“ไม่สูบบุหรี่แต่พกไลท์เตอร์?” มิสเตอร์ลีท้วงยิ้มๆมาร์คินประหม่าเขิน “อ่า...พอดี เลขาผมเธอเป็นคนรอบคอบน่ะ” มิสเตอร์ลีหันมองคนที่อยู่ข้างหลังมาร์คิน เอื้อมมือไปทักทายแม่สาวชุดสีฟ้า พริ้มเพรารีบยื่นมือมาหา แนะนำตัวแล้วจับมือเขาตอบอย่างยินดี“ไม่บอกผมคงไม่รู้ นึกว่าคู่ควงของคุณเสียอีก” มิสเตอร์เอ่ยกับมาร์คินอย่างไม่คิดปิดบัง ทว่าสายตาหวานเยิ้มนั้นส่งให้เพียงเลขาคนงามมาร์คินเหล่มองดวงตาคู่นั้น พยายามข่มความไม่พอใจ ท่องเอาไว้ว่าลูกค้าๆ ส่วนพริ้มเพราได้แต่ยิ้มอย่างมีไมตรี“ไม่บังอาจค่ะ บางครั้งบอสก็ไม่ใช่คนที่น่าคบเท่าไหร่ โดยเฉพาะตอนที่เขาตีหน้ายักษ์ใส่ฉันเพราะหาคู่ค้าไม่ได้”“ฮ่าๆๆๆ” มิสเตอร์ลีหัวเราะร่า “คุณเป็นเลขาที่สวยและฉลาดมาก”“ขอบคุณค่ะ ฉันคงสวยกว่านี้ถ้ามิสเตอร์จะให้เกียรติมาเป็นคู่ค้ากับเรา บอสตั้งความหวังเอาไว้มาก และตื่นเต้นเหลือเกินเมื่อรู้ว่ามิสเตอร์สละเวลามาที่นี่วันนี้” “อะแฮ่ม!” มาร์คินกระแอม เลขาผู้แสนฉลาดเอ่ยเกินจริงไปแล้วนะ เขาไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเลย แต่เอาเถอะ ถ้าหล่อนคิดว่าเอ่ยอย่างนั้นแล้วมิสเตอร์ลีจะใจอ่อน“ขนาดนั้นเชียว”“แน่นอนค่ะ”“อา...แล้วผมจะปฏิเสธได้ไหมล่ะ
閱讀更多
