《ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

หลายวันต่อมาหลังจากเลิกเรียน คลาสเดินลงมาใต้ตึกพร้อมกับกลุ่มเพื่อนของเขา นัยน์ตาคมพลางชำเลืองมองหาอีกคนที่ไม่ได้นั่งอยู่ในกลุ่มน้องสาวตัวเองเพราะช่วงนี้เขาแทบไม่ได้เห็นหน้าเธอเลย นอกจากตอนพักเที่ยง ซึ่งอีกฝ่ายก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับโทรศัพท์มือถือทว่าจู่ๆ เอเดนก็เอ่ยถามขึ้น พลางทำให้เขาตั้งหน้าตั้งตารอฟังคำตอบไปด้วย“น้องใบบัวไปไหนอ่ะ”“กลับไปแล้วค่ะ เห็นว่ามีนัด” เพลงขวัญตอบออกไป พลางหันมายิ้มกริ่มกับเพื่อนสาวชาร์มไม่รอช้า เธอรีบเอ่ยเสริมขึ้นทันที“สงสัยนัดคนในแอปหาคู่ไว้ ฮ่าฮ่า”สิ้นประโยคของเธอ คลาสจึงหันไปมองทางน้องสาวตัวเอง แววตาและท่าทางของเขาเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างที่อยากพูดกับควีน แต่เขากลับเลือกที่จะกลืนคำพวกนั้นลงคอไป“พี่กลับก่อนนะ” มือหนาเอื้อมไปลูบผมน้องสาวตัวเองอย่างอ่อนโยนหลังจากนั้น เขาจึงเดินตรงไปยังรถบิ๊กไบค์ของตัวเอง พลางหยิบหมวกกันน็อคขึ้นมาสวมใส่ ก่อนจะขับออกไปด้วยความเร็วสูงทันทีใช้เวลาไม่นาน คลาสก็เดินทางกลับมาถึงคอนโดของตัวเอง เขารีบถอดรองเท้าผ้าใบออกแบบลวกๆ โดยที่ไม่ได้เก็บขึ้นชั้นเหมือนเช่นทุกครั้งร่างสูงรีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปนั่งบนโซฟา

ใบบัวเดินไปหยุดหน้าตู้เสื้อผ้า ก่อนจะค่อยๆ เปิดมันออกด้วยความลังเล เธอเอื้อมมือไปหยิบเสื้อยืดของเขามาทาบกับตัว เสื้อยืดสีขาวที่มีกลิ่นกายของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ เต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันทีผ่านไปสักพักหนึ่ง เธอก็เดินก้มศีรษะออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพผมเปียกปอน หยดน้ำหยาดเล็กๆ ร่วงลงพื้นอย่างเงียบๆ แหมะ! แหมะ!คลาสเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าใบบัว คิ้วหนาขมวดขึ้นเป็นปมอย่างไม่เข้าใจกับท่าทางของเธอในตอนนี้ ก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงเรียงนิ่ง“ทำท่าอะไรของเธอวะ” “บัวสระผม ห้องพี่มีไดร์ไหม หรือไม่ก็...ผ้าเช็ดผมก็ได้” เธอตอบกลับ ในขณะที่ยังก้มหน้าอยู่“เดี๋ยวเอามาให้ นั่งรอตรงนี้ก่อน” เขาพูดขึ้นพร้อมกับประคองเธอนั่งลงตรงปลายเตียง ก่อนจะเดินไปเปิดลิ้นชักเอาผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดผมให้กับเธอ“บัวทำเองได้ค่ะ” เธอเอ่ยเบาๆ พร้อมจะยื่นมือไปรับผ้า แต่เขากลับดึงมือเธอออก แล้วพูดสั้นๆ แต่ชัดเจน“จะเช็ดให้ นั่งเฉยๆ” เธอได้แต่นั่งนิ่งยอมให้เขาทำตามใจตัวเอง ซึ่งการกระทำของเขาในตอนนี้ทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ เต้นโครมครามอย่างหนักหน่วงห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

“อร้ายย คลาสมาแล้ว พี่ก็มารอตั้งนานเลย” เสียงหวีดแหลมของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับร่างบางในชุดเซ็กซี่ที่รีบเดินตรงเข้ามาเกาะแขนเขาแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไปไหน คลาสถอนหายใจเบาๆ พลางปรายตามองนาฬิกา“ตอนนี้ยังไม่เที่ยงนะครับ ยังไม่ถึงเวลานัดด้วยซ้ำ” เขาตอบเสียงนิ่ง ไม่ใส่อารมณ์ใดๆ แม้จะถูกรุกขนาดนี้หญิงสาวยิ้มแห้ง ก่อนจะพูดเสียงหวานอย่างออดอ้อน“งั้นเราขึ้นไปแทงกันเลยไหมคะ พี่อยากโดนแทงแล้ว”เมื่ออีกฝ่ายพูดจบ ภูที่นั่งข้างๆ ใบบัวก็เอ่ยขึ้นเบาๆ จนทำให้เธอละสายตาจากคลาสกับผู้หญิงคนนั้น ค่อยๆ หันมามองภูแทน พร้อมกับขมวดคิ้วอย่างงุนงง“มาถึงก็จะแทงกันละ”ใบบัวได้แต่นั่งมองคลาสนิ่ง ซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าแววตาของตัวเองที่มองเขากำลังสื่อถึงความไม่พอใจอะไรบางอย่างอยู่ ในขณะเดียวกัน คลาสก็ชำเลืองมามองเธอเล็กน้อย ก่อนจะหันไปตอบกลับผู้หญิงคนนั้น“ครับ งั้นพี่ขึ้นไปนอนรอด้านบนก่อนเลย เดี๋ยวผมตามไป”“ได้จ้ะ มาเร็วๆ นะ พี่จะนอนรอ” พูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็เดินขึ้นไปยังชั้นสองทันทีเมื่ออีกฝ่ายเดินออกไป ใบบัวได้แต่มองตามแผ่นหลังนั้น คิ้วสวยขมวดขึ้นเป็นปมอย่างสงสัย ก่อนจะพูดขึ้นทื่อๆ“นี่คือร้านสักหรือ

@ร้านคาเฟ่แห่งหนึ่งทันทีที่มาถึงร้าน ใบบัวก็เดินตรงไปยังตู้แช่เค้กอย่างกระตือรือร้น ขณะที่คลาสเดินตามหลังเข้ามาช้าๆ“พี่กินเค้กไหมคะ” เธอหันมาเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงสดใสและท่าทางน่าเอ็นดู“อืม เลือกมาเลย” เขาตอบเรียบๆ ก่อนจะเดินไปหาที่นั่งไม่นานนัก ใบบัวก็เดินมาที่โต๊ะพร้อมเล่มเมนูที่ถืออยู่ในมือ เธอยิ้มร่าอย่างดีใจ พลางเปิดดูเมนูทีละหน้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามเขา“พี่อยากกินอะไรคะ?”“อะไรก็ได้” เขาตอบสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“แพนเค้กบานาน่าไหมคะ”“อืม” “เครปไอศกรีมกล้วยล่ะคะ เอาไหม?”“ไม่ต้องถาม จะกินอะไรก็สั่งมาเลย” คำตอบนั้นทำให้เธอชะงักไป คนตัวเล็กค่อยๆ หุบยิ้มลงช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่เขาไม่ได้มองตอบ กลับก้มหน้ากดมือถือราวกับไม่สนใจกันจังหวะนั้น พนักงานสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามารับออเดอร์พอดี“รับอะไรดีคะ”ใบบัวนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจ“เอ่อ…ขนมต้องรอประมาณกี่นาทีเหรอคะ”“ขนมรอประมาณ 20-30 นาที ส่วนน้ำรอประมาณ 10 นาทีค่ะ” พนักงานกล่าวตอบเธอพยักหน้ารับอย่างช้าๆ พลางหันไปถามคนตรงหน้า“พี่จะกินน้ำอะไรคะ” “เอสเปรสโซ” “งั้น…เอาเอสเปรสโซแก

การแข่งขันดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง จนมาถึงคู่สุดท้าย นั่นก็คือ คลาสปะทะกับเอนโซ่ สองนักแข่งมากฝีมือที่ไม่มีใครยอมใครง่ายๆเสียงเครื่องยนต์ดังกึกก้องไปทั่วสนาม ขณะที่ทั้งสองนั่งประจำตำแหน่งบนรถบิ๊กไบค์คู่ใจ สายตาคมกริบของพวกเขาจับจ้องไปยังจุดเริ่มต้น ซึ่งมีเรซควีนยืนสะบัดธงตารางหมากรุกเคียงข้างสัญญาณไฟที่กำลังนับถอยหลัง3 2 1 พรึบ!ในชั่วพริบตา เสียงล้อบดพื้นยางกึกก้อง รถทั้งสองพุ่งทะยานออกจากจุดสตาร์ทอย่างรุนแรงเสียงเชียร์ระเบิดขึ้นรอบสนาม ผู้ชมลุกขึ้นยืนแทบจะพร้อมกัน รวมถึงใบบัวและกลุ่มเพื่อนของเธอส่งเสียงกรี๊ดลั่น ลุ้นกันจนแทบจะหยุดหายใจไม่นานนัก คลาสเริ่มขับเบียดเอนโซ่อย่างชาญฉลาด เขาหาจังหวะเร่งเครื่องทะยานขึ้นด้านหน้าด้วยความแม่นยำและมั่นใจในตอนนี้ทั้งคู่ขับมาถึงโค้งสุดท้าย คลาสไม่รอช้า เขาตีโค้งพุ่งเข้าหาเส้นชัยอย่างเด็ดขาด เสียงเฮทั่วสนามดังขึ้นอีกครั้ง ทุกสายตาจับจ้องไปที่เขาอย่างชื่นชมอร้ายย!!กรี๊ดทันทีที่เขาถอดหมวกกันน็อกออก ภาพตรงหน้าก็ทำให้รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก“โคตรเจ๋งเลยสัส!” เอเดนเดินเข้ามาตบไหล่ของคลาสเบาๆ สองสามที ทว่าสายตาคมกริบกลับมองผ่านไปยังอี