《ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

ได้ยินอย่างนั้นทอปัดก็เริ่มมีความหวังขึ้นมา รอยยิ้มฉายประดับใบหน้าสวยอย่างไม่รู้ตัว ตั้งแต่อยู่บนเกาะนี้มาวันนี้เธอมีความสุขที่สุดก็ว่าได้ แต่ก็เอะใจว่าทำไมจู่ ๆ ธาวินก็คิดได้“ใช่ ๆ คุณคิดถูกแล้ว หากธนารู้ว่าคุณเจ้าคิดเจ้าแค้นเขาคงเสียใจมากแน่ ๆ”“ยืนยันกับฉันอีกทีได้ไหมว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ธนามันคิดสั้น ฉันเองก็ไม่อยากจะเสียเวลากับเรื่องนี้อีกแล้ว งานฉันก็เยอะแยะมากมายบางทีมันก็รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน” สีหน้าของคนพูดจริงจังจนทำให้ทอปัดเชื่อว่ามันออกมาจากใจ โอกาสทองอย่างนี้เธอควรจะรีบคว้ามันไว้ ต้องทำให้ทุกอย่างให้เขาเชื่อใจ ให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี“ฉันสาบานว่าไม่เคยคิดจะทำให้ธนาต้องคิดสั้น ฉันปฏิเสธไปตอนนั้นก็เพราะคิดว่าธนาไม่ได้รักฉันจริง มั่นใจว่าคนที่ธนารักจริง ๆ ไม่ใช่ฉันแน่นอน แต่ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ ธนาถึงมาสารภาพรักฉัน”ธาวินรู้สึกเอะใจกับคำตอบของเจ้าหล่อน ไม่เคยรู้มาก่อนว่าน้องชายเป็นมีนิสัยมากรัก แล้วเหตุใดทอปัดจึงเอ่ยออกมาเช่นนี้ หรือมีบางเรื่องที่ตนยังไม่รู้ หากคิดตรึกตรองให้ถี่ถ้วน ตัวเขาเองก็ไม่ได้คลุกคล

“นายหัวคะ ดูสินายหญิงด่ามูนาต่อหน้าคนเยอะแยะอย่างนี้ไม่ยุติธรรมเลย มูนาเสียใจมาก ฮือ ๆ”ธาวินยังไม่เอ่ยอะไรทำได้เพียงปรายตามองทอปัดเพื่อดูเชิง อีกฝ่ายทำหน้าไม่สบอารมณ์ ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าตอนนี้มูนาจะกำลังใช้มารยาหญิงกับตน ทำไมรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเจ้าหล่อนไม่คิดจะหึงหวงกันเลยสักนิด“ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับเธอหรอกมูนา ฉันกำลังรีบ”ว่าแล้วก็คว้ามือทอปัดแล้วพาเดินตรงไปยังรถยนต์สี่ประตูเพื่อเดินทางไปยังท่าเรือ ทอปัดส่งสายตาดุให้เขาแวบหนึ่งแล้วโบกมือลาเด็ก ๆ น้ำตาซึมเมื่อคิดว่าตนอาจจะไม่มีโอกาสได้มาอยู่ที่นี่อีกครั้งแล้วเดินทางมาถึงท่าเรือแล้วก็มีเรือสปีดโบ๊ทจอดอยู่หนึ่งลำ ซึ่งธาวินได้สั่งเตรียมการเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว เมื่อขนของลงเรือจนหมดแล้วก็ถึงเวลาต้องออกเดินทาง ธาวินเป็นคนขับส่วนทอปัดนั่งอยู่ที่หัวเรือเพื่อรับลมเย็น ๆ และใช้โอกาสนี้ชมทัศนียภาพสวย ๆ ของท้องทะเล“เธอไม่ลืมอะไรนะ”“ไม่ ไม่มีอะไรต้องลืม” เธอตอบกลับอย่างเบาเสียงขณะวางสายตาไว้เบื้องหน้า สายลมปะทะกับเรือนกายทำให้ผมอันยาวสลวยพลิ้วไหวสร้างเ

“ฉันดีใจที่เธอยอมให้โอกาส”“โอกาสที่ฉันให้มีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น หากคุณทำมันพลาดอีกฉันจะเกลียดคุณไปตลอดชีวิต”“มันจะไม่มีวันนั้นแน่”มือใหญ่เอื้อมไปเกลี่ยไรผมที่ปรกใบหน้างามออกให้พ้นทาง โน้มใบหน้าลงไปจุมพิตที่กลางหน้าผากนุ่มอย่างอ่อนโยน ไล่เรียงลงมายังพวงแก้มและมาหยุดที่ริมฝีปากเป็นกระจับ ในขณะกำลังบดจูบกันอยู่นั้นชายหนุ่มก็บีบเคล้นเนินเนื้อเต่งตึงไปพร้อม สร้างความซ่านเสียวให้ทอปัดเป็นที่สุด มือน้อย ๆ ของเธอยกขึ้นไปลูบไล้กรอบหน้าคมคายของธาวินอย่างเสน่หาไม่น้อยไปกว่ากันบทรักดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ บัดนี้เรือนกายของคนทั้งสองไร้ซึ่งอาภรณ์ปกปิดแล้ว ทอปัดยังคงนอนราบบนพื้น ชันเข่าทั้งสองข้างขึ้น อ้าออกในองศาที่กว้างพอจะให้นายหัวธาวินได้ส่งลิ้นเข้าไปปรนเปรอกลีบอูมอย่างหื่นกระหาย ทั้งขบทั้งเลียสลับกับการใช้นิ้วทำให้ทอปัดมิอาจกลั้นเสียงแห่งความซ่านเสียวเอาไว้ได้ เขาเก่งกาจเหลือเกิน ไม่มีครั้งไหนที่เธอไม่โอนอ่อนผ่อนตาม นี่คงเป็นอีกหนึ่งข้อดีที่ทำให้เธอยอมรับผู้ชายคนนี้ได้“อื้อ นายหัวคะฉันเสียว อ๊า ลึก ๆ เลยค่ะ&r

เย็นวันนั้นทั้งสองออกมาดินเนอร์ใต้แสงเทียนที่หน้าบ้าน ซึ่งในจุดนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ยามเย็นของท้องทะเลอันงดงามได้อย่างถนัดตา ลมเย็น ๆ พัดผ่านมาทำให้รู้สึกเย็นสบายกำลังดี ทอปัดแต่งตัวให้สวยเป็นพิเศษ ชุดเดรสสั้นสีขาวสายเดี่ยวโชว์ไหล่บาง เรือนผมถูกเกล้าขึ้นแล้วทัดด้วยดอกกล้วยไม้ที่เก็บมาจากสวนข้างบ้าน แต่งหน้าเบา ๆ แต่ยังคงสวยสะดุดตาสร้างเสน่ห์ให้เธอเหลือล้น จนธาวินเอาแต่จ้องมองมาอยู่บ่อย ๆ“วันนี้เธอสวยมากเลยรู้ตัวไหม”“รู้ค่ะ ก็ฉันตั้งใจแต่งตัวให้สวยเข้ากับบรรยากาศไงล่ะ แต่ฉันว่ามันขาดอะไรไปสักอย่างนะ” เจ้าหล่อนทำท่าคิดบางอย่าง รู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไป ปกติแล้วหากเธอแต่งตัวสวย ๆ อย่างนี้ก็ต้องถ่ายเซลฟี่เก็บภาพไว้เสมอนี่นา ใช่แล้ว! สมาร์ตโฟนของเธออยู่ที่ไหน เธอลืมมันไปได้อย่างไร“ขาดอะไรเหรอ”“ใช่แล้ว! มือถือฉันไง คุณเอามันไว้ในกระเป๋าใช่ไหม เดี๋ยวฉันขึ้นไปเอาก่อนนะ”“อย่าไปนานนะฉันคิดถึง”เขาเอ่ยพร้อมส่งยิ้มหวานมาให้ทำเอาหัวใจของทอปัดเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ เธอยิ้มเขินแล้วเดินกลับ

วางไว้ตามคำสั่งแล้วแต่ยังไม่ไปไหน เห็นอย่างนั้นธาวินก็เงยขึ้นมองหน้าเชิงตั้งคำถามว่ามีอะไรอีกไหม“มีอะไรเหรอ”“คือ...นายหัวลองชิมดูก่อนก็ได้ค่ะ มูนาตั้งใจทำมาให้สุดฝีมือเลยนะคะ น้ำผึ้งก็ได้มาจากในป่าบนเกาะเรานี่เอง”เพื่อตัดรำคาญธาวินจึงเอื้อมมือไปยกแก้วน้ำผึ้งมะนาวเย็น ๆ ขึ้นดื่มสองสามอึก รสชาติหวานอมเปรี้ยวกลมกล่อมสมกับคำอวดโอ้ของเจ้าหล่อนจริง ๆ จึงดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว“เป็นยังบ้างคะ”“ก็โอเคนะ หมดแล้วเอากลับไปได้เลย”“ค่ะนายหัว”มูนาทำทุกอย่างให้ช้าที่สุดเพื่อรอให้ยาปลุกเซ็กซ์ออกฤทธิ์ ขณะกำลังจะลุกขึ้นก็แสร้งทำถาดหล่นลงพื้น เพื่อที่จะให้ธาวินเห็นเนินอกเต่งตึงของตนที่ถลนออกมาจากอาภรณ์จนเกือบจะครึ่งเต้าแล้ว ผู้ชายมาดแมนอย่างธาวินเห็นอย่างนั้นก็สะดุดตาเผลอจ้องมองแวบหนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้แล้วหันกลับมา ตอนนี้รู้สึกคอแห้งผากทั้งที่เพิ่งจะดื่มน้ำผึ้งผสมมะนาวไปแท้ ๆ แถมมีอาการครั่นเนื้อครั่นตัว ร้อนวูบวาบในกาย ความกำหนัดปะทุขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย“ขอโทษค่ะนายหัว