หยาดน้ำใสไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของหญิงสาว ขณะที่ไหล่บางของนุชลตรีสั่นไหวเพียงเล็กน้อย มาฮันห์เอื้อมมือไปซับน้ำตาของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา นุชลตรีหลับตาลงอย่างซึมซับความอบอุ่นที่เขามอบให้หล่อน“ฉันกลัวค่ะมาฮันห์ กลัวเหลือเกินว่าคุณจะหายไป” นุชลตรีสารภาพออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ผมขอโทษที่ผ่านมาผมผิดไปแล้ว นุชผมจะไม่ไปไหนจากคุณ ผมสัญญา” มาฮันห์กล่าวเสียงทุ้มหากแต่มันหนักแน่นดวงตาคู่คมปลาบของชายหนุ่มอินเดียใต้มองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยหวานของสาวไทยนุชลตรีหัวใจเต้นรัวเร็วอีกครั้ง เมื่อหล่อนมองเห็นแววตาของมาฮันห์ที่มองสบสายตาหล่อนอย่างหนักแน่นหล่อนเชื่อว่ามาฮันห์คนก่อนได้ตายจากมาฮันห์คนใหม่ไปเสียแล้ว เวลานี้มาฮันห์ตรงหน้าคือรักแท้ที่นุชลตรีเฝ้าฝันมาตลอดว่าจะได้เจอ และวันนี้เธอก็พบกับเขาความรักของเธอคือเขา และเธอเชื่อว่าเขาก็รักเธอเช่นกัน“มาฮันห์คะ นุชเชื่อใจคุณค่ะ” นุชลตรีกล่าวพลางสบสายตาหนักแน่นของเขาที่ทอดมองมาอย่างลึกซึ้ง“ผมรักคุณนะนุชลตรี” มาฮันห์กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนละมุน หากแววตาของเขากลับทอประกายวาววับมาฮันห์เคลื่อนใบหน้าคมคายของเขาเข้าใกล้นุชลตรี ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน นุ
Baca selengkapnya