《ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา》全部章節：第 41 章 - 第 50 章

            “หยุดก่อนค่ะ”            “ทำไมล่ะ”            “คือ...ฉันอยากจะไปทำในห้องน้ำ ฉันว่ามันน่าตื่นเต้นกว่านะ เสร็จแล้วก็อาบน้ำต่อเลยไง” นั่นคือแผนการที่จะช่วยทำให้ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์ทุเลาลง            “ได้สิ ไปตอนนี้เลย”            ว่าแล้วก็จะอุ้มเธอทันทีแต่เจ้าหล่อนได้ส่งเสียงห้ามไว้ก่อน            “อย่าเพิ่งสิ คุณเข้าไปก่อนเดี๋ยวฉันตามไป”            “อย่าโกหกนะ รีบตามมา”            “ได้ ๆ ฉันไม่โกหกแน่”

ในเช้าวันที่อากาศแจ่มใสได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ทอปัดลุกขึ้นมาทำกับข้าวตั้งแต่เช้าเพื่อเอาใจนายหัวสุดหล่อ ตอนนี้เขากำลังเอนกายอยู่บนเตียงอันอ่อนนุ่มหลังจากผ่านบทรักอันร้อนแรงมาตลอดทั้งคืน ธาวินอ่อนโยนกับเธอมากขึ้นนั่นทำให้ชีวิตภายในเกาะแห่งนี้มีเพียงแต่ความสุข            ตั้งสำรับไว้รอเสร็จแล้วก็ถือโอกาสนี้โทรหาเพื่อนสาวที่ตอนแรกตั้งใจจะมาหา ‘แพรวา’ เป็นเพื่อนสนิทในก๊วนเดียวกันเฉกเช่นธนา ถือว่าเป็นเพื่อนสาวสนิทที่สุดของเธอก็ว่าได้ แพรวาเป็นคนอ่อนหวานเรียบร้อย นิสัยดี มีน้ำใจกับเพื่อน ๆ เสมอ นั่นคืออุปนิสัยที่ทำให้ทอปัดรักและไว้วางใจเพื่อนคนนี้มาก            “ฮัลโหลแก”            “ยัยปัด! แกหายไปนานเลยนะยะ ตอนนี้อยู่ที่ไหนเนี่ย ไหนบอกว่าจะมาหาฉัน โทรไปตั้งหลายครั้งก็ปิดเครื่อง ฉันนึกว่าเปลี่ยนเบอร์ไปแล้วซะอีก”   &nb

ในที่สุดก็ถึงวันที่ทุกคนในเกาะรอคอย วันนี้จะมีงานวิวาห์ของนายหัวและนายหญิงเกิดขึ้น ทุกคนต่างก็เตรียมตัวมาร่วมงานกันอย่างพร้อมหน้า ต่างก็ร่วมยินดีกับคนทั้งสองจะเว้นก็แต่มูนาและพรรคพวกเท่านั้นที่ก่นด่าสาปแช่งกันอย่างสนุกปาก            “สาธุ!!! ขอให้ชีวิตคู่ของอีนังทอปัดพังไม่เป็นท่า ขอให้มันไม่มีความสุขตลอดไป ฉันจะคอยดูว่าจะไปได้สักกี่น้ำ” เป็นมูนานั่นเองที่ยืนส่งสายตาอันเกรี้ยวกราดมองซุ้มพิธีงานแต่งซึ่งจัดไว้อย่างงดงามจากฝีมือของทอปัดและเด็ก ๆ            “พังงานมันเลยไหมแก”            “อีบ้าเอาสมองส่วนไหนคิด ถ้าพังมีหวังนายหัวได้ไล่เราออกไปจากเกาะแน่ ๆ เราต้องรอจังหวะดี ๆ จัดการมันอย่างแนบเนียน”            “ยังไงยะ”           

เสียงดังเซ็งแซ่ตรงหน้าทำให้จิตใจของทอปัดฟุ้งซ่าน ทุกคนในงานมองมายังเธอด้วยสายตาที่เห็นอกเห็นใจ ต่างก็หลีกทางให้เมื่อเธอเดินผ่านเพื่อตรงไปยังลานพิธี จนในที่สุดก็ได้เห็นภาพที่ทำลายความรักและศรัทธาในตัวธาวินอย่างไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมได้อีก ทั้งสองยืนเคียงคู่ด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข มือใหญ่ของธาวินโอบไหล่จิราภาเอาไว้แน่น แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดแจ้ง            หยาดน้ำตาไหลหลั่งอาบแก้มทั้งสองข้างด้วยความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าว สีหน้าของธาวินไร้ซึ่งความรู้สึกผิด ส่วนสีหน้าของเจ้าสาวตัวจริงนั้นมีความฉงนเพราะเธอไม่รู้มาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นในเกาะนี้  ไม่รู้ว่าทอปัดเป็นใคร เห็นเจ้าหล่อนสวมชุดเจ้าสาวเฉกเช่นตนเองยิ่งเกิดความสงสัยเข้าไปใหญ่            “นี่ใครคะวิน ทำไมแต่งชุดเจ้าตัวเหมือนภาเลย”            ทอปัดจ้องหน้านายหัวผู้หล่อเหลาผ่านม่านน้ำตา อยากฟังจากปากเขาให้ชั

มือเรียวถูกสั่งให้ยกขึ้นไปฟาดบนใบหน้าหล่อคมของธาวินอย่างแรงจนหน้าหัน หากทว่าธาวินใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มพลางหันหน้ามาพร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจ ราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่ลมพัดผ่านเท่านั้น โทสะที่สุมอยู่ในอกของทอปัดยังไม่ลดลงจึงฟาดไปที่แก้มอีกข้างของเขาเพื่อระบายความโกรธแค้นภายในใจ            “มีแรงแค่นี้เหรอ ตบอีกสิ๊! เอาอีกสิ๊!”            ธาวินจับข้อมือเธอมาฟาดที่ใบหน้าตนเองซ้ำ ๆ ราวกับคนที่กำลังคลุ้มคลั่ง เห็นอย่างนั้นทอปัดก็เริ่มรู้สึกกลัวเขาขึ้นมาอีกครั้ง ธาวินกลับมาเป็นคนเดิมที่เคยพบเจอในช่วงแรก ๆ...นี่สินะตัวจริงของเขา            “ปล่อยมือฉันนะ!”            “ไม่ปล่อย ผัวจับมือเมียมันผิดตรงไหนห๊ะ! มากกว่านี้ยังเคยทำมาแล้ว!”         &