chapter 2

RADE

Imbis na umuwi ay dito ako sa isang tropa ko para mag-celebrate, tama magpapakasaya ako dahil tang*na mag-asawa na ako.

"Seryoso ka ba talaga diyan? Paano si Stella? Hindi ba nagbabalak na rin kayo magpakasal?" 

Hindi ako umimik dahil badtrip na badtrip ako kung pwede lang magwala at ... Fvck! 

Nagising ang diwa ko dahil sa tawag ni Stella, napatingin ako kay Jace nandito ako sa condo niya.

"Mas magandang sabihin mo na brod." 

Napabuntong hininga ako at walang nagawa sinagot ko ang tawag niya.

"Bab-"

"TOTOO BA IKAKASAL KA NA? BAKIT? BAKIT RADE?" 

Malakas ang boses ni Stella, ang bilis kumalat ng balita. Hindi ako nakasagot dahil narinig ko ang pag-iyak niya at nanghihina ako mabuti na lang wala siya dito.

"Where are you now?" 

Maya'y tanong niya.

"Nandito ako kay Jace, pero huwag ka ng pumunta at-"

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil nawala na siya sa linya. Napalagok ako ng beer.

"Aalis ba muna ako?" 

Tiningnan ko lang si Jace dahil mukhang nang-aasar pa sa akin.

"Sabi ko nga aalis na ako."

Nagulat naman kami ni Jace ng may tumutunog sa may pinto.

"Nandiyan na siya?" mahinang sabi ni Jace.

Hindi ako sumagot at lumapit siya sa pinto binuksan, dire-diretsong pumasok si Stella at sinugod ako ng yakap.

"Oh my god! No! Ayokong makasal ka." umiiyak na yakap niya sa akin habang nakaupo ako.

"Babe, I'm so sorry ang gago ng boyfriend mo." sabi ko.

"No is not your fault, alam ko. I understand you, but please don't marry her." 

"But-" sagot ko at sinunggaban na niya ako ng halik. 

Wala na akong nagawa narinig ko ang pinto na sumara sigurado akong lumabas na si Jace.

Hindi ko napigilan na hindi patulan si Stella ng halik ngunit may eksena pumasok isip ko. Yung eksena kung gaano ako kalibog kay Nadia.

"Shit" mahinang mura ko.

"Why?" huminto siya sa paghalik.

"Nothing babe," pagsisinungaling ko.

Yung ginawa namin ay pilit lang dahil ayokong mag-isip si Stella, pero fvcking shit. Hindi ako maka-focus kay Stella dahil sa nangyari sa amin ni Nadia.

Nilabasan na ako pero konti lang kaya nagtaka siya.

"Bakit konti lang 'to?" tanong niya na nalungkot.

"Sorry babe, siguro dahil sa nangyari ngayon." sagot ko lang.

"Ok, pero talagang magpapakasal ka?"  mahinang tanong niya.

"Wala na akong nagawa babe, pati magulang ko sumangayon." sagot ko at natahimik siya, napansin ko namumula ang mata niya kaya agad ko siyang niyakap.

"Babe, sige tanggap ko ikakasal ka. Pero puwede ba ganito pa rin tayo? Gumawa ka ng paraan para mag-divorce kayo." 

Tiningnan ko siya at tumango dahil siya naman talaga ang mahal ko, bahala na pero bibilisan ko lang para si Nadia na mismo ang kusang humiwalay.

"Ipakita natin sa malanding Nadia na yan na hanggang doon lang siya. Pasukuin natin siya." 

Hindi ako sumagot niyakap ko lang siya.

___

NADIA

Family dinner

Magkatabi kami ngayon ni Rade ngunit nanatili na tahimik lang kaming dalawang habang nag-uusap ang mga magulang namin. Pero si kuya hindi sumama dahil ayaw raw niya makita muna si Rade.

“Huwag niyo na masiyadong paghandaan, ayos lang po yung simple lang.” sabi ko.

“Tama siya at huwag na kayo mag-imbita ng maraming bisita dahil-” 

Hindi tinuloy ni Rade ang sasabihin pero parang ramdam ko na ang sasabihin niya, pinilit ko lang ngumiti.

“Ilang bisita lang inimbita namin dahil mabilisan lang ito, sa panglawang wedding niyo nalang para mas mapaghan-”

“Talagang plano niyo pa kami ipakasal ulit?” 

Napatingin kay Rade lahat ganun rin ako, kitang-kita ko sa mukha niya ang pagkayamot.

“Nasa pagkain tayo umayos ka.” saway ng papa ni Rade.

Napailing lang si Rade ako naman nanatiling tahimik, hinihiling ko nalang sana matapos na ‘tong dinner namin.

___

Dito sa kotse ni Rade ako nakasakay dahil sabi ni Tita Agnes ang mama ni Rade, na sa kaniya na ako sumabay. Ilang beses na rin naman akong nakasakay rito sa kotse niya pero piling ko parang first time ko at kabadong-kabado ako dahil kami lang dalawa.

“Happy?”

Napalingon ako sa kaniya nang paganahin niya na ang makina.

“Ano'ng ibig mong sabihin?” tanong ko at ngumisi siya.

“Kunwari ka pa, alam ko masaya ka kasi ikakasal ka sa isang katulad ko. Alam ko namam na matagal mo na akong gusto, and congrats na sa'yo na ako.” 

Hindi ko nagustuhan ang sinabi niya dahil iniisulto niya na ako pero ano'ng gagawin ko kung ako naman talaga ang may kasalanan. Kahit pa puwede siyang tumanggi, makakatanggi pa ba siya kung ako na mismo ang nagbigay ng daan? Ang mali lang ay kung paano nalaman ni papa na magkasama kami ni Rade sa kwarto ko.

“Sorry,” yun lang ang sinabi ko at tinuon ko ang atensyon sa bintana pero narinig ko ang mahinang tawa niya.

“Wow, sorry? Tama, dahil yan lang ang tanging masasabi mo.” 

Hindi na ako sumagot at pinikit ko ang mata ko, wala naman na akong narinig na kahit na anong salita sa kaniya.

“Sa araw ng kasal natin iyon ang pinakapanget na mangyayari sa buhay ko.” 

Nakalabas na ako ng kotse ni Rade pero nandito pa rin ako sa tapat ng gate namin, agad kong pinunasan ang luha ko dahil ayokong pumasok sa loob na may luha sa mata.

Pinilit kong kumalma kahit ang sakit na ng puso ko. Deserve ko ‘to.

Pumasok na ako sa loob at mabuti na lang walang tao kaya agad akong umakyat sa itaas diretso sa kwarto ko.

Sinarado ko ang pinto at ni-lock ko para walang makakapasok dahil minsan hindi ko yun nilo-lock. Binagsak ko ang katawan ko sa kama at nakatulalang nakatingin sa kisame. Napukaw ang pag-iisip ko dahil sa may nag-messager sa akin.

Stella Bareso

[ Fvck you bitch! Hindi ko alam sa likod ng maamong mong mukha may kalandian kang tinatago. I warned you! Hindi ka magiging masaya! Rade is mine! Only mine. Suck your throat! 

Nanginig pa ang kamay ko at nabitawan ko ang cellphone ko, naghalo-halo ang nararamdaman ko. Takot, kaba at pag-aalala pero sa huli ay kailangan kong pangatawanan ang lahat ng mga nagawa ko dahil ginusto ko ‘to. Handa na akong masaktan Rade…