Semua Bab ปี 1975 นางร้ายทะลุมิติไปพร้อมระบบแม่เลี้ยงสุดโหด: Bab 31 - Bab 40

84 Bab

บทที่ 31 ถอนหมั้น (1)

ใบหน้าของจ้าวอี้เฟยเห่อร้อนเมื่อนึกถึงเหตุการณ์สามวันก่อนหน้านี้ ถ้าถามว่าทำไมต้องย้อนกลับไปหลายวัน ก็เพราะเธอเพิ่งมีสติ หลังนอนป่วยไปสามวันเต็ม ๆ ยังดีที่ซุนเจิ้งทำความสะอาดร่างกายและคอยเช็ดตัวให้ ไม่อย่างนั้นเธอต้องอับอายสายตาล้อเลียนของลูกสาวแน่นอน(ภารกิจถอนหมั้น : คะแนนสะสม 100 แต้ม )(คะแนนสะสม 27 แต้ม )ทันทีที่ภารกิจเด้งมาบนหน้าจอ จ้าวอี้เฟยสะดุ้งตัวลุกขึ้นยืนทันที “ทำไมคะแนนภารกิจนี้ถึงได้สูงมาก หรือว่าเป็นภารกิจยาก”ใบหน้าของเธองุนงงแต่ถึงอย่างนั้นรีบเปลี่ยนชุดและออกจากห้อง ซุนเย่ถานวางหม้อข้าวลงบนโต๊ะ และซุนจื่อหร่วนกำลังมาตามแม่เลี้ยงไปกินข้าวจ้าวอี้เฟยมองหน้าลูกสาว “เสี่ยวหร่วนกับอาเล่อจะไปโรงเรียนแล้วเหรอ พ่อของพวกลูกไปส่งใช่ไหม”ซุนม่านถิงยืนอยู่ไม่ไกลพยักหน้าและเป็นคนตอบ “ตอนแรกฉันจะไปส่งน้องแต่พ่อบอกว่าหิมะตก และอากาศเย็นเกินไป พ่อจะไปส่งเอง”“พอดีเลย พวกเรามีเรื่องต้องไปทำ”ทุกคนนั่งลงประจำที่ของตัวเอง ซุนเจิ้งเดินเข้ามานั่งข้างภรรยา คำพูดของเธอทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ “จะไปทำอะไรเหรอ? รอให้ผมกลับมาก่อนดีไหม”จ้าวอี้เฟยยิ้มให้สามี คีบอาหารมื้อเช้าเข้าปากและเค
Baca selengkapnya

บทที่ 32 ถอนหมั้น (2)

นางเซียวเป็นผู้อาวุโสของบ้านสามในเวลานี้บอกกับฉินซื่อ “ในเมื่อหลานชายไม่ยอมแต่งงานกับเสี่ยวถาน ปล่อยให้หล่อนถอนหมั้นเถอะ” “ป้าเซียวจะไปรู้อะไร การถอนหมั้นอยากถอนก็จะถอนอย่างนั้นเหรอ” ฉินซื่อรู้สึกปวดหัว เรื่องถอนหมั้นภายในครอบครัวยังคุยกันไม่เรียบร้อย อีกไม่กี่วันลูกชายก็จะไปเรียนแล้ว ตอนแรกว่าจะไปคุยวันที่เขากลับ ต่อให้ตกเป็นที่ติฉินนินของคนทั้งหมู่บ้าน สุดท้ายพอเวลาผ่านไปคนก็ไม่สนใจแล้วซุนม่านถิงบอก “ป้าชิงเรียกพี่ชิงออกมาเถอะ”ไม่มีทางเรียก ฉินซื่อกลับเข้าไปในบ้านตามลูกชายคนเล็กออกมา ใบหน้าของเขาบูดบึ้ง ข้างหลังของเขาตามมาด้วยซุนจินลี่จ้าวอี้เฟยยกยิ้มมุมปาก “ยังไม่ถอนหมั้นเลย คนหนุ่มสาวสมัยนี้ไฟแรงจริง ๆ”“อาสะใภ้” ซุนจินลี่หน้าเสีย หล่อนเห็นสายตาของคนอื่นจึงรีบถอยห่าง “ฉันกับบ้านตระกูลชิงเป็นเพื่อนบ้านกัน ไปมาหาสู่กันย่อมไม่ใช่เรื่องแปลก”ซุนม่านถิงเบะปาก “แต่ก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้”ซุนจินลี่ชักสีหน้าใส่ลูกพี่ลูกน้อง ด้วยความโตกว่าจึงกล้ามีปากเสียงด้วย “พูดอะไรระวังหน่อย ฉันเป็นพี่สาวของเธอนะ”“อ้อ”“ต้องให้ฉันบรรยายไหมว่าพวกคุณพูดอะไร ชิงจวินพูดอะไร”จ้าวอี
Baca selengkapnya

บทที่ 33 ถอนหงอก (1)

สมาชิกบ้านตระกูลซุนหน้าถอดสี เป็นแม่ซุนพยายามควบคุมอารมณ์ แต่สุดท้ายพอเห็นหน้าจ้าวอี้เฟยจึงอดตำหนิไม่ได้ “เป็นแค่สะใภ้ใหม่ของบ้าน ถ้าฉันบอกให้ลูกชายของฉันหย่าเธอเขาก็ต้องหย่า!”“ผมไม่หย่า”ซุนเจิ้งรีบไปส่งลูกที่โรงเรียนและรีบกลับมาหาภรรยา เขาได้ยินในสิ่งที่ภรรยาเขาเอ่ยตำหนิแม่ของเขา แต่เขาปรากฏตัวขึ้นตอนได้ยินเรื่องหย่า“ซุนเจิ้ง!”จ้าวอี้เฟยยกยิ้มมุมปาก แสร้งถอนหายใจ เธอเดินไปหาเขาพร้อมใช้แขนคล้องแขนของเขามากอดเอาไว้ “ฉันทั้งสวย อายุยังน้อย แถมคลอดลูกชายให้เขาอีก เขาไม่มีสิทธิ์และหย่าฉันไม่ได้ ถ้าฉันอยากหย่าเขาค่อยหย่าได้”“ผู้หญิงจะไปตัดสินใจอะไรเองได้ หลังแต่งงานเป็นคนของบ้านสามี เชื่อฟังพ่อแม่สามี เชื่อฟังสามี ทุกวันนี้เหยียบย่ำบนหัวฉันแล้ว”“โธ่ พูดให้ตัวเองดูดีกันจังเลยนะคะ” จ้าวอี้เฟยดึงแขนลูกสาวทั้งสองคนมายืนข้างพ่อของพวกหล่อน “ตอนมีแค่ฉันไม่ยอมให้ถอนหมั้น ในเมื่อพ่อของพวกหล่อนกลับมาแล้วก็ทำเรื่องถอนหมั้นสิ”“ฉินซื่อ ฉันรับรู้เรื่องหมั้นจากฝานเหนียงแล้ว ทุกอย่างอาจเหมือนเดิมหากลูกชายของบ้านชิงไม่พูดเรื่องถอนหมั้นขึ้นมา ในเมื่อเด็ก ๆ ไม่ได้รักกัน อนาคตยังต้องเจอห
Baca selengkapnya

บทที่ 34 ถอนหงอก (2)

แน่นอนว่าข่าวถอนหมั้นของชิงจวินกับซุนเย่ถานถูกพูดไปทั้งหมู่บ้าน พวกเขามองว่าบ้านสามซุนโง่ที่ยอมถอนหมั้น คนไม่มีอนาคตอย่างซุนเย่ถานจะหาผู้ชายดีๆ แบบชิงจวินได้ที่ไหนอีกสร้างความโมโหให้กับจ้าวอี้เฟยมาก “ผู้ชายดี ๆ บ้านมันสิ! ขืนให้เสี่ยวถานแต่งงานเข้าไปเขาต้องทำลูกสาวบ้านฉันเจ็บช้ำน้ำใจแน่”ซุนม่านถิงรีบดันตัวแม่เลี้ยงให้นั่งลงพร้อมหยิบน้ำส่งให้ “แม่อย่าไปสนใจเสียงนกเสียงกาข้างนอกเลย พวกเราจะคุยเรื่องเต้าหู้ไม่ใช่เหรอ?”ผ่านมาหลายวันแล้วสำหรับการถอนหมั้นแต่ข่าวยังคงมีอยู่ และชิงจวินยังออกจากหมู่บ้านไปแล้วด้วย ได้ยินว่าซุนจินลี่ก็ตามไป แต่ข่าวพวกนี้ยังคงพูดถึงในหมู่บ้าน ซุนเย่ถานไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปข้างนอกด้วย อย่างน้อยก็สักระยะหนึ่งจ้าวอี้เฟยนั่งลงดี ๆ ด้วยท่าทางหงุดหงิด กวาดสายตามองซุนเจิ้ง ซุนเย่ถาน และซุนม่านถิงที่หันมามองเธอเป็นตาเดียว“อีกกี่วันจะได้เริ่มทำงาน”ซุนเจิ้งตอบหลังรับคำสั่งมาจากหัวหน้าหมู่บ้านแล้ว “เร็วสุดคือสัปดาห์หน้า ช้าสุดครึ่งเดือน หัวหน้าหมู่บ้านเข้าไปอบรมในอำเภอหลายวันแล้วครับ”นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะอย่างใช้ความคิด มือข้างหนึ่งใช้เท้าคาง จ้าวอี้
Baca selengkapnya

บทที่ 35 สร้างห้องเพิ่ม (1)

จะลงมือทำเต้าหู้เลยตอนนี้ยังไม่ได้เพราะไม่มีอะไรพร้อม หิมะตกเป็นพัก ๆ ยังไม่สามารถทำอะไรได้มาก จ้าวอี้เฟยตั้งใจจะสร้างห้องเพิ่ม ยังต้องใช้เวลาอีกเป็นเดือนถึงหาคนงานได้ ระหว่างนั้นยังคงว่างและสามพ่อลูกยังต้องไปทำงานเป็นระยะ จ้าวอี้เฟยก็มีการรับถั่วเหลืองที่ให้สามีไปขอซื้อจากคนรู้จัก พวกเขายินดีรับถั่วเหลืองมาให้ แลกกับการรับเงินส่วนหนึ่ง อย่างเช่นจ้าวอี้เฟยรับซื้อถั่วเหลืองชั่งละ 1 เหมา พวกเขาก็จะเอาเพิ่มเป็นชั่งละ 1 เหมา 2 เฟิน ถ้าเป็นราคารับซื้อหนึ่งหยวนใช้ซื้อได้สิบชั่ง แต่พอให้พวกเขาเป็นตัวกลางก็ใช้ซื้อได้ไม่ถึงสิบชั่ง(ภารกิจช่วยทำการบ้าน : คะแนนสะสม 5 แต้ม )(ภารกิจบอกรักสามี : คะแนนสะสม 2 แต้ม )จ้าวอี้เฟยกลอกตาขึ้นมองบนหลังเห็นภารกิจรอง ความจริงมันมีมาระยะหนึ่งแล้ว แต่เธอไม่ได้สนใจและเหมือนระบบอยากให้ทำมาก แต่ก่อนได้รับแค่ 1 แต้ม ไม่กี่วันต่อมากลับเพิ่มขึ้น“เสี่ยวหร่วน อาเล่อ มีการบ้านที่ทำไม่ได้เหรอ”มือของซุนจื่อหร่วนที่กำลังเขียนการบ้านหยุดชะงัก “แม่รู้ได้ยังไง!”“แม่เก่ง” จ้าวอี้เฟยหัวเราะออกมา จากนั้นนั่งลงตรงกลางระหว่างสองพี่น้อง “มีตรงไหนสงสัยหรือจัด
Baca selengkapnya

บทที่ 36 สร้างห้องเพิ่ม (2)

“เจ้าสามซุนกับเมียเอาเงินจากไหนมาสร้างห้องนอนขนาดนี้ให้ลูกสาว อีกเดี๋ยวเด็กสาวพวกนั้นก็แต่งงานออกจากบ้านอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องสร้างเลย”นางเซียวเหลือบมองคนที่หันมาคุยด้วย “แก่จะตายอยู่แล้ว หลานชายของฉันรักลูกสาวมาก เขาจะสร้างห้องใหญ่เท่าหมู่บ้านยังได้เลยหากมีเงินน่ะ”“แค่ไม่เข้าใจ” สะใภ้คนหนึ่งมองขนาดตัวห้องนอน “เป็นฉันคงไม่จ่ายเงินหรอก ไหนจะลูกอีกสองคนเรียนหนังสืออีก พวกเขาสิ้นเปลืองกันมาก” ห้องทั้งสองห้องถูกสร้างเรียบแล้วแล้ว วันนี้ซุนเจิ้งเชิญญาติคนสนิทมาร่วมงานฉลองด้วย ถึงจะบอกว่าแค่ทำบุญห้องใหม่ ความจริงจ้าวอี้เฟยกราบไหว้โรงงานเล็ก ๆ มากกว่า จ้าวอี้เฟยช่วยเก็บกวาดถ้วยชามใส่ตะกร้าเพื่อยกไปล้างข้างบ้าน นอกจากนี้ยังมีผู้หญิงหลายคนที่มาร่วมงานช่วยกันด้วย พวกเขาล้วนอิจฉาบ้านสามซุนกันทั้งนั้น “หลานสะใภ้ บ้านตระกูลซุนไม่ได้มาร่วมงานเลยนะ” นางเซียวเดินมาหาจ้าวอี้เฟยที่กำลังเก็บกวาดอยู่มุมหนึ่ง “พวกเขาไม่มายิ่งดีกับพวกเราไม่ใช่เหรอ” จ้าวอี้เฟยเอ่ยยิ้ม ๆ “สามีของฉันไปเชิญมาด้วยตัวเองแล้ว เขาไม่อยากมาจะไปลากยิ่งไม่ใช่” “ฉินเซียวหลานค
Baca selengkapnya

บทที่ 37 โรงงานเต้าหู้ส่วนตัว (1)

ภายในห้องสี่เหลี่ยวขนาด 20 ตารางเมตร ถูกทำความสะอาดอย่างดี และมีการวางโต๊ะเรียงกันแทบทุกมุม มีถังสำหรับเก็บน้ำเอาไว้ใช้ภายในห้องด้วย หน้าต่างถูกเปิดออกครึ่งเดียวให้ไอน้ำระเหย เวลาเกือบสามทุ่มสำหรับครอบครัวอื่นพวกเขาคงหลับไปแล้ว ยกเว้นซุนเจิ้งกับจ้าวอี้เฟยที่ทำลังช่วยกันทำเต้าหู้เพียงสองคน “ฉันออกไปดูข้างนอกแล้ว ถ้าเปิดรูเล็ก ๆ เอาไว้ กลิ่นข้างนอกไม่แรงมาก เวลาผ่านไปจะระเหย แต่ว่าพวกเราทำทุกวันข้างนอกต้องได้กลิ่นและสงสัย”จ้าวอี้เฟยขมวดคิ้วพลางเดินเข้ามาข้างในโรงงานเต้าหู้ส่วนตัว เธอลืมนึกถึงกลิ่นไปเลย มัวแต่กลัวว่าจะมีคนสงสัย สุดท้ายพอโรงงานเต้าหู้สร้างเสร็จมันก็เกิดปัญหาจริง ๆ“ต้องทำตอนที่คนอื่นไม่อยู่บ้าน ต่อให้พวกเขาสงสัยแต่ทำอะไรไม่ได้แล้ว” ซุนเจิ้งเสนอการแก้ปัญหาในครั้งนี้“ฉันคิดว่าพวกเราทำเต้าหู้ทีละน้อย พอหลอกคนอื่นได้ว่าทำเอาไว้กินภายในบ้าน และต้องการบำรุงร่างกายด้วย”ซุนเจิ้งหัวขวับมาหาภรรยา “จะมีลูกให้ผมอีกเหรอ?”คำพูดของเขาทำให้จ้าวอี้เฟยกลอกตามองบน ตั้งแต่เธอให้เขาแตะต้องตัว ซุนเจิ้งสะกิดเธอทุกวันจนบางทีก็ต้องปราม“ผ่านมาหลายเดือนแล้วยังไม่เห็นจะตั้งท
Baca selengkapnya

บทที่ 38 โรงงานเต้าหู้ส่วนตัว (2)

กลางดึกเมื่อคืนที่ผ่านมาทำเต้าหู้ แต่วันนี้ซุนเจิ้งกับจ้าวอี้เฟยบอกให้ลูก ๆ ปิดประตูบ้านให้ดี และบอกให้ซุนเย่ถานรอฟังเสียงบอกให้เปิดประตู ทั้งคู่นำเต้าหู้หลายแผ่นใส่ตะกร้าและมุ่งหน้าเข้าอำเภอ“ความจริงให้ผมไปคนเดียวจะดีกว่า” ซุนเจิ้งเริ่มบ่นเมื่อเห็นภรรยาต้องทนเหนื่อย “วันนี้นอนนิดเดียวเอง จะได้ไม่เหนื่อย”จ้าวอี้เฟยมองค้อนเขา “แล้วใครทำให้ฉันไม่ได้นอนกันละ” บอกให้พอแต่สุดท้ายรังแกเธออีก ยังดีว่าจ้าวอี้เฟยไม่ได้ทำงานอยู่แล้วถ้าอยู่ในบ้านตระกูลซุนเห็นทีคงโดนแม่สามีเอาน้ำมาสาด ข้อหาปลุกไม่ตื่น“ก็เห็นชอบไม่ใช่เหรอ”“ฮึ”เพราะท้องฟ้ามันมืดมากมีเพียงแสงจันทร์นำทาง ทั้งคู่ถึงไม่ได้เดินเร็วและเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายด้วย พอเข้าเขตอำเภอทั้งจ้าวอี้เฟยรีบสวมผ้าปิดหน้า เดินตามสามีเข้าไปในตลาดมืดตลาดมืดเหมาะกับคำว่าตลาดมืดจริง ๆ แทบไม่มีคนเลย ข้างในมองไม่เห็นด้วย แต่การเดินของพวกเขาบ่งบอกได้ว่ามาซื้อของ ทุกคนไม่ได้หยุดอยู่กับที่“มืดเกินไป ไม่แน่ใจว่าจะขายได้ไหม”ซุนเจิ้งไม่เดือดร้อน เขาหยิบถ้วยที่มีเต้าหู้ใช้ลวกในน้ำ จี่บนกระทะ และสุดท้ายผัดใส่ถั่วงอกออกมา หลายคนหันมามองใบหน้าของจ้าวอี้เฟยฉงน
Baca selengkapnya

บทที่ 39 อนาคตข้างหน้า (1)

มือที่กำลังวางห่อเต้าหู้แผ่นใส่กระดาษไขชะงัก จ้าวอี้เฟยเงยหน้าขึ้นมามองคนเดินเข้ามาภายในโรงงานเต้าหู้ เป็นซุนเจิ้งที่แบกตะกร้าถั่วเหลืองจำนวนหนึ่งเข้ามาด้านในด้วย “ฉันบอกว่ารอบนี้ทำเสร็จไม่ต้องทำเพิ่มแล้ว” ซุนเจิ้งลงมือล้างถั่วเหลือง “พรุ่งนี้ต้องเอาถั่วเหลืองรอบสามไปขาย เอาไปขายเท่าเดิมผมคิดว่าน้อยไป เพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย” เต้าหู้เก็บไว้นานไม่ได้เพราะไม่มีที่เก็บ และอุณหภูมิในห้องไม่เหมาะ จ้าวอี้เฟยเลยทำวันนี้คืนพรุ่งนี้ค่อยเอาไปขาย และที่เตรียมไว้ตอนนี้มีเต้าหู้ประมาณ 30 แผ่น “นอกจากช่วงกลางคืนฉันจะหาวันเข้าอำเภอไปหาซือซือด้วย เผื่อหล่อนมีช่องทางการซื้อขาย” พวกเธอไม่สะดวกเข้าอำเภอไปขายในตลาดมืดเองทุกครั้ง ซือซือเคยทำการค้าขายกันมาบ้างแล้ว ส่วนหนึ่งซุนเจิ้งมีคนรู้จักด้วย เห็นทีต้องเข้าไปเจรจาเพื่อกระจายเต้าหู้ออกไป “พี่สะใภ้เซี่ย น้องสาวมู่ และหลานสะใภ้บอกว่ารับถั่วเหลืองมาแล้วส่วนหนึ่ง” ซุนเจิ้งบอกภรรยา เขาทำงานในแปลงนาทุกวัน และครอบครัวสนิทกันไม่แปลกที่จะหาช่องทางคุยกันได้ จ้าวอี้เฟยยังคงเก็บเต้าหู้วางซ
Baca selengkapnya

บทที่ 40 อนาคตข้างหน้า (2)

เหงื่อเม็ดโตบนหน้าผากผุดออกมา มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในแขนเสื้อ หยิบเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ด จ้าวอี้เฟยถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่ได้เข้าอำเภอแค่ไม่กี่วันกลับรู้สึกว่ามันเหนื่อยมาก “คุณกลับบ้านดีไหม ผมไปหาลูกค้าคนเดียวได้” ซุนเจิ้งที่หยุดเดินพักเป็นเพื่อนภรรยารอบที่สามแล้วเอ่ยด้วยความเป็นห่วง จ้าวอี้เฟยส่ายหน้า รู้สึกหน่วงท้องเล็กน้อยแต่ตอบเขาไปว่า “แค่นอนน้อยไปหน่อย” “ถ้าอย่างนั้นไปกันต่อเถอะ” “ค่ะ” เป็นเวลาสี่โมงเย็นซึ่งคนในหมู่บ้านกำลังเตรียมตัวเลิกงาน แต่ซุนเจิ้งเลิกงานก่อนเวลาด้วยเหตุผลที่ว่าจ้าวอี้เฟยไม่สบาย จะพาไปหาหมอในโรงพยาบาล แต่ความจริงคือขนเต้าหู้ใส่ตะกร้ามากกว่า 70 แผ่น เพื่อนำเข้าไปขายในอำเภอ ถ้าขายไม่ได้จริง ๆ รอให้มืดกว่านี้จะไปตลาดมืด จ้าวอี้เฟยมีตะกร้าด้วย แต่เธอได้ถือเองตอนเดินแยกกับสามี ซุนเจิ้งคิดว่าเขาไปคนเดียวสะดวกกว่า และจ้าวอี้เฟยเองก็มีสถานที่ต้องไปด้วย “พี่สาวจ้าว” เสียงทักทายอย่างเป็นกันเองของพนักงานสหกรณ์ทำให้จ้าวอี้เฟยยิ้ม เธอเอ่ยปากถาม “ซือซือพอมีเวลาว่างให้ฉันหร
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234569
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status