พี่แทน แซ่บมาก! のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“เจ็ดวัน!”“อะไร”“คุยกับแม่คุณเรื่องของเราให้เข้าใจ ในเจ็ดวัน”ภากรครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า แล้ววินาทีต่อมาเส้นผมบนศีรษะก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ริษาปล่อยเขาแล้ว และเขาก็จะได้ทำอย่างที่ปรารถนาเสียที ปลายลิ้นร้อนเริ่มชำแรกแทรกกลางระหว่างกลีบบุปผาแห่งนารี มันแยกออกจากกันช้าๆ พอๆ กับเสียงครางกระเส่าที่ก่อเกิดกับเจ้าของ เขาเริ่มการดูดชิมลิ้มรสริษา พาความชุ่มชื้นจากปลายลิ้นทาบทายังส่วนอันนุ่มอุ่นของหล่อน กี่ปีๆ ก็ไม่เคยพอ แม้จะอยู่กันมาเป็นสิบปีก็ยังหลงใหลได้ปลื้มกับสิ่งนี้ กับเรือนร่างขาวผ่องที่มีเขาเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว“อืม...ดี...แบบนั้น...ดีมากเลยคุณกร”ยิ่งได้รับคำชม ปลายลิ้นที่พลิกพลิ้วก็ยิ่งเร่งจังหวะการกระทำ มิใช่แค่เลียไล้ แต่จงใจดูดชิมแรงๆ ริษาเด้งกายส่วนล่างขึ้นมาจนบั้นท้ายงอนงามลอยจากผิวเตียง เนินเนื้อนุ่มนูนอัดเข้าหาริมฝีปากที่อ้างับมันอยู่ เขาดูดเกสรสวรรค์อันเล็กจ้อย สลับกับการขบมันเบาๆ เขากระทำอยู่อย่างนั้นหลายนาที สองหูเฝ้าฟังเสียงครางกระเส่า ฟังเสียงหายใจหอบถี่ราวกับทรมานของห

“ใจร้ายจริง ไม่คิดถึงพี่บ้างเหรอ พี่คิดถึงเธอนะ จะรับโทรศัพท์หน่อยก็ไม่ได้”“อย่ามาตัดพ้อนะ ก็...ฉันงานยุ่งนี่นา”“เธอใจแข็งมากรู้ไหม”“รู้...แต่นั่นเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้ฉันไม่ต้องเจ็บปวดในวันข้างหน้า อย่างน้อยความใจแข็งก็ทำให้ความรู้สึกของฉันไม่ถลำลึกมากกว่าที่เป็น”“หาข้ออ้างเก่งจริง พี่...เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งของเธอจริงๆ เหรอ”“เฮ้อ...ถ้าจะมาคุยเรื่องแค่นี้ ฉันกลับละนะ” พอพูดจบบ่าบางก็ถูกรั้งให้หันไปหาเขา ก็ไม่ได้อยากมองหรอกนะ แต่ด้วยระยะแค่นี้ แม้แสงไฟเลือนรางก็ยังเห็นอยู่ดีว่าใบหน้านี้ไม่เหมือนเดิม ดูเหมือนว่าไรหนวดเขาจะแจ่มชัดขึ้น เธออดไม่ไหวก็เอื้อมมือไปแตะดู มันสากระคายจนเธอใคร่รู้ว่าถ้ามันถูๆ อยู่แถวซอกคอนี่จะรู้สึกเช่นไร“ให้พี่ได้แค่ไหน”“ให้อะไร” ถามเขาแต่มือยังไม่ละไปจากแนวคางเหลี่ยมได้รูป เธอแตะที่แนวคางแล้วเลื่อนมาที่ริมฝีปาก ลูบๆ แตะๆ อยู่สักพักบางอย่างก็ผิดปกติไป ดูเหมือนว่าเจ้าสิ่งที่อยู่ระหว่างซอกขากำลังทำตัวไม่น่ารัก มันเต้นตุบๆ ราวกับพบเจอสิ่งกระตุ้นอันรุนแรง ความต้องการของเธอกำลังเอ่อท้นขึ้นมาเหมือนพายุฝนที่ทำให

ยุริญดาปล่อยชายกระโปรงออกจากปาก แทนไทดึงหน้าเธอเข้าไปใกล้ เขาบดจูบลงมา จูบแรงๆ จูบเน้นๆ จูบจนแทบลืมหายใจ ยัง...ยังไม่พอหรอกนะ ลิ้นร้อนๆ ของเขายังไล้เล็มเสียถ้วนทั่ว ตั้งแต่ปลายคางมนกระทั่งถึงใบหู เขาขบกัดที่ติ่งหูบาง แต่กลับสร้างแรงปรารถนาให้ลุกฮือให้ร่างนี้ มันลุกโชนราวกับกองไฟที่กำลังโหมแรง เห็นทีว่างานนี้คงต้องใช้ ‘น้ำ’ จากแทนไทมามอดไฟแห่งราคะให้ดับลง“พะ..พี่...ฉันขนลุกไปหมดทั้งตัวแล้ว”ทั้งข้างบนข้างล่าง ทั้งปากเขา มือเขา ทั้งส่วนนั้นของเขา กำลังโจมตีเธออย่างหนักหน่วง ผู้ชายอะไร เซ็กซ์จัดเป็นบ้า!แทนไทไม่ฟังเสียงร้องของยุริญดา เขายังขยับสะโพกโยกเข้าหา บังเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังติดกันอยู่หลายนาที ทุกคราวที่ส่งตัวตนสอดแทรกร่องรูอันเล็กจ้อย แรงกำหนัดที่เกิดจากการสวมสอดเสียดสีก็ยิ่งทำให้เขารื่นรมย์ หัวใจเขาเต้นถี่ระรัว ทั้งตื่นเต้นทั้งอิ่มเอมกับการเสพสังวาสในที่โล่งแจ้งท่ามกลางแสงแห่งราตรี“ยุ...ดีไหม”“ดี...ที่สุดเลย ขออีก พี่คะ...ขอแรงๆ จูบฉันด้วย ดูดคอฉัน ดูดอีก ดูดเจ็บๆ เลย!”“โอ

“ไม่อยากเอาเปรียบพี่นี่นา พี่อย่างหล่ออะ หาคนดีๆ ที่ไม่มีอะไรด่างพร้อยเถอะ ผู้หญิงดีๆ ยังมีนะคะ อีกอย่าง...” เธอวางมือบนหน้าท้อง ลูบเบาๆ แล้วมองหน้าพี่ชาย “มาถึงขนาดนี้แล้ว พี่ก็ตัดใจสักทีดีไหม อย่ารอริษาเลย ให้พี่รออย่างนี้ ริษารู้สึกผิดนะ ริษาเคารพพี่เหมือนพี่ชายคนหนึ่ง ถ้าพี่ยังเป็นทุกข์เพราะรักริษา แล้วริษาจะมีความสุขได้ยังไง”ฝ่ามือที่กำลังลูบกระหม่อมบาง เลื่อนลงมาที่บ่าเล็กๆ ของริษา เขาตบเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ อยากคุ้มครองป้องภัยในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่หล่อนรัก แต่ไม่สามารถทำได้ เพราะริษาไม่ได้รักเขา หัวใจของหล่อนมีเจ้าของ มีตั้งนานแล้ว คงมีแต่เขากระมังที่ยังหลอกตัวเองว่าสักวันริษาจะหันมามอง เป็ฃนคนดีแล้วอย่างไร เป็นคนดีแล้วสุดท้ายก็ต้องผิดหวังอยู่ดี“อย่าทิ้งพี่นะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เป็นยังไง อย่าขาดการติดต่อ ในฐานะพี่ชาย ถ้าน้องสาวมีเรื่องลำบาก ต้องบอกพี่รู้ไหม”ริษาน้ำตาไหลริน ยามได้ยินวาจาพี่ชายก็ตื้นตันจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่“บางทีริษาก็เกลียดตัวเองที่เอาแต่รักเขา รักเหมือนคนโง่ๆ คนหนึ่ง”“พ

........... บทที่ 14ไม่เอ่ยวาจาใช่ว่าไม่รัก ........... บ้านไกรวัลย์ บนโต๊ะทำงานของชนะชัย ซองสีขาวซองหนึ่งถูกเลื่อนไปวางตรงหน้าเจ้าของ ชนะชัยมุ่นคิ้ว ไม่คาดคิดว่าจะได้รับซองขาวจากริษา คนที่ท่านเลี้ยงดูอุปการะมานานปี และตอนนี้เจ้าหล่อนก็เป็นยิ่งกว่าเด็กที่ถูกเลี้ยงไว้ อะไรเป็นสาเหตุให้ริษามายื่นซองขาว มันหมายความว่าอย่างไรกัน“นี่มันอะไรกันริษา”“หนู...มาขอลาออกค่ะ” ริษาเอ่ยอย่างเกรงอกเกรงใจยิ่ง กับชนะชัยนั้น เธอมีความรักและเคารพให้กับอีกฝ่ายมากมายเหลือเกิน เพราะชนะชัยคือคนที่ทำให้เธอได้เรียนหนังสือ ได้มีที่ซุกหัวนอนมาถึงทุกวันนี้“อะไรกัน รีบร้อนอะไรอย่างนี้ แล้วใบลาออกนี่ ไม่ใช่ว่าต้องยื่นกับเจ้ากรรึ” ชายสูงวัยบ่ายเบี่ยง ไม่ยอมเปิดซองขาวออกอ่านด้วยซ้ำ ยุภาต้องเป็นคนต้นเรื่องแน่ๆ ริษาหน้าสลด เธอจะยื่นใบลาออกกับภากรได้อย่างไร เขาคงได้ฉีกมันลงถังขยะน่ะสิ“เรื่องที่จะไป หนูตั้งใจว่าจะไม่บอกคุณกร หนูเลยอยากมาล