Semua Bab ADDICTED เสพติดรักมาเฟียเถื่อน Nc25+ SM: Bab 121 - Bab 130

ซ่า ฉันยืนมองพี่คีธที่ค่อยๆ ก้าวขาลงไปในสระว่ายน้ำ เสียงน้ำกระเพื่อมไหว ตามแรงขยับตัวของพี่คีธ พี่คีธเดินไปหยุดที่บันไดสระฝั่งที่เป็นขั้นสำหรับนั่งแช่น้ำเล่น แล้วหย่อนสะโพกลงนั่งบนขั้นบันไดขั้นที่สอง ระดับน้ำท่วมสูงขึ้นมาถึงหน้าอกของพี่คีธพอดี พี่เขากางสองแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามพาดขอบสระหินอ่อนสีขาวในท่าทางสบายๆ แต่กลับแฝงไปด้วยอำนาจ มือข้างหนึ่งของเขาถือแก้วไวน์แดง แกว่งมันเบาๆ อย่างใจเย็น สายตาของเขามองตรงมาที่ฉัน ซึ่งกำลังยืนอวดหุ่นอยู่ในชุดบิกินีเชือกที่ขอบสระ "ยืนมองอะไรฮะ ลงมาสิดาริน" พี่คีธกระดกแก้วไวน์จิบเล็กน้อย ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำก้องกังวาน "มาทำหน้าที่เมีย อย่าให้กูต้องรอนาน" ฉันอมยิ้มที่มุมปาก เมื่อเห็นท่านั่งของผัวตัวเองมันช่างดูน่าหมั่นไส้ ท่าทางเหมือนราชาที่กำลังนั่งรอการปรนนิบัติไม่มีผิด แล้วฉันก็พร้อมจะเป็นนางสนมเอกที่ถวายงานให้เขาอย่างสุดความสามารถเลยล่ะ "รับทราบค่าา บอสขา" ฉันค่อยๆ ก้าวขาลงไปในน้ำทีละข้าง ผิวน้ำเย็นๆ ที่สัมผัสกับผิวกายทำเอาฉันสะดุ้งเล็กน้อย แต่พอลงไปจนมิดทั้งตัว ความเย็นนั้นกลับช่วยกระตุ้นหน้าอกฉันให้แข็งชันดันผ้าชิ

ตุบ หลังของฉันกระแทกลงบนเบาะรองนั่งของเก้าอี้อาบแดดตัวยาวริมสระอย่างแรง ตัวของฉันเปียกโชกไปด้วยน้ำในสระและน้ำรักของเราที่เพิ่งจบไปหมาดๆ พี่คีธยืนค้ำหัวฉันอยู่ เงาของเขาทาบทับลงมาจนบดบังแสงไฟ ฉันมองเห็นแค่ดวงตาของเขาที่วาวับอยู่ในความมืด "อูยย เบาๆ สิคะพ่อคุณ" ฉันบ่นอุบ ขยับตัวจัดท่าทางให้นอนสบายขึ้น แล้วใช้มือเสยผมที่เปียกลู่ไปด้านหลัง "เมื่อกี้มึงยังปากดีอยู่เลยนะดาริน" พี่คีธแสยะยิ้มออกมา เขากวาดสายตามองเรือนร่างของฉันที่ตอนนี้มีแค่บิกินีตัวจิ๋วห้อยรุ่งริ่งอยู่ที่เอว "ไหน ใครกันที่บอกว่าอยากโดนกูจัดหนัก โดนกูไปดอกเดียวในน้ำ ขามึงก็สั่นพั่บๆ แล้วไม่ใช่เหรอฮะ" "โถ่ แค่นี้เอง จิ๊บๆ ค่ะ" ฉันยักไหล่ ยันตัวลุกขึ้นนั่งชันเข่า จงใจแยกขาออกเพื่อยั่วยวนคนตรงหน้า "หึ ใครต้องร้องขอใครกันแน่น้า ตั้งแต่รินอยู่กับพี่คีธมาเนี่ย รินยังไม่เห็นเคยสลบคาท่อนเอ็นเหมือนที่พี่เคยโม้ไว้เลยสักครั้งนะคะ" ฉันใช้ปลายนิ้วกรีดไล้ไปตามหน้าท้องแกร่งของเขาช้าๆ ลากต่ำลงไปหยุดที่ขอบกางเกงว่ายน้ำที่มันตุงแน่น "รินเห็นเขาลือกันนักหนาว่าคีธ Vortex Club ดุมาก เอาจนผู้หญิงสลบคาเตียง หรือว่าเป็นแค่ข่าว

​"อือ..."ฉันลืมตาขึ้นมาทันทีในวินาทีที่พี่คีธเพิ่งจะดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นมาห่มให้ฉัน และเขากำลังจะยืดตัวถอยออกไป"ฝันดีบ้านพี่สิคะ..."ฉันเค้นเสียงแหบพร่าออกมา รวบรวมแรงก๊อกสองที่ซ่อนอยู่ ยื่นมือไปคว้าข้อมือหนาของเขาไว้แน่นหมับ"เชี่ย!"พี่คีธสะดุ้งเฮือก หันขวับมามองหน้าฉันเหมือนเห็นผี แววตาเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง"ดาริน มึงยังไม่สลบอีกเหรอวะ เมื่อกี้กูเห็นมึงตาเหลือก มือหลุดจากยาดมไปแล้วนี่""สลบบ้าอะไรล่ะ แค่พักสายตาเว้ย"ฉันเถียงเขากลับ เอื้อมมืออีกข้างไปคว้ายาดมพม่าที่พี่คีธเพิ่งจะวางไว้บนโต๊ะข้างๆ ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จับมันยัดเข้าจมูกแล้วสูดเข้าปอดเฮือกใหญ่จนแก้มตอบฟืดดดดดกลิ่นสมุนไพรฉุนกึกแล่นพล่านเข้าสู่กระแสเลือด มันปลุกเร้าประสาทสัมผัสทุกส่วนของฉันให้ตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง"อ่าาาา ชื่นใจสุดๆ เครื่องรินติดแล้วค่ะผัวขา"ฉันออกแรงกระชากคอพี่คีธให้โน้มลงมาหาตัว แล้วดึงผ้าเช็ดตัวออกจากร่าง พร้อมกับเด้งสะโพกสวนขึ้นไปจับแก่นกายของเขาที่กำลังจะคลายตัว ให้กลับเข้ามาสอดใส่ฝั่งลึกในตัวฉันอีกครั้งสวบ"ซี๊ดดดด ยัยบ้าเอ๊ย"ฉันได้ยินพี่คีธครางลั่นด้วยความเสียววูบ รูรักของฉันมันกลับมาตอด

พี่คีธสูดปาก เขาพยายามจะขยับตัวหนีมือฉันแต่ก็ทำไม่ได้เพราะเขายังต้องอุ้มฉันอยู่ สัมผัสจากมือของฉันที่กำลังรูดรั้งลำเอ็น จนพี่คีธตัวเกร็งและที่สำคัญ เจ้านั่นที่เพิ่งหลับไป มันเริ่มตื่นตัวขึ้นมาสู้มือฉันอีกครั้งแล้ว ท่อนเนื้อในมือฉันเริ่มขยายตัว มันแข็งขึงและร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนคับมือฉันไปหมด "อุ๊ย ตื่นไวจังเลยนะคะ" ฉันหัวเราะคิกคัก ก้มมองดูปฏิกิริยาตอบสนองของผัวสุดหล่อ "ไหนพี่คีธบอกว่าหมดแรงแล้วไงคะ ทำไมรินจับนิดเดียวก็แข็งสู้มือรินแล้วล่ะคะบอส" "ก็เมียกูมันมือซน" พี่คีธกัดฟันซะแน่นเชียว เขามองตัวเลขในลิฟต์ที่มันค่อยๆ ลดลงอย่างเชื่องช้า "หยุดมือเลยนะมึง เดี๋ยวถึงห้องแล้วมึงโดนกูจัดอีกรอบแน่ ขาเดี้ยงกูก็ไม่เว้นนะกูบอกก่อนเลยดาริน" "รินไม่กลัวพี่หรอก พี่ขา ดูสิแข็งเนี่ย" ฉันแลบลิ้นใส่เขา แล้วจงใจเร่งจังหวะมือรูดให้เร็วขึ้น ฉันใช้นิ้วโป้งบดคลึงส่วนหัวของเขาที่เริ่มมีน้ำปริ่มๆ ออกมา รูดหนังหุ้มลงจนสุด แล้วชักรูดขึ้นลงเน้นๆ หนักๆ พี่คีธต้องขยับตัวไปพิงหลังกับผนังลิฟต์ เขาหลับตาแน่น ขบกรามจนเป็นสันนูนเพื่อกลั้นเสียงครางของตัวเองเอาไว้ "อึก ดาริน กูเสียว ซี๊ดดดด" "ชอ

มันหันมามองหน้ากู "พวกมึงไปทำอะไรกันมาฮะ ร่างกายน้องเขาอ่อนเพลียมาก แถมยังตากลมตากน้ำเย็นๆ มาทั้งคืนใช่ไหม" ไอ้กานต์เหลือบไปเห็นรอยจ้ำแดงๆ ที่โผล่พ้นคอเสื้อดารินออกมา "อ้อ มึงไม่ต้องตอบกูละ หลักฐานคาตาขนาดนี้" "หมอคะ..." ดารินที่เริ่มได้สตินิดหน่อย พยายามยันตัวลุกขึ้น "หมอขอยาแรงๆ ให้รินเลยนะคะ รินมีงานแปลที่ค้างก็ต้องทำ" "งานการพักก่อนเลยครับคนสวย..." ไอ้กานต์ส่งยิ้มละมุนให้เมียกู ยิ้มที่ทำเอากูอยากจะซัดหน้ามันสักหมัด "สภาพนี้ขืนคุณทำงาน มีหวังได้ไปแปลต่อในโลงศพแน่ เดี๋ยวหมอจะฉีดยาลดไข้ให้ แล้วก็นอนพักยาวๆ ไปเลยยี่สิบสี่ชั่วโมงนะครับ" "ฉีดยา" ดารินตาโตด้วยความกลัวทันที "มะ... ไม่เอา... รินไม่ฉีด... รินกินยาก็ได้ค่ะ..." "ไม่ได้ครับ ไข้สูงขนาดนี้กินยาเอาไม่อยู่นะครับ" ไอ้กานต์หันไปเตรียมเข็มฉีดยาจากกระเป๋าอย่างคล่องแคล่ว "ไอ้คีธ มึงจับเมียมึงนอนคว่ำ เปิดก้นขึ้นมาให้กูหน่อย" "เปิดก้น" กูทวนคำมันเสียงแข็งทันที "มึงฉีดที่แขนไม่ได้เหรอวะ ทำไมต้องฉีดตูดเมียกูด้วย" "ฉีดแขนมันปวด ฉีดสะโพกกล้ามเนื้อมันเยอะกว่า น้องเขาจะเจ็บน้อยกว่าไงวะ" ไอ้กานต์ถือเข็มรอ