All Chapters of ยามดอกท้อผลิบาน มิอาจต้านวาสนารัก: Chapter 31 - Chapter 40

47 Chapters

ตอนที่ 18/1 ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างเรา

ตอนที่ 18/1ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างเราไม่รับเงินค่ารถม้าแต่กลับให้นางเลี้ยงอาหารเขามื้อหนึ่ง หญิงสาวตอบรับเขาไปเพราะยังต้องรีบกลับสกุลเกาตามที่ได้สัญญากลับพี่หญิงเอาไว้ หากไปช้าเป็นไปได้อย่างมากว่าพี่หญิงจะต้องกลับมาตามหานางอย่างแน่นอนเพราะฉะนั้นนางจึงรีบรับปากและรีบวิ่งหนีออกมาจากใต้เท้าเกาผู้นั้นที่ยังจะเอ่ยไล่หลังตามนางมาเพื่อกำชับให้นางตั้งใจคัดลอกส่วนที่เหลือให้เรียบร้อยนางมั่วแต่วิ่งหนีเกาหยางเฟิงจึงลืมแป้งทอดที่ใช้เป็นข้ออ้างกับพี่หญิงขอตนไป เพราะฉะนั้นนางจึงอ้างไปตามจริงว่าร้านแป้งทอดปิดนางจึงไม่ได้ซื้อมาตามที่ตั้งใจเอาไว้ท่านป้าเกาเห็นนางอยากกินแป้งทอดจึงเอ่ยว่าจะให้ที่ห้องครัวทำเป็นของว่างในช่วงสายในวันนี้แทน หลิวอี้ฝ่านได้ยินจึงเอ่ยขอบคุณอย่างดีใจช่วงสายของวัน แป้งทอดก็ถูกยกมาให้นางกินอย่างอร่อย อีกทั้งยังไม่มีเกาหยางเฟิงอยู่เกะกะขวางการเจริญอาหารของนาง เพราะฉะนั้นหญิงสาวจึงกินแป้งทอดชิ้นใหญ่ไปถึงสองชิ้นเต็มๆในระหว่างที่กำลังเพลิดเพลินกับของว่าง ม่อซือก็เข้ามากล่าวรายงานข่าวบางอย่าง“คุณหนูรองเจ้าคะ ได้ยินว่าใต้เท้าเกามีราชการด่วนต้องไปต่างเมืองหลายวัน อาจจะกลับมาไม่ทัน
Read more

ตอนที่ 18/2 ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างเรา

“เจ้าเองก็คิดว่าพี่หญิงข้าเหมาะสมกับใต้เท้าเกาเช่นกันหรือ...ข้ากับท่านป้าเกาเองก็คิดเช่นนี้...เจ้าว่าหลังจากงานเลี้ยงจบลงคงไม่นานเกินรอท่านป้าเกาก็ต้องสู่ขอพี่หญิงของข้าใช่หรือไม่” หลิวอี้ฝ่านถามด้วยรอยยิ้มที่ฝืนๆ“......” ม่อซือไม่ตอบ นางเพียงรินน้ำชาเติมให้คุณหนูรองหลิว ทั้งๆที่เมื่อครู่คนที่นางเอ่ยว่าให้เกี่ยวดองกับสกุลเกาคือคุณหนูรองแต่ก็ไม่รู้ว่าเหตุใดคุณหนูรองถึงคิดว่านางเอ่ยถึงคุณหนูใหญ่ไปได้ให้ไปถามบ่าวรับใช้ สาวรับใช้ใดในเรือนย่อมต้องตอบเหมือนกับหมดแน่ว่าแม้คุณหนูใหญ่หลิวจะเป็นที่ถูกใจของฮูหยินแต่นั้นก็ไม่แน่ว่าจะถูกใจคุณชายต่างจากที่คุณหนูรองได้เข้าไปในห้องหนังสือของคุณชายและอยู่ในนั้นได้อย่างไรปัญหาถึงสองวันเต็มๆม่อซือที่รู้ว่าคุณหนูรองถูกใจคุณชายมีหรือจะมองข้ามคุณหนูรองไปได้ ที่นางเองตั้งใจรับใช้คุณหนูรองหลิวเป็นอย่างมากในทุกวันก็เพราะว่านางคิดเอาไว้แล้วว่าตำแหน่งฮูหยินน้อยของสกุลเกาคุณหนูรองผู้นี้นี่แหละที่มีโอกาสมากกว่าใคร แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้อะไรเลยสักนิดขนาดฮูหยินยังกำชับให้จับตาดูคุณหนูรองกับคุณชายเป็นพิเศษอย่างเงียบๆ ฮูหยินที่เป็นมารดาของคุณชายยังดูออกได้เ
Read more

ตอนที่ 19/1 พระจันทร์คืนนี้งาม

ตอนที่ 19/1พระจันทร์คืนนี้งาม“ใต้เท้าเกา...ไม่ทราบใต้เท้าอยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือไม่เจ้าค่ะ” นางแสร้งยิ้มถามอย่างเหลืออด หลังจากที่ตนเดิมตามชายหนุ่มกว่าสองก้านธูปแล้ว แต่คนที่บอกว่าหิวอยากให้นางเลี้ยงอาหารกับไม่เดินไปที่ร้านอาหารใดเลย ทั้งมีชื่อเสียงและร้านที่เป็นที่นิยมเขากับพานางเดินผ่านไปเสียเฉยๆ จนกระทั่งในยามนี้ก็มาถึงถนนซึ่งมีตลาดกลางคืนตั้งอยู่ตลาดกลางคืนยามนี้คึกคักไปด้วยผู้คนและแสงไฟจากโคมกระดาษ เสียงตะโกนขายของผสมกับกลิ่นหอมฉุนของอาหารย่างและอาหารข้างทางมากมายเกาหยางเฟิงหยุดเดิน พลางสูดหายใจเข้าลึก “ข้าอยากกินอะไรที่หาได้ยากในจวนสกุลเกา”หลิวอี้ฝ่านมองเขาราวกับมองคนแปลกหน้า “ใต้เท้าเป็นถึงผู้พิพากษาและคุณชายใหญ่แห่งสกุลเกา สกุลเกาไม่มีสิ่งใดที่ท่านหากินในจวนไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ ข้าขอเอาปากท้องข้าที่ฝากเอาไว้ที่สกุลเกาในหลายวันมานี้เป็นพยานเลย” ทั้งๆ ที่ในจวนของเขามีอาหารมากมาย วันนี้ยังจะ หาเรื่องในนางคิดแทนเขาอีกใช้ได้ที่ไหนกัน“หึ” เกาหยางเฟิงยิ้มเยาะ “หากเจ้าแนะนำของกินให้ข้าไม่ได้...ฮู หยินผู้เฒ่าหลิวอาจจะยินดีทำเรื่องนี้แทนเจ้า”“ไม่ต้องไปลำบากถึงท่านย่าหรอกเจ้าค่ะ...
Read more

ตอนที่ 19/2 พระจันทร์คืนนี้งาม

“ท...ท่านพาข้าขึ้นมาทำไมเจ้าคะ!?” หลิวอี้ฝ่านกระซิบถามด้วยความตื่นเต้นปนความหวาดหวั่นและกลัวความสูงที่เริ่มเข้ามาจู่โจมเกาหยางเฟิงไม่ได้ตอบ เขาเพียงแต่มองตรงไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ประดับด้วยดวงดาวนับพัน“เจ้าว่าพระจันทร์งามใช่หรือไม่” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ลองมองจากที่นี่สิ…มันงามกว่ามองจากข้างล่างมากนัก”หลิวอี้ฝ่านมองตามสายตาของเขา ทิวทัศน์เบื้องล่างถูกย่อส่วนลงอย่างน่าอัศจรรย์ แสงไฟจากโคมกระดาษของตลาดและเรือนต่างๆ ดูราวกับดาวบนผืนดินที่ทอดยาวจรดขอบฟ้า ขณะที่ดวงจันทร์บนฟ้าดูสว่างและใกล้ขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ นางลืมความกลัวไปชั่วขณะ และหันไปมองใบหน้าของเกาหยางเฟิงที่ส่องสว่างภายใต้แสงจันทร์ ดวงตาของเขาอ่อนโยนกว่าที่เคย“ท่าน...ทำได้ทุกอย่างเลยหรือเจ้าคะ” นางเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา“บางอย่าง” เขาตอบอย่างเรียบง่าย “บางอย่างที่ทำให้...คนที่กำลังชมพระจันทร์มีความสุข”ทันใดนั้นเอง ลมยามค่ำคืนก็พัดมาวูบใหญ่ ทั้งแรงและฉับพลันจนกระโปรงของหลิวอี้ฝ่านปลิวไสวไปตามแรงลม และทำให้นางเซถลาไปด้านหลังเล็กน้อยด้วยสัญชาตญาณ เกาหยางเฟิงยื่นมือออกไปคว้าเอวของนางไว้ได้ทันท่วงทีเพื่อไม่ให้นางตกลงไปจากหล
Read more

ตอนที่ 20 งานเลี้ยงบุปผาสกุลเกา

ตอนที่ 20งานเลี้ยงบุปผาสกุลเกายามเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นในจวนสกุลหลิว หลิวอี้ฝ่านแทบไม่ได้นอนหลับเพราะภาพเหตุการณ์บนหลังคาเมื่อคืนยังคงรบกวนจิตใจไม่หยุดหย่อน เช้านี้นางจึงดูไม่สดชื่นสักเท่าไหร่นักเพราะนอนพักผ่อนไม่เพียงพอตอนที่ท่านป้าเห็นใบหน้าของนางถึงกับอุทานขึ้นมาอย่างตกใจกันเลยทีเดียว โชคดีที่วันนี้พี่หญิงดูงดงามยิ่งและตัวหลักในวันนี้ก็คือพี่หญิงของนาง มิเช่นนั้นนางย่อมต้องถูกบ่นจนหูชาเป็นแน่แต่ถึงนางจะไม่ใช่ตัวหลักแต่อย่างไรก็ถือว่าต้องรักษาหน้าตาให้สกุลหลิวเช่นเดียวกันกับพี่หญิง หลิวอี้ฝ่านจึงถูกจับแต่งตัวแต่งหน้าด้วยเช่นกันหลิวอี้ฝ่านถูกบรรจงแต่งกายด้วยชุดกระโปรงยาวผ้าไหม สีชมพูอ่อนที่ดูเรียบง่ายแต่ก็ยังคงไว้ซึ่งความหรูหราสมฐานะคุณหนูของสกุลหลิว เครื่องประดับที่ใช้ก็เน้นความเรียบร้อย ไม่โดดเด่นเกินงาม ทว่าใบหน้าของนางที่แม้จะซีดเซียวอยู่บ้างในตอนแรก ก็ถูกช่างแต่งหน้าเติมแต่งให้ดูสดใสขึ้นได้ไม่ยากส่วนของพี่สาวหลิวฟ่านหรง วันนี้ชุดที่สวมนั้นดูสวยงามล้ำค่าเกินกว่าผู้ใด เป็นชุดผ้าต่วนสีแดงตัดกับสีขาวที่ปักลายดอกมู่ตั๋น (โบตั๋น) สีเงินอย่างประณีตวิจิตรบรรจง การแต่งหน้าเน้นความส
Read more

ตอนที่ 21 ท่ามกลางกองเพลิง  

ตอนที่ 21 ท่ามกลางกองเพลิงกลุ่มควันที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเริ่มหนาตาขึ้นจนแขกเหรื่อในสวนเริ่มกระซิบกระซาบด้วยความตื่นตระหนก ฮูหยินเกาแม้จะร้อนใจเพียงใดแต่ประสบการณ์ในการคุมเรือนมานานทำให้ยังคงความสุขุมไว้ได้ นางประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว"หยางเฟิง! เจ้าไปจัดการทางด้านหลังเสีย รีบช่วยคนออกมาให้ได้!" ฮูหยินเกาสั่งการเสียงเฉียบ "ทางนี้แม่กับซุยเหนียงจะจัดการส่งแขกเอง เรื่องนี้ห้ามให้เป็นข่าวลือเสียหายต่อชื่อเสียงสกุลเกาและคุณหนูรองหลิวเป็นอันขาด"เกาหยางเฟิงพยักหน้าเพียงครั้งเดียว ร่างสูงสง่าในชุดผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มทะยานหายไปในเงาม่านควันอย่างรวดเร็วด้วยวิชาตัวเบาอันล้ำเลิศด้านฮูหยินเการีบก้าวไปหาแขกเหรื่อที่เริ่มยืนไม่ติดที่ นางยิ้มอย่างละมุนพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวาน "ทุกท่านไม่ต้องตกใจไป เป็นเพียงความสะเพร่าของบ่าวในครัวที่ทำฟืนลามไปติดหญ้าแห้งยามจัดการมื้อว่างเท่านั้น เพื่อความปลอดภัยและไม่ให้ทุกท่านต้องสำลักควันไฟ งานเลี้ยงในวันนี้คงต้องขอจบลงเพียงเท่านี้ ข้าขออภัยอย่างยิ่งและจะมีของกำนัลไปขออภัยถึงจวนทุกท่านในภายหลัง"แขกผู้มีเกียรติแม้จะมีความสงสัยใคร่รู้ฉายชัดในแววตา แต่ใน
Read more

ตอนที่ 22/1 เขม่าควันและกลิ่นยาขม

ตอนที่ 22เขม่าควันและกลิ่นยาขมภายในเรือนพักส่วนตัวของเกาหยางเฟิง บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด กลิ่นควันไฟที่ติดตัวทั้งคู่มาถูกแทนที่ด้วยกลิ่นสมุนไพรรสขม หมอหลวงที่ถูกตามตัวมาอย่างเร่งด่วนกำลังทำแผลที่แขนให้เกาหยางเฟิง ในขณะที่หลิวอี้ฝ่านยังคงนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงไม้แกะสลักหลังใหญ่"ใต้เท้า...แผลนี้ลึกนัก ท่านควรพักผ่อนและรักษาตัวให้ดีขอรับ" หมอหลวงเอ่ยเตือนเมื่อเห็นเกาหยางเฟิงไม่ยอมละสายตาจากสตรีที่นอนอยู่บนเตียง"ข้าไม่เป็นไร ท่านไปดูนางเถอะ...นางสำลักควันเข้าไปมาก จะเป็นอันตรายมากหรือไม่?" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความกังวล“คุณหนูผู้นี้เพียงสำลักควันไฟเล็กน้อยเท่านั้นขอรับ นางไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ มีเพียงบาดแผลเล็กน้อยเท่านั้นจริงๆ ขอรับ ดื่มยาพักผ่อนสองสามวันก็หายแล้วขอรับ” ผู้เป็นหมอเอ่ยตอบอีกครั้ง เมื่อครู่ยามเขาเข้ามาสิ่งที่น่าตกใจไม่ใช่หญิงสาวที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงแต่เป็นผู้พิพากษาหนุ่มที่แขนเต็มไปด้วยเลือดต่างหากที่มองเห็นเพียงครั้งเดียวก็ดูรู้ได้เลยว่าบาดเจ็บไม่น้อยในขณะนั้นเอง หลิวอี้ฝ่านเริ่มขยับตัวและไอออกมาเบาๆ นางค่อยๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือเพด
Read more

ตอนที่ 22/2 เขม่าควันและกลิ่นยาขม

ตอนที่ 22/2 เขม่าควันและกลิ่นยาขมบรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ปะปนกัน ทั้งความโล่งใจที่หลิวอี้ฝ่านปลอดภัย และความกระอักกระอ่วนใจเรื่องความเหมาะสม แต่เมื่อเห็นสภาพของเกาหยางเฟิงที่ยังคงมีคราบเขม่าควันและผ้าพันแผลที่ซึมด้วยเลือด ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าหากไม่มีเขา อี้ฝ่านคงไม่มีโอกาสได้มานั่งอยู่ตรงนี้"ฝ่านเอ๋อร์! เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?" ฮูหยินหลิว (มารดาของฟ่านหรง) ถลาเข้าไปหาหลานสาวที่นอนอยู่บนเตียงทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู แววตาของนางเต็มไปด้วยความตระหนก "เจ้าทำให้ข้าใจหายใจคว่ำไปหมด หากเจ้าเป็นอะไรไป ข้าจะกล้าสู้หน้าท่านลุงกับบิดาเจ้าได้อย่างไร""ข้า...ข้าไม่เป็นไรแล้วเจ้าค่ะท่านป้า" อี้ฝ่านตอบเสียงเบา พยายามฝืนยิ้มให้ทั้งท่านป้าสะใภ้และพี่สาวที่เดินตามมาติดๆหลิวฟ่านหรง มองดูน้องสาวด้วยความสงสาร นางกุมมืออี้ฝ่านไว้แน่น "ควันไฟพวกนั้นร้ายกาจนัก เจ้ายังมึนงงอยู่หรือไม่? เมื่อครู่เห็นใต้เท้าเกาแบกเจ้าฝ่ากองเพลิงออกมา พี่แทบจะหยุดหายใจ"คำว่า 'แบกเจ้าฝ่ากองเพลิง' ทำให้อี้ฝ่านหน้าร้อนผ่าว นางลอบมองไปทางเกาหยางเฟิงที่ยามนี้ยืนเอามือไพร่หลังอยู่ใกล้หน้าต่าง แม้เขาจะพยายามวางท่าทางให้นิ
Read more

ตอนที่ 23 แผนร้ายในเงาม่านควัน

ตอนที่ 23แผนร้ายในเงาม่านควัน“ใต้เท้า...ท่านหมอ! ท่านหมอรีบมาทำแผลให้ใต้เท้าเกาเร็วเข้าเจ้าค่ะ!” อี้ฝ่านที่พยายามจะลุกขึ้นแต่ถูกขัดจังหวะ ร้องเรียกท่านหมอเสียงหลงเมื่อเห็นว่าบาดแผลของเขาดูร้ายแรงกว่าที่เขาพยายามแสดงออกมาให้นางและผู้อื่นเห็นในขณะที่ท่านหมอเร่งรีบกลับเข้ามาจัดการบาดแผลของเกาหยางเฟิงอีกครั้ง เวินหมิง ผู้ช่วยคนสนิทก็ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียดกว่าปกติ เขาประสานมือคำนับผู้ใหญ่ทุกท่านก่อนจะเดินเข้าไปกระซิบรายงานบางอย่างข้างหูเกาหยางเฟิงคิ้วเข้มของผู้พิพากษาหนุ่มขมวดเข้าหากันจนแทบเป็นเส้นตรง บรรยากาศรอบตัวเขาพลันเย็นเยียบลงจนคนในห้องสัมผัสได้“พูดมาเถิดเวินหมิง ที่นี่ไม่มีคนนอก...ทุกคนในที่นี้ควรได้รับรู้เอาไว้” เกาหยางเฟิงกล่าวเสียงเรียบ แต่เต็มไปด้วยอำนาจ“ขอรับใต้เท้า...” เวินหมิงรายงานเสียงหนักแน่น “จากการตรวจสอบเบื้องต้นที่เรือนรับรอง พบร่องรอยการป้าย ‘น้ำมันสน’ ไว้ที่ขอบประตูและหน้าต่างเพื่อให้ไฟลามได้เร็วขึ้น และที่สำคัญ...บ่าวพบสลักไม้ขนาดเล็กที่ถูกเหลาขึ้นอย่างประณีต ตกอยู่หน้าประตูที่ถูกเผา สลักนี้ถูกใช้เพื่อขัดบานประตูจากด้านนอกไม่ให้คนข้างในเปิดออกม
Read more

ตอนที่ 24/1 รอปลาติดเบล็ด

ตอนที่ 24/1รอปลาติดเบล็ดแสงตะเกียงสลัวภายในห้องวูบไหวตามแรงลมที่พัดผ่านหน้าต่างที่เปิดออก หลิวฟ่านหรง มองบุรุษที่ก้าวเข้ามาด้วยสายตาที่อ่านยาก นางรู้ดีว่าการที่เขาเข้าหาสตรีในยามวิกาลเช่นนี้ผิดธรรมเนียมปฏิบัติอย่างยิ่ง แต่เมื่อเห็นผ้าพันแผลที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของเขาและความห่วงใยที่ปิดไม่มิดในดวงตาคู่นั้น นางจึงเลือกที่จะถอยออกไปยืนคุมเชิงที่หน้าประตูเงียบๆ ทิ้งให้คนทั้งสองอยู่ตามลำพังเกาหยางเฟิงเดินเข้ามาช้าๆ จนหยุดลงข้างเตียง เขาจ้องมองใบหน้าซีดเซียวของอี้ฝ่านที่พยายามจะยันกายขึ้นพิงหมอน"ใต้เท้า...ท่านไม่ได้ไปศาลต้าหลี่หรอกหรือเจ้าคะ?" อี้ฝ่านพึมพำ ถามเสียงแผ่วด้วยฤทธิ์ยา"ข้าไปจัดการธุระบางอย่าง...รวมถึง 'วางเหยื่อ' ล่อปลาบางตัว" เขาเอ่ยเสียงเรียบพลางนั่งลงที่ขอบเตียง มือหนาเอื้อมมาแตะหน้าผากนาง เพื่อวัดไข้ "ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการวางเพลิงในครั้งนี้ จะต้องสืบหาข่าวจากทุกที่ในจวนอย่างแน่นอน อาการของเจ้าย่อมเป็นสิ่งที่เป็นสิ่งที่ผู้ที่อยู่เบื้องหลังอยากรู้ที่สุด ยิ่งหากข่าวของเจ้าตรงกับสิ่งที่อยากได้ยินที่สุดผู้ที่อยู่เบื้องหลังด้วยแล้วแน่นอนว่าย่อมต้องหาทางเข้ามาดูให้เห็นกับตา
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status