Todos los capítulos de สยบเสือร้าย: Capítulo 31 - Capítulo 40

มหาวิทยาลัย“วันนี้พี่เพลล์จะไปที่ไหนต่อรึเปล่าคะ?” หญิงสาวในชุดนักศึกษารัดรูปเอ่ยถามรุ่นพี่หนุ่มด้านข้างหลังจากที่เธอได้ทำความรู้จักกับเขาอย่างเป็นทางการแล้ว หรือความจริงต้องบอกว่าเธอได้แนะนำตัวเองให้เขาได้รู้จักมากกว่าเพราะเพลล์เป็นทั้งนักกีฬาและชายหนุ่มที่ค่อนข้างจะเป็นที่รู้จักของทุกคน ดังนั้นจึงไม่แปลกหากเธอจะ ‘อยากทำความรู้จัก’ กับเขามากเป็นพิเศษ ซึ่งเขาเองก็ดูจะไม่ได้รังเกียจเธอด้วยเช่นกัน“ไม่รู้สิ อยู่ที่ว่าเธอจะมีที่ที่น่าสนใจรึเปล่าล่ะ” เพลล์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทว่าสายตาของเขาก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกเขินอายได้ไม่น้อย“เอ่อ...ความจริงคิตตี้ก็มีที่ที่น่าสนใจอยู่นะคะ แต่ว่า...วันนี้คิตตี้ไม่ได้เอารถมานี่สิ”“จะให้ฉันพาไปรึไง?”หญิงสาวตรงหน้าไม่ได้ตอบกลับมา แต่ว่าสายตาของเธอกลับบ่งบอกถึงความต้องการได้เป็นอย่างดี เสือร้ายหนุ่มกระตุกยิ้มในตอนที่เห็นท่าทีของอีกคนแล้วจึงยอมตอบตกลงไป เพราะเขาเองก็อยากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมในตอนที่ยังไม่เจอริต้าให้ได้เหมือนกันเขาไม่อยากจะเป็นเสือที่ติดอยู่กับเหยื่อแค่เพียงคนเดียวแบบนี้“เพลล์นี่ก็แพรวพราวเหมือนกันเนอะ ไม่แปลกใจเลยที่สาว ๆ จะหลง

“เพื่อนเธอน่ารักจัง”แม้แต่หญิงสาวด้วยกันยังอดไม่ได้ที่จะออกปากชมผู้หญิงอีกคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร ซึ่งริต้าเองก็ได้ยิ้มตอบกลับอีกฝ่ายไปเช่นกัน ท่าทีที่ดูไม่ได้รังเกียจในการที่เธอเข้ามาอยู่ในแผนกพยาบาลยิ่งทำให้ริต้ามั่นใจว่าเธอจะสามารถใช้เวลาอยู่ที่นี่ได้ตลอดการแข่งกันตามที่ตั้งใจไว้“พอดีช่วงนี้มหา’ลัยของริต้าปิดเทอมแล้ว ริต้าเลยมาพักอยู่กับฉันน่ะ ฉันไม่อยากให้เพื่อนต้องอยู่ที่ห้องคนเดียวเลยพามาที่นี่ด้วยกัน” น้ำหนึ่งอธิบายให้เพื่อนของเธอได้เข้าใจ“ถ้ามีอะไรให้เราช่วยก็บอกได้เลยนะ เราปฐมพยาบาลเบื้องต้นเป็นแล้วก็ช่วยแจกน้ำได้ด้วย” ริต้าอาสาที่จะช่วยเหลือเพื่อนต่างมหาวิทยาลัย เพราะหากเธอจะต้องมานั่งอยู่เฉย ๆ จนจบการแข่งขันมันก็จะไม่ตรงกับ ‘ความต้องการ’ ที่เธอได้มาที่นี่อยู่ดี“แบบนี้หนุ่ม ๆ นักกีฬาคงมองที่เพื่อนเธอเป็นตาเดียวแน่เลยน้ำหนึ่ง”“แน่นอนอยู่แล้ว ก็เพื่อนของฉันสวยขนาดนี้แถมยังโสดสนิทด้วยนะ” น้ำหนึ่งขยิบตาด้วยความขี้เล่นในประโยคสุดท้ายพร้อมกับแสร้งพูดเสียงดังกว่าปกติไปด้วยเพื่อต้องการจะบอกให้ทุกคนได้รู้ว่าหญิงสาวสวยด้านข้างเธอนั้น ‘ยังไม่มีเจ้าของ’ ที่จับจองริต้าอยู่

“ไม่เป็นไรหรอก การแข่งขันมันก็ต้องมีแพ้มีชนะแบบนี้แหละ วันนี้นายเก่งมาก ๆ เลยนะ” เดมี่พยายามปลอบใจเพื่อนสนิทขณะที่กำลังนั่งกินมื้อเย็นในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยหลังจากจบการแข่งขัน แต่ว่าสีหน้าของเพลล์ก็ยังคงอยู่ในอาการที่ไม่สบอารมณ์เช่นเดิม“เห็นฉันเป็นพวกชอบเอาชนะขนาดนั้นเลยหรือไง?”“ก็...มันดูเป็นแบบนั้นหนิ”เพลล์พ่นลมหายใจออกมาอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาไม่สบอารมณ์มากที่สุดไม่ใช่เรื่องของการพ่ายแพ้ครั้งแรกในการแข่งขัน แต่มันเป็นเรื่องของริต้าที่จู่ ๆ เธอก็มาปรากฏตัวที่มหาวิทยาลัยของเขาต่างหาก“เดี๋ยวเธอนั่งรอตรงนี้ก่อนก็ได้ ฉันขอไปซื้อขนมแป๊บหนึ่งแล้วค่อยออกไปด้วยกันนะ”“ได้สิ น้ำหนึ่งไม่ต้องรีบนะ เดี๋ยวเรานั่งรอตรงนี้แหละ”เสียงพูดคุยของผู้หญิงสองคนที่เพิ่งมานั่งโต๊ะตรงหน้าติดกับเขาช่วยดึงความสนใจจากเพลล์ได้อีกครั้ง ทำให้ชายหนุ่มต้องละสายตาจากอาหารแล้วมองไปยังโต๊ะด้านหน้าซึ่งตอนนี้ ‘ริต้ากำลังนั่งรอเพื่อนของเธออยู่ตรงข้ามเขา’เธอระบายยิ้มบาง ๆ ให้กับเพื่อนของเธอที่เดินออกไป ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นโดยไม่ได้มองมาที่เขาเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าทั้งคู่จะนั่งอยู่ตรงข้ามก

ริต้ากำมือแน่นกับถ้อยคำที่ชายหนุ่มพูดกับเธอ เธออยากจะตอบกลับเขาไปด้วยถ้อยคำร้ายกาจแบบนั้นบ้าง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เพลล์ก็แทรกขึ้นมาเสียก่อน“ทำไมฉันต้อง...”“คิดว่าฉันถามความเห็นของเธอรึไง”“รู้ใช่มั้ยว่าประโยคก่อนหน้านี้ไม่ใช่ประโยคคำถาม” ‘แต่เขากำลังบังคับเธอต่างหาก’ เพลล์ไล่สายตามองเรือนร่างของผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้งพลางเลียริมฝีปากแห้งผากไปด้วย ดูเหมือนว่าริต้าจะมีความสามารถพิเศษในการปลุกเร้าอารมณ์ดิบของเขาเป็นอย่างมากจนทำให้เสือร้ายหนุ่มอยากจะขย้ำเธอตรงนี้เลยต่อให้เธอไม่ยอมรับข้อเสนอ แต่เขาก็จะหาวิธีมาบังคับเธออยู่ดี...แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น ที่เขาจะลิ้มลองเหยื่อเก่าคนนี้อีกครั้งเพื่อบรรเทาความหิวที่เกิดขึ้นหลังจากที่เธอย้ายออกจากห้องไป“เดี๋ยวนี้คุณมีรสนิยมบังคับขืนใจผู้หญิงด้วยเหรอคะ”“ความจริงก็อยากลองทำแบบนั้นบ้างนะ เลยทำกับเธอเป็นคนแรกนี่ไง”“จริง ๆ เธอก็ยังไม่ได้รับผิดชอบที่เพื่อนของเธอตบหน้าฉันวันนั้นเลยนะ แบบนี้อาจจะเพิ่มอีกสักครึ่งวันดีรึเปล่า?” เพลล์พูดกับคนตรงหน้าด้วยความยียวน ทว่าสายตาของเขากลับเต็มไปด้วยความจริงจังเป็นอย่างมาก“แต่มันก็สมควรแล้วไม่ใช่เ

“อ่าส์...เหมือนจะแน่นขึ้นนะ” เพลล์หลุดเสียงครางต่ำออกมาในตอนที่โพรงคับแคบของหญิงสาวกระตุกบีบรัดตัวตนของเขาแนบแน่นจนแทบจะปลดปล่อยออกมาตั้งแต่ตอนนี้ ขณะที่ริต้าซึ่งเคยแสดงถึงความเก่งกาจก็กลับโอบกอดลำคอเขาด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทา“หึ เธอยังเป็นริต้าคนเดิมไม่เปลี่ยนเลย” เพลล์เอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบาแล้วซุกไซ้ใบหน้าไปที่ลำคอของริต้าไปด้วยระหว่างกำลังรอให้เธอปรับตัวได้“ไงล่ะ ไม่เก่งเหมือนตอนแรกแล้วหรือไง?”“โทษทีที่เอ็นของฉันมันใหญ่ไปหน่อย”“คุณตั้งใจจะเอาเปรียบฉันชัด ๆ” ริต้ายอมผละใบหน้าออกมาเมื่อความจุกบริเวณท้องน้อยเริ่มลดลง เธอมองคนเจ้าเล่ห์ตรงหน้าอย่างไม่ชอบใจ แต่เพลล์กลับไม่สนใจสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์ของหญิงสาวเลย“ไหน ๆ เธอก็ไม่ใช่คนเดิมแล้ว งั้นแสดงให้ฉันเห็นหน่อยสิว่าเธอเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ”“ถึงเวลาที่เสือสาวจะต้องขย้ำเหยื่อแล้วล่ะ”เพลล์เอนกายพิงกับพนักโซฟาด้านหลังด้วยท่าทีสบาย ๆ เพื่อจะปล่อยให้ริต้าได้แสดงลีลาของเธอแบบที่หญิงสาวต้องการในตอนแรกความจริงเขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าริต้าจะยอมมีอะไรกับเขาง่ายดายขนาดนี้ แต่ในเมื่อมาถึงตอนนี้แล้ว ไม่ว่าเธอจะมีแผนการอะไรซ่อนอยู่...เขาก็จะไม่มีทางหย