“ข้าขอฟังจากปากเจ้า หากเจ้ามีใจให้ท่านแม่ทัพจริงข้าย่อมส่งเสริม” “ฮูหยิน” “ว่ามาเถิด ไม่ว่าคำตอบของเจ้าเป็นเช่นไรความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของพวกเราจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป” ชวี่อิงถามคาดคั้น พยายามเค้นคำตอบให้สาวใช้คนสนิทพูดออกมาตามความจริง ถ้าหากซูปี้คิดเกินเลยกับสามีของนางจริง ถือว่าเป็นโอกาสทองที่นางจะเข้าไปแทรกกลางระหว่างอนุอี้และซูปี้ ในเมื่อสองคนนี้คิดทำร้ายนางในที่มืดตั้งแต่แรก สู้นางดึงซูปี้ให้ออกมาเผชิญหน้ากับนางในที่สว่างคงดีเสียกว่า ศัตรูในที่ลับนั้นหาทางป้องกันได้ยากกว่าศัตรูในที่แจ้ง มิสู้ให้นางมาอยู่ข้างกายเพื่อหาทางตลบหลังเอาคืนคงดีกว่าเป็นไหน ๆ ขอเพียงหว่านล้อมให้พวกนางทั้งสองแตกคอและหักหลังกันเอง พอถึงตอนนั้นคนที่ได้ประโยชน์ที่สุดคือตัวนาง นางจะไม่ยอมถูกผู้ใดทำร้ายและใช้ชีวิตโง่งมเหมือนชีวิตครั้งก่อนแน่ “ข้าช่างเนรคุณต่อท่านนัก” ว่าพลางทรุดตัวลงร้องไห้สะอึกสะอื้น “ไม่ต้องร้องแล้ว” “ฮูหยิน ข้าไม่ได้ต้องการหักหลังท่านนะเจ้าคะ แต่ข้าไม่อาจบังคับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อท่านแม่ทัพได้” “ข้ารู้ เจ้าเลิกร้อ
اقرأ المزيد
