The Gentlemen Club Series: LOVE ENTANGLEMENT のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

Maghapon na nakahiga sa kama at nakatulala sa kisame si Gabriela, iniisip pa rin niya hanggang ng mga sandaling iyon ang tungkol sa pamangkin ng ninang niya, ipinalangin niya na sana ay maging maayos ang kalagayan nito, naaawa kasi siya sa ninang niya. Nang marinig niya ang pagtahol ni Lucky sa ibaba ng bahay ay napabalikwas siya ng bangon, kanina pa nga pala siya naroon sa silid niya at hindi na niya napakain ang alaga niyang aso, baka nagugutom na si Lucky kaya nagiingay na ito.Nang makababa siya ng bahay ay tinawag niya ang alaga niya na nasa ibabaw pa ng sofa habang nakatunghay sa bintana at tahol ng tahol."Lucky! Choo choo, halika dito. gutom ka na no." Kausap niya sa alaga ngunit dineadma lang siya nito kaya naman nilapitan na niya ito para bitbitin sa kusina at pakainin ng dog food."Ang ingay ingay mo, baka makaistorbo ka na ng kapitbahay" aniya at akma na niyang bubuhatin si Lucky ng mapadako ang mga mata niya sa kabilang apartment, napatuwid siya ng tayo, naningkit ang mg

Natigilan si Gabriela. Naisatinig niya pala ang iniisip niya. “A-ah...” Mabilis siyang umiling. “No, nothing.” Tinitigan siya ni Rhys nang may pagtataka. “Nothing?” “Yes. Nothing.” Pilit siyang ngumiti. Sa isip niya ay nagkukumahog na siyang maghanap ng dahilan. Think, Gabriela. Think! At saka niya napansin ang ilang picture frames na nakalagay sa ibabaw ng divider. Mga larawan ni Rhys. May ilang kuha na nakasuot ito ng racing suit, may helmet, may race car sa likod nito at may ilang larawan pa kasama ang mga taong hindi niya kilala. Ayan! May dahilan na siya. “Ah! Napansin ko lang kasi yung mga pictures mo na naka-helmet ka pa.” Itinuro niya ang mga picture frame. “That's why I thought... kaya pala madalas kang wala rito.” Saglit na tumingin si Rhys sa mga larawan. “Ah, yeah.” Ngumiti ito. Hindi naman nito napansin ang muntik nang pagkapahiya niya. Napabuntong-hininga siya nang palihim. That was close. “Do you like racing?” tanong ni Rhys. “Uh.

"Oo, kailangan ko talaga ng tulong mo. pahiramin mo na muna ako ng kahit na anong libro mo sa medicine atsaka kaunting damit mo na rin." Sabi ni Gabriel sa kausap, nasa mini garden siya ng apartment hindi para magpahangin at magstar gazing habang may kausap sa phone kundi para matiyak niya na hindi siya maririnig ni Rhys. "What?! Ano na naman ang kabaliwang pumasok sa utak mo at kailangan mo ring manghiram ng mga damit ko?" ekseheradong sabi ng kausap niya na kahit hindi niya nakikita alam niya na nakakunot ang noo nito. "Saka ko na sasabihin sa'yo ang lahat, basta magkita tayo bukas at dalhin mo lahat ng kailangan ko." "Teka Ela, may duty ako bukas sa hospital, hindi ako pwedeng umabsent" angal nito, sumimangot siya. "Ay ganyanan na? hindi na pala ako importante sa'yo, sige. Kalimutan mo na lang ang sinabi ko." aniya, narinig naman niya ang pagbuntong hininga nito. "Okay sige na nga, ayoko naman na isipin mo na wala akong kwentang kaibigan." Sa wakas ay saad ng kaibigan.

Maagang gumising si Gabriela kinabukasan. Hindi dahil sanay siyang gumising nang maaga kundi dahil may misyon siya. Ngayong may sakit si Rhys, gusto niyang ipakita rito kung gaano siya ka-concerned. Isa pa, magandang pagkakataon iyon para mas mapalapit siya rito. Kaya naman bago pa tuluyang sumikat ang araw, nasa kusina na siya. Suot ang maluwag na pambahay na damit bilang si Gabby, abala siyang naghahanda ng macaroni soup. Habang hinahalo ang niluluto, hindi niya mapigilang mapangiti. “Hmm-hmm-hmm...” Pakanta-kanta pa siya habang tinitingnan ang kumukulong sabaw. Hindi mawala ang ngiti sa mga labi niya. Sa wakas, maaalagaan na rin niya si Rhys. Makakausap niya ito, makakasama at higit sa lahat, magkakaroon siya ng dahilan para palaging nasa paligid nito. From now on, Rhys... you will be mine. Napapikit siya sandali. At dahil gusto niyang siguraduhing hindi masasayang ang effort niya, muli niyang inusal sa isip ang isang love spell na buong gabi niyang sinearch s

Natigilan sa paglabas ng bahay si Gabriela nang marinig niya ang tinig ni Rhys. “Gabby, where are you going?” Lumingon siya. Napansin niyang nakabihis ito, mukhang may lakad din ang binata kahit halatang hindi pa rin maganda ang pakiramdam nito. “Magkikita kami ng best friend ko,” sagot niya. “May usapan kasi kami ni Angelo.” “Ah, okay.” Saglit siyang nag-isip bago siya napatingin dito. “Ikaw? Mukhang may lakad ka. May date ka?” Napangiti si Rhys. “No. I'm going to see a doctor. I don't usually go for checkups, but Theo insisted.” So, may concern din naman pala siya. “Good,” sabi niya. “At least someone is forcing you to take care of yourself.” Rhys chuckled. “If you want, you can come with us. Where are you meeting your friend?” “Sa mall lang.” “We can drop you off there. Theo and I are heading to the hospital anyway.” Napangiti siya. Napakabait talaga ng papa Rhys niya. No wonder she liked him so much. “Sure.” Bago pa sila makalakad, narinig niya