chapter 3

LUCAS

Tahimik akong nakaupo isang leather couch kasama sina James at Michael, habang hawak ko ang baso na may lamang alak.

“Huwag mo rin kalimutan Lucas, hindi ko kasalanan kinasal tayo.”

Hindi ko alam kung bakit naapektuhan ako sa sinabi niya dahil alam kong totoo, ngunit ang hindi ko matanggap noong gabi na sinabi niya na gusto niya ako bago ang kasal nami.

“Bro.”

Naputol ang malalim na pag-iisip ko, napatingin ako kay James.

“What's wrong with you?”

Binigyan ko siya ng tingin na nagtataka. “Nothing.” Tipid kong sagot.

“Nothing?” natawa siya. “You've been staring at that glass for ten minutes.”

Umiling ako at muling uminom, nasa tabi niya ay nakaupo si Michael kasama ang bagong babae nito. Tahimik silang nag-uusap habang paminsan-minsan ay tumatawa.

“It's about your wife, isn't it?” tanong Michael na umayos ng upo.

Napabuntong-hininga ako. “Don't start.” babala ko sa kanila.

James leaned back. “Then let's talk about it.”

“There's nothing to talk about.” todo ang iling ko.

“Lucas, you're married.” seryoso ang boses ni James.

“I know.” Salubong ang kilay ko silang tiningnan na dalawa.

“And you don't love her.” dagdag naman ni Michael.

“Alam niyo naman ‘yan.” Sabay lagok ko at inubos ang laman ng nasa baso at muling nagsalin.

“Then what's the problem?” curious na tanong ni James.

Napatingin ako sa kanila. “I'm going to end it. Hindi ko na papaabutin pa ng tatlong buwan.”

Napakunot ang noo ni Michael. “You mean the marriage?”

“Yes.” sandal ko at pinaiikot ang laman ng baso.

“But you have to wait for the company transfer, right? Three months, yun ang sabi mo.” 

Nilingon ko si James at tumango ako. “That’s the only reason why I married Gorya. Kakausapin ko ang parents ko na ilipat na agad sa pangalan ko.” Desperado kong pagkakasabi.

Hindi ko mahal si Gorya at may babaeng naghihintay sa akin, kapag nasa pangalan ko na ang kompanya mas lalaki na ang karapatan ko at maipaglalaban ko na si Alice. Hindi ko alam bakit ayaw nila sa nobya ko na si Alice at doon pa nila ako pinakasal sa taong kahit konting dating wala akong maramdaman.

Hindi ko kailanman pinangarap na pakasalan siya ang kasal namin ay isang arrangement lamang.

“You're really that desperate to get out?” 

“Yes.” mabilis kong sagot kay James.

“Lucas…”

Napatingin ako kay Michael.

“Are you sure?”

“Yes. Ano ba sa tingin niyo ang dapat ko pang isipin?” Sagot ko at mas niluwagan ko ang neck tie ko dahil parang nasasakal ako.  “I don't want to waste another month pretending to be her husband.”

Napabuntong-hininga si Michael. “But what about Gorya?”

“She accept I know,” mahinang pagkakasabi ko.

“Parang sa tingin ko malabo ‘yan.” Sagot ni James.

Kunot noo kong tiningnan si James. “Paano mo nasabi?” Tanong ko at nagtaas siya ng balikat.

“Hindi ko alam ramdam ko lang.” 

Natawa ako ng nakakaloko dahil sa sagot ni James.

“Are you joking? She will accept no matter what.” Napatiim bagang ako.

Michael gave me a doubtful look. “You sound pretty confident.”

“I have to be.” ngisi ko at bago pa kami makapagpatuloy, biglang nag-vibrate ang cellphone ko.

Tiningnan ko ang screen at napangiti ako dahil sa nabasa ako.

Alice: Malapit na ako, I miss you.

“Nakangiti ka, papunta na ba?” 

Napatingin ako kay James at tumango ako,  napaayos ng upo.

“Who?” tanong ni Michael 

Ngumisi si James. “Don't play dumb.”

Michael chuckled. “Alice?” ngisi ni Michael.

Natahimik kami habang busy si Michael sa babae niya, hindi naman ako mapakali dahil ilang araw ko rin hindi nakita si Alice.

Pero alam kong kapag nakita ko siya, makakalimutan ko muna ang lahat, ang kasal ko kahit si Gorya.

Makalipas ang ilang minuto, napatingin ako sa entrance bahagya akong napangiti ng makita ang babaeng hinihintay ko. Si Alice ang babaeng minahal ko.

Papasok na siya simple ngunit eleganteng damit ang suot niya, habang bahagyang nakalugay ang mahaba niyang buhok.

“Finally,” Mahinang sambit ni Michael.

Napangiti si James.  “There she is.”

Hindi ko na sila pinansin tanging ang nakikita ko lang ngayon ay ang babaeng tunay kong minamahal.

“Looks like someone forgot he's married,” biro ni James.

Hindi ako sumagot hinayaan ko na sila dahil mga loko-loko tong dalawa na ‘to. Tumabi agad siya sa tabi ko at binati niya ako ng halik, ngunit mabilis lang ang binigay niya at hindi ako papayag kaya naman kinabig ko pa siya at narinig ko ang mahina niyang pagtawa.

“Lucas, nakakahiya sa kanila.” 

“Don't mind them,” napapangiti kong sabi.

“Yes Alice, hayaan niyo kami.” 

“Yeah, basta masaya ang kaibigan namin.” 

Hindi ko na pinansin ang mga sinabi ng dalawa patuloy kong hinalikan si Alice, pakiramdam ko gusto ko na siyang dalhin sa isang lugar na kami lang dalawa.

____

GORYA

Hindi ako nakatulog ng maayos nang gabing iyon. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Lucas, kinukunbinsi ko ring sarili ko na kakayanin ko pa.

Hindi ko alam kung anong oras umuwi si Lucas, nagising na lang ako bigla. Nagmamadali akong kumilos para muli kong ipaghanda ng pagkain si Lucas.

Pagdating ko sa kitchen nagulat pa ako ng makita siya doon walang ibang taong naroon kung hindi siya lang. Nakasandal siya sa kitchen counter habang may kausap sa cellphone.

“Yes. Send the documents to my office.”

Nakatayo lang ako sa may p***o at hindi gumagalaw, napakaganda niyang tingnan kahit simpleng damit nang suot niy. Black polo, dark trousers at ang seryosong ekspresyon na mukha niya na mas nagpapa-gwapo sa kanya.

Nang matapos ang tawag niya, napansin niya ako.

“You're awake.” turan niya na hindi ako tinitingnan 

“Good morning.” masayang bati ko at lumapit sa kanya.

“Morning.” tipid niyang sagot.

“Lulutuan kita ng breakfa–”

“I told you yesterday. I don't have time for breakfast.”

Hindi ako nakapagsalita dahil sa mabilis niyang sinabi. “I know but–”

“Then why did you make it?”

Naputol ulit ang sasabihin ko at salubong ang kilay niya akong tiningnan.

“Dahil asawa mo ako.” mahina kong pagkakasabi pero alam kong sapat na para marinig ko.

Narinig ko ang mahina niyang pagtawa.

“Gorya, you're dreaming again. Puwede ba tigilan mo? Find another man, dating it's okay para naman malibang ka.” 

Napatitig ako sa kanya at hindi ako makapaniwala sa sinabi niya.

“No, hindi ganung klaseng babae. Asawa pa kita at marami ang nakakaalam, ano nalang ang sasabihin sa akin?” Mahaba kong litanya.

Napailing siya at naglakad na papunta sa pintuan.

“I'm leaving.” mahinang sabi niya na hindi ako nililingon.

Naiwan akong napaupo at malalim na napapaisip. Hindi mo ba kayang subukan Lucas? 

Malalim na napabuntong hininga ako at nag-isip ng mapaglilibangan para naman wala ako rito lagi sa bahay.

“Ma’am? Paano kaya kung i-surprise mo siya dalhan mo siya ng pagkain sa trabaho.” 

Bigla akong napalingon si Lorna at Gemma nasa likuran ko na pala galing sila doon sa likurang p***o.

“Oo nga, malay mo doon malaman ang sagot. O kaya naman gawin mo ma’am hayaan mo si sir, huwag mong pansinin para maisip niya na tumigil ka na.” 

Natigilan ako sa mahabang sinabi ni Gemma.

“Oo nga po ma’am, puwede rin makipag-date ka sa lalaki o kahit friend lang tingnan mo kung magseselos si sir.” dagdag ni Lorna.

Napangiti ako sa kanila at may naisip. “Salamat sa inyo,” ngiti kong sabi.

“Good luck ma’am, sure akong kayo pa rin ni sir Lucas sa huli.” Masayang ani ni Gemma.

Sana nga…

__

Gabi at nagpasya akong pumunta sa opisina ni Lucas, sabay kaming mag-dinner sa labas. Siguro naman hindi na niya ako matatangihan kapag nandoon na ako mismo.

Pagdating ko sa building ng Salvatore Group, agad akong sinalubong ng receptionist.

“Good evening, ma'am.” bati sa akin.

“Hi. Lucas Salvatore?” Nakangiti kong tanong.

“The CEO po? Nakaalis na po siya,” sabi ng babae.

“Aa… saan kaya siya pupunta?” Ngiti kong tanong at napapangiti lang babae, hindi pa nila ako kilala na asawa ni Lucas dahil ngayon lang ako nagpunta dito.

“Sorry ma'am hindi ko po alam,” nakangiti niyang turan.

“Gorya?” 

Napalingon ako at napangiti ng makilala si James, napangiti rin siya. 

“James, nandito ka pala.” Lapit ko sa kanya, naka- gray suit siya.

“May pinadala lang si dad dito na papeles, hinahanap mo si Lucas?” 

Hindi ako agad nakasagot dahil parang bigla akong nahiya, hindi ko naman masiyadong close si James. Pero kilala namin ang isa’t-isa dahil madalas kaming magkita noon sa University.

“Maaari kitang dalhin kay Lucas kung gusto mo, pero sigurado ka ba?” 

Napatitig ako kay James. “B-bakit?” Taka kong tanong.

“Gusto ko lang sabihin sa’yo kung handa ka sa makikita mo.” 

Napangiti ako. “Bakit ano ba ‘yon?” Tanong ko pa at hindi siya sumagot nakatitig lang siya sa akin.

_

Iniwan ko ang kotse ko sa company nandito ako nakasakay sa kotse ni James, tahimik ako habang umaandar ang sasakyan.

“Gorya.” 

Napalingon ako sa kanya at saglit niya akong tiningnan bago ibinalik ang atensyon sa kalsada. 

“I know you know that Alice and Lucas are still together.”

“I know James,” tipid ang ngiting mabilis kong sagot.

Wala siyang sinabi at nagpatuloy sa biyahe.

“Sa pupuntahan natin ngayon naroon sila, handa ka ba?” 

Natigilan ako at hindi agad nakasagot, alam ko naman darating ang araw na makikita ko sila. Kaya hinanda ko naman ang sarili ko, pero ang tanong handa ko a ba talaga makita silang magkasama?

“Malayo pa ba?” Tanong ko imbis sagutin ang tanong niya.

“Malapit na,” sagot niya.

Hanggang sa huminto kami sa isang resto bar, napatingin ako kay James. 

“Pag-aari ‘to ni Michael kilala mo naman siya?” lingon niya sa akin nang itabi niya na ang kotse.

Tumango ako at ewan ko kung bakit pero bigla akong kinabahan, dahil paano kung magalit si Lucas sa akin kapag pinuntuhan ko siya?

Sabay kaming naglakad ni James pagdatating namin sa entrance binati si James ng dalawang guard sa p***o. Tumango lang si James at binuksan niya ang p***o.

Pagpasok namin sa loob agad na bumungad sa akin ang magandang boses ng banda sa may stage. Maganda sa loob wala masiyadong tao at ang bango sa loob, hindi rin ganun kadilim at ang gaganda ng lamesa pati na upuan. Kulay itim lahat at mukhang malambot.

Hanggang sa matigilan ako ng marinig ko ang pamilyar na boses at nakita ng mata ko ang side view na mukha ni Lucas. Nakaupo sa sofa sa may gilid may katabing babae at walang iba kung hindi si Alice, nakaakbay siya doon.

Naramdaman ko agad ang pagkirot ng dibdib ko at parang ayaw ko ng magpakita sa kanila.

“James.” bigkas ko at napalingon siya sa akin.

“James!”

Napalingon ako at wala na nakita kami ni Michael at napalingon sa amin si Lucas ganun rin si Alice. Nakita ko agad ang pagkagulat sa mukha ni Lucas.

“Come on. Nandito ako Gorya, akong bahala.”

Tiningnan ko si James na may pag-aalala pero wala na akong magagawa dahil nakita na nila ako. Mali ata ako ng plano pero bahala na.

“Gorya.” 

Napatingin ako kay James, saglit niya akong nilingon habang naglalakad kami palapit sa kanila.

“Kung kailangan mo ng tulong nandito ako, nakahanda ako. Kahit ano, kung gusto mo ako gamitin kay Lucas.”

Natigilan ako sa sinabi ni James at biglang naguluhan.