All Chapters of การเดินทางของกระต่ายไปดวงจันทร์: Chapter 41 - Chapter 49

ตลอดทั้งสัปดาห์กระต่ายเอาแต่หนีหน้าเขาอย่างเห็นได้ชัด ประจวบเหมาะกับช่วงสิ้นปีแบบนี้ พนักงานระดับผู้บริหารก็จะงานยุ่งกันเป็นพิเศษไหนจะสรุปโปรเจกต์ทั้งปี รวมถึงรายได้งบประมาณ แล้วยังมีเรื่องโบนัสปลายปีของเหล่าพนักงานภายใต้สังกัดอีก ปรินซ์เลยไม่ค่อยได้เจอเธอเท่าไร เพราะหลายวันที่ผ่านมา ตารางประชุมของเขาก็ค่อนข้างแน่นและรัดตัวพอสมควรและวันนี้ก็มาถึง วันที่การประชุมหนักหน่วงในตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาสิ้นสุดลงเสียที หลังจากนี้ก็จะได้ใช้เวลากับคนที่รักบ้างเขายอมรับเลยว่า ละเลยเธอไปนิดหน่อย แต่ไม่ว่าจะทำอะไร เช่นประชุมอยู่ ทานข้าว กลับถึงคอนโดแล้ว และเข้านอน เขาก็จะส่งข้อความรายงานเธออยู่ตลอด แต่แปลกที่เธอไม่เคยตอบเลย           @moonlit bar“ไอ้ปรินซ์ แกนี่มันโง่จริงๆ ฉันไม่น่ายกน้องสาวให้แกเลย”เลขาจอยแผดเสียงดังใส่หน้าเขาเต็มๆ ก่อนจะคว้าแก้วน้ำสีเข้มมาซดแก้เครียดที่ผ่านมาเพราะความไว้ใจ เธอจึงคอยเชียร์กระต่ายให้เพื่อนรักมาตลอด แต่ใครจะไป

คนตัวเล็กที่กำลังถูกความเมาครอบงำ จนใบหน้าร้อนและขึ้นสีแดงชัดตรงบริเวณแก้ม เธอพร่ำเพ้อต่างๆ นานาออกมามากมายแต่จับใจความไม่ได้ เพราะไม่ใช่ภาษาที่โนอาห์เข้าใจ“นี่คุณครับตื่นก่อน วันนี้ผมคงไปกับคุณไม่ได้หรอกนะ”บาร์เทนเดอร์หนุ่มได้แต่โน้มตัวลงไปเรียกคนนั่งตรงกันข้ามที่กำลังไร้สติ พลางเขย่าแขนเธอไปด้วยเบาๆ เขาไม่ได้คิดว่าเธอจะเมาง่ายขนาดนี้ จึงเสิร์ฟให้ไม่หยุดหย่อนในตอนแรกทันใดนั้นก็ปรากฏร่างสูงของชายหนุ่ม ที่คาดว่าจะเป็นชาวเอเชียเหมือนกันกับเธอ กำลังเดินตรงเข้ามาพร้อมกับประคองไหล่เล็กของหญิงสาวไว้อย่างทะนุถนอม“คงไม่รบกวนหรอกครับ ผมจะพาเธอกลับเอง”“คุณ...เจ้าชายสินะครับ” โนอาห์ว่าพลางหรี่ตาลงมองเล็กๆ“คุณรู้จัก...อ๋อ!! เธอคงเล่าให้ฟังสินะครับ”“คออ่อนน่าดูเลยนะคุณผู้หญิงคนนี้” โนอาห์ว่าพร้อมกับปรายตาไปยังกองแก้วที่วางอยู่ใกล้ๆ แต่นั่นมันก็เกือบ 10 แก้วเลยนะ ไม่เมาก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้วละปรินซ์ได้ยิ้มแห้ง พร้อมกับจัดการค่าเสียหายทั้งหมดให้เสร็จสรรพ ก่อนจะพาร่างบางแบกข

ที่นอนนุ่มยวบลงเล็กน้อย เมื่อมือหนากำลังวางร่างเล็กลงอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะยื่นใบหน้าไปจุมพิตเบาๆ ที่แก้มใสแววตาหวานจ้องมองที่เขาอย่างไม่ลดละ ในระหว่างที่คนถูกมองกำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าส่วนบนออก เขาส่งสายตาหวานละมุนกลับมาให้เช่นกัน ราวกับกำลังหว่านล้อมให้คนตรงนั้นหลงใหลไปเรื่อยๆแผ่นอกกว้างกับกล้ามหน้าท้องบางๆ ทำให้ใจของคนที่นอนมองอยู่สั่นไหวจนเผลอกลืนน้ำลายซ้ำๆ ก่อนที่เขาจะโน้มกายลงมาคร่อมทาบร่างบางเอาไว้ปรินซ์รั้งมือเล็กมาจูบเบาๆ อย่างทะนุถนอมด้วยความหวงแหน ก่อนจะเลื่อนใบหน้าหล่อเหลาไปแนบริมฝีปากอบอุ่นที่คนรักต่อรสจูบเร่าร้อนดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทั้งปลายลิ้นที่กำลังตั้งใจทำงานเป็นอย่างดี มือหนาก็เช่นกัน ข้างหนึ่งยกขึ้นประคองใบหน้าเล็กที่พอดีมือเอาไว้ ในขณะที่อีกข้างก็ใช้เคล้นคลึงเนื้อนุ่มหยุ่นไปด้วยความรู้สึกวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่างอีกครั้ง จนหญิงสาวต้องร้องครางเสียงเบาในลำคอประท้วง เพราะเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก เขาจึงผละจูบจากเธอ ก่อนจะเคลื่อนร่างกำยำลงมา และซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวแทนมือทั้งสองจากที่เคยมีหน้าที่ของมัน ก็เปลี่ยนมาเป็นลูบไล้

แสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นในยามค่ำคืน ที่กำลังปรากฏอยู่เบื้องล่าง เมื่อมองจากหน้ากระจกชั้น 36 ของคอนโดฯ หรู            ร่างสูงโอบกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง พลางชมวิวมหานครยามค่ำคืนไปด้วยกัน พร้อมกับบรรยากาศเย็นยะเยือกจากแอร์คอนดิชันเนอร์อุณหภูมิ 18 องศา ที่ไม่รู้ว่าเขาจะเปิดต่ำขนาดนั้นไปทำไม            “สวยจังนะคะ”            “ใช่ครับสวยมาก” เขาเอ่ยกระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบา“กระต่ายเหรอคะ?”“พี่หมายถึงวิวข้างล่างน่ะ” ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเธอ แต่คนตัวเล็กนี่สิ ถึงกับตวัดหางตามาหากันเลยทีเดียว“ล้อเล่นน่ะ ก็ต้องเป็นแฟนพี่สิครับ สวยที่สุดในโลกเลย” คำพูดเยินยอนั่นทำให้เธอยิ้มกว้าง ก่อนเขาจะฝังปลายจมูกลงที่กลุ่มผมนุ่มอย่างแผ่วเบา“ขอบคุณนะครับ ที่เข้ามาในชีวิตพี่”“พี่ปรินซ์ต่าง