Ang loob ng sasakyan ni Julian ay amoy bagong kotse na may halong pabango ng kape—isang malaking kaibahan sa tensyong iniwan ni Arah sa mansyon. Habang humaharurot ang sasakyan sa highway, ang katahimikan ay tila mas mabigat pa sa daloy ng trapiko. Nakatingin si Arah sa bintana, pinagmamasdan ang mga gusaling mabilis na naglalagpasan."So, Arah," basag ni Julian sa katahimikan habang nakatingin sa daan. "Next time na mahihimatay ka, please siguraduhin mong sa harap ng isang sikat na restaurant ka babagsak, para at least may libre tayong dinner habang naghihintay ng ambulansya. Sayang ang effort ko na buhatin ka, ang bigat mo pa naman! Parang nagbubuhat ako ng sako ng bigas!"Napatawa nang bahagya si Arah, isang tunog na matagal na niyang hindi naririnig mula sa kaniyang sarili. "Grabe ka naman! Sa dami ng pwedeng mangyari, nahimatay na nga ako, restaurant pa ang iniisip mo? At excuse me, hindi ako mabigat. Ikaw lang ang mahina!""Malakas kaya ako, mabigat ka lang talaga" sagot ni
Read more
LOGIN
