บททั้งหมดของ The Gentlemen Club Series: LOVE ENTANGLEMENT: บทที่ 71 - บทที่ 80

Naputol ang pag-iisip ni Rain nang muli niyang marinig ang boses ng lalaki. "Okay, sige. Kapag ibinigay mo sa akin ang bagay na hawak mo, kakalimutan ko na ang lahat ng ginawa mo." Sa sinabi nito ay bahagya siyang nakumbinsi. Gusto na rin niyang makauwi at ayaw na rin niyang magtagal pa roon. "Okay. Gusto ko na rin umuwi, at ang brown envelope lang naman ang pakay ko kaya ako napunta sa bahay mo," aniya. Dahan-dahan siyang lumapit sa lalaki. Mukhang huminahon na rin ito. Inilahad niya ang kamay habang hawak ang lumang vase. Ilang hakbang na lamang at maiaabot na niya rito ang bagay na iyon ngunit hindi niya napansin ang walang lamang bote ng beer sa kanyang paanan. Naapakan niya iyon. Masyadong mabilis ang mga sumunod na pangyayari. It was as if everything happened in slow motion. Nanlaki ang mga mata niya nang maramdaman niyang nawalan siya ng balanse dahil sa bote ng beer. Sa pagkataranta ay naihagis niya paitaas ang vase. Nakita niyang sinubukan iyong saluhin ng lalaki

Tila nabasa nito ang iniisip niya."I learned it from experience. I was in high school when I discovered this trick. Sa tuwing ginagabi ako ng uwi noon at hindi alam ng lolo ko, gumagamit lang ako ng hairpin para makapasok sa loob ng bahay namin," paliwanag ng lalaki.'Bulakbol pala ang bruho!'Hindi na siya nagsalita at ipinagpatuloy ang ginagawa. Maya-maya ay narinig niya ang tinig nito."What a weird lady."Sinulyapan niya ito at nakita niyang hawak nito ang litrato ni Lennox na nakapatong sa bedside table. Mabilis niya itong nilapitan at hinablot ang litrato mula sa kamay nito."Baka makalimutan ko ang lucky charm ko," aniya habang inilalagay ang litrato ni Nox sa traveling bag.Narinig naman niya ang reaksiyon nito."Kailangan mo pa bang baunin ang litrato?" nakangiwing tanong nito pagkuwa'y inilibot nito ang mga mata sa buong silid niya. "Nakakatulog ka ba nang mahimbing habang may mga nakatitig sa'yo?" dagdag pa nito.Lihim niya itong inirapan."Of course! Mas maganda nga ang g

Fearless Investigative Office...Tahimik na nakaupo si Sean sa loob ng kanyang opisina habang seryosong sinusuri ang bagong assignment na ipinadala ni Mr. Cordova sa kanyang e-mail. Ilang minuto pa lamang ang nakalilipas nang makatanggap siya ng tawag mula rito. Hindi na raw nito mahihintay ang napagkasunduan nilang meeting dahil kakabiyahe lang nito patungong Germany para sa isang business trip.Hindi naman niya iyon alintana. Sanay na siyang tumanggap ng mga assignment sa anumang oras, lalo na kung galing sa isang kliyenteng lubos niyang pinagkakatiwalaan.Last year, unang nagkrus ang landas nila ng matandang lalaki nang bigla itong dumating sa kanyang opisina upang humingi ng tulong. Ngunit bago niya tinatanggap ang anumang kaso, ugali na niyang magsagawa muna ng sariling background investigation tungkol sa kanyang mga kliyente.And what he discovered impressed him.Mr. Carlos Cordova was one of the wealthiest men in their province. Nagmamay-ari ito ng malawak na sugar plantation a

Panay ang sulyap ni Rain sa wall clock. Lampas alas siyete na ng gabi, ngunit wala pa ring senyales ng pag-uwi ni Sean. Maaga siyang natapos sa paglilinis ng buong unit at nakapagluto na rin ng specialty niya. She cooks well. Iyon ang palaging sinasabi ng mga kapatid niya, kaya simula pa noon ay siya na ang tumayong tagapagluto sa kanilang bahay. Marami rin siyang alam na iba't ibang putahe, kaya determinado siyang magpakitang-gilas sa binata. Baka sakaling sa pamamagitan ng masasarap niyang luto ay lumambot ang puso nito at kahit paano ay bawasan ang napakalaki niyang utang. "Sabi ko umuwi siya nang maaga..." bulong niya habang nakatingin sa mga pagkaing nakahain sa mesa. Aakmang ililigpit na sana niya ang mga plato nang makarinig siya ng boses mula sa likuran. "What are you doing?" Agad siyang napalingon. Kadarating lang ni Sean. May bitbit pa itong makapal na stack ng folders at ilang dokumentong halatang galing pa sa trabaho. "Dumating ka na pala," nakangiti niyang sab

Kinabukasan, kahit napuyat si Rain, maaga pa rin siyang nagising. It's Sunday. She was busy preparing breakfast for Sean. Kailangan na niyang simulan ang pagiging mabait sa binata. Kailangan niyang maging good shot dito para magkaroon siya ng pagkakataong makilala nang personal si Lennox. Lihim siyang kinilig nang maisip ang kanyang iniidolo.Tulog pa ang kanyang master nang pumasok siya sa silid nito. Maingat niyang ipinatong ang tray ng almusal sa bedside table bago dahan-dahang hinawi ang kurtina. Agad na pumasok ang sinag ng araw sa buong silid.Lihim siyang napangiti nang tamaan ng sikat ng araw ang guwapong mukha ng binata.He looks like an angel while he's sleeping.Napansin niyang bahagyang kumilos ito, tila nabalisa sa init ng araw na dumampi sa maputi nitong balat. Ilang sandali pa'y unti-unti nitong iminulat ang mga mata."Good morning!" masigla at nakangiting bati niya.Bahagya itong natigilan nang mabungaran siya, ngunit agad ding nagsalubong ang mga kilay nito."Do you k