All Chapters of The Gentlemen Club Series: LOVE ENTANGLEMENT: Chapter 61 - Chapter 70

"Kung gusto mo siyang makalimutan agad... I'm willing to be your male host again." patuloy na sabi ni Drake. "And my mission is to make you happy." Mas naging malambot ang boses nito. "Kung... kung gusto mo lang." Natigilan si Kianna sa paglalakad ng marinig ang sinabi ng binata. Napapikit siya. Gusto niyang sumagot at sabihin na... I want you to be my host again but there's no end of service. I want you to be my host forever... ngunit agad niyang itinapon ang ideyang iyon. Ayaw na niyang masaktan pa. "Stop it, Drake." matigas na sabi niya. "Kung ginagawa mo lang iyan dahil iniligtas ko ang buhay mo at nakipagtulungan ako para mahuli si Preston... Huwag mo nang gawin." "No. This is not for payback. I want to help you because—" Pinutol niya ang sasabihin nito. "Because what? Wala ka nang dahilan para tulungan ako. Wala na si Preston para magpanggap kang gusto mo akong tulungan." sabi niya, may hinanakit sa tinig niya. "Nahuli na siya. Wala ka nang dahilan para lumapit pa sa a

Napangiti si Rain habang bumababa ng hagdan. Kasabay ng bawat hakbang niya ay ang mahinang pag-ugoy ng lumang bahay na minsan nang napuno ng tawanan at ingay. Ngayon, tanging katahimikan na lamang ang sumasalubong sa kanya tuwing umaga. Huminto siya sa sala at dahan-dahang inilibot ang tingin sa kabuuan ng bahay. Hindi iyon kalakihan. Lumang-luma na rin ang mga dingding, may ilang bahagi ng kisame na kailangang kumpunihin, at kupas na ang pintura. Ngunit para kay Rain, iyon pa rin ang pinakamahalagang lugar sa mundo. Doon nakaukit ang lahat ng alaala ng pamilya nila. Napangiti siya nang maalala kung paano sila dati nagsisiksikan sa maliit na hapag-kainan habang sabay-sabay na kumakain. Ang ama niya ang pinakamalakas tumawa. Si Audrey naman ang pinakamakulit habang si Amira ay iyakin at palaging sumusunod sa kanya. Ngunit sa isang iglap, naglaho ang lahat. Feeling empty, naupo siya sa lumang rattan rocking chair na nakalagay sa sulok ng sala. Regalo iyon ng ama niya sa sarili nito n

"What do you mean?" kunot-noong tanong ni Sean sa lalaking kaharap niya. "Hindi lang isa ang JM? Dalawa ang lumabas na may parehong initials sa loob ng kumpanya?" Tumango ang lalaki. "Nakumpirma ko po, boss. Bukod sa JM na sinabi ko sa inyo noong nakaraang linggo, may isa pang JM na lumabas sa database." Napatahimik si Sean. That day, he was at Jawkins Corporation—the company owned by his uncle and soon to be managed by his cousin, Drake Jawkins. Hindi siya naroon bilang bisita. Naroon siya para mag-imbestiga. Pagkabalik ni Drake mula sa Paris, France, agad itong humingi ng tulong sa kanya upang alamin ang katotohanan sa likod ng mga anomalya sa kumpanya. At walang pag-aalinlangan niya iyong tinanggap. Investigation had always been his passion. For Sean, every case was a puzzle waiting to be solved. The more dangerous the mission, the more determined he became. He never backed down from a challenge. Because winning wasn't just about closing a case. It was about uncoverin

Napabalikwas ng bangon si Rain nang hapong iyon. Hindi niya akalaing mapapasarap ang tulog niya. Umidlip lang naman siya para mag-beauty rest, pero tatlong oras pala siyang nakatulog. Nang silipin niya ang wall clock, nanlaki ang mga mata niya. Past six o'clock na! Ilang minuto na lang at magsisimula na ang concert ng The VENOM. 'Darn! Male-late na ako sa concert!' Parang may spring ang mga paa niya habang nagmamadaling pumasok sa banyo. Wala pang sampung minuto, nakaligo na siya, nakapagbihis, at nakalabas ng bahay. "Manong, wala na po bang ibang daan para mas maaga tayong makarating?" hindi na niya napigilang tanong sa taxi driver. Halos dalawampung minuto na silang hindi halos umaabante. Napailing ang matanda. "Naku, hija. Mukhang may banggaan sa unahan kaya sobrang trapik." Napabuntong-hininga si Rain. Talagang lahat na lang ng kamalasan, ngayong araw pa nagsabay-sabay. Sinulyapan niya ang wristwatch. Sampung minuto na siyang late. Tahimik siyang nanalangin na sana

"Ano ba'ng klaseng condo unit ito, Sean? Ang kalat-kalat! Maglinis ka naman kahit minsan, o kaya mag-hire ka ng tagapaglinis." Iyon ang bungad ng kanyang ama pagkapasok pa lamang sa condo unit. Kababalik lang nito mula sa Africa, kung saan ilang buwan itong nag-volunteer bilang isang doctor. Tahimik lang na naglakad si Sean patungo sa kanyang silid upang ilagay ang mahahalagang files na dala niya. Nang matapos ay bumalik siya sa sala. Naabutan niyang abala pa rin ang ama sa pagpupulot ng mga nagkalat niyang gamit. Tahimik lang siyang nakasandal sa divider habang pinagmamasdan ito. Hindi naman siya galit sa kanyang ama. Hindi lang talaga sila ganoon kalapit. Marahil dahil simula pa noong bata siya, ang kanyang lolo na ang tumayong magulang sa kanya. Hindi niya nakagisnan ang kanyang ina. Ayon sa kuwento ng kanyang ama, iniwan daw sila nito pagkasilang pa lamang niya at sumama sa ibang lalaki. Hindi iyon kinaya ng kanyang ama. Kaya naman noon, he was addicted to alcohol and drug