All Chapters of ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา: Chapter 61 - Chapter 70

“มันเป็นหน้าที่ของพี่อยู่แล้วล่ะ ยังไงก็ยินดีด้วยนะ ในที่สุดก็เรียนจบได้กลับบ้านเราเสียที”            “รู้สึกโล่งเลยค่ะ กลับไปคงจะพักสักเดือนสองเดือนแล้วค่อยไปช่วยงานคุณพ่อที่บริษัท”            “ปัดเก่งอยู่แล้วรับรองว่าบวรเกียรติกรุ๊ปจะต้องรุ่งเรืองยิ่งขึ้นแน่ ๆ”            “พี่ก็พูดเว่อไป”            คนทั้งสองหัวเราะชอบใจพลางเดินขึ้นไปยังอาคารเรียนเพื่อเก็บของบางส่วนกลับไปด้วย ในระหว่างนั้นก็มีสายโทรเข้า ดูจากหน้าจอมือถือแล้วทอปัดก็ยิ้มอย่างดีใจ            “ว่าไงยะแม่นางเอกซุปตาร์ มีเวลาโทรหาอิฉันด้วยหรือ” ทอปัดส่งเสียงผ่านสายไปอย่างอารมณ์ดี นางเอกที่ว่านั่นคือแพรวา ตอนนี้เจ้าหล่อนขึ้นแท่นนางเอกสาวสวยชื่อดังของวงก

ทอปัดรีบหาคำพูดมาแก้ต่างเพื่อกลบเกลื่อนความผิดพลาดของตัวเอง เธอได้แต่ก่นด่าตัวเองในใจที่เผลอพูดอย่างนั้นออกไป            “ไข่มุกก็รักพี่ปัดมากเหมือนกัน อยากให้พี่ปัดเป็นแม่เหมือนกันค่ะ ดีจังมีแม่ตั้งสองคนแหนะ” สีหน้าของเจ้าเด็กน้อยไร้ซึ่งความสงสัยใด ๆ ทำให้ทอปัดรู้สึกโล่งใจเป็นที่สุด            คุยกับลูกสาวจนลืมมองจิราภาไปเสียสนิท เมื่อหันไปมองที่โต๊ะอีกครั้งก็ไม่พบเจ้าหล่อนแล้ว นั่นทำให้ทอปัดโล่งใจเพราะเกรงว่าหากได้พบหน้ากันจิราภาอาจจะแสดงกิริยาไม่งามต่อหน้าลูกสาวของเธอ แต่หากอยู่กันสองต่อสองรับรองว่าตอนนี้เธอจะไม่ยอมให้ด่าฝ่ายเดียวเหมือนเมื่อก่อนแน่            สองแม่ลูกนั่งรับประทานอาหารญี่ปุ่นจนอิ่มหนำสำราญ จากนั้นก็ถึงเวลาที่จะต้องกลับบ้าน กำลังจะเดินตรงไปยังลานจอดรถของทางห้างหากทว่าในตอนนั้นลลิลล์เกิดปวดปัสสาวะขึ้นมากะทันหัน ทอปัดจึงต้องรีบพาลูกสาวแวะเข้าห้องน้ำของทางโรงจอดรถเสียก

ธาวินเดินกลับมาที่รถซึ่งในนั้นมีจิราภานั่งรออยู่ มาถึงก็พบว่าเจ้าหล่อนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟที่ถูกปล่อยให้เผชิญชะตากรรมเสี่ยงลูกกระสุนในรถเพียงลำพัง โชคดีที่ไม่ได้รับอันตรายใด ๆ            “ทำไมไปนานจัง รู้ไหมว่าภากลัวแค่ไหน!”            “แล้วเป็นอะไรไหมล่ะ ก็ไม่ได้เป็น!”            ธาวินตอบกลับอย่างไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของเจ้าหล่อน กาลเวลาทำให้เขาได้เห็นธาตุแท้ของจิราภาว่าไม่ใช่คนจิตใจดีและน่ารักเหมือนช่วงแรก ๆ แม้จะรู้สึกเบื่อแต่ก็ไม่คิดจะเลิก เพราะไม่อยากจะทำร้ายผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียแต่ง            “กรี๊ดดด!!! วินจะเย็นชาเกินไปแล้วนะ ยิ่งนานวันยิ่งทำให้ภารู้สึกเบื่อ คุณมันเป็นผู้ชายเฮงซวยที่สุดในโลก”            “ถ้าผมเฮงซวย

             หลังจากเลิกกองถ่ายละครแล้วแพรวาก็แยกทางกับผู้จัดการส่วนตัวเพื่อกลับบ้าน ตอนนี้ชีวิตเธอสุขสบายและมีชื่อเสียงในประเทศ ผู้คนทุกเพศทุกวัยต่างก็รู้จักนางเอกที่ชื่อแพรวา แม้จะมีดาราระดับพระเอกมาขายขนมจีบแต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงยังคงรู้สึกฝังใจกับนายหัวคนนั้น ทั้งที่เวลาก็ผ่านมานานแล้วแต่เธอยังคงติดตามข่าวสารของเขาและพยายามหาทางเข้าใกล้ แต่ด้วยความที่เธออยู่เมืองหลวงส่วนเขาอยู่สุราษฎร์ธานีจึงเป็นการยากที่จะได้พบหน้าและสานสัมพันธ์กัน            หากทว่าในตอนนี้เธอกำลังจะมีโอกาสได้ทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ เพราะในขณะกำลังขับรถผ่านร้านสะดวกซื้อทางผ่านเข้าไปในหมู่บ้าน ได้บังเอิญเห็นธาวินยืนคุยสายกับใครบางคนอยู่ รอยยิ้มหวานฉายขึ้นประดับดวงหน้าสวยรีบตบไฟเลี้ยวเข้าจอดด้านหน้าร้านสะดวกซื้อ โดยไม่ลืมที่จะสวมแว่นสีชาและหมวกแก๊ปเพื่ออำพรางใบหน้า ลงรถไปทักทายชายหนุ่มผู้ที่อยู่ในใจมาโดยตลอด            &

            เจ้าหล่อนยกมือขึ้นลูบกลางกระหม่อมลูกสาวเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูก่อนเดินออกไปพร้อมกับกระเป๋าสะพายใบเล็ก บัดนี้จึงเหลือเพียงสองตาหลานภายในห้องนั่งเล่น ภาสพลกวักมือเรียกหลานสาวมานั่งลงข้างกันเพื่อจะได้เอ่ยสะดวกขึ้น            “คุณพ่อจะคุยอะไรกับไข่มุกคะ อย่านานนะคะเดี๋ยวพี่แพรวารอนาน” เจ้าเด็กน้อยส่งเสียงเจื้อยแจ้วชัดถ้อยชัดคำ เห็นอย่างนั้นคนเป็นตาก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู ใจหนึ่งก็ไม่อยากจะทำอย่างนี้ อีกใจก็โกรธเกลียดธาวินมากจนไม่ห่วงอะไรนอกเสียจากได้แก้แค้นให้ลูกสาวเท่านั้น            “ไข่มุกเคยสงสัยไหมว่าทำไมหนูกับพี่ปัดถึงอายุห่างกันมากขนาดนี้”            เจ้าตัวเล็กพยักหน้า “เพื่อนในโรงเรียนบอกว่าไข่มุกเป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงแน่ ๆ เพราะแม่กับพ่อแก่มากขนาดนี้จะมีลูกได้ยังไง”  &n