《 สามีจ๋าภรรยาผู้นี้จะเลี้ยงดูท่านเอง》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

บทนำมุกดาสาวไทยใจแกร่ง เป็นลูกสาวชาวนา ทำไร่ทำสวนทุกอย่าง เรียนจบมาไม่ต้องออกไปหางานทำมีงานที่บ้านคอยรองรับ และเธอเองก็ชอบงานนี้เหมือนกัน จึงเรียนหลักสูตรเกษตรมาเพื่อต่อยอดอาชีพที่บ้าน ตอนกลางวันทำงานตอนกลางคืนเธอคือติ่งซีรี่ย์จีน เกาหลี ฝันหวานอยากมีแฟนเป็นพระเอกซีรี่ย์ ในห้องนอนของเธอเต็มไปด้วยรูปภาพของนักแสดงหล่อ ๆ มากมาย นับว่าเป็นแดนสวรรค์ของเธอแต่ใครจะคิดจู่ ๆ วันหนึ่งดันทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างของบุตรสาวคนโตของท่านใต้เท้าเซี่ย ชีวิตน่ารันทดไม่เป็นที่รักและมักจะถูกเปรียบเทียบกับน้องสาวเสมอเพราะเธอคือลูกสาวของอนุ มิใช่ฮูหยินใหญ่ของตระกูลเซี่ย แรก ๆ ท่านพ่อรักนางปานดวงใจทว่าเมื่อน้องสาวเกิดขึ้นมาเธอกลายเป็นหมาหัวเน่า จากที่ท่านพ่อเคยมาหาทุกวัน นานวันเข้าไม่เคยมาเยือน ยิ่งน้องสาวเติบโตท่านพ่อยิ่งเหินห่าง ไม่ว่าน้องสาวจะทำอะไรมักได้ดีเสมอจนกระทั่งวันหนึ่งมีราชโองการให้ส่งตัวบุตรสาวของใต้เท้าเซี่ยเข้าร่วมพิธีแต่งงานกับเฉินห่าวเทียว บุตรชายของประมุขแคว้นเฟิงหยุน ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม และดุร้ายใบหน้าของเขาถูกดาบฟันเข้าที่ใบหน้าจนหน้าเหวอะวะไม่น่ามอง เซี่ยเสวี่ยหลานที่เป็นบุตร

ตอนที่ 3 จดจำไม่ลืมตระกูลเซี่ยนับว่าเป็นตระกูลที่ร่ำรวยและมีอำนาจพอสมควร สาวใช้พร้อมกับบ่าวรับใช้รวม ๆ แล้วน่าจะเกิน 30 คน มีห้องแต่ละห้องแตกต่างกันไป อย่างห้องของเจินเหยียนที่ท้ายเรือน เป็นห้องที่เล็กที่สุดและไม่ได้ถูกจัดแต่งมานานหลายปี ของใช้ในห้องล้วนเก่าล้าหลังและผุพังเพราะด้วยความไม่โปรดปราณของบิดา เขาจึงไม่เคยหย่างกายเข้ามาดูมีอีกทั้งหลังจวนยังมอบให้ฮูหยินเป็นคนจัดการ ฮูหยินเซี่ยไม่ชอบขี้หน้า รังเกียจเจินเหยียนตั้งแต่มารดาของนาง เพราะใบหน้าของนางที่อ่อนหวานกิริยาอ่อนช้อยทำให้ท่านใต้เท้าลุ่มหลง ตั้งแต่แต่งนางเข้ามาเป็นอนุก็ไม่เคยสนใจความรู้สึกของตนที่เป็นฮูหยินเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งได้รับข่าวว่ายามนี้อนุของใต้เท้าเซี่ยมีอาการแปลก ๆ คล้ายสตรีตั้งครรภ์ ใต้เท้าเซี่ยไม่รอช้ารีบไปตามหมอมาตรวจร่างกาย ได้รับรู้ถึงข่าวดี นั่นก็คืออนุได้ตั้งครรภ์ก่อนนางที่เป็นฮูหยินเสียอีก ความโกรธแค้นยิ่งสุมเต็มอกฮูหยินเซี่ยแสร้งทำเป็นดีกับนางทว่ากลับใส่ยาที่ทำให้อนุคลอดบุตรยาก นางคิดว่าวันที่คลอดเจินเหยียนทั้งสองแม่ลูกจะตายไปพร้อม ๆ กัน เจินเหยียนดันดวงแข็งรอดออกมาอย่างแข็งแรง อีกทั้งใบหน้าของนางเสมื

ตอนที่ 5 เจ้าต้องช่วยข้าปึง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะเสียงดังเมื่อตัดสินใจได้ เรื่องนี้คงต้องให้ชิงชิงเป็นคนช่วยเหลือ ถึงจะสำเร็จเมื่อคิดอย่างถี่ถ้วนเจินเหยียนจึงส่งสายตาเว้าวอนให้ชิงชิงเห็นใจ"คุณหนูข้าตกใจหมดเลย จู่ ๆ คุณหนูทับโต๊ะเช่นนี้มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ หรือว่าเพราะข้าที่กินอาหารช้าไป ทำให้คุณหนูหงุดหงิดใจ ข้าอิ่มแล้วเจ้าค่ะ เราจะไปทางใดกันต่อหรือ""มิใช่ ๆ ข้าไม่ได้โมโหหรือหงุดหงิดแต่ว่าข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วย ""คุณหนูท่านส่งสายตามาเช่นนี้ทำให้ใจของข้าหวิว ๆ รู้สึกเสียวสันหลัง"“เจ้าสัมผัสได้ดีจริง ๆ ในเมื่อเจ้าอิ่มแล้ว ข้าเองก็จะพูดเรื่องสำคัญเลยแล้วกัน ชิงชิง เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าข้าต้องทุกข์ทรมานใจมามากเพียงใด ท่านพ่อไม่รักฮูหยินเซี่ยรังเกียจ น้องเสวี่ยหลานถึงแม้จะดูเหมือนว่าดีกับข้ามากกว่าใคร ๆ แต่นางก็คงชอบเปรียบเทียบตัวนางกับข้าเสมอ การแต่งงานครั้งนี้ข้าไม่ได้อยากแต่ง ให้ข้าแต่งสู้ให้ข้าตายดีกว่า ได้โปรดช่วยข้าสักครั้งข้าจะไม่ลืมบุญคุณ” ชิงชิงนิ่งเงียบอ้าปากค้าง สมองคิดตามดวงตาเบิกโพลง“อย่าบอกนะเจ้าคะว่าที่ออกมาวันนี้คุณหนูจะหนีออกจากเรือน จึงเลี้ยงอาหารข้าเป็นครั้งสุดท

ตอนที่ 7 ตัดขาดสายเลือดเรือนตระกูลเซี่ยวุ่นวายออกตามมหาคุณหนู เสียงดังนี้ทำให้ฮูหยินเซี่ยแปลกใจรีบเดินมาถามสามีด้วยความสงสัย“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ เหตุใดบ่าวรับใช้ถึงได้วุ่นวายกันขนาดนี้”“เฮ้อ ..ฮูหยินเจ้ายังไม่รู้เรื่องที่เจินเหยียนหายตัวไปสินะ ตอนนี้ข้าต้องรีบตามหานางให้พบก่อนที่งานแต่งจะเกิดขึ้น”“อย่าบอกนะว่าที่นางขอข้าออกเมื่อวานเพราะต้องการหนี ข้าไม่น่าหลงกลนางเลย”“เจ้าเอ่ยเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร”“เอ่อ..เมื่อวานนางมาขอข้าออกไปข้างนอกข้าคิดว่านางจะไม่ก่อเรื่อง”“มิใช่ความผิดของท่านแม่เจ้าค่ะ เป็นข้าเองเจ้าค่ะท่านพ่อ ข้าเป็นคนอ้อนวอนท่านแม่ให้ปล่อยท่านพี่ออกไปเที่ยวเล่นบ้าง เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเอง”“มิใช่ความผิดผู้ใดทั้งนั้นแต่เป็นความผิดของเซี่ยเจินเหยียน กลับมาข้าจะสั่งสอนนางให้รู้สำนึก” ใต้เท้ามุ่งหน้าออกจากบ้าน ไม่นานก็มีบ่าวรับใช้มารายงานว่ามีคนพบเห็นคุณหนูอยู่ที่เรือนท้ายหมู่บ้าน เขารีบมุ่งหน้าไปทันทีฝั่งด้านเจินเหยียนนางตื่นขึ้นมาเช้าตรู่ด้วยความเคยชิน เมื่อคืนนี้ซานหลงไม่ได้นอนเตียงเดียวกับนางแม้ว่าเขาจะสติไม่ดีแต่เป็นสุภาพบุรุษยอมนอนพื้นข้างล่างมีเพี

ตอนที่ 9 ข้าจะดูแลเจ้าเองเรือนหลังน้อยท้ายหมู่บ้านหลังจากที่ที่ใต้เท้ากับบ่าวกลับไป เจินเหยียนชวนเข้าเขาไปในเรือน เขาโดนไม้ฟาดเมื่อครู่นับครั้งไม่ถ้วน ช่างโง่เขลาสิ้นดี เจินเหยียนมองหายาไม่พบสิ่งใด จึงสั่งให้เขานั่งรอตนเองที่นี่สักครู่ เคยดูซีรี่ย์มาหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็นหญ้า พืชผักสมุนไพรในประเทศจีนนางก็พอมีความรู้อยู่บ้างอีกทั้งเรือนยังอยู่ท้ายหมู่บ้านใกล้ป่าเช่นนี้คงหาไม่ยาก หญ้าที่สามารถนำมาบดทาบาดแผลอาจจะมี“ซานหลงเจ้ารอข้าอยู่ที่นี่สักครู่ ข้าจะเดินไปดูหญ้าสมุนไพรมาบดทาบาดแผลให้แก่เจ้าเข้าใจหรือไม่ ห้ามออกไปที่ใด”เขาไม่ตอบเพียงพยักหน้ารับรู้คำพูดของนางเท่านั้น เจินเหยียนไม่รอช้ารีบออกไปหาหญ้าสมุนไพร กวาดมองไปรอบ ๆ สายตาเหลือบไปเห็นหญ้าที่คุ้นตาในซีรี่ย์ใบหน้าแห่งความดีใจได้คลี่ยิ้มออกมา“ข้าเห็นแล้ว นี่สินะผลของการติดซีรี่ย์รีบนำไปบดให้เขาดีกว่า” นางย่อตัวลงเก็บหญ้าหันหลังเดินกลับเรือนระหว่างทางมาหาหญ้าสมุนไพรนางได้สำรวจและกวาดมองสถานที่แห่งนี้ได้ยินเสียงน้ำไหลมาจากไม่ไกล ด้านหน้าฝั่งโน้นใกล้ ๆ แม่น้ำมีต้นไผ่มากมาย ในใจพลางครุ่นคิดเมื่อกลับไปทายาให้เขาแล้ว นางจะออกไปดูจต้นไผ