มารรักซาตานเถื่อน의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 44

“เสี่ยเป็นอะไรรึเปล่าคะ” เพราะตั้งแต่เขาขึ้นมาก็ทำหน้าเศร้าเหมือนต้องการจะถามอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ยอมถาม“หนูรักเสี่ยไหม”“รักสิ”“แล้วเสี่ยเป็นอะไรสำหรับหนู”“เป็นคนให้เงินใช้ไง”“ฮะ ฮะ เป็นคนให้เงินใช้นี่เอง” เขาพูดคำนั้นอีกครั้งและเดินวนเวียนและพูดทวนอีกครั้งซ้ำ ๆ จนเธองงว่าเขาเป็นอะไร“เฮ้อ~~” หลายวันต่อมาแววตามานั่งถอนหายใจข้าง ๆ อิงอรที่ทั้งคู่เพิ่งเลิกเรียน“เป็นอะไรของแกฮะ เอาแต่นั่งถอนหายใจอยู่ได้” อิงอรอดถามไม่ได้เพราะแววตานั่งถอนหายใจมาหลายวันแล้ว แล้วมันทำให้เธอรำคาญ“เสี่ยภูมิน่ะสิ ช่วงนี้เป็นอะไรอีกก็ไม่รู้ หรือจะเข้าสู้วัยทองว่ะ”“อีบ้า ผู้ชายเขาไม่เข้าวัยทองหรอก 80 ยังทำผู้หญิงท้องได้เลย”“เออ รู้แล้วก็แค่ประชด”“ก่อนที่เสี่ยแกจะเป็นยังงั้นมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า”“ก็ไม่มีนะ เสี่ยเขาแค่ถามว่าเขาเป็นอะไรสำหรับฉัน”“แล้วแกตอบไปว่าอะไร”“เป็นคนให้เงินใช้”“เฮ้อ~~” อิงอรถอนหายใจแทนกับความซื่อของเพื่อน สิ่งที่ควรซื่อกับไม่ซื่อ ไอ้ที่ไม่ควรกับซื่อซะงั้น“ทำไมอีกอ่ะ ฉันทำอะไรผิด”“เสี่ยแกถามแบบนั้นเขาแค่อยากรู้สถานะเขากับแกไงตา”“เขาก็ต้องรู้อยู่แล้วดิว่ะ อยู่ด้วยกันเอากันแทบทุก

“เมื่อกี้หนูยิ้มแบบนั้นให้เสี่ยใจแทบละลายเลยรู้ไหม” ภูมิพูดและเอามือทาบอกและลูบเบา ๆ“เสี่ยวอ่ะ เสี่ยชอบเล่นมุกเสี่ยว ๆ แบบนี้ประจำเลย”“เสี่ยพูดจริงนะคนดี แค่เสี่ยเห็นหน้าหนูเสี่ยก็ใจเหลวแล้ว เมียใครก็ไม่รู้ทำไมสวยเอาสวยเอาจนเสี่ยอยากเก็บหนูใส่กระเป๋าไปทุกที่ที่เสี่ยไปเลย”“คนนะคะเสี่ยไม่ใช่หมา”“ฮ่า ฮ่า น่ารัก” ภูมิพูดเสียงละมุนและเอามือมาลูบแก้มเนียนอย่างเบามือ และฝากจูบไว้ที่หลังมือเรียวอย่างทะนุถนอม“แล้วเราจะไปไหนกันคะ” เพราะตั้งแต่ออกมาจากร้านของอิงอรชายหนุ่มไม่พูดอะไรแค่ขอตัวพาเธอกลับ ตอนแรกคิดว่าจะพากลับบ้านแต่คนขับรถกลับพาเข้าสู่ถนนเลี่ยงเมืองแทน“เสี่ยจะพาเมียกับลูกไปพักผ่อนครับ” ภูมิยิ้มหวานและอุ้มร่างบางเข้ามานั่งบนตักให้เธอซบหน้าลงบนอกกว้างของตนเองแววตาไม่ได้ขัดขืนเพราะเธอเองก็ชอบอิงแอบแนบชิดใกล้เรือนร่างของเขาอยู่แล้ว เวลาอยู่ใกล้มันทำให้เธอรู้สึกดีและอารมณ์ดีเป็นพิเศษภูมิมองหน้าภรรยาคนสวยที่ตอนนี้เธอหลับอยู่บนอ้อมแขนของตัวเอง เขายิ้มละมุนและใช้มือหนึ่งข้างลูบที่แก้มเนียนที่แดงระเรื่อเล็กน้อย และมือมาหยุดที่หน้าท้องของเธอ เขาลูบเบา ๆ เพราะกลัวจะทำให้เธอเจ็บและไม่อยากป