Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

NADIANagising ako dahil sa malakas na tunog at umupo, ganun na lang ang gulat ko ng makita ko si papa at mama. Ang sama ng tingin sa akin, napalingon ako sa gilid ko dahil may gumalaw. Doon ko lang rin napansin na nakahubad at itong lalaki na katabi ko.Sandali? Ano bang nangyayari?"Tumayo na kayong dalawa diyan at magsuot kayo ng mga damit niyo, mag-uusap tayo.""Pa-pa, sandali bakit-""Bakit? Tinatanong mo pa? Nandiyan na ang sagot." Halata sa boses ni papa ang pagpipigil ng boses at hanggang sa bumangon na si Rade. Napatingin sa akin at biglang tumayo hinanap ang damit niya pero natigilan dahil nakita si papa at pinangtakip sa kahubaran niya ang t-shirt na nadampot niya."Hihintayin ko sa labas."Yun lang ang sinabi ni papa at lumabas na ito kasama si mama."Fvck! Ano'ng problema ng papa mo? Bakit hindi mo ako agad ginising hinintay mo pa na makita tayo.""Rade, kakagising ko lang 'din at-""It's your fault not mine. Uuwi na ako," Sabi niya at nagmamadali na siyang lumabas pa

NADIAWedding dayGinanap ang kasal namin dito sa may garden namin, ayaw pumayag ni Rade na sa simbahan kami ikasal. Isa pa sabi niya hindi raw ako karapat-dapat pakasalan sa simbahan dahil pinikot ko lang ‘daw siya. Yung araw na sinabi niya yon bumuhos talaga ang luha ko kahit hanggang ngayon pigil na pigil ko. “I now pronounce you husband and wife.” Nagpalakpakan ang lahat dahil sa ganap na kaming mag-asawa, ilang malalapit lang na kamag-anak ang inimbitahan at yung dalawa kong kaibigan. Walang inimbita si Rade na kaibigan niya. “Congrats sis,” bati ni kuya sa akin at niyakap ako hinagkan sa noo. Bumalik siya sa kay Rade at tinapik lang niya si Rade sa balikat wala namang sinabi na kahit na anong salita si Rade. Sabi ni kuya nag-usap na sila pero alam niyang pati sa kaniya ay nagiba ang pakitungo ni Rade. Wala naman daw problema sa kaniya.“Ano pa bang gagawin natin?” iritadong mahinang sabi niya pagkaalis ni kuya.“Bakit?” tanong ko.“Gusto ko ng umalis dito.” Sagot niya at ni

STELLAWake up to see Rade, at sobrang saya ko kahit muntik ko ng wakasan ang buhay ko. Naroon siya sa sofa nakasandal at mukhang nakaidlip na, napangiti ako. Narito kami sa hospital nakahiga.“Stella.” Nagising siya at tumayo, nilapitan ako hinawakan ko siya sa kamay at dinala ko sa pisngi ko.“Is that really you?” kunwaring tanong ko kahit naman na alam kong talagang nandito siya.“Yeah, it's me.” Akmang babangon ako ng awatin niya.“No, don't move.” “Thanks for coming here,” naiiyak at hindi ko sjya tiningnan.“Bakit mo ginawa ‘yan?” hinawakan niya ang kamay ko at tiningnan ang pulsuhan ko na hiniwaan ko kanina.Napalingon ako sa kaniya at binaba ko ang mata ko.“I-I… I feel…” nag-shake na ang boses ko at niyakap niya ako bigla.Napangiti ako dahil pakiramdam ko ako ang pinakamasayang babae ngayon, ngunit bigla akong naalarma dahil napansin ko ang cellphone ni Rade sa may table malapit sa amuin. Umilaw at may tumatawag, pasimple ko yun inabot at hinanaan ang sound.“Babe, I'm h