เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินแยกออกไปกดรับสาย “ว่าไง!”“คุณชายรองครับ!”เสียงของฟ่านเจิ้ง ผู้ช่วยของฟู่จิ่งเฉิงรายงานเข้ามาตามสายด้วยความตื่นตระหนก “เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! คุณชายใหญ่เสียชีวิตแล้วครับ!”สิ้นเสียงรายงาน ใบหน้าหล่อเหลาของฟู่จิ่งเฉิงพลันถอดสี ข้อนิ้วที่กุมโทรศัพท์ไว้สั่นเทาเล็กน้อยด้วยความกดดันอันพลุ่งพล่านพี่ชายของเขาตายแล้ว!ในที่สุด พี่ชายของเขาก็ตายเสียที!ไม่นึกเลยว่าจะตั้งตารอจนมีวันนี้ได้“ฮ่า ๆ ๆ !”ฟู่จิ่งเฉิงกลับหัวเราะออกมาอย่างน่าประหลาดเส้นเลือดบริเวณขมับของเวินหร่านกระตุกเกร็งเธอรู้สึกอยู่ตลอดว่าฟู่จิ่งเฉิงในสภาพนี้ดูแปลกประหลาดจนบอกไม่ถูกกระทั่งดูเข้าขั้นโรคจิตไปเสียด้วยซ้ำ“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” เธอเอ่ยถามด้วยความคลางแคลงใจฟู่จิ่งเฉิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะหันขวับกลับมามองเธอแววตาของเขามีคลื่นอารมณ์ซัดโถม“อีกไม่นาน คุณจะได้เห็นผมในเวอร์ชันใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม!”เขาเอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงมีเงื่อนงำ ใบหน้าฉายแววล้ำลึกยากจะคาดเดาเวินหร่านขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันเธอไม่ค่อยเข้าใจความหมายในคำพูดของเขานักตามหลักแล้ว ฟู่จิ่
Magbasa pa
Mag-log in
