chapter 3

NADIA

Wedding day

Ginanap ang kasal namin dito sa may garden namin, ayaw pumayag ni Rade na sa simbahan kami ikasal. Isa pa sabi niya hindi raw ako karapat-dapat pakasalan sa simbahan dahil pinikot ko lang ‘daw siya. Yung araw na sinabi niya yon bumuhos talaga ang luha ko kahit hanggang ngayon pigil na pigil ko. 

“I now pronounce you husband and wife.” 

Nagpalakpakan ang lahat dahil sa ganap na kaming mag-asawa, ilang malalapit lang na kamag-anak ang inimbitahan at yung dalawa kong kaibigan. Walang inimbita si Rade na kaibigan niya. 

“Congrats sis,” bati ni kuya sa akin at niyakap ako h******n sa noo.

Bumalik siya sa kay Rade at tinapik lang niya si Rade sa balikat wala namang sinabi na kahit na anong salita si Rade. Sabi ni kuya nag-usap na sila pero alam niyang pati sa kaniya ay nagiba ang pakitungo ni Rade. Wala naman daw problema sa kaniya.

“Ano pa bang gagawin natin?” iritadong mahinang sabi niya pagkaalis ni kuya.

“Bakit?” tanong ko.

“Gusto ko ng umalis dito.” 

Sagot niya at niluwagan ang necktie na suot niya.

“Rade, Nadia come here.” tawag sa amin ng mama ni Rade.

Wala siyang nagawa at lumapit kami doon pero ramdam ko ang pilit na pakikipagharap niya lalo na ang ngiti niya.

“Rade, ito ang susi regalo namin sa inyo ng asawa mo.” masayang abot ng susi ng papa ni Rade sa kaniya.

Kinuha lang ‘yon ni Rade at pinasok sa bulsa niya. 

“Salamat po,” ako na ang nagsabi. 

“Well, congrats ulit sa inyong dalawa bigyan niyo agad kami ng apo.” 

Nakita ko na napangiti si Rade ng nakakaloko dahil sa sinabi ni mama habang si papa ay tahimik lang.

Lahat ay kinausap namin ni Rade pero siya walang ginawa kung hindi ang uminom kahit sinisita na siya ng papa niya. Hanggang sa kailangan na naming magpunta sa bahay na regalo sa amin, dahil wala kaming sinabi na magha-honeymoon kami sa ibang lugar alam ko naman na hindi iyon magugustuhan ni Rade.

Nakalayo na kami sa bahay namin nang mapansin ko na bumibilis ang patakbo niya sa kotse kaya nilingon ko siya.

“Rade dahan-dahan lang.” sabi ko at hindi siya nakikinig.

Hinayaan ko pero mas lalong bumilis ang takbo niya lalo pa at wala masiyadong sasakyan sa kalsada.

“Rade dahan-dahan.” muli kong sabi at nilakasan ko na at lumingon siya sa akin.

“Kung ibangga ko na kaya ‘to? Para hanggang impyerno magsama tayo.” nakangisi siya at kinabahan ako.

“Please, huwag mo ‘yan gagawin Rade. Nakainom ka, bagalan mo patakbo.” mahinahon kong sabi sa kaniya at napahawak na ako sa gilid na napapapikit.

Hanggang sa napasigaw ako dahil may mabunggo kaming tao na may tulak-tulak na kariton. Huli na para magpreno siya nabungo niya pa rin ang babae, sira ang kariton nito.

“Sh!t!” 

Hinawi ko ang buhok ko at nanginginig ang katawan ko.

“Nabangga na-natin siya, diyos ko p-po.” nagkakandautal kong sabi at dahan-dahan akong lumabas. 

Sumunod si Rade, may mga police na nagpuntahan at nagtawag na ng albulansiya. Nakatingin ako kay Rade na tulala lang habang nakatingin sa nakahandusay na babae.

____

Dito sa police station kasama ang mga magulang namin at hindi makapaniwala sa nangyari sa amin. Nasa hospital yung babae at inoperahan, nagong successful naman pero nagbayad pa rin kami. 

Tahimik lang kami habang sinisermunan kami lalo na si Rade dahil nakainom siya. Wala siyang kahit na anong sinabi ako lang ang nagsalita sa bawat tanong ng mga police.

Hanggang sa pinauwi na kami at nandito na nga kami sa bahay kakapasok lang naming dalawa. Napalingon naman ako dahil bigla siyang pumihit pabalik sa pinto.

“Sa-Saan ka pupunta?” tanong ko at bahagya siyang lumingon.

“Magpapakalasing.” sagot niya.

“Gabi na Rade, please ipagpabukas mo na.” mahinanahon kong litanya.

“Why? Gusto mo mag-honeymoon?” mapang-asar ang boses niya.

“H-hindi naman sa ganun.” sagot ko at malalaki ang hakbang na nilapitan niya ako at sinandal sa gilid ng pintuan.

“Asawa na talaga kita?” bigkas niya at tinitigan ako at sumilay ang demonyong ngiti sa labi niya.

“Rade, magpahinga ka na.” iwas ko sa mga mata niya.

“Nadia, yun na ang huling pagpapaligaya ko sa'yo. Wala na, wala na at huwag mo asahan na magiging asawa ang turing ko sa'yo. Gawin mo ang gusto mo, gagawin ko naman ang sa akin.” 

Iyon ang mga salitang iniwan sa akin ni Rade at umalis na siya. Mag-isa ako sa bahay, natulog rin mag-isa sa kwarto. Hindi ako makatulog dahil iniisip ko na baka kay Stella siya magpunta.

___

Maaga akong  nagising kahit napuyat ako dahil umaasa ako na uuwi si Rade pero umaga na wala siya. Nagluto ako ng breakfast para kapag dumating siya may pagkain, wala pang mga maid dito mamaya pa raw darating sabi ng mama ni Rade.

Yung mga gamit namin nandito na pinadala, halos malapit na akong matapos ng marinig ko ang buzzer sa labas kaya bigla akong napalabas ng kusina. Wala pa kasing guard dito, nagmamadali ako dahil si Rade.b

Binuksan ko at pumasok ang kotse niya, inabangan ko siya sa paglabas niya at napatingin siya sa akin ngunit saglit at dinaanan niya lang ako. Sinundan ko siya sa loob.

“Nagluto ako ng breakfast.” sabi ko pero parang wala siyang narinig dahil dire-diretsong siyang umakyat sa itaas. 

Binalikan ko yung niluluto ko at tinapos dahil aakyat ako sa itaas, diretso ako sa kwarto at pagpasok ko sa loob napansin ko walang tao doon at wala rin ang maleta ni Rade.

Napalingon ako sa kabilang kwarto at pagpasok ko doon naroon si Rade, nakatapis ng towel kakatapos lang niya maligo. 

“Sorry,” yukong hingi ko ng paumanhin wala naman akong narinig.

Naghahanap siya ng damit sa maleta kaya lumapit ako.

“Ako ng maghahanap ng susuotin mo.’ sabi ko.

“Sinabi ko bang tulungan mo ko?” masungit niyang pagkakasabi.

Hindi ko pinansin kumuha pa rin ako sa maleta niya at kulay abuhin na suit ang napili ko nilagay ko sa kama. Pansin ko sa gilid ng mata niya na nakatayo lang siya habang namimili naman ako ng neck tie. Akala ko hindi niya susuotin ang pinili ko, kahit paano nasiyahan ako.

“Ito na ang huling papasok ka dito, doon ka sa kabila dito ako.” 

Sabi niya at hindi ako sumagot ayoko siyang pilitin alam kong darating rin ang araw mapapatawad niya ako o baka sakaling mamahalin niya rin ako kaya gagawin ko ang lahat para mangyari ‘yon. 

Tapos na siyang magbihis at walang kahit na anong sinabi iniwan ako, pinigilan ko naman maging emosyonal. Inayos ko sa cabinet ang mga gamit niya.  

Pagbaba ko muli ay tahimik nasa loob ng bahay, sa company ng magulang ni Rade siya nagta-trabaho dahil siya ang CEO doon. Ako naman ay kaka-graduate lang sa kolehiyo, may balak akong magtayo ng restaurant dahil iyon talaga ang plano at pangarap ko. Matanda ng dalawang taon sa akin si Rade dahil bente otso na ito at ako naman ay bente sais.

Yung niluto kong almusal ako ang kumain at nilagay ko sa ref yung sobra, inubos ko ang oras ko sa pagayos at hinintay ko rin ang mga kasambahay na darating kasama ang guard.

__

Gabi na ulit at may kasama na ako dito sa bahay pero hindi pa umuuwi ang asawa ko, kinabukasan sinilip ko sa kwarto niya walang bakas na dumating siya. Nag-aalala ako at naisip ko magtanong kay kuya sabi niya baka nasa mga tropa niya. 

Ayoko magtanong sa magulang namin dahil tiyak na mag-aalala sila. Naisip ko puntahan si Rade sa isa mga close niya si Jace, sakay ng sarili kong kotse dahil pinadala ko dto. Nagtungo ako sa condo ni Jace, dati na akong nakapunta doon noong birthday ni Jace kasama si kuya.

Pagdating ko sa pinto ay pinindot ko ang bell, matagal bago buksan yon. Inulit ko ulit hanggang sa bumukas yon. 

Gulat na gulat si Jace ng makita ako at pilit na ngumiti.

“Nadia ikaw pala.” mahinang sabi niya.

“Si Rade nandiyan?” tanong ko at may lumapit na babae at nakangisi siya sa akin, sobrang seksi ni Stella sa maikling maon na palda at sleeveless na pula.

“Ohh, ikaw pala Nadia.” mapang-asar ang pagkakasabi ni Stella at nilakihan ang bukas ng pinto. 

Nakita ko si Rade walang pang-itaas at sa lamesa may alak, nandoon rin si Zandrey mga tropa niya. 

“Gusto mo ba pumasok?” 

Nabalik ang atensyon ko kay Stella na ngiting-ngiti, si Jace na tahimik lang napansin ko na lumingon sa gawin ko si Rade pero humarang si Stella.

“Gusto ko lang malaman na nandito siya.” sabi ko.

“Yes, nakita mo na right? What now?” nang-aasar ang mukha niya.

Kinalma ko ang sarili ko. “Stella, asawa ko na si Rade hindi na tama ang-” 

“Hindi tama ang ginawa mong pamimikot sa boyfriend ko! Oohh, bakit masakit ba pakinggan?” 

Hindi ako nakasagot ang sakit ng dibdib ko kumikirot ang puso ko.

“Kung wala ka ng sasabihin umalis ka na.” taboy niya sa akin at malakas na sinara ang pinto.

Tulala ako habang naglalakad at nanlalabo na ang dalawang mata ko dahil sa luha ko, hanggang sa pagdating ko sa elevator yumugyog na ang balikat ko.

“Nadia!” 

Nakita ko si Jace, humabol sa akin at pumasok sa elevator. Pinunasan ko ang luha ko, kahit alam ko naman na nakita niya na.

“Umiyak ka lang, pasensiya ka na wala akong magawa.” 

Tahimik lang ako at doon na sunod-sunod na nagpatakan ang luha ko.

“Kung kailangan mo ang tulong ko magsabi ka lang.” 

 Napalingon ako kay Jace dahil sa sinabi  niya.