All Chapters of พี่แทน แซ่บมาก!: Chapter 91 - Chapter 100

“ดูดีกว่าที่คิดนะ” แทนไทท้วงคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอน เขาปิดเครื่องดูดฝุ่นเสีย เสียงครางหึ่งๆ ของมันจึงเงียบลง ยุริญดาอาบน้ำเสร็จแล้ว แต่เนื้อตัวยังพราวไปด้วยหยดน้ำ“ฉันปวดหัว”“ยุปวดหัว” เขาทวนคำแทนตัวให้หล่อนฟังเป็นตัวอย่างยุริญดาค้อนปะหลับปะเหลือก ไม่ยอมให้ความร่วมมือ เธอเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเก่งตรงโต๊ะอาหาร สูดกลิ่นกับข้าวหอมๆ แล้วชวนให้สร่างเมายิ่งนัก “พี่ทำเหรอ”“อือฮึ...โม้ไว้เยอะก็ต้องทำให้ได้สิ”“เชอะ...แอบซื้อมาหรือเปล่าก็ไม่รู้”คนถูกประชดส่ายหัวระอา หล่อนยอมเขาสักเรื่องหนึ่งจะได้ไหม“จะกินด้วยชุดนี้เหรอ”“ที่พี่ยังทำกับข้าวโดยไม่ใส่เสื้อเลยแทนไทยักไหล่ ยุริญดากวาดตามองกับข้าว เธอเลิกคิ้วสูงด้วยไม่คิดว่าแทนไทจะทำกับข้าวเป็นจริงๆ“กินได้หรือเปล่าก็ไม่รู้”“ต้องลอง” เขาท้าทายแล้วนั่งยองๆ ลงข้างเก้าอี้ของยุริญดา เฝ้ารอปฏิกิริยาของหล่อนยุริญดาตักแกงจืดมาซดคำเล็กๆ

“พี่!? คอ! คอจะหักไหม!” ถามเขาแต่เขาหัวเราะใส่ ก็เธอกลัวจริงๆ นี่ เขาเลยจับบั้นท้ายเธอดีๆ ให้ตั้งวางอย่างเหมาะสม ความสาวของเธอกำลังอ้าอมท่อนลำแห่งชาย ในท่านี้นั้นเธอเห็นมันอย่างชัดเจน เขาจงใจสินะ จงใจให้เธอเห็นว่าเขาทำอะไรกับเธอบ้าง และมันช่างสร้างแรงกำหนัดได้ดีเหลือเกิน ทุกคราที่เขาสอดแทรกตัวตนเข้ามา ความเสียวสยิวก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง หัวใจเธอเต้นระรัว กระแสความสุขซ่านถาโถมเข้าใส่ เธอกำลังจะเสร็จสมในท่าที่ศีรษะอยู่ต่ำกว่าทุกส่วนของร่างกาย และเขาก็ล่วงรู้ แทนไทเร่งจังหวะกระแทก...กระแทก! และกระแทกเข้ามา ตอนนี้ขาข้างหนึ่งของเขาก้าวข้ามพนักโซฟามาเหยียบบนเบาะเพื่อทรงกาย ในขณะที่สะโพกยังขยับโยกเข้าใส่ พาความเป็นชายสอดแทรกล้วงลึก และลึก! ลึกจนเธอทนไม่ไหว ต้องกรีดร้องออกมาเพราะความสุขผลิพุ่งอย่างรุนแรง“อ๊า! พี่แทน! พี่!? โอ้ว...”แทนไทเองก็ส่งเสียงครางไม่เป็นภาษา เมื่อการเสร็จสมของยุริญดาดูดดึงตัวตนเขาจนต้องปลดปล่อยออกมาในที่สุด พวกเขายังแช่กายอยู่ในท่านั้นครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะดึงหล่อนขึ้นมา พาไปอาบน้ำอาบท่าอีกรอบเพราะตอนนี้เม็ดเหงื่ออาบ

ยุภาอยากจะร้องไห้ ทั้งแม่ทั้งลูกต่างยืดอกยอมรับความผิด ช่างเป็นแม่ลูกที่เข้าขากันดีเหลือเกิน“แม่อย่าโมโหสิคะ เดี๋ยวความดันขึ้น”“หุบปากไปเลยยัยยุ!”พอถูกด่ายุริญดาก็หุบปากฉับ มารดาที่เคารพเป็นคนใจดี ท่านไม่ฆ่าแกงลูกสาวหรอกน่า“กลับดีกว่าพี่ อยู่ต่อคงได้ตีลูกหลังหัก”“แม่อ่า...” คนเป็นลูกโอดครวญ แต่คนเป็นแม่หาได้แยแส ยุภาลุกยืนด้วยสองขาที่ไม่มั่นคงนัก มองลูกสาวที่ไม่ได้ดั่งใจแล้วโมโหไม่หาย รักกันนั้นนางไม่เคยว่า แต่ทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ ทำไมต้องให้แม่ๆ มาเจอในสภาพนี้ มันตกใจไม่รู้หรือ นี่ถ้าเป็นโรคหัวใจคงได้ถูกหามส่งโรง’บาลเป็นแน่“ไปเถอะพี่ ไม่อยากเห็นหน้าสองคนนี้”แทนไทรีบยกมือไหว้ลาว่าที่แม่ยาย ยุภาพ่นลมหายใจจนไหล่กระเพื่อมแรง จะด่าว่าสักหน่อยก็เกรงใจ ด้วยว่าแม่ของหลานชายก็ยืนอยู่ข้างๆ มันเป็นสภานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจริงๆมัทรีช่วยพยุงยุภา คนที่เลือดลมยังไม่เป็นปกตินัก ถ้าแทนไทเป็นผู้หญิงแล้วทำตัวแบบนี้ นางก็คงปวดใจเช่นกัน“งั้นแม่กลับก่อน เร

“ค่า...คุณนาย”“เมื่อไหร่จะเก็บครัวฮะ”“อ่า...อีกแป๊บเดียวค่า เด็กๆ มันกินข้าวอยู่ค่า”“เออๆ ไวๆ เข้า ครัวสกปรกอย่างนั้น เดินไม่ระวังได้ลื่นล้มพอดี บ้านนี้มีคนท้องคนไส้นะ จำให้ขึ้นใจหน่อยสิ”“ค่าๆๆ จะรีบเก็บกวาดเดี๋ยวนี้เลยค่า...”แม่ครัวตัวกลมรับคำเสียงอ่อย ก็ร้อยวันพันปีคุณนายยุภาไม่เคยมาบ่นเรื่องเก็บครัวนี่นา แล้วเวลานี้มันก็ยังไม่ถึงเวลาเก็บด้วย มันเป็นเวลามื้อค่ำของพวกคนใช้คนครัวต่างหาก ที่มาบ่นนี่คงจะกลัวลูกสะใภ้มาหกล้มในครัวกระมัง เฮ้อ...เมื่อก่อนนี่ไม่เห็นจะใส่ใจ พอได้หลานเข้าหน่อย เปลี่ยนไปอย่างกับพลิกฝ่ามือ คุณนายนะคุณนาย!........... วันนี้ริษาไม่ได้ไปทำงาน อาการแพ้ท้องทำให้เธอวิงเวียนศีรษะ หลังจบมื้อเช้าที่สาวใช้ยกมาให้ เธอก็นั่งๆ นอนๆ อยู่ในห้องด้วยไม่รู้จะทำอะไรการเผชิญหน้าแม่สามีหลังจากเกิดเรื่องครั้งนั้น เธอยังไม่ชิน เธอรู้ว่าคุณนายยุภายังไม่ยอมรับในตัวเธอ ทว่า ด้วยการที่นางเอ่ยปากว่าให้เธออยู่ต่อ จะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เธอคิดว่านางเองก็คงใจ

“ทำใจดีๆ สิ ริษากำลังรักษาตัวอยู่ หมอต้องช่วยได้แน่ แล้วนี่...มันเกิดเรื่องขึ้นได้ยังไง”“สาวใช้บอกว่าแม่ใช้น่ะ ใช้ริษาเข้าครัวเหมือนเคย ก็เลยไปล้มในนั้นเข้า เพราะแม่คนเดียวเลย”“เฮ้อ...แกใจเย็นๆ ก่อน”“ใจเย็นได้ยังไง ไม่รู้ริษากับลูกเป็นยังไงบ้าง ทำไมวะแทน ทำไมแม่ฉันถึงไม่เหมือนแม่แก แกมีผู้หญิงกี่คนๆ ป้ามัทไม่เคยว่า แต่กับฉันแม่คอยบงการทุกอย่าง ฉันอดทนมาตลอด ฉันไม่เคยเลยนะเว้ย ตั้งแต่มีริษาฉันไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงมากวนใจพ่อแม่เลย งานการก็ตั้งใจทำ ให้สมกับที่เป็นลูกคนโต ฉันขยัน ฉันเปลี่ยนไปแทบจะพลิกฝ่ามือ ฉันยังต้องกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว เก็บริษาไว้เงียบๆ จะแนะนำริษาว่าเป็นเมียออกหน้าออกตาก็ไม่ได้เพราะว่าฉันเกรงใจแม่ แต่ดูแม่สิ สุดท้ายแล้วคนที่ทำให้เมียฉันเจ็บตัวก็เป็นแม่จนได้”แทนไทพ่นลมร้อนๆ ออกจากปากอย่างอึดอัดใจ เอาเถิด เขาจะนั่งฟังเพื่อนระบาย ก็เขาเป็นเพื่อนนี่นา “แกถามน้ายุภาแล้วเหรอ”ภากรสายหน้าดิก ริมฝีปากเม้มแน่น ดวงตาแดงก่ำ จังหวะนั้นยุภาก็เดินมาหาลูกชาย มือสั่นๆ ของนางจับกันไว้ ก