All Chapters of ชังรักมาเฟีย: Chapter 41 - Chapter 50

ลอเรนที่เห็นหญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาก็ตกใจเป็นอย่างมาก สายตาของเขาเหลือบไปเห็นงูตัวไม่ใหญ่มากนักเลื้อยมาที่บริเวณขาเรียวของเธอ และตอนนี้มันก็ได้ทำการฉกไปที่ขาของนาเดียร์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว“ฮึก ลอเรนฉันเจ็บ”“อย่าเพิ่งขยับนะ” เขารีบคลายอ้อมกอดจากด้านหลัง เปลี่ยนเป็นคุกเข่าต่อหน้าหญิงสาวทันที เขาตัดสินฉีกแขนเสื้อของตนเองและรัดมันไปที่ข้อเท้าของหญิงสาวเอาไว้แน่น“ฉันกลัว ฮือออ” นาเดียร์ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ที่นี่เป็นที่ห่างไกลความเจริญ และโรงพยาบาลก็อยู่ไกลแสนไกล เธอกลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะไม่ได้เจอหน้าลูกอันเป็นที่รักของเธออีกตลอดไป“อย่าร้องไห้นะที่รัก มีฉันอยู่ตรงนี้ เธอไม่ต้องกลัว” ลอเรนพูดปลอบใจ ทั้งที่ในใจของเขาตอนนี้ก็กังวลไม่แพ้กัน“ขึ้นหลังฉันนะนาเดียร์ ตอนนี้วิกเตอร์น่าจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ใกล้จะถึงแล้ว ฉันจะพาเธอไปหาวิกเตอร์” เขาหันหลังให้หญิงสาว เพื่อรอเอามือกอดคอเขาหาเขาอุ้มเธอไปคงไม่ดีแน่ เพราะอาจจะทำให้พิษของงูตัวนั้นลามขึ้นมาสู่ร่างกายด้านบนได้ เพราะฉะนั้นการขึ้นหลังของเขาเป็นวิธีที่ดีที่สุดเธอลังเลอยู่เล็กน้อย แต่ก็ทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย ก่อนจะรีบพาเดินไป

ลอเรนที่ไม่หลีกเลี่ยงการมีปากเสียงกับเธอ เขาก็เดินลงจากกระท่อมหลังนั้น และไปยืนทำใจอยู่ใกล้กับบริเวณป่า ก่อนจะเรียกบอดี้การ์ดของตนมาใกล้ๆ“บุหรี่” เมื่อลูกน้องของเขาได้ยินก็รีบจัดการยื่นให้ทันที เขาตัดสินใจใช้มันแก้ปัญหาอีกครั้ง เพื่อผ่อนคลายความโกรธเคืองที่อยู่ภายในใจ คำพูดของเธอช่างมีอิทธิพลกับเขามากมายเขาจะทำอย่างไรดี เขาพยายามจะพูดดีๆ ออกไป แต่เธอก็หาเรื่องแต่ทะเลาะ และยังมีชื่อไอ้หมอนั่นเข้ามาในหูอีกควันบุหรี่ลอยคลุ้งกลิ่นอบอวล เขาตัดสินสูบมวนแล้วมวนเล่า นานนับครึ่งชั่วโมงก่อนจะโยนก้นบุหรี่อันสุดท้ายลงบนพื้นดินและใช้เท้าขยี้มันจนไฟมอดดับลงไป“ที่พักที่เตรียมไว้ให้อยู่ไกลไหม”“ห่างจากบ้านของนายหญิงไปประมาณสามหลังครับ”เขาพยักหน้าตอบรับอย่างเข้าใจ“กูจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อย ช่วยพากูไปที”“ครับนาย” “อย่าลืมจัดคนดูแลนายหญีงอยู่ห่างๆ กูจะไปรับลูกต่อ”“รับทราบครับ”หลังจากนั้นเขาและบอดี้การ์ดก็เดินไปยังที่พักที่ทางผู้ใหญ่บ้านเตรียมไว้ให้ทันที ถ้าเขาไปรับลูกตนเองสภาพแบบนี้ ลูกของเขาคงรับไม่ได้แน่ๆนาฬิกาข้อมือบ่งบอกว่าเป็นเวลาบ่ายสามโมงครึ่งแล้ว ตอนนี้ชายหนุ่มจัดการเปลี่ยน

งานเลี้ยงการขอบคุณและอำลาก็ได้เริ่มขึ้นในช่วงหัวค่ำ ชาวบ้านพากันนำอาหารที่มีอยู่ และจากการล่าสัตว์ป่ามาร่วมกันทำอาหารมื้อพิเศษ เพื่อเลี้ยงขอบคุณสองสามีภรรยา รวมถึงวิกเตอร์ด้วยผู้ที่สนุกที่สุดก็ไม่พ้นเด็กน้อย อย่างไอริส ที่ไม่ค่อยได้เห็นงานเลี้ยงจึงตื่นตาตื่นใจกับบรรยายกาศ ซึ่งตอนนี้ก็ถูกเลี้ยงดูโดยอาพงษ์ของเธออย่างใกล้ชิดวิกเตอร์ที่ไม่ค่อยได้เจอบรรยายกาศงานเลี้ยงอันแสนอบอุ่นเช่นนี้เขาก็ดีใจและรับดื่มขอบคุณที่ชาวบ้านหามาให้ตั้งแต่หัวค่ำ จนตอนนี้เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสองชั่วโมง ใบหน้าและตัวของวิกเตอร์ก็แดงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“มึงดื่มเบาๆ หน่อยสิวะ ไอ้เตอร์ เดี๋ยวก็ได้ร่วงหรอก นี่มันไม่ใช่เหล้าปกติทั่วไปนะโว้ย” ลอเรนพูดปรามเพื่อน เพราะเหล้าที่นี่มันช่างแรงกล้ายิ่งนัก เขาดื่มไปไม่เยอะเท่าไหร่ก็สัมผัสได้ว่ามันแรงมากๆ ขืนไอ้วิกเตอร์เพื่อนรักของเขาดื่มต่อไปมีหวังลูกน้องของเขาได้แบกมันกลับไปที่กระท่อมแน่ๆ“มึงจะให้กูปฏิเสธชาวบ้านได้ยังไงกัน พวกเขาอุตส่าห์หวังดีจัดงานเลี้ยงขอบคุณพวกเรา คืนนี้ไม่เมาไม่กลับโว้ย” วิกเตอร์พูดออกมาเสียงดังและหันไปรับแก้วที่ชาวบ้านต่อคิวเพื่อขอบคุณที่วิกเตอร์ช่วยรักษา

เมื่อชายหนุ่มได้ยิน สติเขาก็แทบกระเจิง จนอยากจะกดเธอเอาไว้ใต้ร่าง‘เย็นๆ ลอเรน อย่าทำให้เดียร์เจ็บตัว’ เขาพ่นลมหายใจออกมาเพื่อเตือนสติตัวเองมันทรมานเหลือเกิน เสียงหายใจติดขัดของเขามันดังขึ้นจน หญิงสาวถามออกมา“นายเจ็บเหรอ?”“เปล่า เฮียทรมาน” เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า“งั้นฉันจะเอามันออก” หญิงสาวพูดพร้อมกับขยับตัวยกสะโพกขึ้น แต่มือหนาของลอเรนกลับรั้งเอาไว้ไม่ให้เธอขยับออกไป“อย่า ได้โปรด ช่วยขยับหน่อยได้ไหม ไอ้นั่นของเฮียมันเหมือนจะระเบิดเลย”“เข้าใจแล้ว จะขยับแล้วนะ ถ้าเจ็บนายบอกฉันนะ”“ไม่เจ็บ ทำแรงๆ ได้เลย แต่เธอห้ามเจ็บก็พอ” “อือ” เธอตอบรับ ก่อนจะขยับสะโพกขึ้นลง“ฮึ่มมม โครตเสียวเลยเดียร์ ขอดูดนมหน่อยนะ” “อือ แต่อย่ากัดนะ” หญิงสาวพูดเชิงอนุญาต เขาก็จัดการถลกเสื้อของเธอขึ้นสูงและใช้ปากงับไปที่เต้าอวบอิ่มทันที“อื้อออ” หญิงสาวที่ได้รับความเสียวรอยเชื่อมด้านล่างและด้านบนของเธอ มือบางของเธอเลื่อนไปขย้ำเส้นผมของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียวออกมาจ๊วบ!!“ลอเรน หือออ สะ เสียวจัง”ลอเรนที่ได้ยินคำพูดของหญิงสาวร่างกายของเขาก็ร้อนรุ่มเป็นทวีคูณ“เดียร์ ขยับเร็วกว่านี้หน่อยไหมครับ เฮียทรมานมาก”

ผ่านมาแล้วหนึ่งเดือน… ร่างกายของชายหนุ่มที่ป่วยก็ดีขึ้นและหายเป็นปกติแล้ว ตลอดระยะเวลาที่พาหญิงสาวกลับมาจากดอย เขาก็ปฏิบัติตัวเป็นสามีและพ่อที่ดี ไม่เที่ยวเตร่ ไม่ดื่ม และไม่สูบบุหรี่ จนเพื่อนๆ ของเขายังต้องตกใจพ่อและแม่ของชายหนุ่มก็มาเยี่ยมเยียน แวะมาพาหลานของตนไปเที่ยวอยู่บ่อยครั้ง ท่านทั้งสองดีใจมากๆ ที่ได้ลูกชายของเขากลับคืนมา พร้อมยังมีภรรยาที่แสนดีและหลานที่แสนน่ารักให้กับพวกเขา ต่อไปนี้พวกท่านทั้งสองไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆ จะมีเพียงแต่ตอนนี้ กำลังถกเถียงกันเรื่องส่งไอริสเข้าโรงเรียน“ไม่ต้องกังวล ค่าใช้จ่ายการเล่าเรียนป๊ากับม๊าจะดูแลให้ทั้งหมดเอง” วิเวียนพูดออกมา พร้อมกับตักเค้กรสบลูเบอร์รี่เข้าปากของหลานสาวที่ห้องนั่งเล่น“ขอบคุณค่ะ คุณย่า เค้กอร่อยที่สุดในโลกเลย”“อร่อยใช่ไหมจ๊ะ งั้นกินเยอะๆ นะ ย่าจะให้คนไปต่อแถวซื้อมาให้หนูไอริสอีก ร้านนี้ดังมากเลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ คุณย่า ไอริสกินอะไรก็ได้ ไม่ต้องไปต่อแถวนานๆ” “น่ารักจังเลย หลานสาวของย่า” วิเวียนพูดพร้อมใช้มือลูบผมของหลานสาวด้วยความเอ็นดู“คุณแม่ครับ ผมเกรงใจ เรื่องค่าใช้จ่ายของไอริส ผมขอจัดการเอง”“ใช่ค่ะ คุณท่าน เดียร์ขอจ