All Chapters of ADDICTED เสพติดรักมาเฟียเถื่อน Nc25+ SM: Chapter 91 - Chapter 100

"ดาริน ซี๊ดดด หนูทำอะไร อู้ววว!" พี่คีธครางเสียงแหบพร่า มือหนารีบคว้าหมับเข้าที่เอวคอดของฉันโดยทันที "ลักหลับไงคะ ก็ผัวไม่ยอมตื่น เมียเลยต้องบริการตัวเอง อ๊า ของพี่มันลึก ลึกจัง เสียวหีชะมัดเลย..." ฉันเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆ เนิบนาบ แต่บดคลึงเน้นๆ ในทุกจังหวะ ภายในโพรงเนื้อของฉันตอดรัดท่อนเอ็นเขาไม่หยุดหย่อน พั่บ พั่บ พั่บ "อ่าาา ซี๊ดดด เสียวมั้ยค้าา ผัวขา อื้อออ" ฉันร่อนเอวบดขยี้ส่วนหัวหยักที่ชนกับมดลูกเบาๆ "ตอบเมียหน่อยสิคะ อ๊ายย เสียวไหม..." "เสียว... เสียวชิบหายเลยเมียจ๋า มึงนี่มัน ร่านได้ใจจริงๆ นะ... ตื่นมาก็จัดกูเลยนะมึง..." "ก็ยามันยังไม่หมดฤทธิ์นี่คะ... อ๊ะ!... อ๊ายยย!" ฉันร้องเสียงหลงเมื่อพี่คีธกระแทกสวนขึ้นมาแรงๆ จนตัวฉันลอย "พี่คีธ อย่าเพิ่งสวนสิ อู้ววว จุก รินจุก..." "จุกสิดี จะได้จำ" พี่คีธยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงทั้งที่ส่วนล่างของเรายังเชื่อมต่อกัน เขาใช้แขนยันพื้นเตียงข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างบีบขยำหน้าอกฉันอย่างมันมือ "ขย่มสิครับคุณนาย อยากได้ไม่ใช่เหรอ เอาให้คุ้มกับที่ปลุกพี่ตื่นเลยนะ" "ได้ เดี๋ยวเมียจัดให้..." ฉันกัดฟันรับคำท้า ฉันย

เวลาสิบโมงครึ่งฉันยืนคล้องแขนพี่คีธอยู่ในลิฟต์ส่วนตัวระบบสแกนลายนิ้วมือที่กำลังเคลื่อนตัวจากชั้นเพนท์เฮาส์ลงมาจอดที่ชั้นสาม โซนบริหารของคลับอย่างเงียบเชียบ พอลิฟต์เปิดออก พี่คีธในชุดทำงานสบายๆ แต่ดูดุดันด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนก็เดินนำออกไปด้วยมาดเจ้าพ่อ ส่วนฉันก็อยู่ในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีแดงเดินตามติดเขาไม่ห่าง"บอกให้นอนพักอยู่ข้างบน จะตามลงมาทำไมวะ"พี่คีธบ่นอุบอิบตอนที่เรากำลังเดินตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวของเขา พวกพนักงานและการ์ดที่ยืนเฝ้าอยู่แถวนั้นรีบก้มหัวทำความเคารพพวกเราแทบไม่ทัน"ก็ข้างบนมันเงียบนี่นา" ฉันตอบกลับเสียงใส แกล้งเชิดหน้ามองพวกพนักงานสาวๆ แผนกบัญชีที่กำลังแอบมองผัวฉันตาปรอย ชิ หวงเว้ย "อีกอย่าง รินต้องลงมาแสดงตัวหน่อย เดี๋ยวพนักงานแถวนี้จะลืมหน้าบอสเลดี้ซะก่อน"พี่คีธส่ายหัวยิ้มๆ เขาผลักประตูห้องทำงานบานใหญ่เข้าไป ห้องทำงานของเขาตกแต่งสไตล์ลอฟท์ดิบๆ ผนังปูนเปลือย มีโต๊ะทำงานไม้สักตัวเบ้อเริ่มตั้งอยู่กลางห้อง ด้านหลังเป็นกระจกใสบานใหญ่ที่มองทะลุลงไปเห็นคลับชั้นล่าง ซึ่งตอนนี้เปิดไฟสว่างโล่งเพื่อให้แม่บ้านทำความสะอาด"ไปนั่งเล่นเงียบๆ ตรงโซฟานั้นไป พี่ขอเซ็นเอกสารแ

จ๊วบ จ๊วบ มืออีกข้างของพี่คีธเลื่อนมาบีบคลึงหน้าอกข้างซ้ายของฉันที่กำลังสั่นดึ๋งๆ พี่เขาบีบขยำเนื้อนุ่มแรงๆ จนล้นง่ามนิ้ว ปลายนิ้วโป้งบดขยี้จุดสีชมพูจนแข็งเป็นไตสู้มือ "อื้อ อื้อ" ฉันครางในลำคอเมื่อโดนเขาปรนเปรอทั้งบนและล่าง แล้วใช้ขาเกี่ยวเอวสอบของเขาไว้แน่นขึ้น แอ่นสะโพกรับแรงกระแทกที่มันเริ่มจะถี่ขึ้นเรื่อยๆ ผัวรักคนนี้โคตรสุดยอด พี่คีธถอนจูบออก เขามองหน้าฉันที่ตอนนี้ที่ร้อนผ่าวไปด้วยแรงอารมณ์ "มองพอหรือยัง กูจะเร่งแล้วนะ" "อื้อ เอาเลยค่ะ เมียชอบ..." ฉันพยักหน้าหงึกหงัก แต่สายตายังคงโฟกัสที่จุดเชื่อมต่อของเราอยู่ "กระแทกแรงๆ ให้เมียดูหน่อย เอาให้น้ำกระจายเลย อร๊ายยย!" "ได้ จับโต๊ะดีๆ" ฉันเห็นพี่คีธสูดลมหายใจเข้าลึก เกร็งหน้าท้องจนเป็นลอน แล้วพี่เขาก็เริ่มรัวสะโพกใส่ฉันไม่ยั้ง ความเนิบนาบเมื่อครู่หายวับไป แทนที่ด้วยความดิบเถื่อนอย่างแรง ปึก ปึก ปึก ปึก โต๊ะทำงานสั่นสะเทือนเลื่อนไถลไปกับพื้นเล็กน้อย เอกสารบัญชีที่เคยเรียงเป็นระเบียบปลิวว่อนลงพื้นกระจายเกลื่อน แต่ตอนนี้ไม่มีใครสนกระดาษพวกนั้นแล้ว "กรี๊ดดด ซี๊ดดด พี่คีธ มันส์ มันส์รู อูยยยย มันสุดๆ ผัวขาเด็ด

"คะ คือว่า หนูเห็นข่าวไฟไหม้ที่คลับเมื่อคืนค่ะ แล้วก็ข่าวพ่อคุณเจสสิก้าโดนจับ แล้ว แล้วหนูติดต่ออีรินไม่ได้เลย หนูเลยเป็นห่วง กลัวเพื่อนโดนลูกหลงตายห่าไปแล้ว ก็เลย แหะๆ..." "กูยังไม่ตายย่ะ..." ฉันเดินเข้าไปตบไหล่เพื่อนดังป้าบ จนแคนดี้สะดุ้งโหยง "ไฟไหม้นิดเดียวเอง ผัวกูจัดการเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องอื่นก็ เรียบร้อยเหมือนกัน" ฉันยิ้มกริ่ม ส่งสายตามีเลศนัยไปให้มัน "มึงนี่นะ ห่วงเวอร์ตลอด ทีหลังโทรมาเช็กก่อนก็ได้ ไม่ใช่บุกมาทะเล่อทะล่าแบบนี้" "ก็กูโทรแล้วมึงไม่รับนี่!" แคนดี้เผลอขึ้นเสียงใส่ฉัน ก่อนที่มันจะรีบตะครุบปากตัวเองเมื่อเห็นพี่คีธเลิกคิ้วขึ้นมามอง "อะ ขอโทษค่ะท่าน คือ รินมันไม่รับสายค่ะ หนูเลยนึกว่าโดนอุ้มไปแล้ว" "โทษที พอดีเมื่อกี้รินยุ่งอยู่น่ะ" ฉันหัวเราะคิกคัก แสร้งทำเป็นจัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเองให้เข้าที่ "เสียงไลน์มึงดังรัวๆ เลยนะ แต่กูไม่มีมือจะกดรับ มือไม่ว่าง ปากก็ไม่ว่าง มึงเข้าใจป่ะ" แคนดี้มองสภาพฉัน สลับกับมองกองเอกสารบนพื้นห้อง แล้วหน้ามันก็แดงแปร๊ดขึ้นมาทันที "โอ๊ย อีดอก กูเข้าใจแล้ว!" "มึงนี่มัน กลางวันแสกๆ เลยเหรอวะ ในห้องทำงานเนี

เวลาบ่ายสองครึ่ง ฉันในชุดเดรสสีแดงกำลังเดินนำหน้าลิ่วๆ เข้าไปในโซนดีพาร์ตเมนต์สโตร์ของห้างสรรพสินค้าชั้นนำใจกลางเมือง โดยมีพี่คีธเดินล้วงกระเป๋ากางเกงตามหลังมาต้อยๆ เขาทำหน้าบอกบุญไม่รับเหมือนมาเฟียที่โดนเมียบังคับมาจ่ายตลาดไม่มีผิด "พี่คีธ พี่ว่าลายนี้โอเคไหมคะ" ฉันหยิบชุดชั้นในผ้าฝ้ายไร้โครงสีพาสเทลขึ้นมาทาบเทียบให้เขาดู "รินว่าเอาแบบไม่มีโครงดีกว่าเนอะ เค้าจะได้ใส่สบายกว่า แล้วก็กางเกงในรินจะเอาแบบที่ระบายอากาศดีๆ หน่อย ขืนใส่แบบอับๆ ข้างล่างมันชื้น เดี๋ยวจะเป็นเชื้อราเอาได้นะ" "จะไปรู้ไหมวะ..." พี่คีธถอนหายใจพรืด เขามองกางเกงในตัวใหญ่ในมือฉันด้วยสายตาว่างเปล่าสุดๆ "ซื้อๆ ไปเถอะดาริน มันคงไม่เรื่องมากหรอก สภาพแบบนั้นมีให้ใส่ก็บุญหัวมันแล้ว" "ไม่ได้สิคะ เรื่องสุขอนามัยของผู้หญิงมันสำคัญนะ" ฉันเถียงเขากลับอย่างจริงจังเกินเบอร์ ฉันจัดการโกยชุดชั้นในแบบเรียบๆ แต่เนื้อผ้าดีลงตะกร้าไปเป็นโหล ตามด้วยชุดลำลองพวกเสื้อยืด กางเกงวอร์มขายาวที่ดูทะมัดทะแมงและให้ความอบอุ่นได้ดี "เอาผ้าห่มนาโนไปด้วยดีกว่า เอาไปสักสามผืนเลย เผื่อซักสลับกัน แล้วก็ฟูกปิกนิกยางพารา รินเอาที่มันหนา