All Chapters of มารรักซาตานเถื่อน: Chapter 11 - Chapter 20

44 Chapters

ตอนที่ 5 ผู้อุปถัมภ์ (1/2)

แววตาแหงนหน้ามองคอนโดหรูหราที่อยู่สูงเสียดฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้มาเหยียบพื้นที่แห่งนี้ ห้องนอนที่หรูหราที่สุดก็เป็นห้องที่ใช้เอาไว้ขายตัวนั่นแหละที่มันดูสวยหรูกับเธอมากที่สุดที่ได้เกิดมา“มองอะไรขนาดนั้น มองเหมือนกับไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต” ภูมิหันมาถามเมื่อหญิงสาวเอาแต่มองตึกรอบ ๆ ไปมา“ค่ะ เพราะไม่เคยเห็นจริง ๆ เลยมอง” เธอย้อนกลับ แต่เป็นการย้อนกลับที่เป็นความจริง เพราะเธอไม่เคยเห็นเลยมองไง ถ้าเคยเห็นมาก่อนแล้วเธอจะมองเหรอ“ฮ่า ฮ่า ยอกย้อนเก่ง” ภูมิหัวเราะและกดชั้น 61 ที่เป็นชั้นบนสุด“เสี่ยอยู่คอนโดสูงขนาดนี้เลยเหรอคะ” แววตาถามอย่างไม่อยากเชื่อ คนเรานี่ก็แปลกสามารถสร้างตึกสูง ๆ แบบนี้ได้“อือ ต่อไปเธอต้องอยู่ที่นี่”“หนูเหรอ? แล้วเสี่ยเหรอคะ อยู่ไหนถ้าหนูมาอยู่นี่ หรือเราต้องอยู่ด้วยกัน”“สาวน้อย ฉันก็ต้องอยู่บ้านของฉันสิ”“เสี่ยนี่รวยมากเลยสิท่า ถึงได้มีบ้านหลายที่”“รวยเหรอก็ไม่รู้สินะ คอนโดก็มีหลายที่ ส่วนมากให้เด็ก ๆ อยู่” ภูมิตอบกลับไปตามความจริง เพราะส่วนมากเขาชอบเลี้ยงเด็กและชอบเปิดห้องให้เด็กอยู่มันส่วนตัวดี และคอนโดก็เป็นของเขาเองเลิกเลี้ยงเมื่อไรก็ค
Read more

ตอนที่ 5 ผู้อุปถัมภ์ (2/2)

แววตานวดไปได้สักพักเห็นเขาผ่อนคลายขึ้นจึงค่อย ๆ นวดแผ่นหลังให้เขาอย่างอ่อนโยน“เธอนวดเก่งไม่เบาเลยนะ” ภูมิที่กำลังเคลิ้มไปกับการนวดจากมือนุ่มนิ่มเอ่ยเสียงถามอย่างเนิบนาบ“ขอบคุณค่ะ”“นวดอย่างกะเคยรับอาชีพนวดมาก่อน”“ใช่ค่ะ เคยรับจ๊อบนวด”“ห๊ะ! รับจ๊อบนวดแล้วทำอะไรอีก” เธอรับจ๊อบนวดเหรอ แล้วเป็นการนวดแบบไหน“ก็แค่นวด บ้างก็เป็นเด็กล้างจาน และก็อย่างอื่นอีกค่ะ อะไรได้เงินหนูก็ทำหมด ยกเว้นเรื่องเดียวขายตัวที่หนูไม่ทำ”“เธออายุแค่นี้ทำไมทำงานหนักจัง”“เพราะความจนไงคะ” เธอหยุดนวดและนั่งนิ่ง“เป็นอะไร หรือเกิดนึกถึงความหลังขึ้นมาแล้วชีวิตมันเศร้ารึไงกัน” ภูมิถามและหัวเราะในลำคอ“เปล่าค่ะ แต่หนูหิว หนูยังไม่ได้กินข้าวเลย”“แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก มานั่งทนหิวอยู่ทำไม”“ตอนเดินขึ้นมาหนูเห็นร้านขายของอยู่”“ใช่...เป็นร้านสะดวกซื้อเปิด 24 ชั่วโมง เธอจะไปซื้อข้าวจากข้างล่างนั้นน่ะนะ”“ใช่ค่ะ กินแค่บะหมี่ก็ได้” เธอบอกอย่างง่าย ๆ และยื่นมือมาข้างหน้า ภูมิจึงเลิกคิ้วมองด้วยความงุนงงว่าเธอต้องการอะไร“ขอเงินหน่อย”“ฮ่า ฮ่า ลืมไปเลยว่าเด็กน้อยคนนี้ฉันเป็นผู้อุปถัมภ์นี้เอง” ภูมิหัวเราะยื่นแบงก์สีเทาให้ห
Read more

ตอนที่ 6 ก็แค่เล่น (1/2)

“เสี่ยภูมิหนูอาบเองได้”ภูมิมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าที่มีความเขินอายใบหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เป็นครั้งแรกเช่นกันที่เขาเห็นหญิงสาวมีปฏิกิริยาแบบนี้ มันดูค่อยเป็นผู้หญิงหน่อย“อย่าดิ้นสิ ดิ้นไปดิ้นมาลูกชายฉันทิ่มเธอเข้าไปช่วยไม่ได้นะ”แววตาไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาสื่อจึงนั่งเงียบ ๆ และไม่ร้องโวยวายอะไรอีก“หึ..” ภูมิหัวเราะในลำคอและหยิบครีมอาบน้ำมาชโลมบนตัวของหญิงสาวฝ่ามือของเขาสัมผัสผิวเนียนนุ่มเบา ๆ เธอไม่ใช่คนผิวขาวมากแต่เป็นสีผิวน้ำผึ้งที่ผิวเนียนไม่มีรอยแตกใด ๆ ให้เห็น สัมผัสตรงไหนมันก็นุ่มไปทุกที่ รอยยิ้มร้ายจึงยิ้มออกมาอย่างถูกใจที่ไม่เสียแรงเก็บเธอมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับวีรกรรมแต่ละอย่างของเธอ“อย่าล้วงเข้าไปนะเสี่ย” แววตาสะดุ้งเมื่อเขาใช้ฟองอาบน้ำล้วงเข้าไปที่ร่องระหว่างขาของเธอหญิงสาวสะดุ้งตกใจเธอไม่ทันตั้งตัวแต่เขากับใช้มือเข้ามาสัมผัสที่เนินเนื้อสามเหลี่ยม ถึงแม้จะสัมผัสผ่านฟองน้ำก็ตาม“ถ้าไม่ล้วงเข้าไปมันจะสะอาดเหรอสาวน้อย” ภูมิเอ่ยถามเสียงกระเส่า และจับร่างบางยืนหันหลังให้มือหนาลูบสัมผัสไปตามร่างกายที่เนียนนุ่มอย่างพึงพอใจ ยิ่งได้สัมผัสมากแก่นกายของเขาก็ยิ่งตื่นตั
Read more

ตอนที่ 6 ก็แค่เล่น (2/2)

“เฮือก! ไม่เอาหนูยังไม่พร้อม”ผลัวะ!! ขาเรียวถีบเข้าที่ยอดอกจนทำให้ชายหนุ่มไถลตกเตียง“แววตาเธอถีบฉันเหรอ” ภูมิเสียงดุในลำคอเขาอุตส่าห์ทำตัวอ่อนโยนแล้วทั้งที่ไม่ใช่นิสัยของเขาเลย แต่เด็กดื้อนี้กลับมาถีบเขาเสียได้“หนูขอโทษค่ะ แต่หนูยังไม่พร้อม” แววตารีบยกมือขึ้นไหว้เมื่อเห็นชายหนุ่มทำหน้าไม่พอใจ และส่งสายตาดุมองมาทางเธอ“ฉันก็บอกแล้วไงว่าจะไม่ทำอะไร”“เสี่ยโกหก ไม่ทำอะไรแล้วมาเลียตรงนั้นของหนูทำไม”“ฉันก็แค่เล่น ไม่ได้เอาลูกชายฉันเสียบเข้าไปเสียหน่อย ถ้าจะเสียบก็แค่ลิ้น ลิ้นเล็กแค่นี้มันไม่เจ็บหรอก”เขาพูดออกมาได้อย่างง่ายดายไม่อายปากเลย เธอรู้ว่าเขาเอาลิ้นแหย่ใส่มาเพราะแบบนี้ไงเธอถึงได้ตกใจจนเผลอถีบเขาตกเตียง“นอนกันเฉย ๆ บนเตียงไม่ได้เหรอคะ หนูยังไม่พร้อมเลย วันนี้เหนื่อยด้วย” เธอหาข้ออ้างและแกล้งบีบแขนตัวเองไปมาแสดงให้เห็นว่าปวดเมื่อยตัว“นอนลงไป และอ้าขา” ภูมิพูดเสียงแข็งตอนแรกแค่ว่าจะเลียเฉย ๆ พอมาเห็นคนดื้อแบบนี้เขาก็อยา
Read more

ตอนที่ 7 เด็กเสี่ย (1/2) 🔞

“เสี่ยหายไปไหนมาตั้งหลายวันค่ะ สมายด์คิดถึงเสี่ยจนกินข้าวไม่ได้แล้วนะ” ภูมิยิ้มเล็กน้อยเมื่อเด็กอีกคนของตัวเองที่เลี้ยงเก็บไว้ได้เกือบปีวิ่งเข้ามาสวมกอดทันทีที่ตนเปิดประตูเข้ามา “คิดถึงเสี่ยมากเลยเหรอครับ” ภูมิถามเสียงหวานเพราะสมายด์เป็นคนที่ออดอ้อนเก่ง และพูดจารู้เรื่องจะไม่เซ้าซี้เรื่องที่เขาไม่ชอบ ดังนั้นเขาจึงมาหาเธออยู่บ่อย ๆ “แน่นอนสิคะ ไม่ให้คิดถึงเสี่ยแล้วจะให้คิดถึงใคร” “เสี่ยไม่อยู่เป็นเด็กดีไหม” “เป็นเด็กดีหรือไม่ดีเสี่ยอยากลองเช็กไหมละคะ” สมายด์พูดเสียงหวานและเข้ามาแกะกระดุมของชายหนุ่มออกอย่างเบามือ และทำยั่วยวนทางสายตา ภูมิแสยะยิ้มและสัมผัสที่ใบหน้าสวยของอีกฝ่ายและบีบปลายคางเล็กแน่นเพื่อดึงเข้ามาจูบ “อื้อ เสี่ยยังร้อนแรงเหมือนเดิมเลยนะคะ” สมายด์ยิ้มหวานและรีบถอดเสื้อเชิ้ตสีดำของชายหนุ่มออกอย่างเร่งรีบ ริมฝีปากของเธอแห้งผากจนต้องใช้ลิ้นเลียให้มีความชุ่มชื่น ภูมิยิ้มถูกใจกับความยั่วยวนของหญิงสาวตรงหน้า เขาเดินเข้ามาอุ้มเธอเข้าที่วงแขนแกร่งจับเธอทุ่มลงบนที่นอน “ถอดออกสิเด็กดีของเสี่ย ให้เสี่ยได้เชยชมของสมายด์หน่อย” เสียงลามกเอ่ยขึ้นและยิ้มออกมาเมื่อมือเรียวดึงปรากา
Read more

ตอนที่ 7 เด็กเสี่ย (2/2)

ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ตกแต่งอย่างหรูหรามีร่างสูงของภูมินั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นกับสาวสวยข้างกายที่เขานั่นรับเลี้ยงดูมาได้นานที่สุด เขานั่งมองหล่อนด้วยความเอือมระอา เพราะเด็กคนนี้เริ่มชักจะแข็งข้อขึ้นเรื่อย ๆ และเรียกร้องสิ่งของมากขึ้นจนเขาเบื่อเต็มที“เสี่ยขา~~ ทำไมมองนุ่นแบบนั้นล่ะ”“เพราะเธอชักจะทำตัวงี่เง่ามากเกินไปแล้วไงล่ะ” เสียงแข็งตอบกลับและผลักมือเรียวออกห่างด้วยความหงุดหงิดจะไม่ให้ตนหงุดหงิดได้อย่างไรเพราะหญิงสาวคอยโทรหาเขาทุกชั่วโมง และคอยส่งข้อความหาทุกวินาที จนเขาเริ่มทนไม่ไหวกับความเป็นเด็กไม่รู้จักโต และไม่รู้จักอยู่ในพื้นที่ของตน“ก็เสี่ยภูมิไม่มาหานุ่นบ้างเลย เสี่ยไม่คิดถึงนุ่นบ้างเหรอคะ” เธอทำหน้าเศร้าและกอดแขนแกร่งอย่างออดอ้อนภูมิเพียงชายตามองหญิงสาวด้วยความรำคาญ แรก ๆ ก็รู้สึกเอ็นดูที่เธอทำท่าออดอ้อนแบบนี้ใส่ แต่ตอนนี้กับน่ารำคาญสายตามากกว่าและดูเหมือนเป็นเด็กปัญญาอ่อนที่ไม่รู้จักโต“นุ่น! เสี่ยว่าพอแค่นี้แหละ ขนของย้ายออกจากคอนโดเสี่ยภายในอาทิตย์นี้ให้เรียบร้อยด้วย”
Read more

ตอนที่ 8 เด็กที่ถูกลืม

1 ปีต่อมา“แววตา แววตา”ร่างเล็กรูปร่างสมส่วนหันมามองบุคคลที่เรียกชื่อตน และฉีกยิ้มหวานออกมาอย่างน่ารัก และเอ่ยถามเพื่อนสนิทด้วยความเป็นห่วง “วิ่งทำไมเดี๋ยวก็ล้มหรอก”“มีรุ่นพี่ปี 4 เขามาขอเบอร์แกจากฉันด้วยแหละ”อิงอรพูดอย่างตื่นเต้นดีใจไปกับเพื่อนที่โดนผู้ชายขายขนมจีบไม่หยุดตั้งแต่ปีหนึ่งเทอมสอง จะไม่ให้โดนหนุ่มมารุมจีบได้ไงเพราะแววตาดูสวยขึ้นน่ารักขึ้นตอนนี้ผิวอย่างกับคุณหนูเลยก็ว่าได้ และนิสัยแก่นแก้วหายไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ เห็นแต่แววตาผู้สดใส“แล้วได้ให้ไปไหม?”“เหอะ” อิงอรรีบส่ายหน้าและยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา “เพราะฉันใช้สายตาเรดาร์ส่องให้แล้วพวกหน้าหม้อพวกนั้นไม่มีทางได้เข้ามาเฉียดใกล้เพื่อนของฉันหรอก”อิงอรพูดอย่างภูมิใจและกอดอกเชิดหน้าให้อย่างน่ารัก ตั้งแต่ปีหนึ่งจนเข้าปีสองเธอมีแค่อิงอรคนเดียวที่เป็นเพื่อน และเธอเป็นเพื่อนคนที่รู้ใจเธอดีที่สุดและดีกับเธอที่สุด เธอเป็นยังไงตอนนี้ก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม“เธอก็รู้นี่ต่อให้ให้เบอร์ใครไ
Read more

ตอนที่ 9 อยากกิน

“แววตาเธอเป็นอะไรรึเปล่า” เมื่อเห็นเพื่อนมีท่าทางแปลก ๆ อิงอรจึงอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“รู้สึกแปลก ๆ น่ะ เหมือนมีใครจ้องมองพวกเรามาจากที่ไกล ๆ”“เขามองเพราะอาจเห็นพวกเราสวยก็ได้ คิก คิก” อิงอรหัวเราะอย่างร่าเริงแววตาจึงคิดตามที่เพื่อนบอกและเลิกใส่ใจกับความเสียวสันหลังวาบ ๆ มาเป็นระยะ“สวัสดีครับ มากันแค่สองคนเหรอครับ” สองสาวหันมามองมาเมื่อได้ยินเสียงทุ้มดังอยู่ใกล้ ๆ อิงอรใบหน้าขึ้นเป็นสีแดงเมื่อเห็นคนที่มาทักมีใบหน้าที่หล่อเหลาและรูปร่างสูงกำยำเห็นได้จากท่อนแขนแกร่งที่มีเส้นเลือดขึ้นให้เห็นประปราย ไหนจะเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมสี่เม็ดเผยให้เห็นมัดกล้ามของกล้ามเนื้อจริงช่วงอก“ใช่ค่ะพวกเรามากันแค่สองคน” อิงอรเป็นฝ่ายตอบเพราะแววตาทำเพียงแค่เปรยตามองด้วยความระแวง“พี่ชื่อเปรมครับ แล้วน้องชื่ออะไรกันบ้างครับ”“หนูชื่ออิงอรค่ะ ส่วนเพื่อนชื่อ...”“ชื่อน้ำค่ะ”อิงอรเอียงคอมองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจว่าโกหกชื่อของตนเองไปทำไม แต่ก็เข้าใจได้ว่า
Read more

ตอนที่ 10 สาวน้อยที่หายไป 18+

“เสี่ยพูดจริงนะ การเงินมีปัญหาใส่ชุดนักศึกษามาหาเสี่ยได้” ภูมิรับแก้วเหล้ามาจากมือเรียว และแกล้งใช้ปลายนิ้วสัมผัสกับมือของอีกฝ่ายเล่นแววตายิ้มให้เล็กน้อยและไม่ได้ชักมือกลับแม้แต่อย่างใด แต่กลับส่งเสียงกระเส่าให้ชายหนุ่มฟังแทน“การเงินไม่มีปัญหาค่ะ หนูคงใส่ชุดนักศึกษาไปให้เสี่ยดูไม่ได้” เธอแกล้งพูดยั่วและยกขาขึ้นมานั่งไขว่ห้างเพื่อแกล้งให้เขาเห็นขาและกางเกงซับในของเธอเล็กน้อย “เพราะแด๊ดดี๊หนูเลี้ยงดี”เหอะ! คงจะเลี้ยงดีจริง ๆ สินะ ถึงได้กล้ายั่วเขาแบบนี้ อีหนูนี่คิดจะอยากลองดีสินะ เดี๋ยวได้เสียบเมื่อไรแม่งจะเอาให้ยับเลย“Daddy or Sugar Daddy กันล่ะ”“แล้วแต่เสี่ยจะคิดค่ะ” เธอแสร้งหัวเราะออกมาและสับขาเปลี่ยนอีกข้างขึ้นมาไขว่ห้างทำให้ภูมิเห็นเนื้อด้านในของหญิงสาววับ ๆ แวบ ๆ ให้ใจมันร้อนรุ่มเล่น“ชงเหล้าให้เสี่ยอีกสิเด็กดี คอเสี่ยมันแห้ง”แววตารับมารินให้ใหม่อีกครั้ง “อ๊ะ! คุณทำอะไรเนี่ย” และเธอต้องร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อส่งแก้วเหล้าให้แต่ชายหนุ่มกับเอ
Read more

ตอนที่ 11 หิว

ติ๊ด!ตึก ตึกเสียงเปิดประตูจากกลอนประตูอัตโนมัติร่างเล็กก้าวเดินเข้ามาในห้องด้วยรองเท้าส้นสูงราคาแพงและชุดนักศึกษาที่พอดีตัว และกระโปรงทรงเอรัดรูปที่ผ่าหน้าเล็กน้อยภายในห้องมืดสนิทเพราะเธอสั่งม่านทึบกันแสงอย่างดีเข้ามาใส่ใหม่บวกกับตอนนี้เป็นเวลากลางคืนด้วย เพราะวันนี้เธอมีเรียนช่วงค่ำจึงทำให้กลับมาเอาป่านนี้“เดี๋ยวนี้มหาลัยเขาเลิกสองทุ่มเหรอ”“กรี๊ด! ใครนะ” ร่างเล็กส่งเสียงร้องด้วยความตกใจและรีบเปิดไฟทันที “เสี่ย!”แววตาเธอทำหน้าตกใจอย่างไม่ปิดบัง ภูมิยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยาที่ได้เห็น แม่ตัวดีถ้าวันนี้เขาไม่เช็กรายรับรายจ่ายของบริษัทก็ยังคงไม่รู้ว่าเคยรับเลี้ยงเด็กจอมพยศคนนี้มาก่อน และตอนนี้เด็กที่เหมือนม้าดีดกะโหลกคนนั้นเปลี่ยนมาเป็นแม่ม้าพันธุ์ที่สวยซะเขาจำไม่ได้ กินอะไรถึงได้โตเร็วขนาดนี้กันนะ“ยังดีที่ยังจำได้”“เออ สวัสดีค่ะเสี่ยสบายดีใช่ไหมคะ” พอตั้งใจพูดว่าเสี่ยจริง ๆ ก็มีเขินอายบ้างทั้งที่คืนนั้นเธอยังไม่เขินเลย แต่พอมาได้เจอกันจริง ๆ กลับเขินซะ
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status