All Chapters of ปี 1975 นางร้ายทะลุมิติไปพร้อมระบบแม่เลี้ยงสุดโหด: Chapter 61 - Chapter 70

เดือนแรกลูกอมมันเทศของจ้าวอี้เฟยถูกส่งออกไปมากกว่าหนึ่งหมื่นก้อน กระดาษไขที่เคยซื้อในสหกรณ์ก่อนหน้านี้ก็หยุดซื้อเพื่อไม่ให้คนอื่นจับได้ เธอจึงให้ซุนอานจัดหากระกาษไขเพื่อห่อลูกอมให้ วันไหนกลับมารับลูกอมวันนั้นก็เอากระดาษไขกลับมาด้วย พวกเขากลับบ้านทุกสัปดาห์ซุนเจิ้งเคี่ยวมันเทศในกระทะอย่างขะมักเขม้น เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่สามารถช่วยเหลือผู้หญิงได้โดยที่คนอื่นไม่สงสัย หากให้สามีของพี่สะใภ้เซี่ยมาช่วย มีหวังต้องโดนคนอื่นนินทาแน่“ไม่ต้องมาช่วยแล้ว เพิ่งเลิกงานก็ควรพักผ่อน” จ้าวอี้เฟยเดินถือเอาผ้าสะอาดมาซับเหงื่อให้สามีพลางบ่นไปด้วย “ถึงแม้ว่าต้องทำลูกอมหลายกระทะก็ไม่ต้องรีบขนาดนั้น”ต้องไม่ลืมว่าซุนเจิ้งทำงานรับแต้มในหมู่บ้าน ออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืดและกลับเข้าบ้านอีกทีคือตอนตะวันตกดิน วันหนึ่งพักผ่อนไม่ถึงห้าชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่ที่ผ่านมาเขาทำเช่นนี้ตลอดจึงไม่รู้ว่ามันทำลายร่างกายแค่ไหน“ปกติผมก็ไม่เคยอยู่เฉย ๆ นะ”จ้าวอี้เฟยกลอกตามองบ่น “อายุคุณไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว ยิ่งทำงานหนักตั้งแต่วัยรุ่นขืนยังทำงานหนักอีกไม่กี่ปีร่างกายของคุณจะทรุดหนัก ฉันไม่อยากจะบ่นหรอกนะ แต่ลูกของคุณเต็มบ้านและย

ข่าวฟื้นฟูการสอบเกาเข่ามาถึงหมู่บ้านอีกหนึ่งเดือนให้หลัง เห็นพ่อแม่ของเด็กที่ได้เรียนหนังสืออยากให้พวกเขาได้เรียนมาก ถึงขั้นยอมควักเงินของที่บ้านออกมาหวังให้พวกเขาสอบผ่านจ้าวอี้เฟยส่ายหน้าให้กับบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านที่ทำอะไรเกินตัว ในบ้านมีลูกชายคนเดียวแต่ว่าที่บ้านมีแต่คนแก่ชรา อยากให้ลูกชายได้เรียนมหาวิทยาลัยจึงไปยืมเงินคนอื่นพี่สาวมู่ถอนหายใจ “ผลสรุปก็คือมีคนเห็นเขาอยู่กับพวกผีพนัน พอบอกสะใภ้ใหญ่เหลียงก็หาว่าอิจฉา ในอนาคตลูกชายของหล่อนต้องสอบผ่านได้เรียนสูง ๆ ทำให้คนอื่นส่ายหน้าและไม่ยุ่งเกี่ยวกับหล่อนแล้ว”“ต่างคนต่างความคิดค่ะ ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเองฉันก็คงไม่เชื่อ สะใภ้ใหญ่บ้านตระกูลเหลียงไม่คิดไปดูให้เห็นกับตาตัวเอง ใครจะช่วยพวกเขาได้”“เธอจะส่งเสี่ยวถาน เสี่ยวถิงเรียนเหรอ”“มีซุนอานด้วยค่ะ”พี่สาวมู่ตะลึง “อะไรกัน? ลำพังแค่ลูกสาวสองคนค่าใช้จ่ายก็บานปลายแล้ว เธอยังมีเสี่ยวหร่วน อาเล่อ ไหนจะอาถงอีกไม่นานก็โตแล้ว ยังต้องส่งหลานชายของสามีเรียนหนังสืออีกด้วย เขามีภรรยาแล้วนะ”“บานปลายเหรอ ในอนาคตซุนอานต้องทำงานกับลูกสาวของฉัน ไม่ว่าจะทำงานกับใครก็ต้องมีความรู้ พี่ส

...การมาอิ๋นชวนและพักในสถานที่ไม่คุ้นเคยทำให้ซุนถงนอนไม่หลับ จ้าวอี้เฟยแทบไม่ได้นอนทั้งคืนเพราะลูกชายงอแง เพื่อไม่ให้เขาก่อกวนการนอนของคนสอบ ทำให้เธอต้องพาเขาออกมาเดินเล่นนอกบอกจนกว่าเขาจะง่วงต่อให้เพิ่งนอนไม่ถึงสามชั่วโมง แต่สิ่งที่บอกหลานชายเอาไว้ จ้าวอี้เฟยตื่นมาทำอาหารมื้อเช้า อาหารทุกเมนูล้วนมีส่วนผสมของเนื้อหมู ไข่ และไก่ ถือว่าเป็นอาหารมื้อใหญ่เลย “คนเยอะมาก”หน้าสนามสอบเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ที่นี่คือโรงเรียนอันดับหนึ่งของมณฑลเซี่ยหนิง ส่วนใหญ่สอบสนามนี้ก็คือเป็นคนในเมือง และต้องมีคนแนะนำในการเข้าสอบ“อาจารย์เถา”มาถึงโรงเรียนทั้งครอบครัวพากันไปหาอาจารย์เถาตามนัดหมาย นอกจากสามคนที่ต้องเข้าสอบ ข้างหลังอาจารย์เถายังมีนักเรียนคนอื่นอีกด้วยอาจารย์เถายิ้มรับ “ฉันนึกว่าพวกเธอไม่ยอมมาสอบที่นี่กันแล้ว คนอื่น ๆ จะเข้าไปข้างในแต่ฉันบอกรอให้คนมาครบก่อน อย่าทำให้ผิดหวังนะ!”จ้าวอี้เฟยไม่ได้ตามเด็ก ๆ ไปในโรงเรียนด้วย เมื่อคนเยอะเกินไปจะทำให้คนไม่ได้สอบอึดอัด “ฝากอาจารย์เถาด้วยนะคะ”“อืม”ไม่ได้พูดอะไรกับทั้งสามคนอีก ก่อนมาสนามสอบได้ทำการพูดคุยกันไปแล้ว แต่ว่าหลังจากส

“แม่ แม่ยังกล้าพูดคำนี้อีกเหรอครับ วันที่แยกครอบครัวกัน แม่จำคำพูดของแม่ไม่ได้จริง ๆ เหรอ” ซุนเจิ้งมีสีหน้าเคร่งเครียด“ตอนนั้นแม่โกรธเลยพูดออกมาแบบไม่คิด”“วันที่ชิงจวิน ซุนจินลี่แจ้งทหาร แม่คิดห้ามพวกเขาบ้างไหม เคยคิดว่าอย่างไรบ้านสามก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลซุนบ้างหรือเปล่า”หากภรรยาของเขาไหวตัวไม่ทัน คนที่ได้นอนคุกคงเป็นเขาแทนหลานสาวแล้ว พอได้ยินคำนี้แม่ซุนก็โมโห “ถ้าไม่ใช่พวกแกไม่ยอมความ บ้านตระกูลซุนจะมีสภาพแบบนี้เหรอ! แกคิดบ้างไหมว่าพวกฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”“แม่มาหาผมวันนี้มีเรื่องอะไร” เขาไม่อยากทะเลาะกับแม่ไปมากกว่านี้แล้ว ถึงได้เอ่ยถามประเด็นทันทีแม่ซุนคิดหว่านล้อมลูกชายตอบ “แม่เห็นว่าเลี้ยงซุนอานกับภรรยา เงินนั่นไม่ควรให้พวกเขาเลยจริง ๆ ไม่สู้ส่งหลานชายของลูกเรียนหนังสือจะดีกว่า”ซุนเจิ้งมองหน้าแม่ “ซุนอานก็หลานชายผม”“หลานชายเหมือนกันแต่มันไม่เหมือนกันนะ” แม่ซุนอธิบายอย่างโมโห “ซุนจินอี้กับซุนเจาคือลูกชายพี่ชายของลูก ซุนอานเป็นหลานแต่ก็นับว่าเป็นคนนอก เลี้ยงดูหลานในไส้พอโตไปพวกเขาก็จะตอบแทนบุญคุณของลูกเอง”“แม่คิดจริง ๆ เหรอครับ ว่าโตไปเด็กสองคนนั้นจ

เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นข้างหลัง จ้าวอี้เฟยไม่ได้หันไปมอง แต่ใบหน้าของเธอยกยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างเบิกบานใจ“เป็นไปไม่ได้ อีกสองฉบับล่ะ!”“อ้อ ถ้ามีของพี่ซุนอาน ก็ต้องเป็นของฉันกับพี่สาวแล้ว” ซุนม่านถิงก้าวเท้ามายืนข้างแม่เลี้ยง พลางดูจดหมายไปด้วย“ไม่จริง”ทุกคนดูตะลึงเมื่อซุนม่านถิงบอกว่าเป็นจดหมายของหล่อนกับพี่สาว ยิ่งกับบ้านตระกูลซุนยิ่งไปกันใหญ่ “คนอย่างพวกเธอนี่นะจะสอบผ่าน! บ้าหรือเปล่า”“ใช่แล้ว อีกอย่างพวกเธอไม่ได้เข้าสอบด้วยซ้ำ จะมีชื่อได้ยังไง” แซ่เดียวกัน หากไปสอบต่อให้ไม่ได้เจอกันพวกเขาต้องเห็นแล้วซุนเย่ถานเอ่ยด้วยใบหน้าใสซื่อ “พวกเราเข้าสอบจริง ๆ นะคะ แต่ไม่ได้สอบที่นี่ อาจารย์ของพวกเราเป็นคนแนะนำให้ค่ะ”คนที่ได้ยินต่างตกใจไปตาม ๆ กัน “เดี๋ยวสิ พวกเธอยังมีเงินเหรอ? ซุนจื่อหร่วน ซุนเล่อยังเรียนหนังสือ ไหนจะซุนถง จ้างคนมาดูแลบ้านอีก นี่ยังให้พี่สาวอีกสองคนเรียน บ้านสามไม่ใช่ว่าไม่มีเงินแล้วเหรอ พวกเธอไม่ได้ทำเรื่องผิดกฎหมายใช่ไหม”ต่อให้อยู่บ้านเฉย ๆ ซุนเจิ้งไม่มีทางหาค่าใช้จ่ายมากมายพวกนี้ได้แน่ และต่อให้หากันทั้งบ้านยังไม่รู้จะพอใช้หรือเปล่าจ้าวอี้เ