chapter 5

STELLA

Wake up to see Rade, at sobrang saya ko kahit muntik ko ng wakasan ang buhay ko. Naroon siya sa sofa nakasandal at mukhang nakaidlip na, napangiti ako. Narito kami sa hospital nakahiga.

“Stella.” 

Nagising siya at tumayo, nilapitan ako hinawakan ko siya sa kamay at dinala ko sa pisngi ko.

“Is that really you?” kunwaring tanong ko kahit naman na alam kong talagang nandito siya.

“Yeah, it's me.” 

Akmang babangon ako ng awatin niya.

“No, don't move.” 

“Thanks for coming here,” naiiyak at hindi ko sjya tiningnan.

“Bakit mo ginawa ‘yan?”  hinawakan niya ang kamay ko at tiningnan ang pulsuhan ko na hiniwaan ko kanina.

Napalingon ako sa kaniya at binaba ko ang mata ko.

“I-I… I feel…” nag-shake na ang boses ko at niyakap niya ako bigla.

Napangiti ako dahil pakiramdam ko ako ang pinakamasayang babae ngayon, ngunit bigla akong naalarma dahil napansin ko ang cellphone ni Rade sa may table malapit sa amuin. Umilaw at may tumatawag, pasimple ko yun inabot at hinanaan ang sound.

“Babe, I'm hungry. Nakita mo ba si mommy?” humiwalay siya ng yakap sa akin.

“Umalis siya saglit, biblhan kita ng pagkain.” 

“Sige, thanks babe.” 

Paglabas ni Rade agad kong kinuha ang cellphone at nilagay ko sa airplane mode para walang makatawag. 

Sinadiya kong gawin yon ang pagpapakamatay dahil kanina pinasundan ko siya at hindi ko matanggap na nagawa niyang magsinungaling sa akin. Isa pa umuwi siya sa bahay kung saan naroon si Nadia.

For the sake of my love for you Rade, I will do anything even my life. At kahit sino pa na magtatangkang kunin ka sa akin.

___

Simula sa hospital hindi ako iniwan ni Rade at sumama siya hanggang sa bahay namin at hindi siya umalis sa tabi ko. Hindi naman malalim ang sugat ko dahil wala naman akong balak na mamatay agad, kaso dahil sa dugo nag-panic ako at hinimatay.

“Dalawang araw ka ng nandito, hindi ka ba papasok sa trabaho?” kunwaring tanong ko.

“Alam naman ng secretary ko ang gagawin niya, gusto kong masiguro na okey na. Dahil sa akin muntik ng malagay sa panganib ang buhay mo.”

Napangiti ako at hinawakan ko ang magkabilaang pisngi ni Rade, h******n ko siya sa labi. Yung cellphone niya lahat ng message doon binura ko. Mabuti na lang at hindi niya masiyado hinahawakan ang cellphone niya.

“Nagugutom ka ba?” tanong niya.

“Babe oo, pero ikaw ang gusto ko.” paglalambing ko.

Napangiti siya ngunit naalis ang atensyon sa akin dahil napunta sa cellphone niya na nasa sofa malapit dito. Tumayo siya at nilapitan ang cellphone, napakagat labi ako dahil baka kung sino ang tumatawag.

“Ma,” 

Dinig kong bigkas ni Rade.

“What?”

Agad na binulsa niya ang cellphone at nilagay sa bulsa at parang nagmamadali.

“Ba-Babe may problema ba?” tanong ko dahil nagmamadali na nandoon na siya sa pinto.

“Babalik ako,” sabi niya lang.

Asar na asar ako dahil biglang umalis si Rade, ano kaya ang problema sana naman hindi ang Nadia na ‘yon.

____

NADIA

Kalalabas ko palang ng hospital sa tulong ni mama at ang mama rin ni Rade, sinabi ko sa kanila na huwag sabihin kay papa dahil baka atakihin. Sinabi ko rin na hayaan ako dahil sa amin na itong mag-asawa na huwag silang mag-alala.

Mag-isa na ako dito sa kuwarto dahil pinauwi ko na sila, himala raw na buhay ako at wala masiyadong na-damage sa akin. Siguro nga hindi ko pa oras. 

At ang magaling kong asawa nasa kandungan ng iba samantalang ang asawa niya ay muntikan ng mamatay dahil sa sama ng loob. 

Kailangan kong magpahinga para ayusin ang sarili ko at simulan ang negosyo na gusto at isa pa ang huling plano at laban ko.

Rade, kung hindi kita makuha sa paawa ay baka dito sa naisip ko ay makuha ko na ang puso mo. Ngunit kung talagang hindi, siguro nga hindi talaga tayo para sa isa't isa. 

“Nadia!” 

Bahagya pa akong nagulat ng makita ko si Rade, pero agad ko rin binawi.

“A-Aanong nangyari sa'yo?” 

“Sa akin? Wala naman, sinubukan ko lang yung balak mong gawin no'ng gabi matapos ang kasal natin.” nakangiting sabi ko.

Napansin ko na natigilan siya at napaisip saglit at humakbang palapit sa akin.

“Nababaliw ka ba? Paano kung-”

“Puwede ang oa mo. Sige na umalis ka na magpapahinga na ako, sandali nag-aalala ka ba?” kunwaring tanong ko.

Hindi naman siya nakasagot at parang biglang naguluhan.

Ginawa ko inayos ko ang higa ko at nagkumot.

“I-lock mo ang pinto paglabas mo.” sabi ko pa.

Patagilid patalikod ang pwesto ko at pinikit ko ang mata ko, nakikiramdam naman ako sa kaniya alam ko nakatayo pa rin siya dahil ramdam ko hanggang sa mayamaya'y narinig ko na ang pag-click ng pinto.

__

Kinabukasan ay hindi ako gumising ng maaga tulad ng ginagawa ko, yung baba para magluto ng breakfast na ako lang rin naman ang kumakain. 

Alas otso na ng umaga, naligo ako dahil pupuntahan ko yung lugar na bibilhin ko para sa restaurant na ipapatayo ko. Suot ang asul na palda na hanggang hita at white polo na panloob, pinatungan ko ng blazer na itim.

Napangiti ako dahil kitang-kita ang maputi at makinis kong hita, ternuhan pa ng black high heels. Nilugay ko ang itim kong buhok na natutal na straight, paglabas ko ng pinto ay pansin ko na bukas ang kabilang pinto kung saan natutulog si Rade.

Binalewala ko na lang yun at nagpatuloy maglakad papunta sa hagdan, medyo kinabahan pa ako dahil sa heels na suot ko. Dahan-dahan akong bumaba, nakahinga ako ng maluwag nang makababa na ako pero hindi ko inaasahan na makikita ko si Rade. 

Gulat na gulat ito ng makita ako naka-pajama pa siya habang hawak ang tasa ng kape mukhang kanina pa siya gising.

“Good morning.” ngiting bati ko lang sa kaniya at nilagpasan ko siya.

“Where are you going?” 

Huminto ako sa paglakad at humarap ako sa kaniya. 

“Rade, hindi ba sabi mo gagawin mo yung gusto mo at ganun rin ako. Kaya ito gagawin ko yung gusto ko, okey na?” sabay talikod ko.

“Ba't ganyan ang suot mo?” muli niyang tanong.

“Why? Sana'y ka naman makakita ng ganito hindi ba?” nakangisi kong sabi at natigilan ako dahil ang bilis niyang lumapit sa akin.

Napaatras ako at hanggang sa mapasandal ako sa kanto ng pinto.

“What?” tanong ko sa kaniya dahil nakatingin lang siya sa akin.

“Do you have a problem?” seryosong tanong niya.

Yung kanina na natigilan ako ay biglang napangiti ang mata ko kasabay ng pagtawa ko na kinagulat niya.

“Nakakatawa ka Rade, sige na bye and see you.” malokong paalam ko.

Hindi pa yan Rade marami pa at bakas mas maguluhan ka sa mga susunod pa.