chapter 2

GORYA

Nagpalit lang ako ng suot ko at balak kong magluto para alukin siya dahil kailangan ko siyang pagsilbihan kahit hindi kami totoong mag-asawa.

“Paglabas ko ng p***o saktong lumabas rin si Lucas, bagong ligo siya at nakapagpalit na rin ng damit pero silver suit ang suot niya inaayos pa niya ang relo niya.

“Aalis ka?’taka kong tanong.

“May tao akong kakausapin.” Sabi niya na hindi man lang ako sinusulypan at nilagpasan na ako.

“Pupuntahan  mo si Alice?” Sabi ko at napahinto siya sa paglalakad at bahagyang lumingon sa akin.

“Have we already talked about how we don't care what each other does?”

Hindi ako nakapagsalita dahil tama naman siya pero kakasal palang namin aalis siya agad at kung tama ako na si Alice ang pupuntahan niya, parang hindi ata ako makakatulog. Si Alice ang totoong mahal ni Lucas at girlfriend niya ito since college. Pero tutol ang magulang niya sa relasyon nila at hindi ko alam kung bakit.

Bumalik ako sa kuwarto at nawalan na ako ng ganang bumaba, magdamag akong tulala at iniisip ang mga nangyari. 

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakahiga sa kama habang nakatitig sa kisame. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Lucas.

Napapikit ako nang mariin ayokong umiyak dahil panghihinaan lang ako ng loob, pinilit kong matulog at bukas gagawa ako ng mga bagay para malapit ko si Lucas sa akin bago ilipat sa pangalan niya ang kompanya at tatlong buwan yun mula ngayon.

__

Napabalikwas ako ng bangon at nakita ko na medyo maliwanag na, mabilis akong nagtungo sa c.r at naghilamos ng mabilis. Inabot ko ang cellphone ko at nagmamadali na bumaba, tiningnan ko ang oras ala sais ng umaga may 

Kung gusto kong magkaroon ng pagkakataon ang pagsasama namin, kailangan kong magsimula at gumawa ng bagay na maglalapit sa amin.

Nagtungo ako sa kusina at mga binati ako ng dalawang kasambahay na naroon sa loob. Yung dalawag tagaluto na mag-asawa, kilala ko na sila dahil binasa ko ang mga resume nila.

“Ma’am ano po request niyong breakfast?” Tanong ni Melinda ang tagaluto.

“Ano po ba gusto ni sir?” Tanong naman ni Randy ang asawa ni Melinda.

“Ma’am coffee po?” Alok na tanong naman ni Gemma ang isa sa kasambahay.

“Salamat sa inyo at ako ng bahala, gustong gawin ang tungkulin ko bilang asawa.” Ngiti kong sagot at napangiti sila.

“Ang sweet ni ma’am kahit may tao naman na puwedeng magluto.”

Nakangiti kong tiningnan si Lorna na nagbabalat ng patatas.

“Kung ano naman ang masasaksihan niyo o malalaman sana hindi na ito makarating sa iba lalo na sa magulang namin. Dahil nakahanda akong gawin lahat para sa asawa ko,” nakangiting sabi ko sa kanila.

“Makakaasa kayo ma’am at narito kami para sumuporta sa inyo,” 

Napatinging ako Melinda at nakita ko sa mata niya na parang naiiyak siya, alam kong kahapon palang alam na nila ang sitwasyon namin ni Lucas, pero gusto ko pa rin ipaalam para mas personal.

Nagsimulang akong maghanda ng almusal. Hindi ko alam kung ano ang gusto ni Lucas, kaya gumawa ako ng simpleng breakfast pancakes, eggs, bacon at kape. Nakaalalay sila sa akin.

Inayos ko yun lahat sa table at eksaktong seven tapos na at hinubad ko ang apron na suot ko para abangan si Lucas pero hindi na pala dahil nakita ko na siyang pababa ng hagdan.

“Good morning.” nakangiti kong bati hindi siya sumagot tiningnan niya lang ako. “I made breakfast.” dagdag ko ng makababa siya.

Bahagya siyang napatingin sa dining table.

“I'm in a hurry.”

“Pero wala ka pang akin, kahit kape lang.” litanya ko dahil tanggap ko na ‘to na posibleng hindi siya kakain.

“I don't have time, Gorya.”

Hindi ko napigilang mapatingin sa kanya. “Puwede namang kahit sandali lang.” mahina kong pagakakasabi.

Umiling siya. “I said I'm in a hurry.”

Inayos niya ang coat na suot niya sabay talikod at tuluyang naglakad papunta sa p***o. Okay lang Gorya, mahaba pa ang araw. Pag-cheer ko sa sarili ko.

“Ma’am ayos lang po ‘yun pupusta kami si sir Lucas, mamahalin ka rin.”

Napalingon ako si Gemma at Lorna nakangiti sila sa akin at kahit paano gumaan ang dibdib ko at napangiti. 

“Thanks,” sabi ko at naupo ko para mag-almusal yung iba pinakain ko nalang sa kanila kahit ayaw nila pero sabi ko sayang. At kung anong pagkain na meron may karapatang silang kainin dahil ayoko ng may nasasayang na pagkain.

___

Kinahapunan, dumating ang mga magulang namin para sa isang maliit na dinner. Ngumiti ako nang makita sila.

“Mom.” Niyakap ako ng mama ko.

“You look happy.”

Pinilit kong ngumiti. “I am.” Hindi ko kayang sabihin ang totoo sa kanila dahil ayokong mag-aalala sila.

Mayamaya, narinig namin ang pagbukas ng pintuan. Dumating si Lucas.

“Sorry I'm late.” sabi niya at humalik sa mama niya bilang pagbati at kay mama rin.

Nang mapatingin siya sa akin natigilan ako at akala ko hindi siya babati sa akin dahil nandito pa naman ang magulang namin. Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa pisngi saglit lang ‘yun pero ang lakas ng epekto sa akin.

“Where have you been?” tanong ng mama niya.

“Work.” tipid niyang sagot.

Hindi ko naman inaasahan na hahawak ang isang kamay ni Lucas sa baywang ko at ganun nalang ang paninigas ng katawan ko at ang paggapang ng ilang libong kuryente sa buong katawan ko.

Hindi ko inaasahan iyon pero mabilis akong ngumiti ng makita kong nakatingin sa amin ang mama ko at si papa.

“You two look good together,” sabi ni mama.

Ngumiti ako. “Thank you mo’m.”

Ngunit habang nakangiti ako, naramdaman kong bahagyang yumuko si Lucas.

“This is for my parents.” Mahina niyang bulong.

Nawala ang ngiti ko dahila alam ko ang tinutukoy niya ang paghalik niya sa pisngi ko at sa paghawak niya sa bewang ko.

___

Nang makaalis ang mga magulang namin, agad na inalis ni Lucas ang kamay niya sa baywang ko.

“I have somewhere to go.”

“Puwde ko bang malaman?” Lingon kong tanong sa kaniya, nakita ko na kinuha niya ang susi ng kotse niya. 

“Hindi ko na kailangang sagutin alam mo naman kung bakit.” Malamig ang boses na pagkakasabi niya.

“Gusto ko lang malaman dahil magkasama tayo dito, isa pa. Huwag mo rin kalimutan Lucas, hindi ko kasalanan kinasal tayo dahil kagustuan ng parents natin ‘to.” Sabi ko at natigilan siya at humarap sa akin, nakita ko sa sulok ng labi niyang pagngisi.

“Tama wala nga, pero pumabor sa’yo at doon ka lamang.” 

Natigilan ako at napakagat labi ako dahil kuha ko ang ibig sabihin niya, tuloy-tuloy na siyang umalis at sumakay sa kotse ako naman maluha-luhang tumingala at agad kong pinunasan ang luha ko na nagbabadiya ng tumulo.