All Chapters of อุบัติรักสามีจอมบงการ ฉบับสมบูรณ์: Chapter 21 - Chapter 30

“ฉันเข้าใจว่านี่อาจเป็นประเพณีบ้านคุณ” นุชลตรีกล่าวขึ้นในที่สุด“แต่ถ้าฉันตอบตกลงไป ฉันเองก็มีเงื่อนไขของบ้านฉันเช่นกัน” นุชลตรีกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานล้ำจนดาราอดกลัวใจไม่ได้“โอเค ฉันจะไม่กลับมาบ้านฉันที่ไทยก็ได้ แต่หากให้ฉันตบแต่งเป็นภรรยาของคุณแล้ว ฉันก็จะต้องเป็นภรรยาเอกเท่านั้นในบ้านของคุณ และแน่นอนว่าหากฉันมีทายาทให้กับคุณ ฉันจะรีบเซ็นใบหย่าขาดจากคุณทันที คุณจะตกลงไหมคะ คุณมาฮันห์” หญิงสาวกล่าวเป็นภาษาอังกฤษใส่หนุ่มทั้งสองด้วยอาการฟิวส์ขาดถึงขีดสุดนุชลตรีเป็นเช่นนี้เสมอเวลาที่หล่อนโมโหหรืออยากเอาชนะใครสักคนเธอจะพูดภาษาอังกฤษใส่ทันทีดารามองบุตรสาวด้วยอาการนิ่งเงียบ เวลานี้หล่อนอ่านเกมของนุชลตรีออกทันที“ตกลงผมสัญญา” มาฮันห์กล่าวพลางวางแก้วน้ำชาลงอีกครั้งอย่างพึงพอใจในคำตอบทีได้รับ“ฉันเองก็ตกลงเช่นกันค่ะ” นุชลตรีกล่าวขึ้นแล้วส่งยิ้มให้กับมารดาของเธอด้วยแววตาสดใส“ถ้าเช่นนั้นหลังจากนี้ทรัพย์สินของตระกูลคุณดาราที่คุณทวดเอาบ้านไปจำนองผมจะยกยอดหนี้สินทั้งหมดให้กับคุณ” มาฮันห์กล่าวขึ้นพลางปรายตามองไปยังโยเซฟห์ น้องชายที่รู้หน้าที่มือเรียวของโยเซฟห์เอื้อมหยิบโฉนดที่ดินและให้คนขนกล่อง

นุชลตรีอดหัวใจพองโตขึ้นอีกครั้งเมื่อไฟในกองไฟสว่างไสวลุกโชนขึ้นมาจากน้ำมือของพราหมณ์ที่ทางฝ่ายของมาฮันห์เชิญมาเสียงสวดบูชาไฟดังขรมจนนุชลตรีฟังเข้าใจเพียงว่านี่คงจะเป็นเสียงให้พรจากท่านพราหมณ์ หล่อนรู้สึกขอบคุณอยู่ในใจเวลาสำคัญของบ่าวสาวได้มาถึงแล้ว มาฮันห์สาวเท้าก้าวเดินนำนุชลตรีรอบกองไฟหัวใจของหญิงสาวเต้นระรัวเมื่อหญิงสาวออกเดินตามชายหนุ่ม นุชลตรีอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้‘เธอทำได้นุชลตรีพระเจ้าท่านอวยพรเธออยู่’ หญิงสาวคิดในใจขณะที่เท้าของหล่อนขยับตามมาฮันห์ก้าวเดินรอบกองไฟในพิธีวิวาห์สายฟ้าแล่บครั้งนี้นุชลตรีเดินวนรอบกองไฟประมาณเจ็ดรอบได้เท่าที่มาฮันห์พาหล่อนเดินวนรอบกองไฟอันศักดิสิทธิ์“ขอให้รักกันนานๆนะลูกนะ” ดารา ผู้เป็นแม่ของนุชลตรีมองบุตรสาวด้วยความปรีดาพลางกล่าวอวยพรบุตรสาวตนเองด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุชลตรียิ้มรับคำของมารดาแล้วบอกลามารดาของตนเองอย่างอ่อนหวาน ดารายื่นมือของนุชลตรีส่งให้กับเจ้าบ่าวอย่างมาฮันห์ลึกๆแล้วดาราอดเป็นห่วงนุชลตรีบุตรีของตนเองไม่ได้เลยจริง ๆ ที่ต้องห่างบ้านมาไกลแถมยังมาอยู่กินกับคนต่างถิ่นต่างภาษาอีกดารามองบุตรสาวด้วยความสงสาร นุชลตรีเดินห่างออกไปแล้ว

“คุณผู้หญิงไม่ต้องตกใจไปค่ะ ฉันชื่อกุชลี คุณมาฮันห์ส่งฉันมาปรนนิบัติคุณนุชลตรีค่ะ” เสียงหวานของกุชลีเอ่ยขึ้นกับนุชลตรี“อ้อ” นุชลตรีเอ่ยอย่างพยักหน้ารับคำของสาวใช้ใบหน้าหมดจดคนนั้นกุชลีแต่งตัวให้กับนุชลตรีในชุดส่าหรีสีเขียว ผ้าส่าหรีสีเขียวขับให้ผิวขาวละเอียดของนุชลตรีสวยเด่นอย่างที่หญิงสาวไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเองกุชลีสอนนุชลตรีใช้เครื่องแต่งหน้าของอินเดีย นุชลตรีอดรู้สึกไม่ได้ว่าในโลกของมัทราสยังมีสิ่งแปลกใหม่ให้หล่อนได้ลิ้มลองเสมอ ๆกุชลีบอกหล่อนว่า มาฮันห์ ทำงานเป็นนักออกแบบ uxui แต่ตระกูบลของเขามีเงินเป็นพันล้านเลยทีเดียว นุชลตรีเดินลงบันไดคฤหาสน์มาก็พบว่ามารดีนั่งรอหล่อนที่โต๊ะอาหารเสียแล้ว “เป็นอย่างไร ยัยหนูอากาศที่นี่หนาวไหม” มารดีเอ่ยถามนุชลตรีเป็นภาษาอังกฤษ “ไม่หนาวค่ะ นุชชอบที่นี่ค่ะเย็นสบายกว่าไทยมาก” นุชลตรีกล่าวตอบมารดีอย่างไม่มีจริต “แม่ครับเรามาทานอาหารกันเถอะ” เสียงของโยเซฟห์ดังมาแต่ไกล ๆ ทั้งสามร่วมรับประทานอาหารในบ้าน นุชลตรีทานอาหารอินเดียอย่างเอร็ดอร่อย หล่อนชอบอาหารที่มีรสชาติจัดแถมยังหอมกลิ่นเครื่องเ

“ดีซิจ้ะ เอามาให้ฉันเถอะ” นุชลตรีกล่าวเป็นภาษาอังกฤษพลางส่งรอยยิ้มหวานจ๋าบ่าวสองคนมองหน้ากันอย่างลังเล พวกเขารุ้ดีว่านุชลตรี ภรรยาคนแรกของมาฮันห์นั้นยังใหม่มากในการรับมือกับการเป็นสะใภ้บ้านหลังโตนี้ชันส่งถาดอาหารอย่างเก้ๆ กังให้กับกุชลีสาวรับใช้ กุชลีจึงมองถาดอาหารของมาฮันห์พลางยื่นส่งให้นุชลตรีอีกที“นี่อาหารของคุณผู้ชายค่ะ คุณผู้ชายไม่ชอบกินข้าวโพด แต่ชอบทานผักในสลัดค่ะ” กุชลีกล่าวพลางกล่าวกับคุรผู้หญิงของบ้านนี้“จ้ะ ฉันรู้” นุชลตรีกล่าวพลางส่งยิ้มหวานให้สาวใช้นุชลตรีเดินหายลับไปนานแล้ว หากบ่าวรับใช้สองคนกลับถอดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกดีเท่าไหร่แล้วที่คุณมารดี ไม่มาเห็นเข้า ไม่งั้นคงเอ็ดตะโรพวกเขาเป็นแน่“ก๊อก” เสียงเคาะประตูไม้สองบานดังขึ้น“เข้ามา” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยขึ้น“นุชเองค่ะ มาฮันห์” เสียงหวานของหญิงสาวเอ่ยดึงความสนใจชายหนุ่มที่กำลังจมอยู่กับกองเอกสารให้เงยหน้ามองหล่อน“อ้าวคุณ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นภรรยาคนแรกของเขายืนถือถาดอาหารมาให้แทนที่จะเป็นซัน“ทำไมถึง” มาฮันห์เอ่ยถามนุชลตรีที่เดินเอาถาดอาหารมาวางไว้เบื้องหน้าเขา“กินซิคะมาฮันห์” นุชลตรีกล่าวพลางเอื้อมหย

“นุชงานนี้คุณไม่ต้องทำ คุณเป็นแค่ภรรยาของผม เป็นแค่เมียของผมก็เท่านั้น” มาฮันห์กล่าวอย่างดุถูกหล่อน“คุณหมายความว่านุชเป็นแค่ภรรยาของคุณที่ต้องคอยเป็นตุ๊กตาเป็นของเล่นของคุณแค่นั้นใช่ไหมคะ” นุชลตรีเอ่ยถามเขาอย่างยอกย้อน“คุณกำลังยั่วโทสะผมอยู่นะ” มาฮันห์กล่าวต่อว่าหล่อนด้วยความโมโหเวลานี้แรงโทสะของมาฮันห์จวนเจียนจะระเบิดใส่หญิงสาวตรงหน้ารอมร่อ หากหยดน้ำใสของนุชลตรีไหลออกมาจากดวงตาข้างหนึ่งโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งใจ“ฉันขอโทษค่ะมาฮันห์ นุชแค่ไม่รู้ว่านุชไม่ต้องเตรียมงานวันเกิดให้คุณแต่นุชอยากทำให้คุณมีความสุขจริงๆนะคะ” นุชลตรีกล่าวอย่างตะกุกตะกัก“อ้าวพี่ชายมาอยู่นี่เอง” เสียงหนี่งดังขึ้นขัดจังหวะอารมณ์ของหญิงชายทั้งสอง“มีอะไรน้องชาย” มาฮันห์กล่าวขึ้นด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ขณะที่นุชลตรีสะกดอารมณ์ที่พวยพุ่งออกมาให้กลับไปที่เดิม“คุณแม่เรียกหาพี่นะ แขกมากันเยอะแล้ว” โยเซฟห์กล่าวกับพี่ชายของตนเองด้วยสำเนียงฮินดีวูบหนึ่งที่สายตาของโยเซฟห์มองไปทางพี่สะใภ้อย่างเป็นห่วง ทว่ามาฮันห์เห็นนุชลตรีหลุบสายตาต่ำลงไม่สบตาน้องชายของเขา“ไปกันเถอะ พี่เสร็จธุระแล้ว” มาฮันห์กล่าวพลางโอบบ่าน้องชายแล้วเดินออ