جميع فصول : الفصل -الفصل 10

49 فصول

บทนำ

“อะไรนะ มีความรักงั้นเหรอ?”เสียงตกใจเกินจริงที่ดังขึ้น มาจากยัย ‘เมเปิล’ เพื่อนคนสวยของฉัน ที่ไม่รู้ว่าจะตกใจอะไรเสียขนาดนั้นก็ความรักน่ะ...ใครก็มีกันได้ไม่ใช่หรือไง?สวัสดีฉันชื่อ ‘กระต่าย’ หรือยัยบื้อ ยัยเฉิ่ม ยัยแว่น ที่เพื่อนๆ ในคณะชอบเรียกกันอยู่เป็นประจำ ทั้งหมดที่กล่าวมานั้น คือลักษณะเด่นของฉันที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลย ส่วนคนที่ร้องเสียงหลงอยู่เมื่อกี้ ก็คือเพื่อนสนิทของฉันเองหลังจากที่บอกความจริงออกไป ถึงเหตุผลที่ฉันอยากจะสวยขึ้น นางก็ตกใจอย่างที่เห็นนั่นแหละส่วนคนที่ทำให้ฉันตกหลุมรักน่ะเหรอ? ก็พี่ ‘ปรินซ์’ วิศวะคอมฯ ปีสี่ไงล่ะ เขาทั้งหล่อ สูง ขาว ดูดี เพอร์เฟกต์สุดๆ“พี่ปรินซ์ เจ้าชายแห่งดวงจันทร์อะไรนั่นน่ะนะ?”และสโลแกนยาวเหยียดนี้ก็คือ ฉายาสุดอลังการที่เพื่อนๆ ในคณะของเขาตั้งให้ เพราะนอกจากจะหาตัวเจอได้ยากแล้ว ดูภายนอกยังเป็นคนเงียบๆ ลึกลับ ไม่ค่อยสุงสิงกับใครเย็นยะเยือก ดุจดั่งอากาศบนดวงจันทร์ในยามค่ำคืน...แต่ใครจะรู้ล่ะ? ว่าที่จริงเขาน่ะ อ่อนโยนจะตายไป“เรื่องความสวย ขอให้บอกโลมา”ฉันพยายามพัฒนาความสวยขึ้น หัดแต่งหน้าแต่งตัว ออกกำลังกาย จากคำแนะนำของ ‘โลมา’ รุ่นน้องคณะ
اقرأ المزيد

Chapter 1 ปรินซ์

แสงไฟอบอุ่นจากหลอดไฟในห้อง ลอดผ่านม่านขนตาเข้ามา เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ขยับขึ้นทีละนิด จนสายตาพร่าเริ่มจับโฟกัสได้กลิ่นหอมของเนยลอยกรุ่นฟุ้งเตะจมูก พร้อมกับกลิ่นสเต๊กเนื้อที่ลอยตามติดมาเป็นระลอกภาพแรกที่เขาเห็น หลังถูกปลุกขึ้นด้วยเสียงกระทะ คือแผ่นหลังของหญิงสาวผมบลอนด์ เธอกำลังใช้ตะหลิวกลับชิ้นเนื้อไปมา พลางหันมามองเขาแวบหนึ่งพร้อมด้วยรอยยิ้มเล็กๆชายหนุ่มค่อยๆ พยุงตัวให้ลุกขึ้นจากเตียง ร่างกายเปลือยเปล่าพร้อมทั้งปวดเมื่อยไปทั่วร่าง สองขาก้าวลงแตะพื้นก่อนจะเอื้อมหยิบกางเกงบ็อกเซอร์มาสวมใส่เสื้อผ้าชิ้นอื่นๆ ยังคงกองอยู่อย่างกระจัดกระจาย มีบางส่วนเป็นของเธอด้วยคงไม่ต้องเดาว่าเหตุการณ์ก่อนหน้าคืออะไร?เขาเคลื่อนกายช้าๆ ไปยังเธอที่เป็นเป้าหมาย มือหนาสวมกอดร่างบางจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน ก่อนที่ปลายจมูกจะซุกซนไปตามซอกคอขาว“หอมจังครับ” ร่างสูงเอ่ยเสียงแหบพร่าเธอไม่ได้ตอบอะไรเพียงยิ้มมุมปากบางๆ ก่อนจะปิดเตาและหันหน้ามาหาเขาชายหนุ่มดวงตาอ้อน แต่ดูอบอุ่นไปด้วยในเวลาเดียวกัน ใบหน้าหล่อเหลา คางคม หน้าชัด รูปร่างสูงโปร่งแต่แฝงไปด้วยมัดกล้ามที่พอดีชวนมอง ผิวขาวสะอาดสะอ้าน กับริมฝีปากสีชม
اقرأ المزيد

Chapter 2 น้องชาย

ห้องนอนสี่เหลี่ยมกว้างพอประมาณ ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์โทนสีเดียวกัน ที่พื้นมีพรมผืนใหญ่ปูไว้ป้องกันความเย็น บรรยากาศในห้องเงียบสงบ จนได้ยินแค่เสียงเครื่องทำความร้อนที่กำลังทำงานอยู่เท่านั้นชายหนุ่มลืมตาขึ้นท่ามกลางความสลัว หลอดไฟในห้องถูกปิดไว้ไม่ได้ใช้งาน มีเพียงแสงอ่อนจากดวงอาทิตย์ยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเขายังคงนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น พลางมองเพดานอย่างไร้จุดหมาย ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปเรื่อยๆ เรื่องราวมากมายยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ทั้งสิ่งที่ผ่านไปแล้ว และสิ่งที่ยังไม่อาจหาคำตอบได้มันกลายเป็นนิสัยที่เขาทำซ้ำๆ ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา คือการปล่อยตัวให้อยู่กับความเงียบ เพื่อฟังเสียงหัวใจของตัวเองเสียงเคาะประตูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เขานิ่งไปครู่หนึ่งพลางครุ่นคิดว่า ใครกันที่มาปลุกเขาให้ออกจากภวังค์นั้นในที่สุดร่างสูงก็ลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า แล้วเดินตรงไปยังประตู เพื่อจะได้รู้คำตอบที่รอคอยอยู่ด้านนอก“ไงพี่ชาย!!”ผู้มาเยือนหลังประตูบานนั้น ทำเอาเจ้าของบ้านประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงยักไหล่ให้ ก่อนจะปล่อยให้คนคนนั้
اقرأ المزيد

Chapter 3 ฮีล

@สนามบินประเทศไทยโถงขนาดมหึมากว้างสุดลูกหูลูกตา ผู้โดยสารทั้งในประเทศและต่างประเทศ ต่างกำลังเร่งฝีเท้าเดินสวนกันไปมา บ้างลากกระเป๋าเดินทาง และบ้างก็ยืนดูตารางเที่ยวบินที่เปลี่ยนตัวอักษรไปเรื่อยๆ บนจอขนาดใหญ่“ให้ผมไปส่งคุณไหม?”“อุ๊ย!! ไม่เป็นไรค่ะ พอดีฉันเรียกรถแล้ว บอสรีบ กลับไปพักผ่อนเถอะนะคะ เดินทางมาเหนื่อยๆ”เลขาสาวรีบปฏิเสธทันควัน หลังจากที่ทั้งคู่เดินทางกลับมาถึงประเทศไทยโดยสวัสดิภาพ“ครับคุณกระต่าย” เขาว่าด้วยสีหน้าที่ดูเจ้าเล่ห์ชอบกล ก่อนจะก้าวขาเข้าไปประชิดตัวเธอและกระซิบบางอย่าง“แล้วก็...ถ้าอยู่กันแบบนี้ จะเรียกเป็นหนึ่งเฉยๆ ก็ได้นะ ผมไม่ติด” หญิงสาวเบิกตากว้าง ตกใจกับคำพูดของคนเป็นบอสเมื่อครู่แล้วใครจะกล้ากันล่ะ? เงินเดือนยังต้องกินต้องใช้นะเมื่อเห็นว่าเลขาสาวนิ่งไป เขาจึงเอ่ยแบบติดตลกอีกครั้ง เพื่อไม่ให้เธอตกใจไปมากกว่านี้“เผื่อจะได้ดูสนิทกันบ้างไงครับ ผมน่ะอายุน้อยกว่าคุณตั้งปีหนึ่งเลยนะ”อึ้งแรกยังไม่หาย อึ้งสองก็ตามมา แต่ครั้งนี้ทำเอาหญิงสาวถึงกลับมองบน ก็บอสสุดหล่อของเธอน่ะ มักจะอารมณ์ดีแบบนี้อยู่เสมอ เขาจึงเป็นที่รักของพนักงานทุกคนในออฟฟิศ ถึงแม้ว่าความรักส่วนใ
اقرأ المزيد

Chapter 4 แอปเปิลอาบยาพิษ

‘ฟินเลย์’ พ่อม่ายรูปร่างสูงโปร่งกำยำ ที่แม้จะย่างเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว แต่ใบหน้ายังคงหล่อสะอาดแทบไม่มีริ้วรอย บางครั้งที่เขาไปส่งไอลาที่โรงเรียน ก็มักจะเรียกปฏิกิริยาเขินอายจากคุณครูสาวหลายคนอยู่เป็นประจำเช้าวันต่อมา หลังจากที่เมื่อคืนได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ ท่ามกลางบรรยากาศสดชื่นเย็นสบาย แสงอาทิตย์สาดส่องเหนือผิวน้ำ สร้างความอบอุ่นที่ซ่านลึกถึงหัวใจปรินซ์นั่งดื่มกาแฟอยู่หน้าเต็นท์ของตัวเอง ใกล้กับเศษกองไฟเมื่อคืน พร้อมดื่มด่ำกับธรรมชาติที่สดใสไปด้วยเวลาสายหน่อย ผู้ร่วมทริปต่างก็เริ่มเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน แม้จะเป็นเพียงการมาพักสั้นๆ แต่ด้วยบรรยากาศที่ได้สัมผัส ก็นับว่าคุ้มค่ากับการได้มาเยือนในครั้งนี้ปรินซ์เก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย ทางฝั่งของไอลาก็เช่นกันด้วยฝีมือของผู้เป็นพ่อ ก่อนที่เขาจะไปแสดงความมีน้ำใจให้กับสาวข้างเต็นท์ต่อ“นั่นเธอ...เอล์ซา สเปคเขาละ” ไอลาใช้สายตาชี้ไปยังกลุ่มผู้ร่วมทริปที่ยืนอยู่ด้านข้าง ไม่ไกลจากพวกเขานัก“ขี้เม้าธ์นะเราน่ะ”“โธ่!! ถึงหนูจะอายุแค่ 14 ปี แต่ก็พอจะรู้จักเรื่องพวกนั้นอยู่หรอก”“ความรักน่ะนะ ร้ายกาจดุจแอปเปิลอาบยาพิษ ท้าทายให้อยากลิ้มร
اقرأ المزيد

Chapter 5 กระต่ายน้อย

@บริษัทซอฟต์แวร์แห่งหนึ่งบรรยากาศที่ตึงเครียด และเต็มไปด้วยเสียงถกเถียงกันในยามเช้า ห้องประชุมที่เคยเก็บเสียง กลับมีความดังเล็ดลอดออกมาเป็นระยะ ท่าทางด้านในจะมีการประชุมที่ดุเดือดอยู่พอสมควร“งานของคุณขวัญ พี่ขอภายในวันศุกร์นี้นะคะ” เสียงลันตาผู้เป็นหัวหน้าทีมเอ่ยขึ้นที่ผ่านมาเธอดูไม่ค่อยให้ความสำคัญกับงานนี้เท่าไร ไหงวันนี้มาตามงานกันได้ล่ะ แถมยังมาพูดปุบปับอีก“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะครับ ผมเพิ่งเริ่มไปยังไม่ถึงครึ่งเลย”‘เก้า’ รีบแย้งขึ้นทันทีอย่างหงุดหงิด เพราะมันดูออกจะกะทันหันเกินไปหน่อยไหม? และเขาก็คือหนึ่งในดีเวลลอปเปอร์ฝีมือดีของทีม“พวกผมเข้าใจว่า อีกสองเดือนข้างหน้าเลยไม่ใช่เหรอครับ?” ดีเวลลอปเปอร์อีกหนึ่งหนุ่มเอ่ยสมทบ เขาคือ ‘กาย’ แฝดผู้น้องของเก้าชายหนุ่ม 2 คน ผู้ที่มีใบหน้าหล่อคม ขี้เล่น และสดใส ความโดดเด่นนี้ไม่ใช่แค่เพียงเรื่องของหน้าตา แต่ยังรวมถึงลักษณะนิสัยด้วยทั้งหมดนั้นเหมือนกันเป๊ะๆ ราวกับแฝดและยากต่อการแยกออกก็พวกเขาเป็นแฝดกันจริงๆ นี่...“เดี๋ยวใจเย็นๆ ก่อนนะพวกนาย”กระต่ายเห็นท่าไม่ดีนัก จึงรีบเข้าห้ามปรามสองหนุ่มทันที เธอมักจะรับหน้าที่ไกล่เกลี่ยอยู่เสมอ ก็เ
اقرأ المزيد

Chapter 6 Moonlit bar

การประชุมสรุปงานของแต่ละทีม กำลังจะเริ่มขึ้นในช่วง 4 โมงเย็นของทุกวันศุกร์สิ้นเดือน ซึ่งหัวหน้าของแต่ละทีม จะเป็นคนคอยรายงานถึงรายละเอียดต่างๆ ที่ได้รับมอบหมาย ให้กับพนักงานระดับสูงฟัง รวมถึงความคืบหน้าว่าดำเนินไปจนถึงขั้นตอนไหนแล้ว            “ตอนนี้โปรเจกต์ในมือของทีมลันตามีอยู่สองโปรเจกต์ค่ะ”“สามค่ะพี่ลันตา” กระต่ายกระซิบเบาๆ พร้อมชูสามนิ้วบอกหัวหน้า“อ้อ!! สะ...สามค่ะ ขอโทษที” ความประหม่าทำให้ลันตาเอ่ยติดขัด พร้อมกับพยายามส่งสัญญาณทางสายตาให้กระต่ายรีบเข้าช่วยเหลือ“แล้วตอนนี้มีติดปัญหาอะไรอยู่บ้างไหมครับ?” คุณบอสสุดหล่อว่าอย่างสุขุม พร้อมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรเขามักจะดูเป็นคนใจเย็นอยู่เสมอ แต่ก็นั่นแหละท่าทางที่ยิ่งทำให้เหล่าพนักงานหลายคนเกรงใจมากขึ้น“ตอนนี้...ยังไม่มีนะคะ” ลันตายังคงมีท่าทางลุกลี้ลุกลน พูดจาติดขัด ราวกับไปทำอะไรผิดมาเสียอย่างนั้นกระต่ายรีบส่ายหน้าให้ผู้เป็นหัวหน้าทันที ก็เพราะมีบางงานที่ตอนนี้ มัน
اقرأ المزيد

Chapter 7 กลับบ้านเรา

@สนามบินประเทศไทย                โถงมหึมาสุดลูกหูลูกตาของสนามบินนานาชาติในวันนี้ ดูจะครึกครื้นกว่าวันไหนๆ หรือบางทีมันอาจจะเป็นอย่างนี้อยู่เสมอแล้วก็เป็นได้ผู้คนมากมายเดินลากกระเป๋าสวนกันไปมา ปรินซ์เองก็เช่นกัน ก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าไปยังจุดรับส่งคนตรงบริเวณหน้าสนามบินกลิ่นอายของความเป็นไทยเตะเข้าจมูกอย่างจัง เมื่อร่างสูงเดินผ่านร้านอาหารไทยแห่งหนึ่ง เสียงทักทายของพนักงานที่ยืนไหว้อย่างสุภาพดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยจอแจในภาษาที่คุ้นเคยถึงแล้วสินะ...บ้านเกิดของเขาชายหนุ่มยืนกวาดสายตามองหาเป้าหมายผ่านแว่นกันแดดสีดำ ก่อนหน้านี้เขานัดกับน้องชายเอาไว้แล้ว แต่ทว่าตอนนี้กลับยังไม่มีวี่แววใดๆไม่นานคนที่นึกถึงก็ปรากฏขึ้น แถมสวมแว่นกันแดดทรงเดียวกันราวกับนัดกันมา ต่างกันก็แค่ฝั่งนั้นเลือกเป็นเลนส์สีชา เขาโบกมือให้พี่ชายอย่างร่าเริง แถมยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริไม่ว่าจะผ่านนานแค่ไหน น้องชายก็ยังคงดูเป็นเด็ก
اقرأ المزيد

Chapter 8 แก๊งเด็กชาย

เช้าวันจันทร์เดิมๆ ที่เพิ่มเติมคือ วันนี้ออฟฟิศดูครึกครื้นเป็นพิเศษ อาจเพราะมีข่าวแว่วมาว่า แผนกไอทีจะมี CTO คนใหม่เข้ามา หลายเสียงจึงพากันพูดไปต่างๆ นานาถึงเขาคนนั้น...จะเป็นคนแบบไหนกัน? เนื่องด้วย CTO คนเก่าเป็นคนเจ้าระเบียบขั้นสุด งานทุกอย่างที่ผ่านออกไป ต้องเป๊ะและตรงตามมาตรฐานแทบทุกกระเบียดนิ้ว จนบางครั้งก็ออกจะเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ แถมเขายังขึ้นชื่อเรื่องความดุ จนพนักงานรุ่นใหม่ๆ ต่างพากันเกร็งไปทั้งแผนกก็ได้แต่หวังว่า...คุณหัวหน้าแผนกคนใหม่ จะเข้ากับพวกเราชาวไอทีได้ดีกว่าที่ผ่านมานะ“อย่างที่ทราบกันดีนะคะว่า พี่อิทธิ CTO คนเดิม ได้เกษียณตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นทางบริษัทจึงมีความยินดีเป็นอย่างมาก ที่จะต้อนรับ CTO คนใหม่เข้ามา รับหน้าที่ดูแลแผนกไอทีของเราต่อจากนี้ค่ะ”“ขอต้อนรับ คุณศศิน เพชรวงศ์รุ่งเรืองค่ะ”เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงจากผู้เข้าร่วมประชุม ถึงแม้การต้อนรับครั้งนี้จะไม่ใช่สิ่งที่ CTO คนใหม่อยากให้เอิกเกริกเท่าไร แต่ในที่ประชุมนั้นก็ยังมีหัวหน้าทีมของแต่ละทีม มา
اقرأ المزيد

Chapter 9 Rain talk

@Moonlit barเสียงเพลงเบาๆ ถูกเปิดคลอให้อารมณ์เหงาๆ กำลังดี ในช่วงเวลาเย็นแบบนี้ ยังคงไม่มีลูกค้าเข้ามาในร้านเท่าไรนัก นักดนตรีก็ยังไม่ได้ทำการแสดงแต่อย่างใด พวกเขากำลังจัดเตรียมและทดสอบอุปกรณ์ต่างๆ กันอยู่หญิงสาวในชุดทำงาน กางเกงยีนขายาวเข้ารูปกับเสื้อสีขาวตัวบางด้านใน ถูกสวมทับด้วยเสื้อสูทสีน้ำตาลอ่อนด้านนอก เธอกำลังนั่งทำหน้าเบื่อโลกอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ที่เดิม มือเล็กหมุนแก้วที่มีแอลกอฮอล์อยู่เพียงเล็กน้อยไปมา“เป็นอะไรไป เดี๋ยวเมเปิลก็มาแล้ว”“เปล่าหรอก แค่อยู่ๆ ก็เบื่อๆ เซ็งๆ”เธอตอบสั้นๆ พร้อมส่งรอยยิ้มจางๆ ให้บาร์เทนเดอร์หนุ่มสุดหล่อคนนั้น เขาเองก็ส่งกลับมาเช่นกัน แต่ด้วยสีหน้าไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรบรรยากาศชวนเหงา เคล้ากันบทเพลงเศร้านิดๆ ทำเอาหัวใจของเธอพลอยห่อเหี่ยวไปด้วย เรื่องที่กำลังวนเวียนในหัวหลายสิ่ง กลับเข้ามากัดกินใจเธออีกครั้งแต่จะเริ่มเรื่องไหนก่อนดี... เมื่อเกิดความเงียบจากบทสนทนาระหว่างทั้งคู่ ทำให้ได้ยินเสียงของบทเพลงเพลงหนึ่งดังขึ้นอย่างชัดเจนจากท
اقرأ المزيد
السابق
12345
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status