All Chapters of MARRIED TO MY EX'S COLD BROTHER: Chapter 141 - Chapter 145

​Maliwanag ang sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng Avelino Mansion. Sa loob ng malawak na silid-kainan, nagtitipon ang buong pamilya para sa isang tahimik at masayang almusal—isang eksenang kaytagal na pinangarap ni Arah noong mga panahong balot pa ng pighati ang kaniyang buhay.​Sa kabisera ng mahabang mesang gawa sa mamahaling mahogany, nakaupo si Edison habang nagbabasa ng pahayagan at paminsan-minsan ay humihigop ng kaniyang mainit na kape. Sa kaniyang kabilang tabi, nakaupo si Arah na nakatitig sa kaniyang panganay na anak na si Leo habang masayang kumakain ng kaniyang pancakes.​Sa hindi kalayuan sa kanilang mesa, nakatayo si Brenda Morales, nakasuot ng malinis at pormal na uniporme ng yaya. Hawak nito ang maliit na bote ng gatas habang maingat na pinapainom ang walong buwang gulang na si Amihan, na payapang nakakarga sa kaniyang mga bisig.​"Amihan, dahan-dahan lang sa pag-inom..." marahang pabulong ni Brenda sa sanggol, ang kaniyang boses ay puno ng pambihirang

​Lumipas ang limang taon.​Sa loob ng kalahating dekada, ang Axion Prime ay mas lalo pang lumago at naging isa sa pinakamalalaking at pinaka-impluwensyal na korporasyon sa buong Asya. Ang mga proyektong dating pangarap lamang ay naging matagumpay na reyalidad, at ang pangalang Avelino ay tuluyan nang umukit ng sariling marka sa mundo ng negosyo. Sa ilalim ng matalinong pamumuno ni Edison, na patuloy na ginagabayan ng husay, sipag, at karunungan ni Gabriel bilang kaniyang Executive Vice President at pinakatapat na kanang kamay, naging simbolo ng tagumpay, katarungan, at mataas na integridad ang buong pamilya at kumpanya.​Si Arah naman ay hindi rin nagpahuli sa pagbuo ng sarili niyang legacy. Naging abala siya sa kaniyang itinayong pormal na pundasyon—ang Amihan Hope Foundation—isang advocacy organization na nagbibigay ng libreng pagkain, ligtas na tirahan, kalidad na edukasyon, at legal na proteksyon sa mga batang biktima ng pang-aabuso, pamamaslang, at human trafficking. Ang dusa at

​Tinitigan ni Gabriel si Brenda nang may kasamang bahagyang pagtaas ng kaniyang isang kilay. Inayos niya ang kaniyang salamin sa mata bago kinuha ang baso mula sa tray. ​"Salamat, Brenda," maikling tugon ni Gabriel sa kaniyang pormal na tono, ngunit may bahagyang lambot na hindi na niya maitatago matapos ang limang taong pagsasama sa ilalim ng iisang bubong. "Ngunit pakiusap, alisin mo ang pagtawag sa akin ng 'Mr. Sungit' sa harap nina Sir Edison at Ma'am Arah." ​"Aba, bakit naman?" ganti ni Brenda habang nakahawak sa kaniyang baywang at ngumiti nang nakaloloko. "Eh sa iyon naman talaga ang nababagay sa 'yo! Ilang taon na kitang nakikita rito sa mansyon, pero ni minsan hindi ko pa nakikitang nagulo 'yang kurbata mo o tumawa ka nang malakas. Para kang walking calculator!" ​Natawa nang malakas si Edison habang pinalilibutan ng kaniyang braso ang balikat ni Arah. "Hayaan mo na, Gabriel. Sanay na kami sa inyong dalawa. At saka, sa totoo lang, kapag wala si Brenda rito sa mansyon, mas