้ชิด คอยสอบถามอาการและพยายามหาเรื่องสนทนาที่เกี่ยวกับเรื่องจิปาถะทั่วไป เพื่อสร้างบรรยากาศที่เป็นกันเอง แต่หัวข้อสนทนาส่วนใหญ่กลับตกไปอยู่ที่หลิวฟ่านหรงพี่สาวของนางตามการชี
اقرأ المزيد

ตอนที่ 10 บังเอิญจริงหรือ

ตอนที่ 10บังเอิญจริงหรือหลิวอี้ฝ่านคิดว่าหลังจากพวกนางกลับไปในวันนี้ ตอนเย็นอย่างไรท่านป้าเกาย่อมต้องเอ่ยถึงและชมพวกนางให้บุตรชายอย่างเกาหยางเฟิงฟังอย่างแน่นอน นึกไม่ถึงว่าเข้ามาในห้องรับรองเพียงไม่นาน เกาหยางเฟิง กลับปรากฏตัวขึ้นเขาดูภูมิฐานในชุดขุนนางเต็มยศ ดวงตาคมคายกวาดมองมาที่พวกนาง ก่อนจะหยุดที่หลิวอี้ฝ่านราวกับกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง ชายหนุ่มมีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เปิดเผยว่านางกับเขารู้จักกันมาก่อนหน้านี้แล้ว“หยางเฟิง! เจ้ากลับมาได้ถูกจังหวะจริงๆ” ฮูหยินเกาเรียกบุตรชายด้วยน้ำเสียงเปี่ยมสุข “คุณหนูหลิวฟ่านหรงกับน้องสาวมาเยี่ยมข้าที่จวน พวกนางเป็นคนที่ช่วยแม่เอาไว้ไว้ตอนเป็นลมในตลาดเมื่อวานนี้ อีกทั้งวันนี้ยังอุส่าห์นำน้ำแกงที่ตุ๋นเองมาให้ด้วย”เกาหยางเฟิงเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะโค้งคำนับอย่างสุภาพ “ขอขอบคุณคุณหนูหลิวทั้งสองที่ได้ให้ความช่วยเหลือมารดาของข้า” เขาดู สุภาพแต่ก็ดูเย็นชาและสง่างาม ไม่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้ามากไปกว่า การทักทายตามมารยาท“เรียนท่านผู้พิพากษาเกา” หลิวฟ่านหรงตอบรับอย่างสง่า งาม “เป็นเรื่องที่พึงกระทำเจ้าค่ะ”ฮูหยินเกายิ้มกว้าง มองไปที่หลิวฟ่า
اقرأ المزيد

ตอนที่ 11/1 ราวกับคนแปลกหน้า

ตอนที่ 11/1ราวกับคนแปลกหน้า “อี้ฝ่าน” หลิวฟ่านหรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เจ้า...รู้จักท่านผู้ พิพากษาเกาเป็นการส่วนตัวมาก่อนหรือไหม?”หลิวอี้ฝ่านถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย นางรู้ดีว่าไม่สามารถโกหกพี่สาวที่ สนิทสนมกันที่สุดได้ แต่จะให้บอกความจริงทั้งหมด...นั่นก็จะเป็นไปได้ อย่างไร“เขาเป็นถึงท่านผู้พิพากษาเกาแห่งศาลต้าหลี่เลยนะเจ้าคะ...คนใหญ่คนโตเช่นนั้นข้าจะไปรู้จักได้อย่างไรกัน” นางเอ่ยพลางยิ้มกลบเกลื่อนหลิวฟ่านหรงขมวดคิ้วเล็กน้อย นางเห็นชัดว่าสีหน้าของน้องสาวมีความประหม่าอยู่ “แต่เมื่อครู่...ท่านผู้พิพากษาเกามองเจ้าไม่วางตาเลยนะ อี้ฝ่าน สายตาของเขาไม่ใช่สายตาที่มองคนแปลกหน้า”หลิวอี้ฝ่านถอนหายใจออกมาแผ่วเบา นางรู้ว่าหลิวฟ่านหรงไม่ใช่คนโง่ และการปิดบังเรื่องใหญ่โตเช่นนี้กับพี่สาวที่เฉลียวฉลาดเป็นเรื่องยากยิ่ง“พี่หญิงเจ้าขา...ข้าจะเล่าความจริงให้ท่านฟังก็ได้” หลิวอี้ฝ่านกระ ซิบเสียงเบาลง พลางกวาดสายตามองไปรอบห้องเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ ใกล้ๆ “แต่เรื่องนี้...เป็นความลับของข้ากับท่านผู้พิพากษาเกา ห้ามท่านย่า ห้ามท่านป้า และห้ามใครก็ตามรู้โดยเด็ดขาดนะเจ้าคะ”หลิวฟ่านหรงพยักหน้าอย่า
اقرأ المزيد

ตอนที่ 11/2 ราวกับคนแปลกหน้า

ตอนที่ 11/2 ราวกับคนแปลกหน้า “น้ำแกงไก่ดำนั่นอร่อยจริงๆ นะหรงเอ๋อร์” ฮูหยินเกากล่าวชื่นชม อีกครั้ง “รสชาติกลมกล่อม ซดคล่องคอจริงๆ ไม่เลี่ยนเลยแม้แต่น้อย ฝีมือ ของเจ้าช่างไม่ธรรมดาจริงๆ”หลิวฟ่านหรงโค้งคำนับอย่างนอบน้อม “ท่านป้ากล่าวชมเกินไป แล้วเจ้าค่ะ”“ไม่เกินไปหรอก” ฮูหยินเกายิ้ม “ป้าต้องขอบใจเจ้าทั้งสองจริงๆ ที่ดูแลป้าอย่างดีทั้งเมื่อวานและวันนี้ และนี่...” ฮูหยินเกายื่นกล่องไม้เนื้อดี กล่องเล็กๆ ที่ทำจากไม้จันทน์หอมให้ทั้งคู่ “รับไว้เถิด เป็นของขวัญตอบ แทนน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากข้า”หลิวฟ่านหรงมองกล่องไม้ด้วยความลังเล ก่อนจะหันไปมอง น้องสาว หลิวอี้ฝ่านรีบพยักหน้าเล็กน้อยให้พี่สาวรับไว้พวกนางเอื้อมมือไปรับกล่องไม้จันทน์หอมพร้อมกัน“ลองเปิดดูสิ...ไม่รู้ว่าจะถูกใจพวกเจ้าหรือไม่”อี้ฝ่านและพี่หญิงเปิดกล่องไม้ออกดูตามที่ท่านป้าเกาเอ่ย ภายในกล่องนั้นมีปิ่นปักผมที่ทำจากหยกขาวบริสุทธิ์สองอัน ถูกแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง โดยอันหนึ่งเป็นรูปดอกเหมยที่อ่อนช้อยงดงาม ส่วนอีกอันเป็นรูปผีเสื้อที่กำลังโบยบินอย่างมีชีวิตชีวาหลิวฟ่านหรงและหลิวอี้ฝ่านถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง“ท่านป้าเจ้าขา” หลิวฟ่านหรง
اقرأ المزيد

ตอนที่ 12/1 ต้องจับหัวใจเอาไว้ให้มั่น

ตอนที่ 12/1ต้องจับหัวใจเอาไว้ให้มั่นภายในเรือนใหญ่ของท่านย่ายามนี้เหลือเพียงอี้ฝ่านและผู้ที่นางเรียกว่าท่านย่าเพียงเท่านั้นท่านย่ายกชาขึ้นจิบเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ “แผนการของเจ้าช่างฉับไวและแยบยลยิ่งนัก ฝ่านเอ๋อร์ เพียงแค่สองวันก็ สามารถเข้าถึงตัวฮูหยินเกาได้ถึงในจวน อีกทั้งนางยังรักใคร่เอ็นดูพวกเจ้า เสียขนาดนี้”“ท่านย่ากล่าวชมเกินไปแล้วเจ้าค่ะ” หลิวอี้ฝ่านยิ้มหวาน ในใจนางรู้ดีว่าความดีความชอบทั้งหมดล้วนเป็นเพราะสวรรค์เข้าข้างนางทุกอย่างจึงดูประจวบเหมาะพอดีก็เท่านั้น แต่หญิงสาวก็ต้องทำตัวเหนือชั้นเอาไว้ก่อน“ความจริงแล้วนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นเจ้าค่ะ...ตอนนี้แม้ท่านป้าเกาจะดูชมชอบพี่หญิงเป็นอย่างมากแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ตัดสินใจเด็ดขาดว่าลูกสะใภ้ของนางในภายหน้าจะต้องเป็นพี่หญิงหรงเอ๋อร์เพียงเท่านั้น“แล้วเจ้าคิดจะทำอย่างไรต่อไปเล่า” ท่านย่าถามอย่างกระตือรือร้นสนใจหลิวอี้ฝ่านยิ้มอย่างมีเลศนัย “งานเลี้ยงบุปผาของท่านป้าเกาที่ กำลังจะจัดขึ้นในอีกไม่นาน...ท่านย่าว่าหากดอกไม้ที่โดดเด่นที่สุดในงานมาจากสกุลหลิวเราล่ะเจ้าคะจะเป็นอย่างไร”“ย่อมต้องทำให้สกุลหลิวเราแ
اقرأ المزيد

ตอนที่ 12/2 ต้องจับหัวใจเอาไว้ให้มั่น

แยกออกมาจากเรือนใหญ่และเดินกลับไปยังเรือนพักของนาง เมื่อได้อยู่คนเดียวอีกครั้งก็อดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้“เฮ้อ...”นางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หวายข้างหน้าต่างอย่างอ่อนล้า ความจริงแล้ววันนี้ไม่ได้ลงแรงกายไปมากนัก แต่ความเหนื่อยล้าทางใจกลับถาโถมเข้ามาอย่างหนักวันนี้นางลงแรงและใช้ความพยายามไปไม่น้อยจริงๆ หลิวอี้ฝ่านคิดในใจ ตอนไปที่จวนสกุลเกานางแทบไม่รู้สึกเหนื่อยเลยที่จะต้องทำหน้าที่แม่สื่อเงียบๆ และทำให้ท่านป้าเการู้สึกเอ็นดู กลับกันเมื่อครู่ยามเผชิญหน้ากับท่านย่าต่างหากที่ผลาญแรงกายแรงใจนางไปจนหมดสิ้นการพูดจาประจบประแจง การคิดแผนการที่ซับซ้อน และการเจรจาต่อรองกับฮูหยินผู้เฒ่าที่มองเห็นผลประโยชน์ได้คมคายนั้น...ไม่ง่ายเลย“ดอกมู่ตั๋นสีเลือด...” นางพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มจางๆ “ท่านย่าคงจะใจหายอยู่ไม่น้อยที่ต้องปล่อยของรักไป แต่ก็คุ้มค่า...งานเลี้ยงบุปผาของสกุลเกาจะต้องถูกกล่าวถึงไปทั่วเมืองหลวงอย่างแน่นอน และพี่หญิงหรงเอ๋อร์ก็จะโดดเด่นท่ามกลางหมู่บุปผาเหล่านั้น”นางหลับตาลงเพื่อพักผ่อน แต่แล้วภาพใบหน้าเย็นชาและดวงตาคมกริบของเกาหยางเฟิงก็ฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ ตลอดทั้งวันนางนางเลือกที
اقرأ المزيد
السابق
12345
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status