มารรักซาตานเถื่อน의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“ปล่อยเด็กกู” ภูมิเข้ามากระชากแววตาให้ออกจากอ้อมกอดของผู้ชายคนอื่นให้มาอยู่ในอ้อมกอดของตนเองแทน“เสี่ยสมายด์เจ็บค่ะ” ภูมิเพียงแค่เหยียดมองสมายด์เล็กน้อย และเธอต้องอึ้งกับสายตาที่เย็นชาที่จ้องมาทางเธอ เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นสายแบบนั้นของเขาที่ใช้มองเธอ“ผมขอโทษครับเห็นเธอทำท่าจะล้มผมเลยวิสาสะเข้ามาประคองเธอเอาไว้”“ขอบคุณแต่ทีหลังไม่ต้อง” ภูมิกดเสียงลงต่ำและจูบกระหม่อมของแววตาแสดงความเป็นเจ้าของให้อีกฝ่ายดู“อะไรของเสี่ยเนี่ย หนูอึดอัด” คนตัวเล็กในอ้อมกอดพยายามใช้มือผลักอกของเขาออกและแสดงสีหน้าว่ารำคาญจริง ๆเด็กบ้านี่ไม่เคยแสดงอาการหึงหวง ไม่เคยแสดงว่ามีเยื่อใยให้เขาเลย น่าจับทำโทษให้เธอรู้ว่าใครเป็นเจ้าของและใครเป็นนายของเธอให้เข็ด“กลับบ้าน”“ไม่เอา หนูไม่กลับ”“อย่าดื้อกับเสี่ยแววตา” ภูมิพูดเสียงดุและจับคนตัวเล็กเข้ามากอดเมื่อเธอพยายามผลักไสเขาออก“ไม่เอาหนูยังสนุกอยู่เลย ทำไมคนแก่น่าเบื่อแบบนี้”“ฮะ! เธอว่าใครแก่นะแววตา”“แล้วหนูอยู่กับใครล่ะ” ใบหน้าแดงเห่อซ่านด้วยแอลกอฮอล์เอ่ยออกและยิ้มมุมปากเมื่อได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา “เสี่ยน่าเบื่อ ซาดิสม์ เซ็กซ์จัด หนูไม่ชอบ”“อุ๊บ!” เปรมหล

ร่างเล็กหวีดร้องจนน้ำเสียงแหบแห้งที่คนเอาแต่ใจยังคงกระหน่ำอาวุธร้ายแทงใส่เธอไม่หยุด เธอทั้งเสียวและทรมานขาก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนหรือแยกออกจากกันได้ เพราะเขาจับเธอแนบชิดและกดสะโพกสอบของเขากระแทกใส่รูสวาททางด้านหลังเธออย่างรุนแรงและถี่ระรัวถ้าฉีกผ้าปูเตียงขาดเป็นเสี่ยง ๆ ได้เธอก็คงทำไปแล้ว เพราะตอนนี้เธอรับไม่ไหวแล้วจริง ๆ มันทั้งสุข และเสียวจนเธอแทบกระอักความสุขสมนั้นอยู่หลายต่อหลายครั้ง“เสี่ยขาหนูไม่ไหวแล้ว” แววตาทำน้ำเสียงออดอ้อนเธอยอมทำแบบนี้เพราะอยากให้ชายหนุ่มเอ็นดูและหยุดรังแกเธอเสียทีแต่ทุกอย่างกลับผิดคาดเพราะเขารู้สึกจะชื่นชอบกับการกระทำของเธอซะเหลือเกินจับเธอหงายหน้าเข้าหาและจูบปิดปากเธอด้วยจูบที่แสนรุนแรงและเร่าร้อนแทนช่วงล่างพร้อมกดกระหน่ำตีเข้าไม่หยุดและดูเหมือนจะแรงกว่าครั้งก่อน ๆ เสียด้วยซ้ำ แววตาหวีดร้องในลำคอและทุบตีแผ่นหลังแกร่งแต่เขากลับไม่สะทกสะท้านสักนิดเดียว เพียงแค่ผงกหน้าออกและเลียริมฝีปากของตัวเองที่มีคราบน้ำลายทั้งของเขาและเธอเพียงเท่านั้นมือหนึ่งข้างของเขาสอดเข้ามาที่ใต้ข้อพับขาหนึ่งข้างของเธอ มืออีกข้างจับ

“ไง ยังจะกล้าอวดดีอยู่ไหม”“อึก เพราะใครกันล่ะที่ทำให้หนูตกสถานการณ์แบบนี้”“ถ้ายังไม่เลิกดื้อ ก็ไม่ต้องมาร้องไห้” ภูมิดันหญิงสาวออกและเดินมานั่งปล่อยให้หญิงสาวยืนมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อแทน“หนูขอโทษ”ภูมิยิ้มเมื่อเด็กดื้อยอมเดินเข้ามาขอโทษและปืนขึ้นมานั่งบนตักของเขาและกอดเขาไว้แน่น“จะทำอีกไหม” ภูมิถามเสียงอ่อนโยนและถอดเสื้อคลุมสูทของตัวเองออกมาคลุมให้หญิงสาวอย่างหวงแหน“ไม่ทำแล้ว หนูจะไม่ทำอีก หนูจะโกรธเสี่ยแล้วจริง ๆ ด้วยถ้าขืนช้ากว่านั้น”“ขอโทษครับ เพราะเด็กคนนี้มันดื้อไงถึงต้องได้รับบทเรียนถึงจะได้หายซ่า”แววตาร้องสะอึกสะอื้นเพราะยังรู้สึกเสียใจอยู่ ภูมิเลยกอดให้แน่นขึ้นและจูบซับน้ำตาบนใบหน้าสวยอย่างอ่อนโยน“ตรงนี้ใช่ไหมที่มันจับ” ปากหยักประทับจูบและจูบไปทุกที่ที่คิดว่าชายอื่นเอามือสกปรกมาสัมผัสของหวงแหนของเขา“อื้อ ตรงนี้ด้วย” แววตาชี้ตรงบั้นท้ายให้เขาเห็นภูมิตาลุกวาวรู้สึกโกรธและหวงขึ้นมา แต่รู้สึกหายโกรธเมื่อมือเล็กจับมือของเขาเข้าไปสัมผัสที่ก้นงามของเธอทั้งสองข้าง และบังคับให้เขาออกแรงบีบมันเบา ๆ“หนูอยากกลับห้องแล้ว”“ครับ” ภูมิลุกขึ้นอุ้มหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนและพาลุกเดินออกไป

เวลาแห่งความสุขต้องหยุดชะงักลงเมื่อมีคนจงใจส่งข้อความมากวนประสาทเธอหลายครั้งแล้ว“มีอะไรรึเปล่า” ภูมิถามอย่างเป็นห่วงเมื่ออยู่ดี ๆ หญิงสาวที่ทานเค้กอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ดี ๆ ก็หยุดทานและขมวดคิ้วและสายตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์“เปล่าค่ะ แค่อรมันส่งข้อความกวนประสาทมาให้เฉย ๆ ค่ะ” เธอแก้ตัวไปเพราะไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ เพราะเธอรู้อีกฝ่ายต้องการให้เธอหึงหวงแต่ขอโทษด้วยนะเธอคนนั้นคงเล่นผิดคนแล้ว“วันนี้หนูอยากทำอะไรอีก”“อืม....ไปดูหนังกันไหมคะ”“ได้สิ” ภูมิยิ้มและรีบเข้ามากุมมือเรียวของหญิงสาวเดินไปที่โรงหนังอีกชั้นหนึ่งภูมิยืนซ้อนหลังของร่างเล็กที่ทั้งคู่กำลังขึ้นบันไดเลื่อน ขนาดตัวของแววตาคือเล็กมากขนาดยืนสูงกว่าเขาหนึ่งขั้นยังสูงแค่ถึงอกของเขาเอง เธอตัวเล็กเอวคอดแต่นมกับใหญ่เกินตัวโคตรเซ็กซี่มือหนาจับใบหน้าสวยแหงนขึ้นมาซบบนอกแกร่งของตนและจูบที่หน้าผากเธออย่างอ่อนโยน มืออีกข้างรวบเอวเล็กให้อยู่ในอ้อมแขนแววตายิ้มและปล่อยใจกับความอบอุ่นที่ชายหนุ่มมอบให้

เมื่อความใคร่มอดดับลงภูมิก็กลับมีสติและต้องตกใจเมื่อเห็นแววตาร้องไห้ออกมาและมองหน้าเขาที่สายตาเต็มไปด้วยความโกรธและเสียใจ“เสี่ยขอโทษ” เขารีบดึงร่างเล็กเข้ามากอดถึงแม้หญิงสาวพยายามทุบตีไล่ให้เขาออกไปก็ตาม “เสี่ยขอโทษ เสี่ยไม่ได้ตั้งใจ” เขาพูดขอโทษซ้ำ ๆ และหยิบทิชชูมาทำความสะอาดใบหน้าของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยน้ำรักของตนเอง“ทำไมเสี่ยไม่ฟังหนู ทำไมไม่ฟังกันเลย เวลาเสี่ยโมโหทีไรเสี่ยชอบพูดทำร้ายจิตใจหนูให้เจ็บตลอดเลย”“อย่าร้องนะคนดี”“ไม่ต้องมาตบหัวแล้วลูบหลังเลย เสี่ยคิดว่าหนูอยากมาเป็นเด็กเสี่ยรึไง แล้วใครใช้ให้เสี่ยเลี้ยงหนูล่ะ ฮึก” มือเล็กทุบตีอกแกร่งไปมาและร้องไห้ไปด้วย เธอทั้งโกรธและเสียใจเวลาที่เขาพูดแดกดันว่าถ้าไม่มีเขาเธอก็คงไปนอนอ้าขาขายตัวให้คนอื่นไปแล้ว“เสี่ยเป็นแบบนั้นเพราะเสี่ยรักหนูไง ให้อภัยเสี่ยได้ไหม”“รักเหรอ? เสี่ยรักใครเป็นด้วยรึไง” แววตาหยุดทุบกำปั้นลงที่แผงอกแกร่งและถามด้วยตาที่แดงผ่านจากการร้องไห้ทั้งสองข้าง“เสี่ยก็ไม่รู้หรอกว่ารักมันเป็นยังไง แต่เสี่ยไม่อยากอยู่ห่างจากหนูเลย อยากอยู่กับหนูตลอดเวลา แค่หนูไปคุยกับผู้ชายคนอื่นเสี่ยก็หน้ามืดตามัวแทบจะฆ่ามันให้ตายแล้