Todos los capítulos de ปี 1975 นางร้ายทะลุมิติไปพร้อมระบบแม่เลี้ยงสุดโหด: Capítulo 41 - Capítulo 50

กลางดึกบ้านตระกูลจ้าวในระหว่างกำลังต้มถั่วเหลืองทำเต้าหู้ ตะกร้าถั่วเหลืองบางส่วนยังไม่ได้ล้างล้มระเนระนาด ซุนเจิ้งอุ้มภรรยาที่เจ็บท้องในโรงงานเต้าหู้กลับเข้าห้องนอน จ้าวอี้เฟยนอนอยู่บนเตียงใบหน้าซีดเผือก ซุนเล่อนั่งอยู่บนเตียงของแม่ เขามองเห็นบางอย่างจึงชี้ไปอย่างสงสัย “เลือด!”กางเกงเปื้อนเลือดเป็นวงกว้าง จ้าวอี้เฟยขดตัวนอนงอขา มือของเธอกุมท้องตัวเองด้วยความปวด ร่างกายเหมือนมีอะไรบีบในท้อง หลายวันมานี้หญิงสาวทำงานหลายอย่างจึงไม่ได้สังเกตร่างกายตัวเองให้ละเอียด"พ่อ" ซุนม่านถิงเป็นกังวลรีบดึงแขนน้องชายลงจากเตียง ซุนเจิ้งเดินวนไปวนมาภายในห้อง “พ่อจะไปตามป้าเซียว เสี่ยวหร่วนพาน้องชายกลับไปนอนที่ห้อง เสี่ยวถิงไปจัดการเต้าหู้ปิดห้องให้เรียบร้อย เสี่ยวถานอยู่เป็นเพื่อนแม่” สิ่งที่สำคัญที่สุดในเวลานี้คือเด็กทั้งสองคนของบ้านไม่ควรให้เห็นสิ่งที่น่าหวาดกวาด แต่โรงงานเต้าหู้ไม่อาจปล่อยวางได้ หากน้ำเต้าหู้ไหม้ก้นหม้อจะทำให้เพื่อนบ้านได้กลิ่นไหม้ ลูกสาวทั้งสามคนพยักหน้า ซุนจื่อหร่วนจูงมือน้องชายเข้าไปในห้องนอน ซุนม่านถิงเดินออกไปจัดการโรงงาน

พอรู้ว่าจะมีสมาชิกที่บ้านเพิ่มขึ้นมา แพลนงานทั้งหมดที่วางเอาไว้ต้องเลื่อนออกไป โดยเฉพาะช่วงแรกของการตั้งครรภ์ จ้าวอี้เฟยแพ้ท้องหนักมาก จะให้สองสาวออกจากบ้านไปมีหวังซุนจื่อหร่วนต้องทำงานบ้านคนเดียวแน่เด็กในท้องเป็นได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ซุนเจิ้งเขาผ่านการตั้งครรภ์ของภรรยามาสี่รอบจึงเดาว่าเป็นลูกสาว แต่ความรู้สึกของจ้าวอี้เฟยบอกว่า เขาต้องเป็นผู้ชายอย่างแน่นอนปัง!คนที่นั่งเอนตัวกับเก้าอี้ที่นอนพิงตัวได้ชะงัก จ้าวอี้เฟยมองตามหลังลูกชายคนเล็กของเธอ เขาเดินเข้าบ้านด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ไม่ทักหรือถามแม่แต่เลือกเข้าห้องและปิดประตูเสียงดังซุนจื่อหร่วนเดินตามหลังน้องชายของหล่อนเข้าบ้านรีบตะโกนเรียก “อาเล่อ!”จ้าวอี้เฟยลูบท้องที่นูนขึ้นมาหน่อยหนึ่ง จากนั้นเอ่ยถามลูกสาว “เสี่ยวหร่วน มีเรื่องอะไรกันเหรอ?”สีหน้าเป็นห่วงน้องชายแต่สุดท้ายซุนจื่อหร่วนเดินมาหาแม่เลี้ยง “ซุนอันบอกกับอาเล่อว่าพอแม่มีน้องชาย แม่จะไม่สนใจเขาแล้ว ดูอย่างพี่ชายคนรองของเขาสิ พอมีเขาแม่ก็ใส่ใจแต่พี่ชายคนโตและเขา”โจวถิงเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ด้วยความที่มีลูกสี่คน เป็นผู้ชายไปแล้วสามคน ก่อนมีซุนอันหล่อนใส่ใจลูกชายค

จ้าวอี้เฟยกำลังโกรธ ส่วนหนึ่งคงเป็นอารมณ์คนท้อง และอีกส่วนเป็นเพราะคำพูดของซุนอันทำให้ลูกชายของเธอต้องเสียใจและร้องไห้“ถ้าคิดได้แค่นี้ก็ลาออกเถอะ” รอยยิ้มของเธอเผยออกมา แต่ถ้ามองชัด ๆ ตาของจ้าวอี้เฟยจ้องโจวถิง “ลูกชายของเธอสร้างความเจ็บปวดให้ลูกชายคนอื่น ถ้าฉันสร้างให้เขาด้วยคงไม่เป็นไรใช่ไหม”ในเมื่อบอกว่าเป็นแค่เรื่องของเด็ก ซุนอันยังเด็กปล่อยให้เขาเจ็บปวดสักพักคงไม่เป็นโจวถิงรีบดึงแขนลูกชายเข้าหาตัว ใบหน้าของเด็กน้อยซุกตัวเข้าหาแม่ สีหน้าของหล่อนตื่นตระหนก “เรื่องในบ้านยังต้องพูดให้คนนอกฟังอีกเหรอ? ซุนอันเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง ซุนเล่อยังเด็กเวลาผ่านไปพวกเขาก็ลืมแล้ว”“แต่ฉันไม่ลืม”“ภรรยาครับ” ซุนเจิ้งเห็นว่าภรรยาของเขาไม่มีท่าทีรามือง่าย ๆ จึงใช้น้ำเย็นเข้าลูบ “ให้หลานชายไปขอโทษอาเล่อ ต่อจากนี้ให้เลิกแล้วต่อกัน”ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงเด็กทั้งสองฝ่าย ซุนเจิ้งมองว่ามันคงไม่เป็นไรมาก“ไม่”ภารกิจยังไม่ขึ้นสำเร็จคิดว่าเธอจะยอมอย่างนั้นเหรอ “โจวถิงเป็นแม่ของซุนอัน เป็นป้าสะใภ้ของอาเล่อ หล่อนยังคิดไม่ได้ฉันก็ไม่ยอม”ซุนเย่ถานกระซิบ “พ่อ อย่าทำให้แม่อารมณ์เสียสิคะ”ด้านหน้าตระกูลซุนเต็มไปด้

เมืองหลักของหนิงเซี่ยเต็มไปด้วยคนพลุกพล่าน ไม่เหมือนตัวเมืองฉงที่บ้านซุนอาศัย ถึงมีการควบคุมการค้าขาย ยังไม่เปิดเสรี แต่ถึงอย่างนั้นจ้าวอี้เฟยมองว่ามันคึกคักอย่างมาก เหมาะสำหรับการหาเงินอย่างยิ่ง “โรงแรมของที่นี่เก่าเกินไป” ซุนม่านถิงยิ้มให้แม่เลี้ยง “บ้านของพวกเรายังดูดีกว่ามาก อยู่ที่นี่ไม่กี่วันแม่กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะค่ะ” โรงแรมแม้ว่ามีการปรับปรุงตลอด แต่ว่าที่นี่ยังไม่ได้พัฒนาขนาดนั้น ช่วยไม่ได้ที่จ้าวอี้เฟยอาศัยในตระกูลอี้จนบางทีหลงลืมว่าตัวเองเคยลำบาก “ไปดูพ่อของลูกหน่อย บอกเขากับซุนอานให้เตรียมตัวออกไปข้างนอก ของมีค่าเอาไว้ติดตัวตลอด ส่วนเสื้อผ้าไม่ต้องเอาไปด้วย” จ้าวอี้เฟยสั่งลูกสาวให้ไปห้องข้าง ๆ นอกจากสามพ่อแม่ลูกที่มาเมืองอิ๋นชวน ยังมีซุนอาน สามีของจูจูหลานชายของซุนเจิ้งตามมาด้วย ช่วงหนึ่งจะให้เขาติดตามสองพี่น้อง ถึงอย่างไรเขาเป็นผู้ชายและสนิทกับบ้านสาม ซุนเจิ้งจะได้สบายใจ มากันสี่คนในถิ่นคนอื่น ไม่แปลกหากจ้าวอี้เฟยจะนอนกับซุนม่านถิงและให้สามีนอนกับหลานชาย ความจริงเธอสามารถนอนกับสามี ให้ลูกสาวกับหลา

บ้านเช่าขนาดสามห้องนอนหนึ่งห้องโถง ถูกจ้าวอี้เฟยเช่าเอาไว้ บ้านหลังนี้อยู่ไม่ไกลจากโรงงานชิวหนี เพื่อให้เด็ก ๆ ไปโรงเรียนภาคค่ำได้สะดวก และไม่ให้คนอื่นสอดส่องได้ง่าย จ้าวอี้เฟยวางแผนเอาไว้คือจะทำเต้าหู้แข็งไปเสนอขายให้คนอื่น ทำให้ซื้ออุปกรณ์มาบ้านเช่า พอมีลูกค้าสั่งจำนวนมาก โรงงานเต้าหู้ที่บ้านจะส่งเต้าหู้มาที่นี่ พูดง่าย ๆ ก็คือ บ้านเช่าเอาไว้เก็บเต้าหู้ “ฉันว่าพวกเราเช่าบ้านอีกสักหลังดีกว่า” ซุนเจิ้งถาม “ไม่สิ้นเปลืองเกินไปเหรอ?” “ฉันกลัวว่าถ้าถูกคนจับได้เด็ก ๆ จะเป็นอันตรายน่ะ ไม่สู้เช่าบ้านอีกหลังเก็บเต้าหู้เอาไว้ที่นั่น ถ้ามีคนเข้าไปค้นอย่างน้อยก็ไม่มีคนอยู่” ต่อให้ต้องการหาลู่ทาง จ้าวอี้เฟยไม่มีวันให้ลูกเสี่ยง ซุนม่านถิงรีบห้ามเอาไว้ด้วยรอยยิ้มอ่อนใจ “แม่คะ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ขอแค่ไม่มีหลักฐานการซื้อขาย ฉันแค่บอกว่าชอบกินเต้าหู้จึงทำเก็บไว้เยอะก็พอแล้ว” อย่างน้อยเงินเช่าบ้านลดลงไปได้หลายหยวน เอาเงินตรงนั้นเก็บไว้ใช้จ่ายจะดีกว่า อีกอย่างพี่น้องสี่คนเรียนหนังสือ ไหนจะน้องในท้องของแม่อีก มีแต่ค่าใช