Todos los capítulos de สยบเสือร้าย: Capítulo 61 - Capítulo 70

หนึ่งเดือนต่อมา (คอนโดของเพลล์)“พี่เพลล์ช่วยหยิบจานมาให้ริต้าหน่อยค่ะ” ริต้าตะโกนบอกกับคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ขณะที่เธอกำลังเตรียมมื้อเช้าของตนเองและเพลล์อย่างเช่นทุกวันหลังจากที่ได้ตกลงกันถึงความต้องการของทั้งสองฝ่ายในวันนั้น ริต้าก็มาใช้เวลาอยู่ที่คอนโดของเพลล์บ่อยขึ้น ซึ่งเธอจะสลับกับการกลับไปอยู่ที่หอของตัวเองบ้างในบางวัน แม้ว่าเพลล์จะยินดีมาก ๆ ที่จะให้เธอมาอยู่ด้วยกันตลอดก็ตามตั้งแต่วันแรกที่เขาเดินหน้าง้อเธอจนถึงตอนนี้ เพลล์ก็ยังคงเป็นคนที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ในทุกวันให้ริต้าได้เห็นเสมอ อีกทั้งเขายังเป็นคนที่โรแมนติกมากขึ้นจนทำให้ริต้าแปลกใจอีกต่างหาก“เมียใครเนี่ย นอกจากจะสวยแล้วยังทำให้ฉันหลงได้ทุกวันอีก” เพลล์เดินเอาจานสองใบมาให้ริต้าตามคำขอ โดยไม่ลืมจะคิดค่าจ้างในการขโมยหอมที่แก้มและไหล่มนของริต้าไปด้วย“เป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องคนสนิทค่ะ”“งั้นเหรอ? แต่ฉันก็ไม่เคยเอากับรุ่นน้องที่สนิทแบบนี้นะ”“เฮ้อ~ ไปใส่เสื้อผ้าแล้วมากินมื้อเช้าได้แล้วค่ะ”“วันนี้เธอทำอะไรให้กินล่ะ?” เพลล์แสร้งทำเป็นหูทวนลม แม้ว่าเขาจะโดนริต้าบ่นในทุก ๆ วันก็ตาม แต่เขากลับพบว่าตัวเองในตอนนี้มีความสุขที่ได้ฟังเ

“จริงด้วย ในเมื่อริต้ายังไม่อยากกินอะไร งั้นเพลล์บอกน้องเรื่องที่ลูกนัดพวกเรามาที่นี่เลยดีมั้ย?”“ครับ ผมเองก็คิดว่าต้องรีบบอกให้ริต้ารู้แล้วเหมือนกัน”หัวใจของริต้าเริ่มเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกจากเบ้าในตอนที่เพลล์หันมาสบตากับเธอด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง เธอบีบมือของเพลล์ที่กำลังกุมมือของเธอไว้แน่นด้วยมือที่เริ่มเย็น และได้แต่ภาวนาว่า ‘ขออย่าให้เป็นแบบที่เธอคิดไว้เลย’“ที่ผมพาริต้ามาวันนี้ เพราะอยากจะแนะนำเธอให้ทุกคนได้รู้จักครับ รวมถึง...”“ผมจะขอริต้าหมั้นต่อหน้าของทุกคนด้วย”สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นไปในแบบที่ริต้าไม่อยากให้เป็นมากที่สุด เนื่องจากมันเป็นครั้งแรกที่เธอได้มาเจอกับครอบครัวของเพลล์แบบไม่ทันตั้งตัวอย่างนี้ ซึ่งริต้ามั่นใจว่าตัวเองจะต้องทำตัวไม่ถูกต่อหน้าของทุกคนอย่างแน่นอน หากเพลล์พูดอะไรทำนองนี้ออกมาซึ่งมันก็เกิดขึ้นแล้วจริง ๆ“พี่เพลล์ ริต้า...”“ฉันยกทรัพย์สินทุกอย่างของฉันเป็นชื่อเธอทั้งหมดแล้วนะ ทั้งรถ...ทั้งคอนโดเพื่อที่เธอจะได้มั่นใจว่าฉันจะไม่มีวันเปลี่ยนใจจากเธออีก”“ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้คะ ริต้าไม่ได้ต้องการของพวกนั้นเลยนะ”“ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ต้องการอะไร

มหาวิทยาลัย“พี่เพลล์ไม่ต้องรอริต้าก็ได้นะ พี่กลับไปทำงานของตัวเองดีกว่าค่ะ” ริต้าบอกกับเพลล์ที่จับมือของเธอไว้แน่น แม้ว่าทั้งคู่จะถึงหน้าลิฟต์แล้วก็ตาม แต่เพลล์กลับกระชับมือของแฟนสาวแล้วตอบกลับเช่นเดิม“เดี๋ยวพี่ทำงานรอที่ร้านกาแฟด้านล่าง พอเธอเลิกเรียนแล้วจะได้ไปกินข้าวด้วยกันไง”“ริต้าไม่ใช่เด็กนะที่ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดแบบนี้ ช่วงนี้งานของพี่ก็เยอะมากจนแทบไม่ได้นอนเลยนะคะ”“อย่าดื้อสิคะ ถ้าริต้าใกล้เลิกคลาสเมื่อไหร่ ริต้าจะทักบอกทันทีเลยนะ”ริต้าพยายามเกลี้ยกล่อมแฟนหนุ่มอีกครั้งระหว่างที่เขายกแขนขึ้นมากันประตูลิฟต์ให้เธอเพื่อจะขึ้นไปชั้นบนด้วยกันช่วงนี้เพลล์มีงานค่อนข้างเยอะกว่าปกติจนแทบจะไม่มีเวลาได้พักเลย ทั้งงานที่เขาต้องทำก่อนเรียนจบ รวมถึงงานที่ชายหนุ่มกำลังลงทุนสร้างสปอร์ตบาร์ ซึ่งเป็นธุรกิจที่เขาตั้งใจและทุ่มเทเป็นอย่างมาก ซึ่งตอนนี้ริต้าเองก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนแรกเพลล์จึงอยากลงแข่งบอลตอนเทอมหนึ่งเป็นครั้งสุดท้าย เพราะตอนเทอมสองเขาจะไม่มีเวลาว่างแบบนี้นี่เองแต่ถึงอย่างนั้น คนที่งานยุ่งมากขนาดนี้ก็ยังคงแบ่งเวลามาให้กับเธอเสมอ ที่ไม่ว่าจะไปไหนหรือทำอะไร เพลล์ก็จะไม่ย

สามวันต่อมา (บ้านเทพพิพัฒน์)“สุขสันต์วันเกิดนะริต้า แม่ขอให้ลูกมีความสุขมาก ๆ นะ”“ปีนี้แม่ได้ลูกสาวที่น่ารักเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วสินะ” อาภัสราสวมกอดว่าที่ลูกสะใภ้พร้อมกับเอ่ยอวยพรเด็กสาวอย่างใจดีท่ามกลางงานเลี้ยงที่อบอุ่นภายในครอบครัว ซึ่งการกระทำและคำอวยพรของทุกคนในวันนี้ล้วนทำให้ริต้ารู้สึกผ่อนคลายขึ้นเป็นอย่างมากตั้งแต่ที่ได้คบหากับเพลล์อย่างจริงจัง ชีวิตของริต้าก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก มันไม่ใช่แค่สถานะทางการเงินที่เพลล์เต็มใจจะมอบความสุขสบายและของมีค่าทุกอย่างให้กับริต้า แต่มันเป็นความรักที่เธอได้รับจากเขาและคนในครอบครัวของเพลล์ จนริต้าไม่รู้เลยว่าเธอจะตอบแทนความรักเหล่านั้นอย่างไรดีให้สมกับที่ทุกคนเอ็นดูเธอมากขนาดนี้“อยากได้อะไรก็บอกแม่นะ เพราะตอนนี้ลูกก็เป็นลูกสะใภ้ของแม่อีกคนแล้วเหมือนกัน”“ขอบคุณนะคะที่เอ็นดูริต้ามากขนาดนี้”“หนูเป็นคนที่ทำให้ลูกชายของแม่เปลี่ยนแปลงตัวเองได้มากขนาดนี้เลยนะ แม่จะไม่รักหนูได้ยังไงล่ะ”“โหแม่ พูดแบบนี้เดี๋ยวริต้าก็งอนผมอีกหรอก”“ริต้าจะงอนพี่เรื่องอะไรคะ?”“ก็ตอนที่เธอเป็นเมนส์แล้วชอบงอนเรื่องในอดีตของพี่ไงครับ”“พี่เพลล์!” ริต้ารีบห้ามก่อนที่เพ

“หายโกรธแล้วใช่มั้ย?”“ถ้าริต้าจะโกรธพี่เพราะเรื่องนี้ ริต้าคงมีเรื่องให้โกรธทุกวันแน่นอนค่ะ”“งั้นพี่เช็คของได้เลยใช่มั้ย?”ถึงจะถามแบบนั้นแต่มือของเพลล์กลับลูบไล้ไปทั่วทุกส่วนของเรือนร่างกึ่งเปลือยเปล่าของริต้า พร้อมกับใบหน้าคมคายที่ขยับเข้าไปซุกไซ้ตามลำคอของเธอด้วยความกระหาย โดยไม่รอฟังคำอนุญาตจากเธอเลยแม้แต่น้อย เช่นเดียวกับริต้าที่ยกมือขึ้นมาโอบกอดลำคอหนาเอาไว้ด้วยความเคลิ้บเคลิ้มกับสัมผัสของเพลล์ไม่ต่างกัน“อ๊าา อ อ๊ะ! เบา ๆ ค่ะ ทำเหมือนริต้าปล่อยให้อดอย่างนั้นแหละ”ถ้อยคำห้ามปรามของริต้าไม่ได้เข้าหูของเพลล์เลยแม้แต่น้อย เพราะเขากำลังตั้งหน้าตั้งตาทำร่องรอยความเป็นเจ้าของบนตัวของเธออยู่ฝ่ามือใหญ่ฉีกกระชากชุดตัวบางออกได้อย่างง่ายดายจนเผยให้เห็นส่วนที่เปลือยเปล่าของริต้ามากกว่าเดิม ก่อนที่เจ้าของใบหน้าคมคายจะเคลื่อนใบหน้าลงไปเพื่อตักตวงความสุขจากหน้าอกใหญ่ของหญิงสาว“อะ อ๊าาา ทะ...ทำไมชอบดูดแรงอยู่เรื่อยเลย สะ...เสียว อ๊าา~” ริมฝีปากบางส่งเสียงครางกระท่อนกระแท่นออกมาไม่ขาดกับความเสียงซ่านที่ตรงเข้าเล่นงานบริเวณหน้าอกใหญ่ ขณะเดียวกันเสื้อผ้าน้อยชิ้นที่ปกปิดร่างกายของเธออยู่ ยิ่งชว